توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بنی غفار (دائرهالمعارف‌قرآن‌کریم) ۶۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بنی غفار (دائرهالمعارف‌قرآن‌کریم) ۶۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل بنی غفار (دائرهالمعارف‌قرآن‌کریم) ۶۸ اسلاید در PowerPoint :

بنی غفار (دائرهالمعارف‌قرآن‌کریم)

بنی غِفار، شاخه‌ای از قبیله کنانی از عرب عدنانی مستقر در حجاز است.

فهرست مندرجات

۱ – نسب
۲ – فرزندان غِفار بن ملیل
۳ – موقعیت جغرافیایی بنی غفار
۴ – غفار پیش از اسلام
۵ – اسلام غفار
۵.۱ – روایات مختلف در خصوص اسلام غفاریان
۵.۲ – نحوه اسلام غفار
۵.۳ – علت مسلمان شدن برخی از غفاریان
۵.۴ – شرکت در جنگها
۶ – غفار پس از پیامبر
۷ – برجستگان غفاری
۸ – فهرست منابع
۹ – پانویس
۱۰ – منبع

۱ – نسب

آنان به غفار بن ملیل بن ضمره نسب می‌برند.

[۱] جمهره انساب العرب، ص۱۸۶.

[۲] جمهره انساب العرب، ص۴۶۵.

[۳] الانساب، ج۴، ص۳۰۴.

[۴] معجم قبائل العرب، ج۳، ص۸۸۹-۸۹۰.

تیره دیگری از عمالقه که در نجد می‌زیستند نیز به غفار شهرت دارند که مد نظر نیستند.

۲ – فرزندان غِفار بن ملیل

غِفار بن ملیل فرزندانی داشت که هریک شاخه‌های ریزتری در میان غفار پدید آوردند؛ بنو احیمس (احمس)،

[۵] جمهره انساب العرب، ص۱۸۶.

بنوجروه،

[۶] تاریخ ابن خیاط، ص۷۲.

بنوحاجب بن عبدالله،

[۷] جمهره انساب العرب، ص۱۸۶.

[۸] تاریخ دمشق، ج۹۶، ص۲۷۸.

[۹] البدایه و النهایه، ج۹، ص۲۸۲.

بنوحراق،

[۱۰] سیره النبی صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم، ج۲، ص۴۴۷.

بنوحرام،

[۱۱] تاریخ ابن خیاط، ص۷۲.

بنوحماس،

[۱۲] تاریخ ابن خیاط، ص۴۳۲.

بنو مُبَشِّر، بنوعبدالله بن حارثه، بنومعیص

[۱۳] الثقات، ج۳، ص۳۵۴.

و بنونار

[۱۴] السیره النبویه، ج۲، ص۲۶۶.

از آن جمله‌اند.

۳ – موقعیت جغرافیایی بنی غفار

شاخه‌های غفار عمدتاً در جنوب مدینه یعنی در نیمه شمالی راه مکه به مدینه سکنا داشتند. نام چاههای آب، منازل و نواحی آنان حاکی از سکونت ایشان در مناطق جنوب مدینه است. از بدر،

[۱۵] معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۳۱.

[۱۶] جامع البیان، مج ۳، ج۴، ص۹۹.

[۱۷] تاج العروس، ج۳، ص۳۴.

قاحه (= سُقیا)،

[۱۸] اسد الغابه، ج۱، ص۳۴۴.

شَبکه شَدَخ

[۱۹] معجم البلدان، ج۳، ص۳۲۲.

[۲۰] معجم البلدان، ج۳، ص۳۲۸.

[۲۱] معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۷۹.

(یا شبکه جرح)

[۲۲] لسان العرب، ج۷، ص۲۱.

[۲۳] النهایه، ج۲، ص۴۴۱، «شبک».

بغیبغه، غیقه و اذناب الصفراء

[۲۴] معجم ما استعجم، ج۲، ص۶۵۹.

به عنوان عمده آبهای بنی غفار یاد شده است.
آنان در صَفراء (به ویژه دو تیره بنو نار و بنو حراق)،

[۲۵] السیره النبویه، ج۲، ص۲۶۶.

[۲۶] معجم البلدان، ج۵، ص۷۲.

[۲۷] معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۲۲۷.

کراع الغَمیم (در ۸ میلی عُسفان)

[۲۸] اسدالغابه، ج۱، ص۳۸۴.

[۲۹] معجم البلدان، ج۴، ص۲۱۴.

[۳۰] معجم البلدان، ج۴، ص۴۴۳.

و بَعال (در نزدیکی سقیا)

[۳۱] معجم البلدان، ج۱، ص۴۵۲.

[۳۲] تاج العروس، ج۷، ص۲۳۰.

پراکنده بودند. از عمده‌ترین مراکز جمعیتی آنان می‌توان به وَدّان (در ۸ میلی ابواء)

[۳۳] معجم البلدان، ج۵، ص۳۶۵-۳۶۶.

[۳۴] معجم قبائل العرب، ج۳، ص۸۹۰.

[۳۵] معجم ما استعجم، ج۳، ص۱۰۵۲.

[۳۶] معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۳۷۴.

و غَیْقَه

[۳۷] الطبقات، ج۴، ص۲۴۵.

[۳۸] الثقات، ج۳، ص۳۵۵.

[۳۹] معجم البلدان، ج۴، ص۲۲۲.

(به ویژه برای دو تیره بنو نار و بنو حراق)

[۴۰] معجم ما استعجم، ج۳، ص۱۰۱۰.

[۴۱] معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۲۲۷.

اشاره کرد.
البته برخی از غفاریان در مناطق دیگری ساکن بودند. به دلیل انتساب چاه رُوْمَه

[۴۲] معجم البلدان، ج۱، ص۲۹۹-۳۰۰.

[۴۳] تاریخ المدینه، ج۱، ص۱۵۳.

و اَضائه غفار (آبگیر مانندی در مدینه) به غفاریان، استقرار برخی از آنان در آنجا بوده است.

[۴۴] معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۶۴.

[۴۵] فتح الباری، ج۹، ص۲۳.

غفاریها از غیقه (میان مکه و مدینه) به مدینه بسیار رفت و آمد داشتند.

[۴۶] الجرح و التعدیل، ج۸، ص۳۴۷.

[۴۷] اسد الغابه، ج۴، ص۱۱۸.

اَضائه غفار در ۱۰ میلی مکه

[۴۸] معجم البلدان، ج۱، ص۲۱۴.

به عنوان میقات بنوغفار؛

[۴۹] اسباب النزول، ص۲۴۹.

خَضْخاض در نزدیکی اضائه

[۵۰] معجم ما استعجم، ج۲، ص۵۰۱.

و نیز تَناضِب در یک منزلی مکه

[۵۱] تاج العروس، ج۱، ص۴۸۹، «نضب».

به بنی غفار منسوب است. از دره‌ای در منطقه نجد به نام مَناصف به عنوان میقات دیگر غفار یاد شده است.

[۵۲] اسباب النزول، ص۲۴۹.

۴ – غفار پیش از اسلام

آنان از طریق دامداری و چوپانی

[۵۳] المغازی، ج۲، ص۵۷۱.

[۵۴] اسد الغابه، ج۲، ص۳۳۵.

امرار معاش می‌کردند. راهزنی آنان در مسیر کاروانهای تجاری و غارت اموال حجاج موجب شده بود که در میان برخی قبایل به اهل سَلَّه ( دزد)

[۵۵] دلائل النبوه، ج۳، ص۱۹۴.

و سُرّاق الحَجیج

[۵۶] تاریخ المدینه، ج۱، ص۳۶۳.

مشهور شوند.
با وجود تفکر صحرانشینی در میان غفاریها

[۵۷] مسند ابی یعلی، ج۱، ص۳۸۳.

کسانی از ایشان به آیین جاهلی پشت کرده بودند. چنان که ابوذر موحد بود

[۵۸] الطبقات، ج۴، ص۲۲۲.

و آبی اللحم غفاری از خوردن گوشتهایی که برای بتان قربانی می‌کردند اجتناب می‌کرد.

[۵۹] اسد الغابه، ج۱، ص۱۴۷.

غفاریها با یهود خیبر

[۶۰] المغازی، ج۲، ص۷۰۲.

و بنی اسلم

[۶۱] سیره النبی صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم، ج۴، ص۵۲۹.

همپیمان بودند، به گونه‌ای که نام غفار در بسیاری از گزاره‌های تاریخی با نام اسلم همردیف است. در منابع از برخی جنگهای آنان یاد شده است: روح عصبیت، فخر فروشی و عزت طلبیِ ابو منیعه غفاری موجب شد تا با خواندن رجزی در بازار عُکاظ خود را عزیزترِ عرب معرفی کند و از مخالف گفتارش بخواهد پای وی را قطع کند. این امر سبب بروز جنگ جاهلیِ فِجارِ دوم و به قولی فجار اول

[۶۲] المنمق، ص۱۶۱.

شد و به فِجار فخر یا فِجار رِجْل مشهور گردید. بر پایه شعری دو تیره فراس و غفار از قبیله کنانه در نبرد اَتْم (موضعی در دیار بنو سلیم یا عراق) نیز شرکت داشتند.

[۶۳] معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۰۴.

به گفته ابوعمرو شیبانی، میان غفار و بنولیث (از دیگر قبایل کنانی) نیز نبردی رخ داد که به پیروزی بنو لیث انجامید.

[۶۴] الاغانی، ج۲۱، ص۲۱.

۵ – اسلام غفار

غفاریها از همان آغاز با بعثت رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم در مکه آشنا شدند. وجود ابوذر به عنوان چهارمین یا پنجمین مسلمان

[۶۵] المعجم الکبیر، ج۶، ص۱۲۶.

[۶۶] تاریخ دمشق، ج۲۰، ص۳۸۴.

و بازگشت او به میان قبیله‌اش و تبلیغ اسلام در نزد آنان

[۶۷] الطبقات، ج۴، ص۲۲۰-۲۲۵.

خود دلیلی بر این ادعاست.

۵.۱ – روایات مختلف در خصوص اسلام غفاریان

در خصوص اسلام غفاریان، به جز معدودی که در دوران مکی یا اوایل هجرت، مسلمان شدند روایات مختلف است. برخی گزارشها به اسلام ایماء بن رَحضه بزرگ، خطیب و امام غفار به همراه نیمی از قبیله‌اش پیش از هجرت اشاره دارند.

[۶۸] اسد الغابه، ج۱، ص۱۶۰.

[۶۹] الاصابه، ج۱، ص۲۸۴.

[۷۰] الاصابه، ج۱، ص۳۱۵.

[۷۱] الاصابه، ج۸، ص۳۸۷.

در مقابل، گزارشی حاکی از تصمیم ایماء یا پسرش خفاف برای یاری رساندن قریش در بدر به همراه مردان جنگی خود بر ضد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم است.

[۷۲] المغازی، ج۱، ص۶۰.

[۷۳] سیره النبی صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم، ج۲، ص۴۵۳.

[۷۴] انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۲۸.

بر پایه خبر ابن اسحاق

[۷۵] سیره النبی صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم، ج۲، ص۴۴۶-۴۴۷.

تیره‌های بنونار و بنوحراق از غفاریها دست کم تا زمان جنگ بدر مسلمان نبودند، چنان که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم به هنگام حرکت به سوی بدر به نامهای زشت

[۷۶] سبل الهدی، ج۴، ص۷۹.

این دو تیره و دو کوه آنان مُسْلِح و مخرئ تفال زد و با پرهیز از ورود به مناطق آنان، راه دیگری را برگزید تا به ذَفِران رسید و از آنجا به بدر رفت

[۷۷] معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۲۲۷.

روایت طبرانی

[۷۸] الاحادیث الطوال، ص۲۳.

نیز گواه اسلام آوردن غفار در مدینه است. نامه رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم در سال دوم و در پی غزوه سَفَوان (واقع در نواحی بدر

[۷۹] المحبر، ص۱۱۱.

به بنوغفار

[۸۰] الطبقات، ج۱، ص۲۷۴.

نیز نامسلمانی غفار را تا آن زمان و احتمال همکاری آنان را با دشمنان اسلام نشان می‌دهد. برخی زمان نوشتن نامه را پس از سال هفتم ذکر کرده‌اند.

[۸۱] مکاتیب الرسول صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم، ج۳، ص۲۵۸.

پیش از غزوه احد

[۸۲] دلائل النبوه، ج۳، ص۱۹۳.

(سال سوم) یا خندق

[۸۳] تاریخ الاسلام، ج۲، ص۱۵۹.

[۸۴] تاریخ المدینه، ج۲، ص۴۵۲-۴۵۳.

(سال پنجم) برخی از بزرگان یهود بنی نضیر برای جلب حمایت قریش در حمله به مدینه با بزرگان مکه ملاقات کردند. مکیان ضمن برشمردن صفات نیکوی خود، پیروان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم را دزدان بنی غفار معرفی و از بزرگان یهود درباره برتری هریک از آیین اسلام و آیین بت پرستی قریش نظرخواهی کردند. یهودیان یاد شده آیین مکیان را برتر دانستند. آیه «اَلَم تَرَ اِلَی الَّذینَ اُوتوا نَصیبـًا مِنَ الکِتـبِ یُؤمِنونَ بِالجِبتِ والطّـغوتِ و یَقولونَ لِلَّذینَ کَفَروا هـؤُلاءِ اَهدی مِنَ الَّذینَ ءامَنوا سَبیلا»

[۸۵] نساء/سوره۴، آیه۵۱.

که در این خصوص نازل شده به این گفت و گو اشاره دارد. خداوند در این آیه این یهودیان را مؤمنان به بت و طاغوت معرفی کرده است. بنابر روایت عکرمه منظور از مؤمنین در آیه مجموعه‌هایی از جمله بنی غفارند که یهودیان، قریش را بر ایشان ترجیح داده‌اند.

[۸۶] المعجم الکبیر، ج۱۱، ص۲۰۱.

[۸۷] التبیان، ج۳، ص۲۲۴.

برخی نزول آیه «اِنَّ شانِئَکَ هُوَ الاَبتَر»

[۸۸] کوثر/سوره۱۰۸، آیه۳.

را نیز به این رخداد مرتبط دانسته‌اند؛

[۸۹] تفسیر ابن ابی حاتم، ج۳، ص۹۷۳.

[۹۰] تفسیر ابن کثیر، ج۱، ص۵۲۵.

[۹۱] الدرالمنثور، ج۲، ص۳۰۶.

اما این دو گزارش نیز نمی‌تواند به تنهایی به اسلام غفار تا قبل از غزوه احزاب (خندق) دلالت داشته باشد، زیرا مطرح کردن پیروی غفار از دولت مدینه، شاید با هدف تخریب چهره حضرت صورت گرفته و تنها می‌تواند مؤید اسلام برخی از غفاریان باشد، به خصوص آنکه برخی گزارشها از اسلام ایماء بن رحضه غفاری (از بزرگان غفار) اندکی قبل از حدیبیه در سال ششم خبر داده‌اند.

[۹۲] انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۲۸.

[۹۳] اسدالغابه، ج۱، ص۱۶۰.

پس از صلح حدیبیه، که به موجب آن مسلمانان متعهد شده بودند که از آن پس تازه مسلمانانی را که به یثرب پناه می‌برند به مکه باز گردانند، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم ابوبصیر نومسلمان را به مکه بازگرداند؛ اما وی گریخت و در مناطق بیابانی میان مکه و مدینه ماند. ۳۰۰ تن از غفاریان مسلمان همراه وی شدند و بر ضدّ قریش اقداماتی انجام دادند.

[۹۴] دلائل النبوه، ج۴، ص۱۷۳.

[۹۵] اعلام الوری، ص۱۰۶-۱۰۷.

[۹۶] تاریخ دمشق، ج۲۵، ص۳۰۰.

این گزارش نیز احتمال اسلام آوردن غفار را در دوره مدنی و پیش از صلح حدیبیه تقویت می‌کند.

۵.۲ – نحوه اسلام غف

 اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.

  راهنمای خرید:

• همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
• ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
• در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.