توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بلدالحرام ۷۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بلدالحرام ۷۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل بلدالحرام ۷۷ اسلاید در PowerPoint :

بلد الحرام

مقالات مرتبط: مکه.

بلد الحرام از نام‌های مکه است که به سبب وجود پاره‌ای ممنوعیت‌های شرعی و احترام و قداستی که دارد، بر آن نهاده شده است. طبق روایات و گزارشات تاریخی، دیدگاه‌های مختلفی درباره پیشینه حرمت و قداست بلد الحرام ذکر شده است، از جمله: آغاز حرمت آن از روزگار پیامبری حضرت ابراهیم (علیه‌السّلام)، از هنگام آفرینش آسمان‌ها و زمین، از هنگام آفرینش جهان. وضع احکامی برای مکه، دستور قرآن به مؤمنان درباره پیشگیری از ورود مشرکان به حرم، بیانگر حرمت و قداست آن بوده و از این رو، سبب امنیت بلد الحرام شده است. باور مسلمانان به حرمت و قداست مکه سبب اهتمام آنها به حفظ آن شده است. با وجود این همه شواهد بر حرمت حرم، منابع تاریخ مکه نمونه‌هایی از نبرد و خونریزی در محدوده حرم را گزارش کرده‌اند که موجب هتک حرمت آن شده است؛ از جمله: وقوع نبرد میان جزارین و حناطین در روز ترویه، حمله قرمطیان به مکه، نبرد میان ترکی بلماز و اسماعیل بیک. مشهور مفسران حرمت مکه را به سبب حرمت کعبه دانسته‌اند؛ اما برخی مفسران شیعه با توجه به آیاتی از سوره بلد حرمت آن را به پاس انسان کامل می‌دانند. کتاب‌هایی درباره تاریخ مکه با عنوان‌های گوناگون نگاشته شده که «بلد الحرام» بخشی از نام آن‌ها است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لغوی
۲ – مکان‌های موصوف به الحرام
۳ – وجه تسمیه
۴ – پیشینه حرمت و قداست بلد الحرام
۴.۱ – پیش از اسلام
۴.۲ – دوران نبوت حضرت ابراهیم
۴.۳ – هنگام آفرینش آسمان‌ها و زمین
۵ – احکام حرمت بلد الحرام
۵.۱ – قرآن و حفظ حرمت مکه
۵.۲ – حرمت مکه سبب امنیت آن
۵.۳ – هتک حرمت به محدوده حرم
۶ – علت حرمت مکه
۷ – روایت‌های تطبیق بلد الحرام بر اهل بیت
۸ – تالیفاتی با عنوان بلد الحرام
۹ – فهرست منابع
۱۰ – پانویس
۱۱ – منبع

۱ – معنای لغوی

بلد الحرام ترکیبی وصفی و مرکب از دو واژه «بلد» و «حرام» است. «بلد» که جمع آن «بُلدان» است،

[۱] قیومی مقری، احمد بن محمد، المصباح المنیر، ص۳۶، محقق:یوسف شیخ محمد، المکتبه العصریّه.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۱، ص۱۱۲، «بلد».

بر شهر به اعتبار محدود بودن از چند طرف و نیز آباد و مسکونی بودنش اطلاق می‌شود.

[۳] مصطفوی، حسن‌، التحقیق، ج۱، ص۳۲۸، «بلد.»، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

«حرام» در برابر حلال

[۴] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۳، ص۲۲۳، مؤسسه دار الهجره.

[۵] معجم مقاییس اللغه، ج۲، ص۴۵، المحقق:عبد السلام محمد هارون، دار الفکر.

[۶] جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۵، ص۱۸۹۶، «حرم»، دار العلم للملایین.

و به معنای ممنوع است

[۷] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات، ص۲۲۹، دار القلم، الدار الشامیه.

[۸] قیومی مقری، احمد بن محمد، المصباح المنیر، ص۷۲، محقق:یوسف الشیخ محمد، المکتبه العصریّه.

[۹] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۶، ص۳۴، «حرم»، المحقق:سید احمد حسینی، انتشارات مرتضوی.

و به چیزی گفته می‌شود که هتک آن ممنوع و احترامش لازم باشد.

[۱۰] قیومی مقری، احمد بن محمد، المصباح المنیر، ص۷۲، محقق:یوسف شیخ محمد، المکتبه العصریّه.

[۱۱] مصطفوی، حسن‌، التحقیق، ج۲، ص۲۰۵، «حرم»، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

۲ – مکان‌های موصوف به الحرام

در متون قرآنی و روایی، برخی مکان‌های مربوط به مکه و نیز بعضی زمان‌ها با واژه «الحرام» وصف شده‌اند: «المسجد الحرام»،

[۱۲] ابن حنبل، احمد، مسند احمد، ج۱۸، ص۱۴، مؤسسه الرساله.

[۱۳] صدوق، محمد بن علی‌، من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۲۲۸.

[۱۴] بقره/سوره۲، آیه۱۴۴.

«المشعر الحرام»،

[۱۵] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۴، ص۲۰۷، دار الکتب الإسلامیه.

[۱۶] بیهقی، ابوبکر، السنن الکبری، ج۵، ص۱۰، دار الکتب العلمیه.

[۱۷] بقره/سوره۲، آیه۱۹۸.

«البیت الحرام»

[۱۸] صدوق، محمد بن علی‌، من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۵۴۶.

[۱۹] حاکم نیشابوری، ابوعبدالله، المستدرک، ج۴، ص۲۸۸، دار الکتب العلمیه.

[۲۰] مائده/سوره۵، آیه۲.

و «الشهر الحرام».

[۲۱] بیهقی، ابوبکر، السنن الکبری، ج۹، ص۲۱، دار الکتب العلمیه.

[۲۲] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۲۸۰، مؤسسه آل البیت علیهم السلام.

[۲۳] بقره/سوره۲، آیه۱۹۴.

۳ – وجه تسمیه

«بلد الحرام» از نام‌های مکه است

[۲۴] حموی، یاقوت، معجم البلدان، ج۲، ص۲۴۴، دار احیاء التراث العربی.

[۲۵] فاسی، محمد بن احمد، شفاء الغرام، ج۱، ص۶۵، دار الکتب المصریه.

[۲۶] عینی، بدرالدین، عمده القاری، ج۹، ص۲۱۴، دار احیاء التراث العربی.

که به سبب وجود پاره‌ای ممنوعیت‌های شرعی و احترام و قداستی که دارد، بر آن نهاده شده است.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۷، ص۴۱۰-۴۱۱، مؤسسه اعلمی للمطبوعات.

[۲۸] فاسی، محمد بن احمد، شفاء الغرام، ج۱، ص۷۲، دار الکتب المصریه.

این ترکیب در قرآن کریم به کار نرفته؛ ولی عبارتی در آیه ۹۱ سوره نمل نشان می‌دهد که خداوند شهر مکه را حرمت و قداست بخشیده است:

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۷، ص۴۱۱، مؤسسه اعلمی للمطبوعات.

«اِنَّما اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَهِ الَّذِی حَرَّمَها.»

[۳۰] نمل/سوره۲۷، آیه۹۱.

در سخن برخی مفسران، بلد الحرام از مصداق‌های «حُرُمات» در آیه «وَمَن یُعَظِّم حُرُماتِ اللهِ»

[۳۱] حج/سوره۲۲، آیه۳۰.

شمرده شده که پاس‌داشت آن لازم است.

[۳۲] طبری، محمد بن جریر، جامع البیان، ج۱۶، ص۵۳۴.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۷، ص۱۴۷، مؤسسه اعلمی للمطبوعات.

[۳۴] محقق مقدّس اردبیلی، احمد بن محمد، زبده البیان، ص۲۲۸-۲۲۹، المکتبه المرتضویه لإحیاء آثار الجعفریه.

تعبیر «بلد الحرام» در پاره‌ای از ادعیه و روایت‌ها به کار رفته است؛ همچون: «اللَّهُمَّ… رَبَّ البَلَدِ الحَرامِ»،

[۳۵] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۵۲۶، دار الکتب اسلامیه.

[۳۶] ابن قولویه قمی، جعفر بن محمد، کامل الزیارات، ص۵۴، محقق / مصحح:امینی، عبدالحسین‌، دار المرتضویه.

[۳۷] طوسی، محمد بن حسن، التهذیب، ج۳، ص۸۳، دار الکتب الإسلامیه.

«یا ربَّ البَلَدِ الحَرام.»

[۳۸] کفعمی، ابراهیم بن علی، المصباح، ص۲۴۹، دار الرضی.

[۳۹] بیهقی، ابوبکر، السنن الکبری، ج۸، ص۲۱۶، دار الکتب العلمیه.

۴ – پیشینه حرمت و قداست بلد الحرام

طبق روایات و گزارشات تاریخی، دیدگاه‌های مختلفی دباره پیشینه حرمت و قداست بلد الحرام مطرح شده است که اکنون به آن می‌پردازیم:

۴.۱ – پیش از اسلام

اعراب جاهلی کعبه را خانه بتان و جایی محترم می‌شمردند و انجام گناه را در آن جایز نمی‌دانستند. نیز مکه را که کنار کعبه قرار داشت، بلد الحرام و دارای حرمت و قداست می‌دانستند.

[۴۰] علی، جواد، المفصل، ج۷، ص۱۱۸.

پاره‌ای سنت‌های آن دوره، مانند ممنوعیت تعرض به جنایتکار پناهنده به حرم تا هنگام بیرون آمدن از آن،

[۴۱] سیوطی، جلال‌الدین، الدر المنثور، ج۲، ص۲۷۱، دار الفکر.

[۴۲] شوکانی، محمد بن علی، فتح القدیر، ج۱، ص۴۱۵، دار ابن کثیر، دار الکلم الطیب.

[۴۳] صباغ، محمّد بن احمد، تحصیل المرام، ص۵۶۱، مکتبه اسدی للنشر و التوزیع.

وقوع مهم‌ترین جنگ‌های جاهلی مشهور به «فِجار» بیرون از حرم مکه و نزدیک بازار عکاظ،

[۴۴] نک:بغدادی، محمد بن حبیب، المنمق، ص۱۶۰-۱۸۲.

[۴۵] یعقوبی، احمد بن اسحاق، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۵.

پیمان حلف الفضول و تعهد بزرگان قریش برای دفاع از حق مظلومان در مکه

[۴۶] یعقوبی، احمد بن اسحاق، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۷-۱۸.

[۴۷] علی، جواد، المفصل، ج۷، ص۱۱۸.

و نیز تعبیر «الْبَلْدَهِ الَّذِی حَرَّمَها»

[۴۸] نمل/سوره۲۷، آیه۹۱.

در آیه‌ای مکی و خطاب به مشرکان عرب، مؤیدی بر اعتقاد به حرمت مکه و کوشش برای حفظ آن، دست کم‌ اندکی پیش از ظهور اسلام، به شمار می‌آید. این حرمت و قداست با تغییر در نگرش مشرکانه اعراب و بر پایه نگاهی توحیدی: «… ربّ… حَرَّمَهَا»

[۴۹] نمل/سوره۲۷، آیه۹۱.

و نیز تغییراتی در گونه‌های آن

[۵۰] سیوطی، جلال‌الدین، الدر المنثور، ج۲، ص۲۷۲، دار الفکر.

[۵۱] صباغ، محمّد بن احمد، تحصیل المرام، ص۵۶۱، مکتبه اسدی للنشر و التوزیع.

به اسلام و سنت اسلامی انتقال یافت.

۴.۲ – دوران نبوت حضرت ابراهیم

شواهدی دیگر حکایت دارند که حرمت مکه پیشینه‌ای بس کهن‌تر داشته است. در روایتی، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) آغاز حرمت مکه را از روزگار پیامبری ابراهیم (علیه‌السّلام) دانسته است.

[۵۲] بخاری، محمد بن اسماعیل، صحیح البخاری، ج۳، ص۶۷، دار طوق النجاه.

[۵۳] قشیری نیسابوری، مسلم بن حجاج، صحیح مسلم، ج۲، ص۹۹۱، دار احیاء التراث العربی.

[۵۴] بیهقی، ابوبکر، السنن الکبری، ج۵، ص۳۲۲، دار الکتب العلمیه.

۴.۳ – هنگام آفرینش آسمان‌ها و زمین

بر پایه روایتی دیگر، او در روز فتح مکه تاکید کرد که خداوند مکه را از هنگام آفرینش آسمان‌ها و زمین حرمت بخشیده است.

[۵۵] حنبل، احمد، مسند احمد، ج۴، ص۳۲.

[۵۶] ازرقی، محمد بن عبدالله، اخبار مکه، ج۲، ص۱۲۱، دار اندلس للنشر.

[۵۷] ازرقی، محمد بن عبدالله، اخبار مکه، ج۲، ص۱۲۳، دار اندلس للنشر.

[۵۸] ازرقی، محمد بن عبدالله، اخبار مکه، ج۲، ص۱۲۴، دار اندلس للنشر.

[۵۹] ازرقی، محمد بن عبدالله، اخبار مکه، ج۲، ص۱۲۶، دار اندلس للنشر.

[۶۰] بخاری، محمد بن اسماعیل، صحیح البخاری، ج۵، ص۱۵۳، دار طوق النجاه.

بر پایه دعای ابراهیم (علیه‌السّلام) برای سکونت خانواده‌اش در سرزمینی بیابانی کنار بیت الله الحرام «رَبَّنا اِنِّی اَسْکَنْتُ مِنْ ذُرِّیَّتِی بِوادٍ غَیْرِ ذِی زَرْعٍ عِنْدَ بَیْتِکَ الْمُحَرَّم»،

[۶۱] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۳۷.

کعبه و به تبع آن مکه

[۶۲] نک:طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۶، ص۸۴-۸۵، مؤسسه اعلمی للمطبوعات.

[۶۳] علی، جواد، المفصل، ج۷، ص۱۱۸.

پیش از دعای ابراهیم (علیه‌السّلام) حرمت داشته‌اند. در جمع‌بندی روایت‌های یاد شده، برخی بر این باورند که مکه از آغاز آفرینش نزد مردم دارای احترام بوده و از زمان ابراهیم (علیه‌السّلام) قوانینی برای آن وضع شد که پاره‌ای امور را در آن ممنوع کرد.

[۶۴] رازی، فخرالدین، التفسیر الکبیر، ج۴، ص۴۹.

برخی نیز تحریم را از هنگام آفرینش جهان می‌دانند؛ ولی بیان حکم و یا مکلف شدن مردم به آن را به زمان ابراهیم (علیه‌السّلام) نسبت می‌دهند.

[۶۵] عسقلانی، ابن حجر، فتح الباری، ج۴، ص۴۳، دار المعرفه.

[۶۶] عینی، بدرالدین، عمده القاری، ج۱۰، ص۱۸۷، دار احیاء التراث العربی.

[۶۷] صالحی شامی، محمد بن یوسف، سبل الهدی، ج۱، ص۲۰۷.

دیدگاهی دیگر، تحریم دوم را تاکیدی بر اولی می‌داند.

[۶۸] احمدی میانجی، علی، مکاتیب الرسول، ج۳، ص۵۹۱، دار الحدیث.

۵ – احکام حرمت بلد الحرام

عموم فقیهان

[۶۹] شمس‌الائمه سرخسی، محمد بن احمد، المبسوط، ج۴، ص۹۷، دار المعرفه.

[۷۰] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۷، ص۴۴۱.

[۷۱] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۸، ص۴۱۴-۴۱۵.

بر پایه روایت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در روز فتح مکه،

[۷۲] حنبل، احمد، مسند احمد، ج۴، ص۱۸۴.

[۷۳] بخاری، محمد بن اسماعیل، صحیح البخاری، ج۴، ص۱۰۴، دار طوق النجاه.

[۷۴] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۴، ص۲۲۶، دار الکتب الاسلامیه.

ممنوعیت گریزاندن صید، بریدن و کندن گیاهان و برداشتن لُقَطه (اشیای پیدا شده) را از احکام مربوط به حرمت مکه شمرده‌اند. مواردی دیگر مانند افزایش دیه قتل و جَرح در مکه

[۷۵] ابن ابی شیبه، ابوبکر، المصنف، ج۵، ص۳۴۵، مکتبه الرشد.

[۷۶] فاکهی، ابوعبدالله، اخبار مکه، ج۳، ص۳۵۵-۳۵۹.

[۷۷] ابن عبدالبر، یوسف بن عبدالله، الاستذکار، ج۸، ص۲۵۶، دار الکتب العلمیه.

و حرمت جنگیدن در آن

[۷۸] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۷، ص۴۷۵.

[۷۹] فاسی، محمد بن احمد، شفاء الغرام، ج۱، ص۹۵، دار الکتب المصریه.

[۸۰] عینی، بدرالدین، عمده القاری، ج۲، ص۱۴۳، دار احیاء التراث العربی.

نیز با تاثیر از حرمت و قداست مکه تشریع شده‌