توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابوالقاسم بلخی کعبی ۵۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابوالقاسم بلخی کعبی ۵۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابوالقاسم بلخی کعبی ۵۲ اسلاید در PowerPoint :

ابوالقاسم بلخی

کعبیه یکی از فرق معتزلی است که به پیروان عبدالله بن احمد بن محمود، معروف به ابوالقاسم بلخی گفته می‌شود. او از متکلمان مشهور معتزله بغداد به شمار می‌رود و به کعبی نیز معروف است. گفته شده «کعب» نام یکی از اجداد او می‌باشد

[۱] سمعانی، ابن سعد، عبدالکریم بن محمد، الانساب، تحقیق عبدالله عمر البارودی، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۴۰۸ م./۱۹۸۸ م الطبعه الاولی، ج۱۱، ص۱۲۳.

و از این رو به کعبی منسوب شده است. البته باید گفت که به این گروه به اعتبار زادگاه بلخی، بلخیه نیز می‌گویند.

[۲] عسقلانی، ابن حجر، لسان المیزان، تحقیق محمد عبدالرحمان المرعشی، بیروت، دارالاحیاء التراث العربی و موسسه التاریخ العربی، ۱۴۱۶ م./۱۹۹۶ م الطبعه الاولی، ج۳، ص۷۱۸.

فهرست مندرجات

۱ – زندگی نامه
۲ – ابوالقاسم بلخی و دربار
۳ – اساتید
۴ – شاگردان
۵ – آثار
۶ – ابوالقاسم بلخی و تشیع امامی
۷ – عناوین مرتبط
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – زندگی نامه

ابوالقاسم بلخی در بلخ متولد شد. اما اینکه آیا او در سال ۲۷۳ ق. متولد شده باشد

[۳] عسقلانی، ابن حجر، لسان المیزان، تحقیق محمد عبدالرحمان المرعشی، بیروت، دارالاحیاء التراث العربی و موسسه التاریخ العربی، ۱۴۱۶ م./۱۹۹۶ م الطبعه الاولی، ج۳، ص۷۱۷.

جای تردید جدی وجود دارد؛ چرا که بلخی به همراه ناصر الحق، حسن بن علی بن حسن (م ۳۰۴ ق) از بزرگان زیدیه و ابو محمد بن بحر اصفهانی (م. ۳۲۲ ق.) از دانشمندان آن عصر،

[۴] قاضی عبدالجبار، عماد الدین ابی الحسن، فضل الاعتزال و طبقات المعتزله، به کوشش فواد سید، تونس، دارالتونسیه للنشر، ۱۹۷۴ م. الطبقه الاولی، ص۲۹۹.

از مجالسان محمد بن زید (م. ۲۸۷ق.)، حاکم زیدی طبرستان بوده است.

[۵] ابو طالب هارونی، یحیی بن حسین هارونی، الافاده فی تاریخ الائمه الزیدیه، تحقیق محمد یحیی سالم المیزان، صنعاء، دارالحکمه الیمانیه، ۱۹۹۶ م. الطبعه الاولی، ص۱۵۰.

بلخی خودش سال شروع تالیف کتاب المقالات را ۲۷۹ق. ذکر کرده است.

[۶] حاجی خلیفه، کشف الظنون، قاهره، دایره المعارف، ۱۹۴۱م. ج۲، ص۱۷۸۲.

از این رو نمی‌توان تولد او را سال ۲۷۳ق. دانست. ابوالقاسم بلخی مدت زیادی از عمر خود را در بغداد گذراند. حتی وقتی به بلخ بازگشت با اساتید خود در بغداد نامه نگاری می‌کرد.

[۷] ابن مرتضی، احمدبن یحیی، کتاب طبقات المعتزله، تحقیق سوسنه و دیگران، بیروت، دارالمنتظره، ۱۴۰۹ق./ ۱۹۸۸م. الطبعه الثانیه، ص۸۸.

او در بلخ بسیاری از مردم را به مذهب معتزلی هدایت کرد.

[۸] ابن مرتضی، احمدبن یحیی، کتاب طبقات المعتزله، تحقیق سوسنه و دیگران، بیروت، دارالمنتظره، ۱۴۰۹ق./ ۱۹۸۸م. الطبعه الثانیه، ص۸۸.

بلخی در کلام، فقه، ادبیات و تفسیر از بزرگان عصر خود بود.

[۹] قاضی عبدالجبار، عماد الدین ابی الحسن، فضل الاعتزال و طبقات المعتزله، به کوشش فواد سید، تونس، دارالتونسیه للنشر، ۱۹۷۴ م. الطبقه الاولی، ص۲۷۹.

[۱۰] ابن مرتضی، احمدبن یحیی، کتاب طبقات المعتزله، تحقیق سوسنه و دیگران، بیروت، دارالمنتظره، ۱۴۰۹ق./ ۱۹۸۸م. الطبعه الثانیه، ص۸۸.

او با بسیاری از دیگر عالمان و دانشمندان دوران خود مناظرات و مکاتبات علمی فراوان داشت.
ابوالقاسم بلخی از لحاظ علمی شهرت بیشتری در بغداد نسبت به بلخ داشت و از جایگاه بالایی برخوردار بود ولی جایگاه بلخی در خراسان اینگونه نبود. او را مورد احترام قرار نمی‌دادند و حتی با او صحبت نمی‌کردند.

[۱۱] سمعانی، ابن سعد، عبدالکریم بن محمد، الانساب، تحقیق عبدالله عمر البارودی، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۴۰۸ م./۱۹۸۸ م الطبعه الاولی، ج۵، ص۸۰.

گزارشاتی نیز از تکفیر او توسط بزرگان خراسان و ماوراء النهر وجود دارد.

[۱۲] عسقلانی، ابن حجر، لسان المیزان، تحقیق محمد عبدالرحمان المرعشی، بیروت، دارالاحیاء التراث العربی و موسسه التاریخ العربی، ۱۴۱۶ م./۱۹۹۶ م الطبعه الاولی، ج۳، ص۷۱۷.

ابوالقاسم بلخی از لحاظ علمی و شخصیتی جایگاه والایی را در بین متکلمان عصر خود کسب کرده بود به گونه‌ای که جناب ابن ندیم، او را «رئیس اهل زمانه» معرفی می‌کند.

[۱۳] ابن ندیم، محمد بن إسحاق، الفهرست، ص۲۱۹.

او در مجالس علما و دانشمندان دارای عزت و جلالت فراوان بود.

[۱۴] ابن مرتضی، احمدبن یحیی، کتاب طبقات المعتزله، تحقیق سوسنه و دیگران، بیروت، دارالمنتظره، ۱۴۰۹ق./ ۱۹۸۸م. الطبعه الثانیه، ص۸۹.

او پس از مدتی و استفاده از متکلمان معتزلی، به بلخ بازگشت

[۱۵] عسقلانی، ابن حجر، لسان المیزان، تحقیق محمد عبدالرحمان المرعشی، بیروت، دارالاحیاء التراث العربی و موسسه التاریخ العربی، ۱۴۱۶ م./۱۹۹۶ م الطبعه الاولی، ج۳، ص۷۱۸.

بعد از عمری خدمت به کلام معتزلی، سرانجام در زمان مقتدر عباسی، در سال ۳۱۹ق. از دنیا رفت

[۱۶] ابن مرتضی، احمدبن یحیی، کتاب طبقات المعتزله، تحقیق سوسنه و دیگران، بیروت، دارالمنتظره، ۱۴۰۹ق./ ۱۹۸۸م. الطبعه الثانیه، ص۸۹،

[۱۷] ابن ندیم، محمد بن إسحاق، الفهرست، ص۲۱۹.

و در بلخ مدفون شد.

[۱۸] عسقلانی، ابن حجر، لسان المیزان، تحقیق محمد عبدالرحمان المرعشی، بیروت، دارالاحیاء التراث العربی و موسسه التاریخ العربی، ۱۴۱۶ م./۱۹۹۶ م الطبعه الاولی، ج۳، ص۷۱۸.

۲ – ابوالقاسم بلخی و دربار

بلخی سالیانی را در دربار زیدیان طبرستان به کتابت اشتغال داشته است. او مدتی کاتب محمد بن زید داعی (م. ۲۸۷ق.) بوده است.

[۱۹] قاضی عبدالجبار، عماد الدین ابی الحسن، فضل الاعتزال و طبقات المعتزله، به کوشش فواد سید، تونس، دارالتونسیه للنشر، ۱۹۷۴ م. الطبقه الاولی، ص۲۹۹.

ابوالقاسم بلخی چند سالی نیز وزارت احمد بن سهل بن هاشم مروزی (از فرماندهان نظامی نصر بن احمد بن سامانی (۳۰۱- ۳۳۱ق.) را به عهده داشت. احمد بن سهل که به همراه تنی چند علیه او سر به قیام نهاده بودند، مدتی را در نیشابور حکمرانی کرد و سرانجام در مرو شکست خورد و پس از مدتها زندان، در سال ۳۰۷ق. از دنیا رفت.

[۲۰] گردیزی، ابو سعید، زین الاخبار (تاریخ گردیزی)، تصحیح عبدالحی حبیبی تهران، دنیای کتاب، ۱۳۶۳، چاپ اول، ج۱، ص۳۳۴.

احمد بن سهل از ابوزید احمد بن سهل بلخی از عالمان بلخ خواست که وزارت او را بپذیرد. ابو زید بعد از عدم قبول این منصب کاتب فرمانده شد و ابوالقاسم بلخی وزارت را پذیرفت.

[۲۱] ابو حیان توحیدی، علی بن محمد بن عباس، البصائر و الذخائر، تحقیق وداد القاضی، بیروت، دار صادر ۱۴۰۴ق./ ۱۹۸۴م، الطبقه الاول، ج۸، ص۶۶.

۳ – اساتید

ابوالقاسم بلخی از طبقه هشتم معتزله

[۲۲] ابن مرتضی، احمد بن یحیی، کتاب القلائد فی تصحیح العقاید، بیروت، دار المشرق، ۱۹۸۵م، الطبعه الاولی، ص۵۵.

و از معتزلیان بغداد به شمار می‌رود.

[۲۳] بغدادی، عبدالقاهر بن طاهر، الفرق بین الفرق، بیروت، دارالافاق الجدیده، ۱۹۷۸م الطبعه الثالثه، ص۱۶۶.

او سالیان درازی را در بغداد نزد بزرگان کلام اعتزالی دانش فرا گرفته که معروف‌ترین آنها ابوالحسین خیاط (م. ۳۰۰ق) است

[۲۴] ابن مرتضی، احمد بن یحیی، کتاب القلائد فی تصحیح العقاید، بیروت، دار المشرق، ۱۹۸۵م، الطبعه الاولی، ص۵۵.

که بعد از او نیز ریاست معتزله بغداد را برعهده گرفت.

[۲۵] ابن مرتضی، احمدبن یحیی، کتاب طبقات المعتزله، تحقیق سوسنه و دیگران، بیروت، دارالمنتظره، ۱۴۰۹ق./ ۱۹۸۸م. الطبعه الثانیه، ص۸۸.

ابوالحسین علی بن عیسی از دیگر اساتید بلخی به شمار می‌رود که به گفته خود او در محضرش شاگردی کرده است.

[۲۶] ابن مرتضی، احمدبن یحیی، کتاب طبقات المعتزله، تحقیق سوسنه و دیگران، بیروت، دارالمنتظره، ۱۴۰۹ق./ ۱۹۸۸م. الطبعه الثانیه، ص۱۱۰.

آخرین استادی که برای بلخی نام برده شده ابو عثمان عسال است. او که در اصفهان زندگی می‌کرده از عالمان شهر اصفهان بوده که منزل او را مجمع اهل فضل گفته‌اند.

[۲۷] ابن مرتضی، احمدبن یحیی، کتاب طبقات المعتزله، تحقیق سوسنه و دیگران، بیروت، دارالمنتظره، ۱۴۰۹ق./ ۱۹۸۸م. الطبعه الثانیه، ص۱۰۳.

احتمالا ابوالقاسم بلخی در مسافرت هایش بین بلخ – بغداد در اصفهان از محضر او استفاده می‌نموده است.
درباره ابوالقاسم بلخی و ابوالحسین خیاط باید گفت که ابو علی جبایی (م. ۳۰۳ق.) از سران معتزله بصره، بلخی شاگرد را بر خیاط