پاورپوینت کامل اجزای اذان در زمان رسول خدا ۵۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اجزای اذان در زمان رسول خدا ۵۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اجزای اذان در زمان رسول خدا ۵۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اجزای اذان در زمان رسول خدا ۵۲ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل اجزای اذان در زمان رسول خدا ۵۲ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: معصوم، وضو، اذان، نماز، اجزای اذان، رسول خدا، شهادت، امام زمان

پرسش: پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) خودشان چگونه اذان می‌گفتند؟ و آیا در اذان به نبوت خودشان و ولایت حضرت علی (علیه‌السّلام) شهادت می‌دادند؟ و چرا شیعه جمل «اشهد ان علیا ولی الله» را در اذان و تلقین میت تکرار می‌کند؟ و اگر حضرت علی (علیه‌السّلام) فرموده است: هر کس به امام زمان خود باید شهادت دهد، پس چرا ما به امام زمانمان شهادت نمی‌دهیم؟

پاسخ: اولا: بر اساس روایات این نکته مسلم است که پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در اذان به نبوت خود گواهی می‌داد، چرا که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) همچون سایر افراد باید به احکام و تکالیف شرعی عمل نماید. ثانیا: ادله‌ای که به طور صریح و روشن دلالت داشته باشد که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) به ولایت علی (علیه‌السّلام) در اذان خود شهادت می‌داده‌اند، یافت نشده است. و روایاتی هم که از ائمه (علیه‌السّلام) در بیان اجزای اذان نقل شده اشاره‌ای به جزئیت شهادت ثالثه (شهادت به ولایت امام علی (علیه‌السّلام)) ندارد.

فهرست مندرجات

۱ – پاسخ اجمالی
۲ – پاسخ تفصیلی
۲.۱ – اعمال توقیفی
۲.۲ – لزوم رجوع به مجتهد
۳ – شیوه اذان و اقامه پیامبر
۳.۱ – روایت امام باقر
۳.۲ – روایت امام حسین
۴ – شهادت به ولایت امام علی
۴.۱ – معنای اول
۴.۲ – معنای دوم
۴.۳ – معنای سوم
۵ – شهادت پیامبر به ولایت علی
۵.۱ – ثواب گواهی به ولایت امام علی
۵.۱.۱ – روایات امام صادق
۵.۱.۲ – روایات نبوی
۵.۱.۳ – نظر بیشتر فقهای شیعه
۵.۲ – بدعت
۵.۳ – نتیجه
۵.۴ – اذان اهل سنت
۶ – گواهی به امام زمان در اذان
۷ – پانویس
۸ – منبع

پاسخ اجمالی

اولا: بر اساس روایات این نکته مسلم است که پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در اذان به نبوت خود گواهی می‌داد، چرا که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) همچون سایر افراد باید به احکام و تکالیف شرعی عمل نماید، مگر این که دلیل خاصی داشته باشیم که آن حضرت نسبت به حکم خاصی تکلیف ندارد و در مورد اذان نه تنها چنین دلیلی نداریم، بلکه روایات فراوانی داریم که پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) هنگام اذان به وحدانیت خداوند و نبوت خود به طور یقین و آشکارا گواهی می‌دادند.

ثانیا: ادله‌ای که به طور صریح و روشن دلالت داشته باشد که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) به ولایت علی (علیه‌السّلام) در اذان خود شهادت می‌داده‌اند، یافت نشده است. و روایاتی هم که از ائمه (علیه‌السّلام) در بیان اجزای اذان نقل شده اشاره‌ای به جزئیت شهادت ثالثه (شهادت به ولایت امام علی (علیه‌السّلام)) ندارد هر چند روایات فراوان (در غیر اذان) در خصوص ثواب ذکر نام حضرت علی (علیه‌السّلام) پس از نام پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) آمده، به این جهت بیشتر علمای شیعه می‌گویند چون اذان عبادت است و این احتمال وجود دارد که شهادت ثالثه جزو آن نباشد آن را به قصد قربت بگویند، نه به قصد جزئیت.

ثالثا: درباره شهادت و گواهی به امام زمان (عجّل‌الله‌فرجه‌الشریف) باید گفت: ظاهرا از این حدیث استفاده شده که می‌فرماید: «من کان مقیما علی الاقرار بالائمه (علیه‌السّلام) کلهم و بامام زمانه و ولایته». اما این حدیث هیچ گونه دلالت یا اشاره‌ای به شهادت و گواهی به امام زمان در اذان ندارد، بلکه بر ثبات قدم و استواری انسان مؤمن بر ولایت ائمه اطهار (علیه‌السّلام) دلالت دارد.

پاسخ تفصیلی

نخست توضیح چند نکته به نظر لازم می‌رسد:

اعمال توقیفی

اذان و اقامه جزو اعمال عبادی هستند و اعمال عبادی توقیفی می‌باشند؛ یعنی جز خدا و رسولش کسی حق تشریع و قانون گذاری آن را ندارد.

لزوم رجوع به مجتهد

تنها با دیدن روایتی در یک یا چند کتاب نمی‌شود بر اساس آن حکم نمود یا فتوا داد و به آن عمل نمود؛ زیرا در میان روایات برخی عام، مطلق و… هستند و برخی خاص، مقید و…. برخی با برخی دیگر در تعارض هستند و برخی دیگر نیز در مقام تقیه صادر شدند و…، از این رو، در این گونه موارد باید به متخصصین امور مراجعه نمود که سالیان متمادی با آشنایی به علوم مورد نیاز و ممارست در آن به مقام اجتهاد نائل شدند.
از آن جا که در این پرسش چند چیز مطرح شده است، پاسخ در چند بخش زیر ارائه می‌شود.

شیوه اذان و اقامه پیامبر

بر اساس روایات این نکته مسلم است که پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در اذان به نبوت خود گواهی می‌داد، چرا که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) همچون سایر افراد باید به احکام و تکالیف شرعی عمل نماید، مگر این که دلیل خاصی داشته باشیم که آن حضرت نسبت به حکم خاصی تکلیف ندارد و در مورد اذان نه تنها چنین دلیلی نداریم، بلکه روایات فراوانی داریم که پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) هنگام اذان به وحدانیت خداوند و نبوت خود به طور یقین و آشکارا گواهی می‌دادند. در این باره به چند نمونه از روایات بسنده می‌شود.

روایت امام باقر

امام باقر (علیه‌السّلام) فرمود: «در شب معراج آن گاه که پیامبر به بیت المعمور رسید، وقت نماز شد، جبرئیل اذان و اقامه گفت، پیامبر جلو ایستاد، فرشتگان و پیامبران پشت سر حضرت به صف ایستادند (و نماز را به جای آوردند)». کسی از امام باقر (علیه‌السّلام) پرسید: جبرئیل چگونه اذان گفت؟ امام (علیه‌السّلام) فرمود: «الله اکبر، اشهد ان لا اله الا الله، اشهد ان محمدا رسول الله… (تا آخر اذان)». روشن است وقتی تشریع اذان با این جملات باشد، اذان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) نمی‌تواند به شیوه دیگری باشد. به همین جهت، نحوه اذان گفتن پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) با اذان گفتن جبرئیل و امت پیامبر تفاوتی ندارد.

روایت امام حسین

(علیه‌السّلام) فرمود: از پدرم علی بن ابی طالب (علیه‌السّلام) شنیدم که فرمود: «خداوند ملکی را فرستاد و پیامبر را به معراج برد، در آن جا فرشته‌ای که پیش از آن در آسمان دیده نشده بود و از آن پس هم دیده نشده، اذان و اقامه گفت. آن گاه جبرئیل به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) گفت: این گونه برای نماز اذان بگو».
به علاوه، احکام برای عموم مسلمانان است، و پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) مقدم بر همه و اولی‌تر از همه در عمل به احکام است. بین ایشان و سایر مردم از این جهت تفاوتی نیست، مگر بعضی حقوق یا تکالیف خاص که باید مستند به دلیل باشد. لذا اذان و اقامه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) همانند اذان و اقامه دیگران بوده است.

شهادت به ولایت امام علی

شهادت به ولایت امام علی در اذان و اقامه و تلقین میت:
اما درباره این که، آیا پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در اذان خود به ولایت امام علی (علیه‌السّلام) نیز شهادت می‌دادند، ضروری است به معنا و مفهوم کلم «ولی» پرداخته شود.
واژه «ولی» به معانی متعددی آمده است که مهم‌ترین آن به شرح زیر است:

معنای اول

به معنای سرپرست و عهده دار بودن؛ چنان که در آیات متعددی از قرآن کریم واژه «ولی» در همین معنا به کار برده شده است؛ مانند: «الله الذی خلق السماوات و الارض و ما بینهما فی سته ایام ثم استوی علی العرش ما لکم من دونه من ولی و لا شفیع ا فلا تتذکرون؛ خداوند کسی است که آسمان‌ها و زمین و آنچه را میان این دو است در شش روز (شش دوران) آفرید، سپس بر عرش (قدرت) قرار گرفت، هیچ سرپرست و شفاعت کننده‌ای برای شما جز او نیست آیا متذکر نمی‌شوید؟!».

معنای دوم

به معنای دوست که در قرآن به این معنا نیز آمده است: «و لا تستوی الحسنه و لا السیئه ادفع بالتی هی احسن فاذا الذی بینک و بینه عداوه کانه ولی حمیم؛ هرگز نیکی و بدی یکسان نیست بدی را با نیکی دفع کن، ناگاه (خواهی دید) همان کس که میان تو و او دشمنی است، گویی دوستی گرم و صمیمی است!».

معنای سوم

به معنای ناصر و یاور آمده است. قرآن می‌فرماید: «و المؤمنون