پاورپوینت کامل قیام‌های زمان امام صادق و موضع ایشان ۲۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قیام‌های زمان امام صادق و موضع ایشان ۲۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قیام‌های زمان امام صادق و موضع ایشان ۲۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قیام‌های زمان امام صادق و موضع ایشان ۲۷ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل قیام‌های زمان امام صادق و موضع ایشان ۲۷ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: امام صادق، قیام.

پرسش: ‌موضع امام صادق (علیه‌السّلام) در قبال قیام‌های این دوره چه بوده؟ آیا آنها را تائید می‌کرد؟

پاسخ اجمالی: زمان امام صادق مقارن بود با سه قیام: زید بن علی، دعوت ابوسلمه خلال و ابومسلم خراسانی، قیام نفس زکیه و برادرش ابراهیم. در قیام زید دلائل و شواهد فراوانی گواهی می‌دهد که قیام او با اجازه و موافقت حضرت امام صادق (علیه‌السّلام) بوده است. عکس العمل امام در برابر دعوت ابوسلمه خلال و ابومسلم خراسانی، احتیاط و عدم همکاری و تایید دعوت بود. امام با قیام نفس زکیه و برادرش ابراهیم نیز در مقابل عباسیان موافقت کرد.

فهرست مندرجات

۱ – قیام‌های زمان امام صادق
۱.۱ – قیام زید بن علی
۱.۱.۱ – موضع امام
۱.۲ – دعوت ابوسلمه خلال و ابومسلم خراسانی
۱.۲.۱ – موضع امام
۱.۳ – قیام نفس زکیه و برادرش ابراهیم
۱.۳.۱ – موضع امام
۲ – معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر
۳ – پانویس
۴ – منبع

قیام‌های زمان امام صادق

زمان امام صادق (علیه‌السّلام) مقارن بود با سه قیام مهم که با بیان آنها موضع اسلام را نیز در مقابل آنها عرض می‌کنیم.

قیام زید بن علی

درباره زید و اینکه آیا او مدعی امامت بود یا به امامت امام سجاد و امام باقر و امام صادق (علیهم‌السّلام) معتقد بودن روایات متضادی نقل شده که در بعضی از آنها وی مورد نکوهش قرار گرفته و در بعضی دیگر از او تمجید شده است. اکثر دانشمندان و محققان شیعه در علم رجال و حدیث، اعم از قدما و معاصرین، روایات حاکی از نکوهش او را از نظر سند مردود دانسته و به آنها اعتماد نکرده‌اند.
به عنوان نمونه آیت‌الله خوئی (رحمه‌الله‌علیه) پس از نقد و بررسی روایاتی که در نکوهش زید نقل شده، آنها را از نظر سند ضعیف و غیر قابل اعتماد معرفی نموده می‌نویسد: «حاصل آنچه گفتم این است که زید فردی بزرگوار و مورد ستایش بوده است و هیچ مدرکی که بر انحراف عقیدتی یا نکوهش او دلالت کند وجود ندارد.»
علامه مجلسی (رحمه‌الله‌علیه) نیز پس از نقل روایات مربوط به زید می‌نویسد: «بدانکه اخبار در حالات زید مختلف است لکن اخبار حاکی از جلالت و مدح وی و اینکه او ادعای نادرستی نداشت بیشتر است و اکثر علمای شیعه به علوّ شان زید نظر داده‌اند بنابراین مناسب است که نسبت به او حسن ظن داشته باشیم و از نکوهش وی خودداری کنیم.»

موضع امام

اما در مورد قیام زید دلائل و شواهد فراوانی گواهی می‌دهد که قیام او با اجازه و موافقت حضرت امام صادق (علیه‌السّلام) بوده است از جمله این شواهد گفتار امام رضا (علیه‌السّلام) در پاسخ مامون است که امام طی آن فرمود: پدرم موسی بن جعفر نقل کرد که از پدرش جعفر بن محمّد شنیده بود که می‌گفت: زید برای قیامش با من مشورت کرد من به او گفتم عمو جان اگر دوست داری که همان شخص به دار آویخته در کناسه (کوفه) باشی راه تو همین است و موقعی که زید از حضور امام صادق (علیه‌السّلام) بیرون رفت امام فرمود: وای به حال کسی که ندای او را بشنود و به یاری او نشتابد.
این روایت شاهد خوبی است بر اینکه قیام زید با اجازه امام بوده است اما چون مساله خروج زید می‌بایست با رعایت اصول احتیاط و حساب شده باشد و ممکن بود مداخله امام و موافقت او با قیام زید به گوش دشمن برسد نه امام و نه خود زید و نه اصحاب نزدیک آن حضرت به هیچ وجه مایل نبودند کسی از آن اطلاع یابد؛ امام صادق (علیه‌السّلام) در گفتگو با یکی از یاران زید که در رکاب او چند تن از سپاه امویان را کشته بود فرمود: خداوند مرا در این خون‌ها شریک گرداند به خدا سوگند عمویم زید روش علی (علیه‌السّلام) و یارانش را در پیش گرفتند.

دعوت ابوسلمه خلال و ابومسلم خراسانی

یکی از وقایعی که در زمان امام صادق (علیه‌السّلام) رخ داد، سرنگونی حکومت بنی امیّه و روی کار آمدن حکومت بنی‌عباس بود. کار اصلی و بسیار مهم دعوت بنی عباس به دست دو نفر بود. ۱ـ ابوسلمه خلّال که به عنوان وزیر آل محمّد شهرت داشت. ۲ـ ابومسلم خراسانی.
بعد از آنکه ابراهیم امام (شخص اول عباسیان) کشته شد و جریان در اختیار سفاح و دیگران قرار گرف