پاورپوینت کامل التصحیف وأثره فی الحدیث والفقه وجهود المحدثین فی مکافتحه ۲۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل التصحیف وأثره فی الحدیث والفقه وجهود المحدثین فی مکافتحه ۲۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل التصحیف وأثره فی الحدیث والفقه وجهود المحدثین فی مکافتحه ۲۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل التصحیف وأثره فی الحدیث والفقه وجهود المحدثین فی مکافتحه ۲۵ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار
۲ گزارش محتوا
۳ وضعیت کتاب
۴ پانویس
۵ منابع مقاله
۶ وابسته‌ها

ساختار

کتاب با مقدمه مؤلف آغاز و مطالب در چهار باب و هر باب در چندین فصل، تنظیم شده است.

برخی از مهم‌ترین ویژگی‌های روش نویسنده را می‌توان در امور زیر خلاصه نمود:

ذکر احادیثی که در متن یا سند آن، تصحیف واقع شده و سپس، اشاره به کتبی که آن حدیث از آن اخذ شده است؛
تبیین تصحیف واقع‌شده در احادیث به‌وسیله دلیل علمی معتبر در خلال مقایسه و مقارنه روایات با یکدیگر؛
اشاره به اثر تصحیف در حدیث و فقه در صورت اثبات تحصیف روایات[۱].

گزارش محتوا

در مقدمه، ضمن اشاره به اهمیت بحث[۲] و روش نویسنده در ارائه مطالب[۳]، به ترسیم چهارچوب اصلی کتاب و بیان موضوعات ابواب و فصول، پرداخته شده است[۴].

در باب اول، در چهار فصل زیر، به بحث پیرامون احکام تصحیف پرداخته شده است:

فصل اول، به تعریف واژه «تصحیف» و «تحریف» اختصاص یافته است. نویسنده در آغاز این فصل، ابتدا به تعاریف ابواحمد حسن بن عبدالله بن سعید عسکری در «شرح ما یقع فیه التصحیف والتحریف»، خلیل بن احمد، ابن منظور در «لسان العرب»، معری، فیومی در «مصباح المنیر» و جرجانی در «التعریفات» درباره «تصحیف» اشاره و آنها را مورد بررسی قرار داده[۵] و سپس، به بحث پیرامون تعریف ابن منظور در «لسان العرب»، جرجانی در «التعریفات»، ابن حجر عسقلانی در «نزهه النظر شرح نخبه الفکر» از واژه «تحریف» پرداخته[۶] و در پایان، چنین نتیجه‌گیری نموده است که با تتبع اقوال بسیاری از محدثین از آغاز قرن سوم تا دوران ابن حجر عسقلانی، می‌توان دریافت که متقدمین، بین واژه «تصحیف» و «تحریف» تفاوتی قایل نبوده و هرگونه تغییری را، «تصحیف» می‌نامیده و بیشتر از این اصطلاح استفاده می‌کردند. وی برای اثبات این امر، شواهدی از اقوال علمای زیر را ذکر نموده است: امام محمد بن ادریس شافعی ( متوفی ۲۰۴ق)، امام احمد بن حنبل (متوفی ۲۴۱ق)، امام مسلم بن حجاج (متوفی ۲۶۱ق)، امام ابوزرعه رازی (متوفی ۲۶۴ق)، ابوعلی حسین بن علی نیشابوری (متوفی ۳۴۹ق)، امام حافظ دارقطنی (متوفی ۳۸۵ق)، امام ابوسلیمان خطابی (متوفی ۳۸۸ق)، ابوعبدالله حاکم صاحب مستدرک (متوفی ۴۰۵ق)، حافظ ابونعیم اصفهانی (متوفی ۴۳۰ق)، حافظ ابوعمر یوسف بن عبدالبر (متوفی ۴۶۳ق)، قاضی عیاض (متوفی ۵۴۴ق)، حافظ ابوموسی مدینی (متوفی ۵۸۱ق)، شیخ ابوعمرو بن صلاح (متوفی ۶۴۳ق)، حافظ ابوالحجاج مزی (متوفی ۷۴۲ق)، حافظ ابوعبدالله ذهبی (متوفی ۷۴۸ق)، حافظ ابن حجر عسقلانی (متوفی ۸۵۲ق)[۷].

در فصل دوم، به تعریف اقسام تصحیف، پرداخته شده است. تصحیف در حدیث، به دو قسمت تصحیف در اسناد و متن، تقسیم می‌شود. تصحیف در اسناد، تغییر و تبدیلی است که در اسامی روات اتفاق می‌افتد و وقوع آن، بیشتر از تصحیف در متن است و دلیل آن، این است که قیاس در اسامی و بررسی ماقبل و مابعد اسم در تعیین اشتباه و تصحیح آن، ممکن نیست و ازهمین‌روست که ابواسحاق نجیرمی، چنین گفته است: «أولی الأشیاء بالضبط أسماء الناس؛ لأنه شیء لا یدخله القیاس ولا قبله شیء یدل علیه ولا بعده شیء یدل علیه». برای مثال تصحیف، به روایت زیر، اشاره شده است: «ما رواه مالک بن أنس عن ابن شهاب عن علی بن حسین عن عمر بن عثمان بن عفان عن أسامه بن زید أن رسول‌الله(ص): لا یرث المسلم الکافر». درباره این روایت، شافعی معتقد است که مالک درباره عمر بن عثمان، دچار تصحیف شده و نام او، عمرو بن عثمان است[۸].

تصحیف در متن، تغییر و تحولی است که در الفاظ احادیث نبوی، اتفاق می‌افتد. از جمله مثال‌های این مورد، تصحیفی است که در روایت امام مسلم، اتفاق افتاده است: «حدثنا زهیر بن حرب، ثنا إسحاق بن عیسی، ثنا ابن لهیعه قال: کتب إلی موسی بن عقبه یقول حدثنی بسر بن سعید، عن زید بن ثابت أن رسول‌الله(ص) احتجم فی المسجد. قلت لابن لهیعه: مسجد بیته؟ قال: م