توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تحنث (دانشنامه‌حج) ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تحنث (دانشنامه‌حج) ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل تحنث (دانشنامه‌حج) ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل تحنث (دانشنامه‌حج) ۳۹ اسلاید در PowerPoint

مقالات مرتبط: تحنث.

تَحَنُّث به معنای خلوت‌گزینی برای عبادت و یکی از سنت‌های قریش در قبل از اسلام بود. برخی از خداپرستان قریش قبل از اسلام در غار حرا به عبادت مشغول شده و بعد از آن به طواف کعبه می‌پرداختند. پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) نیز قبل از بعثت هر ساله به غار حرا برای پرستش خدای یکتا می‌رفت و در همان غار به مقام نبوت رسیدند. در شریعت اسلام، اعتکاف شبیه همان تحنث است ولی رهبانیت افراطی نفی شده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لغوی
۲ – معنای اصطلاحی
۳ – ریشه تاریخی
۴ – تحنث پیامبر
۵ – تحنث و اعتکاف
۶ – تحنث و رهبانیت
۷ – فهرست منابع
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معنای لغوی

«تحنُّث» مصدر باب تفعل، از ریشه «ح ـ ن ـ ث» یعنی گناه،

[۱] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۳، ص۲۰۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۲۶۰.

[۳] محمدعلی نجار و دیگران، المعجم الوسیط، ج۱، ص۲۰۱، «حنث».

به معنای بندگی، عبادت کردن،

[۴] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۱، ص۲۸۰.

[۵] زبیدی، مرتضی، تاج العروس، ج۵، ص۲۵۵ «حنث».

نیکوکاری،

[۶] زمخشری، اساس البلاغه، ج۱، ص۹۷، «حنث».

[۷] ابن هشام، السیره النبویه، ج۱، ص۱۵۴.

[۸] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص۸۴.

[۹] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص ۱۰۵.

انجام کارهای دور‌کننده انسان از گناه،

[۱۰] محمدعلی نجار و دیگران، المعجم الوسیط، ج۱، ص۲۰۱.

[۱۱] مصطفوی، حسن، التحقیق، ج۲، ص۲۹۰-۲۹۱، «حنث».

و پرهیز از پرستش بت‌ها است.

[۱۲] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۱، ص۲۸۰.

برخی واژه‌شناسان، تحنُّث را از‌ اندک موارد کاربرد لفظ در خلاف معنای آن و به معنای خودداری از اصل معنا (گناه) دانسته‌اند.

[۱۳] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ص۲۸۰.

[۱۴] زبیدی، مرتضی، تاج العروس، ج۵، ص۲۲۶.

۲ – معنای اصطلاحی

شماری از مستشرقان، تحنُّث را معرّب کلمه عبری «تحنوت» یا «تحنوث» به معنای اعتکاف و توجه به خدا دانسته

[۱۵] مونتگومری، ویلیام، محمد (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فی مکه، ص۱۰۹-۱۱۰.

[۱۶] جوادعلی، تاریخ العرب فی الاسلام، ج۷، ص۸.

و رفتار پیامبر گرامی (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) را در پرتو روش راهبان یهودی و مسیحی یا پاره‌ای تجارب شخصی پنداشته‌اند

[۱۷] مونتگومری، ویلیام، محمد (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فی مکه، ص۱۰۹.

و در تداول لفظ تحنُّث یا رواج این سنّت در میان قریش پیش از اسلام تردید کرده‌اند و بر همین پایه، هر‌گونه ارتباط میان تحنُّث و تحنُّف یا حنفاء را انکار کرده‌اند.

[۱۸] حداد عادل و دیگران، دانشنامه جهان اسلام، ج۶، ص۶۸۵.

در برابر، گروهی تحنُّث و تحنُّف را به یک معنا دانسته

[۱۹] زمخشری، اساس البلاغه، ج۱، ص۲۱۷.

و حتی تحنُّث را شکل تبدیل یافته تحنُّف شمرده‌اند

[۲۰] ابن هشام، السیره النبویه، ج۱، ص۲۳۵.

[۲۱] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۱، ص۲۸۰.

[۲۲] زبیدی، مرتضی، تاج العروس، ج۳، ص۱۹۸-۱۹۹، «حنث».

و باور دارند که تحنّث استمرار سنّتی حنیفانه است که برخی از قریش که به حنفاء شناخته می‌شدند، پی می‌گرفتند.

[۲۳] ابن هشام، السیره النبویه، ج۱، ص۲۳۵.

۳ – ریشه تاریخی

بر پایه گزارش تاریخ‌نگاران و سیره‌نگاران، تحنُّث سنت برخی از قریش است که در ماه مبارک رمضان در غار حراء عبادت و تهجد نموده، فقیران را اطعام می‌کردند و سپس به طواف کعبه می‌پرداختند.

[۲۴] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص۱۱۶.

[۲۵] ابن هشام، السیره النبویه، ج۱، ص۲۳۵.

[۲۶] طبری، تاریخ طبری، ج۲، ص۳۰۰.

بلاذری، عبدالمطلب، جد پیامبر گرامی (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) را پایه‌گذار این سنت در میان قریش می‌داند.

[۲۷] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص۹۲.

[۲۸] حلبی، علی بن ابراهیم، السیره الحلبیه، ج۱، ص۳۸۲.

از افرادی دیگر مانند ورقه بن نوفل و ابوامیه بن مغیره نیز در این شمار نام برده‌اند.

[۲۹] ابن حبیب، محمد، المنمق، ص۴۲۲.

[۳۰] حلبی، علی بن ابراهیم، السیره الحلبیه، ج۱، ص۲۳۷.

برخی چون ابن هشام ضمن بیان ارتباط واژگانی تحنُّف و تحنُّث، این سیره را مربوط به حنفاء و افرادی از جمله زید بن عمرو بن نفیل دانسته‌اند که برای پرهیز از پرستش بت‌ها و آداب جاهلی و دور ماندن از آزار بت‌پرستان، به غار حراء می‌رفتند و به اطعام مساکین می‌پرداختند.

[۳۱] ابن هشام، السیره النبویه، ج۱، ص۱۵۱.

[۳۲] ابن هشام، السیره النبویه، ج۱، ص۲۲۲-۲۳۲.

[۳۳] ابن حبیب، محمد، المنمق، ص۴۲۲.

[۳۴] زریاب، عباس، سیره رسول الله، ص۷۹-۸۱.

۴ – تحنث پیامبر

پیامبر گرامی (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) هر سال پیش از بعثت، مدتی مجاور غار حراء بود

[۳۵] امام علی (علیه‌السلام)، نهج البلاغه، خطبه۱۹۲.

[۳۶] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، فتح الباری، ج۱۰، ص۳۵۶.

و در آن‌جا خلوت گزیده، به عبادت و تهجد می‌پرداخت و در آن هنگام و پس از بازگشت از حراء، فقیران را اطعام می‌نمود و پیش از بازگشت به خانه، کعبه را طواف می‌کرد.

[۳۷] ابن اسحاق، محمد، سیره ابن اسحق، ص۱۲۱.

[۳۸] ابن ‌سعد بغدادی، محمد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۵۳.

[۳۹] طبری، تاریخ طبری، ج۲، ص۳۰۰.

درباره چگونگی و علت تحنُّث پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)، آگاهی‌های چندان در روایات در دست نیست؛ اما تحنُّث در همه یا بخشی از ماه رمضان و در غار حراء صورت می‌پذیرفت و بیشتر با توشه‌ای ‌اندک، معمولاً روغن زیتون و نان خشک، همراه بود.

[۴۰] حلبی، علی بن ابراهیم، السیره الحلبیه، ج۱، ص۳۸۱.

بر پایه بیشتر گزارش‌ها، پیامبر به تنهایی درون غار می‌رفت و در آن‌جا بیتوته می‌کرد تا کنار عبادت، مجالی بیشتر برای تفکر و تامل داشته باشد.

[۴۱] طبری، تاریخ طبری، ج۲، ص۳۰.

[۴۲] ابن ‌سعد بغدادی، محمد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۵۳.

[۴۳] ابن هشام، السیره النبویه، ص۳۶.

[۴۴] رامیار، محمود، تاریخ قرآن، ص۳۶.

روایاتی نیز از همراهی علی (علیه‌السلام) با پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله