توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابداع (پژوهشکده‌باقرالعلوم) ۳۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابداع (پژوهشکده‌باقرالعلوم) ۳۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابداع (پژوهشکده‌باقرالعلوم) ۳۰ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل ابداع (پژوهشکده‌باقرالعلوم) ۳۰ اسلاید در PowerPoint

دیگر کاربردها: ابداع (علوم دیگر).

مقالات مرتبط: ابداع (مقالات مرتبط).

در سلسه مباحث “فعل”در فلسفه اقسامی برای فعل شمرده می‌شود که هر یک از این افعال باعث پیدایش گروهی از موجودات عالم امکان گردیده است.

فهرست مندرجات

۱ – تقسیم فعل بنابر ماده و صورت
۲ – تعریف ابداع
۲.۱ – ابداع در مقابل تکوین
۳ – دیدگاه حکماء
۴ – دیدگاه فلاسفه در باب معلولیت و مخلوقیت
۵ – تقسیم موجودات به مبدع و کائن
۶ – دیدگاه جامع در حادث بودن عالم
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – تقسیم فعل بنابر ماده و صورت

بنابر این ما تقسیم اولی خود از فعل را بیان می‌کنیم و ملاک این تقسیم را بنابر ماده و صورت می‌گذاریم، به این ترتیب که فعل با در نظر گرفتن وجود و عدم ماده و همچنین صورت و زمان ، حالات گوناگونی را می‌پذیرد. حالات افعال بر این اساس دارای چهار گونه می‌شوند که سه حالت آنها در خارج محقق‌اند ولی یکی از این حالات در خارج تحققی ندارد. بر همین اساس این تقسیم این گونه می‌شود.
۱. افعالی که در انجام آنها به هیچ کدام از ماده و زمان احتیاجی وجود ندارد. به این معنا که این افعال، افعالی هستند که بر ماده و زمان تقدم دارند و به دلیل همین تقدم افعال بر زمان است که نه به ماده و نه به زمان احتیاج دارند. به تعبیری دیگر موجوداتی که با این نوع از فعل ایجاد می‌شوند فوق هیولی و زمان هستند.
۲. افعالی که در تحقق آنها هم به ماده و هم به زمان نیاز هست. یعنی ماده و زمان بر این گونه افعال پیشی دارند.
۳. افعالی که در انجام آنها احتیاج به ماده وجود دارد لیکن احتیاج به مدت و یا زمان وجود ندارد.
۴. افعالی که در آنها احتیاج به مدت یا زمان هست اما احتیاجی به ماده نیست. البته این چنین فرضی، صرف فرض است و فعلی که دارای چنین خصوصیاتی باشد در خارج محقق نمی‌شود.

۲ – تعریف ابداع

بنابر تحقق هریک از این افعال، موجودات خاصی نیز ایجاد می‌شوند. پس به حسب تفاوتی که در افعال وجود دارد، در ذات موجوداتی که بوسیله این افعال ایجاد می‌شوند نیز تفاوتهای اساسی وجود دارد. اما نکته‌ای که در این مباحث مورد نظر ما می‌باشد توجه به این مطلب است که کدام یک از این نوع افعال را ابداع می‌نامند.
به فعلی که در تحقق آن نه به ماده و نه به زمان احتیاج باشد، فعل ابداعی می‌گویند. بر همین اساس ایجاد کردن موجودی به فعل ابداعی را “ابداع”می‌گویند. و موجودی را که به وسیله ابداع ایجاد شده باشد را “مبدع”می‌نامند. و فاعلی که فعل ابداع از او صادر شده را “مبدع” می‌نامیم. بنابر این ما سه موضوع در اینجا داریم:
الف. یک فعل داریم که “فعل ابداع” است.
ب. موجود معلولی داریم که “مبدع” است.
ج. فاعلی که این فعل ابداع را انجام می‌دهد “مبدع” نامیده می‌شود.
پس مبدع موجودی است که در خلق آن نه به ماده و نه به زمان احتیاج باشد. بنابر این، مبدعات نه مرکب از ماده و صورت هستند و نه دارای زمان می‌باشند.

[۱] دروس شرح منظومه، انصاری شیرازی، یحیی، ج۳، ص۳۰۶_ ۳۰۷، قم، انتشارات بوستان کتاب، ۱۳۸۵.

۲.۱ – ابداع در مقابل تکوین

بر این اساس هر موجودی که وجودش مسبوق به ماده و حرکت باشد، وجودش بر سبیل ابداع است. ابداع در مقابل تکوین است. در تعریف ابداع اینگونه گفته می‌شود که ابداع عبارت از تاسیس ما لیس بشیء است. (یعنی چیزی را از عدم موجود کردن) و بالجمله صدور معلول از علت اول که صدور و معلولیت آن از جهت مجرد فاعلیت فاعل است بدون مشارکت جهت قابلیت معلول و افاضه وجود بر ممکنات است. این یعنی همان چیزی که در پیشتر گفتیم که ابداع، ایجاد شیء غیر مسبوق به ماده و مدت است”اصل الابداع هو جود الباری و فیضه” (اصل ابداع بخشایشگر بودن خداوند متعال و فیض اوست). بنابراین موجودی که بر اساس ابداع خلق شود نه دارای جسم است و نه دارای زمان؛ یعنی همان موجودات مجردی که وجودشان در فلسفه اثبات می‌شود. این موجودات همان عقول مجرده هستند که جهت فاعلیت فاعل در ایجاد آنها اثر گذار است و الا هیچ جهت قابلیتی در آنها موجود نیست.
بنابراین دانسته شد، موجودی که مجرد باشد توسط فعل ابداع ایجاد می‌شود، زیرا موجود مجرد در مرتبه‌ای بالاتر از موجودات جسمانی قرار دارد و در مراتب طولی بر جسم مقدم است و به هیچ وجه در عرض جسم نیست. و از طرفی گفتیم که چنین موجودی زمانمند نیست. علت زمان‌مند نبودن این چنین موجوداتی این است که زمان مقدار حرکت جسم است و از طرفی موجود مجرد تقدم بر جسم دارد، بنابر این دارای جسم نیست. این چنین موجودی شرط اولیه متحرک بودن را که جسمانی بودن است را دارا نیست. بنابراین نه می‌توان گفت که چنین موجودی متحرک است و نه می‌توان گفت ساکن است.

[۲] انصاری شیرازی، یحیی