پاورپوینت کامل منابع شناخت از نظر قرآن ۳۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل منابع شناخت از نظر قرآن ۳۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل منابع شناخت از نظر قرآن ۳۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل منابع شناخت از نظر قرآن ۳۳ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل منابع شناخت از نظر قرآن ۳۳ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: قرآن کریم، منابع شناخت،

پرسش: قلمرو پاورپوینت کامل منابع شناخت از نظر قرآن ۳۳ اسلاید در PowerPoint چیست؟

فهرست مندرجات

۱ – قلمرو پاورپوینت کامل منابع شناخت از نظر قرآن ۳۳ اسلاید در PowerPoint
۲ – قلمرو حس در قرآن
۲.۱ – تفاوت جهان‌بینی حسی و عقلی
۳ – سطحی بودن شناخت حسّی
۴ – قلمرو عقل در قرآن
۵ – قلمرو قلب در قرآن
۶ – پانویس
۷ – منبع

قلمرو پاورپوینت کامل منابع شناخت از نظر قرآن ۳۳ اسلاید در PowerPoint

آیا قرآن کریم و هم‌چنین احادیث اسلامی آنچه را که به‌عنوان قلمرو منابع شناخت مطرح شد تایید می‌کنند یا خیر؟ و به سخن دیگر آیا از دیدگاه اسلام، این مطلب پذیرفته است که هر یک از منابع شناخت قلمرو محدودی دارد که خارج از آن قلمرو، کاری از آن ساخته نیست؟
در پاسخ این سؤال باید توجه داشت که در قرآن و هم‌چنین احادیث، مطلبی به‌عنوان قلمرو منابع شناخت مطرح نشده است، ولی مسائل مختلف به‌گونه‌ای آمده است که از خلال آنها نظریه اسلام در این مورد نیز مشخص می‌شود.

قلمرو حس در قرآن

مثلاً قرآن به پیامبر اسلام توصیه می‌کند با کسانی که جز به مادیات نمی‌اندیشند و جهان‌بینی آنان محدود به زندگی مادی این جهانی است، قطع رابطه کند و از آنان روی گرداند:
«فَاَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلَّی عَن ذِکرِنَا وَ لَمْ یُرِدْ اِلَا الْحَیَوهَ الدُّنْیَا…؛ [ای پیامبر! ] از کسی که پشت به یاد ما کرده و جز زندگی [مادی] دنیا چیز دیگری نمی‌خواهد، روی بگردان.»
سپس می‌فرماید:
«ذَلِک مَبْلَغُهُم مِّنَ الْعِلْمِ؛ قلمرو شناخت آنها همین است.»
«مبلغ» را به قلمرو ترجمه کنید و «علم» را به شناخت؛ یعنی قلمرو شناخت افراد مادی‌گرا همین است، همین‌که می‌بینند، همین‌که می‌شنوند و بالاخره همین چیزهایی که احساس می‌کنند. آنان ماورای محسوسات را نمی‌توانند ادراک کنند؛ چون ابزار شناخت‌های غیر مادی خود را از دست داده‌اند و از منبع عقل و قلب خود استفاده نمی‌کنند. آنان فقط معنای ثروت، شهوت، موقعیت، و هر چه را که محسوس است و مربوط به زندگی مادی می‌شود، می‌فهمند و مفاهیم عقلی و قلبی برای آنان نامانوس و نامفهوم است.
بنا‌براین از این آیه استفاده می‌شود که قلمرو حواس پنجگانه فقط زندگی مادی است، و اگر انسان بخواهد زندگی معنوی را درک کند و از حیات عقلی و معنوی برخوردار باشد، باید از ابزارهای دیگری استفاده کند و سایر منابع شناخت را که در وجود او هست به کار گیرد.
در این زمینه امیرالمؤمنین (علیه‌السّلام) سخنی بسیار دقیق و عالی دارند که در حقیقت می‌توان آن را تفسیر این آیه دانست. متن سخن امام (علیه‌السّلام) این است:
«انَّما الدُّنیا مُنتَهی بَصَرِ الاعمی، لا یُبصِرُ مِمّا وَراءَها شَیئا. و البَصِیرُ یَنفُذُها بَصَرُهُ و یَعلَمُ انَّ الدارَ وَراءَها؛ دیوار دنیا نهایت چیزی است که شخص کور می‌بیند. او در پشت این دیوار چیزی را مشاهده نمی‌کند، ولی فرد بینا نگاه خود را از این دیوار عبور می‌دهد و می‌داند که خانه [آخرت] پشت آن است.

تفاوت جهان‌بینی حسی و عقلی

امام در این سخن جالب، تفاوت جهان‌بینی حسی را با جهان‌بینی عقلی بیان کرده است. در این روایت، افرادی که از جهان‌بینی عقلی محروم‌اند و تنها از دریچه حواس به هستی می‌نگرند، به کورهایی تشبیه شده‌اند که راه و یا دیوارهای اطراف خانه را، خانه خود تصور کرده، به آرایش و پیرایش آن پرداخته‌اند. و افرادی که از دریچه عقل به هستی نگاه می‌کنند و جهان‌بینی آنان جهان‌بینی عقلی است، به افراد بینایی تشبیه شده‌اند که نه تنها دیوارهای اطراف خانه را می‌بینند، بلکه آن سوی دیوارها را هم مشاهده می‌کنند و می‌دانند که خانه در پشت این دیوارهاست، و بدین جهت همه تلاش خود را برای آراستن داخل خانه بکار می‌گیرند. از این رو امام در ادامه سخن مذکور می‌فرماید:
«فَالبَصِیرُ مِنهَا شَاخِصٌ و الاعْمی الَیها شَاخِصٌ؛ و البَصِیرُ مِنهَا مُتَزَوِّدٌ وَالاعْمی لَها مُتَزَوِّدٌ؛ پس بینا از آن عبور می‌کند و خارج می‌شود، و کور به‌سوی آن می‌رود؛ بینا از آن توشه برمی‌گیرد و کور برای آن.»
یعنی دنیا برای کسانی که دیده عقل خود را باز کرده، با چشم عقل به آن می‌نگرند، مانند پلی است که برای رسیدن به هدف از آن استفاده می‌شود، ولی برای کوردلانی که جهان‌بینی آنان حسی است، دنیا، خود هدف است. لذا شخص بینا از آن عبور می‌کند تا به هدف اصلی برسد، ولی فرد کور آن را هدف می‌پندارد. بینا از آن برای جایگاه دایمی خود توشه می‌گیرد، و کور چون دنیا را منزل و جایگاه خود می‌پندارد، برای آن توشه تهیه می‌کند.
امام علی (علیه‌السّلام) خود نمونه کامل بینایانی بود که با دیده عقل پشت دیوار دنیا را به‌خوبی می‌دید. شخصی به نام سوید بن غفله نقل می‌کند که پس از آن که امام (علیه‌السّلام) زمام حکومت را به دست گرفت، در منزل او به خدمتش رسیدم، دیدم که در خانه‌ای که رهبر جامعه اسلامی زندگی می‌کند، چیزی جز حصیر کوچکی که امام روی آن نشسته بود وجود ندارد. با تعجب پرسیدم که یا امیر المؤمنین، کلید بیت المال در دست تو قرار دارد، ولی در خانه‌ات چیزی از وسایل مورد نیاز منزل نمی‌بینم؟!
امام فرمود: سوید! انسان عاقل برای مسافرخانه اثاث تهیه نمی‌کند؛ ما خانه امنی داریم که بهترین متاع خود را به آن‌جا فرستاده‌ایم و خود نیز پس از‌ اندکی