پاورپوینت کامل کیفیت عزادرای برای امام حسین ۴۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کیفیت عزادرای برای امام حسین ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کیفیت عزادرای برای امام حسین ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل کیفیت عزادرای برای امام حسین ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل کیفیت عزادرای برای امام حسین ۴۵ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: معصوم، پیامبر، ائمه، اسلام، دین.

پرسش: در زندگانی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و ائمه (علیه‌السّلام) نگاه می‌کنیم چیزی در خصوص عزاداری و مراسم فعلی نه تنها دیده نمی‌شود بلکه از این چنین کارهای منع نموده اند… مثلا در جنگ احد حمزه (علیه‌السّلام) شهید شدند یا بعد شهید شدن جعفر بن ابی طالب (علیه‌السّلام) پیامبر نه تنها هم چنین مراسم نگرفتند بلکه بطور جدی منع نمودند… و این مراسم از کجا آغاز شده است؟

پاسخ: پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در سوگ حمزه و جعفر گریست و دیگران را تشویق به گریه نمود. امامان بزرگوار شیعه (علیه‌السّلام) نیز درباره زنده نگه داشتن حادثه کربلا به شیوه‌های گوناگون تشویق کرده‌اند؛ مانند: تشویق به برپایی مجالس سوگواری، تشویق به گریستن و گریاندن، تشویق شاعران به مرثیه سرایی، تشویق و ترغیب به زیارت (علیه‌السّلام)، و…
از مجموع آموزه‌های دینی استفاده می‌شود که آنچه مورد تاکید است، اقامه اصل عزاداری است، اما نوع و کیفیت عزاداری به عرف هر شهر و منطقه واگذار شده است و تا مادامی که شارع مقدس از نوع خاصی از عزاداری منع نکرده، یا انجام نوع خاصی از عزاداری با اصول و ارزش‌های دیگر اسلام و مکتب اهل بیت منافات نداشته باشد، می‌توان قائل به جواز آن نوع عزاداری شد.

فهرست مندرجات

۱ – مقدمه
۲ – تاریخچه گریه بر شهداء
۲.۱ – عزاداری دختر عبد المطلب
۲.۲ – عزاداری برای حمزه
۲.۲.۱ – شهدای برای جنگ روم
۲.۳ – گریه حضرت فاطمه بر پیامبر
۲.۴ – شیوه عزاداری ائمه
۲.۴.۱ – امام سجاد
۲.۴.۲ – امام باقر
۲.۴.۳ – امام صادق
۲.۴.۴ – امام رضا
۲.۴.۵ – ائمه اطهار
۳ – شیوه عزاداری مناطق مختلف
۴ – نطر هادوی تهرانی
۴.۱ – حفظ آرمان‌های امام حسین
۴.۲ – توسعه خرافات
۵ – پانویس
۶ – منبع

مقدمه

از باب مقدمه باید گفت که یاد و خاطره شخصیت‌های برجسته و برگزیده تاریخ بشر باید زنده بماند و صفات و حالات پسندیده آنان مورد توجه باشد؛ از این رو، می‌بینیم که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و امامان معصوم (علیه‌السّلام) در زنده نگه داشتن یاد و نام شهیدان، به ویژه سید و سالار شهیدان حضرت امام حسین (علیه‌السّلام)، از شیوه‌های گوناگونی بهره می‌گرفتند.
همان گونه که می‌دانید برگزاری مراسم و عزاداری و برقراری جلسات سخنرانی و بیان ایثار و حماسه شهداء کربلا ؛ زنده نگه داشتن یاد و خاطره آنها و قدر دانی و سپاسگزاری از زحمات آنها است، علاوه کلاس درسی است برای انتقال مفاهیم و پیام‌هایی که آنان خواستند به بشریت بیاموزند و منتقل کنند.

تاریخچه گریه بر شهداء

در تاریخ درباره گریه بر شهداء و اقامه عزا به چند نکات مواجه هستیم:

عزاداری دختر عبد المطلب

چون حمزه کشته شد، صفیه دختر عبد المطلب به جستجوی او برآمد، انصار میان او و جسد حمزه مانع شدند، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمود: آزادش بگذارید. صفیه آمد و کنار پیکر حمزه نشست و چون او بلند می‌گریست پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) هم گریه می‌کرد و هر گاه او آهسته می‌گریست، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) هم آهسته گریه می‌کردند. فاطمه (علیه‌السّلام) دختر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) هم می‌گریست و آن حضرت هم با گریه او گریه می‌کرد و می‌فرمود: هرگز مصیبتی به بزرگی مصیبت تو به من نرسیده است! آنگاه، خطاب به صفیه و فاطمه فرمود: مژده دهید! هم اکنون جبرئیل به من خبر داد که در آسمان‌های هفتگانه برای حمزه نوشته‌اند که او شیر خدا و شیر رسول خدا است.

عزاداری برای حمزه

بعد از جنگ احد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) به سوی مدینه روان شد که به یکی از خانه‌های انصار گذشت، شنید که بر کشتگان خویش می‌نالند و گریه می‌کنند، اشک در دیده وی جمع شد و بگریست و گفت: «اما کسی بر حمزه نمی‌گرید.» و چون سعد بن معاذ و اسید بن حضیر به محله بنی عبد الاشهل بازگشتند به زنان قبیله گفتند: «کارهای خویش را رها کنند و بروند بر عموی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) بگریند.

شهدای برای جنگ روم

پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در سال هشتم، جعفر بن ابی طالب و زید بن حارثه و عبدالله بن رواحه را با لشکری برای جنگ روم به شام فرستاد لشکر به جایی در شام از ناحیه بلقاء از زمین دمشق که به آن” مؤته ” گفته می‌شد رسید، زید پرچم را گرفت و نبرد کرد تا کشته شد. سپس جعفر آن را گرفت و دست راستش بریده شد پس با دست چپ نبرد کرد، دست چپش هم بریده شد و سپس از میان دو نیم شد… رسول خدا بعد از شهادت آنها فرمود: … علی مثل جعفر فلتبک البواکی، ” بر مانند جعفر، باید زنان نوحه‌گر گریه کنند. ” اسماء دختر عمیس خثعمی که زن جعفر بود، گفت: وقتی خبر شهادت جعفر را از رسول خدا شنیدم فریاد زدم: وا جعفراه. و فاطمه دختر رسول خدا آواز مرا شنید در حالی که فریاد می‌زد: وا ابن عماه، “‌ای وای پسر عمویم” پس رسول خدا در حالی که ردای خود را می‌کشید و بی اختیار اشک می‌ریخت بیرون رفت و می‌گفت: علی جعفر فلتبک البواکی، ” زنان گریه کننده، باید بر جعفر گریه کنند. ” سپس گفت: یا فاطمه اصنعی لعیال جعفر طعاما فانهم فی شغل، “‌ای فاطمه برای خانواده جعفر خوراکی فراهم ساز که آنها گرفتارند. ” پس فاطمه سه روز برای آنان خوراک تهیه کرد و این در میان بنی هاشم معمول شد.

گریه حضرت فاطمه بر پیامبر

گریه فاطمه (سلام‌الله‌علیهم) بر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم): سعید بن سلیمان از عباد بن عوام، از هلال بن خباب، از عکرمه، از ابن عباس نقل می‌کند که می‌گفته است چون سوره نصر نازل شد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فاطمه (علیه‌السّلام) را فراخوانده فرمود: خبر مرگ مرا به من داده‌اند. فاطمه (علیه‌السّلام) گوید: گریستم، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمود: گریه مکن که تو نخستین کس از اهل من هستی که به من ملحق می‌شوی، و خندیدم.

شیوه عزاداری ائمه

امامان بزرگوار شیعه و شیوه‌های گوناگون بزرگ داشت عزاداری امام حسین (علیه‌السّلام):
یکی از شیوه‌هایی که امامان (علیه‌السّلام) برای زنده نگه داشتن نهضت حسینی به کار گرفته‌اند، برپایی مجالس سوگواری، گریستن و گریاندن برای مصیبت‌های جانسوز کربلا و یادآوری آن حادثه در زمان‌های مناسب است.

امام سجاد

امام سجاد (علیه‌السّلام) در طول دوران امامتش پیوسته سوگوار قصه عاشورا بود، در این مصیبت آن قدر گریست که از «بکائین» بسیار گریه کنندگان بشمار آمد و لقب گرفت.

امام باقر

علقمه حضرمی نقل می‌کند که امام باقر (علیه‌السّلام) در روز عاشورا برای امام حسین (علیه‌السّلام) در خانه‌اش اقامه عزا می‌کرد و خود آن حضرت برای جدش می‌گریست، تقیه نمی‌کرد و به کسانی که در خانه بودند می‌فرمود: برای آن حضرت سوگواری کنند و در مصیبت حسین (علیه‌السّلام) به یکدیگر تسلیت بگویند.

امام صادق

امام صادق (علیه‌السّلام) به داود رقی فرمود: من هرگز آب