پاورپوینت کامل معنای لا عدوی ۲۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل معنای لا عدوی ۲۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل معنای لا عدوی ۲۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل معنای لا عدوی ۲۶ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل معنای لا عدوی ۲۶ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: لاعدوی، واگیر، سرایت بیماری.

پرسش: مراد از کلمه «لا عدوی» در روایت «لاعدوی و لا طیره و…» چیست و حال آن‌که شاهد امراض واگیر هستیم؟

پاسخ: ۱.لا عدوی نهی است نه تفی. بنابراین به بهداشت توصیه می‌کند؛ ۲. لا عدوی به معنی نفی، با روایات متعدد و با متن حدیث منافات دارد؛ ۳. این روایت مورد فتوای فقها نیست و سند آن ضعیف است؛ ۴. سرایت و واگیر بخشی از علت امراض است. نه اولین مریض منشا مریضی‌اش واگیر است و نه همه سالم‌هایی که در معرض واگیری‌اند؛ پس باید توجه داشت که صحت و مرض از مقدرات الهی است و برای پیش‌گیری و هم مداوای امراض واگیردار، توبه و استغفار کرده، به خدای سبحان پناه برد.

فهرست مندرجات

۱ – متن روایت
۲ – ترجمه روایت
۳ – معنی عدوی
۴ – نهی بودن نفی عدوی
۵ – روایت دیگر
۵.۱ – شاهد بر روایت
۶ – تطیر (فال بد زدن)
۷ – نهی از سرایت بیماری
۸ – ایجاد توهم در روایت
۹ – پاسخ به توهم فوق
۱۰ – حدیث رفع
۱۱ – آثار وضعی امراض مسری
۱۲ – سند روایت
۱۳ – تکذیب روایت
۱۴ – نتیجه بحث
۱۵ – منابع
۱۶ – پانویس
۱۷ – منبع

متن روایت

در ابتدا به متن و ترجمه روایت اشاره می‌شود:
اخبرنا نضر بن قرواش الجمال قال: سالت اباعبدالله (علیه‌السلام) عن الجِمال یکون بها الجرب اعزلها من ابلی مخافه ان یُعدیها جربها؛ و الدابه ربما صفرتُ لها حتی تشرب الماء فقال ابوعبدالله (علیه‌السلام):
ان اعرابی اتی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فقال: یا رسول الله انی اصیب الشاه و البقره و الناقه بالثمن الیسیر و بها جرب فاَکره شرائها مخافه ان یعدی ذلک الجرب ابلی و غنمی؟
فقال له رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): یا اعرابی فمن اعدی الاول، ثم قال رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): لا عدوی و لا طیره و لاهامه و لا شوم و لاصفر و لا رضاع بعد فصال و لا تعرّب بعد هجره و لاصمت یوما الی اللیل و لاطلاق قبل نکاح و لاعتق قبل ملکٍ و لایُتمَ بعد ادراک.

ترجمه روایت

نضر به قرواش شتردار می‌گوید: از امام صادق (علیه‌السلام) درباره شتری که جرب (بیماری پوستی جرب پیدا شدن دمل‌های ریز و همراه با خارش شدید است. المنجد، ماده جرب.) دارد، پرسیدم که آیا او را از شترانم جدا کنم، از ترس سرایت جرب آن، و نیز از سوت زدن برای حیوان برای این‌که آب بیاشامد، سؤال کردم.
فرمود: یک بادیه‌نشین نزد رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) آمد و عرض کرد: یا رسول الله! من به گوسفند و گاو و شتر ارزان قیمت برمی‌خورم که به «جرب» مبتلاست، خوشم نمی‌آید که آن را بخرم، مبادا جربش به شتر و گوسفندم سرایت کند.
پیامبر خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) به او فرمود: پس، چه کسی اوّلی را مبتلا کرد؟
سپس فرمود: نه سرایت، نه فال بد، نه فال پرنده شب، نه سوت زدن، نه شیرخوارگی بعد از فصال و از شیر گرفتن، نه تعرّب بعد از هجرت و ایمان، نه روزه سکوت از روز تا شب، نه طلاق قبل از ازدواج، نه آزادی پیش از بردگی و نه یتیمی بعد از بلوغ [در اسلام تشریع نشده است].

معنی عدوی

همان‌طور که اشاره شد، عدوی مثل تقوی اسم مصدر «اعداء» است و به معنی «واگرفتن» و «سرایت بیماری از دیگری به فرد» است.

نهی بودن نفی عدوی

آن‌چه که از روایت مورد ذکر در نفی عدوی فهمیده می‌شود، این است که نفی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) از «عدوی» و امثال آن نهی است، آن هم نهی مولوی و تشریعی (یعنی‌ از واگیر دوری کنید، از تطیّر و فال بد دوری کنید، از فال زدن به پرنده شب یا جغد خودداری کنید)، نه نهی ارشادی و تکوینی (تا معنا چنین باشد: واگیر واقعیت ندارد، تطیّر واقعیت ندارد و…).

روایت دیگر

روایت دیگری در همین موضوع فهم فوق را تأیید می‌کند: «لا یوردّن ذوعاهه علی مُصحّ؛ مریض را بر سالم وارد نکنند».

شاهد بر روایت

شاهدی که در خود این روایت است گذشته از مناسبت حکم و موضوع، سیاق روایت است: «نه واگیر، نه فال بد، نه فال به پرنده شب، نه بدشگونی، نه شیرخوارگی بعد از غذاخوارگی و از شیر گرفتن، نه تعرّب و جاهلیت بعد از هجرت و ایمان، نه روز سکوت تا شام و نه طلاق قبل از ازدواج و نه