پاورپوینت کامل ذکر نشدن اسامی و جزئیات اشخاص در قرآن ۱۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ذکر نشدن اسامی و جزئیات اشخاص در قرآن ۱۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ذکر نشدن اسامی و جزئیات اشخاص در قرآن ۱۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ذکر نشدن اسامی و جزئیات اشخاص در قرآن ۱۹ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل ذکر نشدن اسامی و جزئیات اشخاص در قرآن ۱۹ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: قرآن، ائمه، بنی اسرائیل.

پرسش: چرا در قرآن از بعضی شخصیت‌ها نام برده شده ولی در برخی موارد، فقط سرگذشتشان بیان شده است؟ مثلاً از صحابه فقط نام زید برده شده است و از زنان نام مریم، در حالی که از حضرت فاطمه (سلام‌الله‌علیها) نامی برده نشده است و یا این‌که در مورد بلعم باعورا و برصیصا فقط سرگذشت آنها بیان شده ولی نامی برده نشده است و در مورد ذوالقرنین مشخص نشده است که آیا کوروش بوده یا اسکندر؟ نام بردن قرآن از افراد بر اساس چه منطقی می‌باشد؟

پاسخ اجمالی: برای علت خودداری قرآن از ذکر نام اشخاص و یا برخی از جزئیات به چند نکته می‌توان اشاره کرد از جمله: اهتمام قرآن به مسائل اساسی، توجه دادن قرآن به نکات مهم، منشأ غیبی داشتن و جلوگیری از تحریف آن.

فهرست مندرجات

۱ – اهتمام قرآن به مسائل اساسی
۲ – توجه دادن قرآن به نکات مهم
۳ – منشأ غیبی داشتن قرآن
۴ – جلوگیری از تحریف قرآن
۵ – پانویس
۶ – منبع

اهتمام قرآن به مسائل اساسی

بر خلاف بشر که اسیر روزمَرِگی است و جزئیات، برایش بسیار جذّابیت و اهمیت دارد، اعداد، اسامی، خصوصیات و حالات جزئی روزمره، جایگاه چندانی در بیانات قرآنی ندارند و از‌این‌رو، قرآن در بیشتر موارد از ذکر آنها خودداری می‌نماید تا ما را از مسائل پوچ بیرون آورده در مسائل اساسی و جدی سیر دهد. برای نمونه؛ در قصه اصحاب کهف می‌بینیم که با وجود کنجکاوی افراد، از تصریح نام و تعداد آنان خودداری می‌نماید: «گروهی خواهند گفت: “آنها سه نفر بودند، که چهارمین آنها سگشان بود! ” و گروهی می‌گویند: “پنج نفر بودند، که ششمین آنها سگشان بود.” همه اینها سخنانی بی‌دلیل است و گروهی می‌گویند: “آنها هفت نفر بودند، و هشتمین آنها سگشان بود.” بگو: “پروردگار من از تعدادشان آگاه‌تر است! ” جز گروه کمی، تعداد آنها را نمی‌دانند. پس درباره آنان جز با دلیل سخن مگو و از هیچ‌کس درباره آنها سؤال مکن».
همچنین از ذکر نام حتی بسیاری از انبیاء همچون حضرت خضر، سموئیل و… خودداری نموده و به داستانشان می‌پردازد. شاید بسیار مورد تعجب واقع شود اگر ببینیم در طول قصه حوادث حضرت موسی (علیه‌السّلام) از قبل از تولد تا غرق فرعون و استقرار در صحرای سینا و ذکر حوادث بسیار، تنها نام شش نفر آمده است! (موسی،‌ هارون، سامری،‌ هامان، قارون، فرعون) که حتی می‌توان گفت «فرعون» لقب است (اشاره به گردنکشی او) و اسم نیست در حالی که بیش از بیست شخصیّت مشخص در قصه مطرح است که با وصف مطرح گشته‌اند و شخصیت‌های بسیاری که صرفاً با وصف کلی آمده‌اند.

توجه دادن قرآن به نکات مهم

با این وجود، ناگاه می‌بینیم که قرآن بر ذکر دوازده سبط و قبیله بودن بنی‌اسرائیل، اصرار می‌ورزد که با این توجه، موجب شگفتی است: «وَ قَطَّعْناهُمُ اثْنَتَیْ عَشْرَهَ اَسْباطاً اُمَماً؛ ما آنها را به دوازده گروه (که هر یک شاخه‌ای (از دودمان اسرائیل) بود) تقسیم کردیم»؛ «فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْ