پاورپوینت کامل زندگی در جامعه گناه‌آلود ۳۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل زندگی در جامعه گناه‌آلود ۳۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل زندگی در جامعه گناه‌آلود ۳۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل زندگی در جامعه گناه‌آلود ۳۰ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل زندگی در جامعه گناه‌آلود ۳۰ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: مؤمن حقیقی، اکثریت، مسلمان ظاهری، حقیقت توحید، توجه به ظواهر.

پرسش: گرچه ما در یک جامعه اسلامی زندگی می‌کنیم، اما عملاً‌ اکثریت مردم شرک عملی و کفر عملی دارند. کسانی که همه نوع خلاف شرعی (مثل ربا، زنا، لواط و غیره) را انجام می‌دهند، آیا مسلمان‌اند یا مشرک و در چنین جامعه‌ای چگونه باید زندگی کرد؟

پاسخ: موحد واقعی، کسی است که با تلاش به این مقام رسیده و از آن‌جایی که انسان دارای خصلت‌های مثبت و منفی با هم هست، لازم است که با توجه به صفات مثبت، صفات منفی را از بین ببرد. به همین خاطر است که برای عبور از این مسیر، کتب اخلاقی ما مباحثی را در این زمینه برای مسلمانان مطرح کرده‌اند. از سویی دیگر، باید بدانیم که در برخوردهای اجتماعی توجه به ظواهر برای ما کفایت می‌کند، کما این‌که سیره و روش ائمه اطهار (علیهم‌السّلام) چنین بوده؛ اما اگر کسی منحرف باشد و قصد فساد داشته باشد، ما باید رابطه خود را با او قطع کنیم.

فهرست مندرجات

۱ – مؤمن حقیقی
۲ – اکثریت
۳ – مسلمان ظاهری
۴ – حقیقت توحید
۵ – زندگی در جامعه دارای گناه
۵.۱ – برنامه فردی
۵.۱.۱ – انتخاب دوستان صالح
۵.۱.۲ – امر به معروف و نهی از منکر
۵.۱.۳ – توجه به ظواهر
۵.۱.۴ – زیرک بودن مؤمن
۶ – نکته پایانی
۷ – یادآوری یک نکته
۸ – معرفی منابع
۹ – پانویس
۱۰ – منبع

مؤمن حقیقی

نکته‌اول:
هرچند که تعداد مؤمنین حقیقی یا متقینی که صفاتشان در خطبه همام نهج‌البلاغه ذکر شده است بسیار‌اندک هستند، اما سنت و سیره پیامبر و ائمه معصومین ‌(علیهم‌السّلام) در برخورد با عموم مردم و مسلمانان در چهارچوبی خاص بود؛ یعنی هیچ‌گاه پیامبر از باطن آن‌ها خبر نمی‌داد و گناهان آن‌ها را به رخ آن‌ها نمی‌کشید. در مقابل با امر به معروف، تحمل سختی‌های تبلیغ، عفو، ‌نیکی و چشم‌پوشی از توهین‌ها سعی می‌کرد دل آن‌ها را به ‌دست آورند و با تکریم شخصیت آن افراد تلاش می‌کردند که آن‌ها را به دین اسلام و حقیقت معارف ناب دین اسلام نزدیک کنند. پس ما نیز باید پیرو ائمه باشیم و با امر به معروف و توصیه به کارهای نیک و تقید عملی به دستورات دین، دیگران را به حق دعوت کنیم.

اکثریت

نکته دوم:
نسبت دادن لواط و زنا و … به اکثر افراد صحیح نیست درست است که اصل وجود فساد و فحشا در جامعه را هرگز نمی‌توان انکار کرد، اما نسبت دادن به اکثریت دقیق نیست؛ برعکس، اکثر مردم از فطرتی خدایی و سلیم برخوردارند و افرادی که از صمیم دل دوست دارند پیرو حق باشند و به گناهان خود اعتراف دارند، با ‌اندک موعظه و توجهی اشک ندامت می‌ریزند و به سوی حق باز می‌گردند.
در مقابل این افراد، انسان‌هایی یافت می‌شوند که از روی عناد، گناه می‌کنند؛ قصد انحراف دیگران و کسب منافع شخصی را دارند و از کرده خود پشیمان نمی‌شوند. این افراد شهوت‌ران با استفاده از اسلحه «تزویر»، «تطمیع» و «تهدید»، دیگران را در دام خود اسیر می‌کنند تا جایی که برخی افراد ناخواسته در دام این افراد سودجو گرفتار می‌شوند؛ این امر در طول تاریخ تکرار شده که در قرآن داستان فرعون و ترفندهای او برای به فساد کشیدن دیگران و دور کردن آن‌ها از حق قابل توجه است.

مسلمان ظاهری

نکته سوم: ‌
در سیره پیامبر و ائمه معصومین (علیهم‌السّلام) می‌بینیم که آن‌ها با برخی مسلمانان با این‌که طعم حقیقی ایمان را نچشیده بودند، به عنوان مسلمان برخورد می‌کردند، یعنی از بازار آن‌ها خرید می‌کردند، با آن‌ها معاشرت می‌کردند، شهادت و قسم آن‌ها را قبول می‌کردند و در مراسم تشییع آن‌ها شرکت می‌کردند و اگر مردم آن‌ها را در قبرستان مسلمانان دفن می‌کردند، ائمه مخالفتی نمی‌نمودند. این امر نشان‌دهنده این است که تا انسان فاسد و فاسق نشود، از دایره اسلام خارج نشده است و انسان تا فسق کسی را نداند، نمی‌تواند به او نسبت گناه بدهد.

حقیقت توحید

نکته چهارم:
برای این‌که کسی به مقام موّحد واقعی برسد، لازم است که از نردبان حقیقی دین بالا برود و به قرب الهی برسد و مسلم است که ابتدای این نردبان «اسلام» بعد «ایمان» و بعد از آن «مقام تقوا» است که البته هر کدام از این مقام‌ها دارای درجه و مراتبی است؛ کسی که ابتدای مسیر است، درست است که به حقیقت توحید نرسیده، اما باید تلاش کند که با جهاد با نفس و خودشناسی و خودسازی از بیابان پرخار و خس ریا و شرک عملی عبور کند و به بوستان اخلاص وراد شود؛ پس در واقع اگر با دیدی دقیق‌تر نگاه کنیم، می‌بینیم که ما به حقیقت اخلاص نرسیده‌ایم؛ اما این امر عیب نیست؛ چراکه ما وظیفه داریم این مراحل را طی کنیم و هر روز در مسیر رشد گامی جد