پاورپوینت کامل بررسی حدیث لا عدوی ۳۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بررسی حدیث لا عدوی ۳۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بررسی حدیث لا عدوی ۳۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بررسی حدیث لا عدوی ۳۶ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل بررسی حدیث لا عدوی ۳۶ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: بیماری، کرونا، پیامبر، دروغ.

پرسش: با توجه به اینکه ویروس کرونا شایع شده است برخی با استناد به حدیثی از پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) که در مورد بیماری‌ها، فرمودند: «لَا عَدْوَی؛ قابل سرایت نیستند»؛ اعتقاد دارند هیچ‌کس مریضی را از شخص دیگری نمی‌گیرد و مسری بودن مَرَض و سرایت آن از توطئه‌های دشمنان و دروغ است! لطفاً علاوه بر اعتبار سنجی سند، معنی و مفهوم آن را نیز بیان کنید.

پاسخ اجمالی: جمله «لَا عَدْوَی» بخشی از حدیثی است که در منابع حدیث شیعه و سنی به پیامبر منتسب شده است. این حدیث از سویی با مسلمات تجربی و پزشکی و از سوی دیگر، با برخی روایات در تعارض است؛ از ‌این‌رو مورد توجه‌ اندیشمندان و پژوهشگران مباحث حدیثی قرار گرفته و نظرات متعددی در بین علماء شیعه و اهل‌تسنن در توضیح و شرح این حدیث بیان شده است. برخی افراد با استناد به این حدیث، ادعا می‌کنند که هیچ بیماری قابل واگرفتن نیست. حال آن‌که با چشم‌پوشی از اشکالاتی که بر سند این حدیث وارد است، به نظر می‌رسد منظور پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) نفی مطلق سرایت نیست بلکه با توجه به قرائن موجود در متن حدیث، مراد از نهی در این روایت، نهی از اعتقاد خرافی بوده و بر فرض که معنای «لَا عَدْوَی» عدم سرایت باشد، نمی‌توان از آن مطلق عدم سرایت در تمام بیماری‌ها را ثابت کرد.

فهرست مندرجات

۱ – مقدمه
۲ – بررسی متن روایت
۳ – بررسی مفهوم حدیث
۴ – اقوال
۵ – وحدت سیاق در روایت
۶ – نتیجه
۷ – پانویس
۸ – منبع

مقدمه

عبارت «لَا عَدْوَی» بخشی از حدیثی است که در کتاب «الکافی» و همچنین برخی از منابع معتبر اهل‌سنت مانند «صحیح بخاری» و «صحیح مسلم»، در ضمن حدیثی از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) گزارش شده است. اندیشمندان شیعه و اهل‌سنت و شارحان این کتاب‌ها نظرات متعددی در معنا و مفهوم آن بیان کرده‌اند و سعی بر آن داشته‌اند معنایی قابل پذیرش برای آن و توجیهی در جمع بین این حدیث و احادیثی که معارض آن به نظر می‌رسد ارائه دهند.

بررسی متن روایت

روایت اشاره ‌شده به این صورت است که فردی به نام «نضر به قِرْوَاشٍ» شتردار می‌گوید: از امام صادق (علیه‌السلام) درباره شتری که جَرَب (نوعی بیماری پوستی-گَری) دارد، پرسیدم که آیا او را از شترانم جدا کنم، از ترس سرایت «جرب» آن و نیز از سوت زدن برای حیوان برای اینکه آب بیاشامد؟ امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند:
«اِنَّ اَعْرَابِیّاً اَتَی رَسُولَ اللَّهِ صلّی‌الله علیه و آله فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ اِنِّی اُصِیبُ الشَّاهَ وَ الْبَقَرَهَ وَ النَّاقَهَ بِالثَّمَنِ الْیَسِیرِ وَ بِهَا جَرَبٌ فَاَکرَهُ شِرَاءَهَا مَخَافَهَ اَنْ یُعْدِیَ ذَلِک الْجَرَبُ اِبِلِی وَ غَنَمِی فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلّی‌الله علیه و آله یَا اَعْرَابِیُّ فَمَنْ اَعْدَی الْاَوَّلَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلّی‌الله علیه و آله لَا عَدْوَی وَ لَا طِیَرَهَ وَ لَا هَامَهَ وَ لَا شُؤْمَ وَ لَا صَفَرَ وَ لَا رَضَاعَ بَعْدَ فِصَالٍ وَ لَا تَعَرُّبَ بَعْدَ هِجْرَهٍ وَ لَا صَمْتَ یَوْماً اِلَی اللَّیْلِ وَ لَا طَلَاقَ قَبْلَ النِّکاحِ وَ لَا عِتْقَ قَبْلَ مِلْک وَ لَا یُتْمَ بَعْدَ اِدْرَاک‌»؛
«یک بادیه‌نشین نزد رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) آمد و عرض کرد: یا رسول‌الله! من به گوسفند و گاو و شتر ارزان‌قیمت برمی‌خورم که به «جرب» مبتلا است، خوشم نمی‌آید که آن را بخرم، مبادا جربش به شتر و گوسفندم سرایت کند. پیامبر خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) به او فرمود: پس چه کسی اوّلی را مبتلا کرد؟ سپس فرمود: نه سرایت (عدوی)، نه فال بد، نه فال پرنده شب، نه سوت زدن، نه شیرخوارگی بعد از فصال و از شیر گرفتن، نه تعرّب بعد از هجرت و ایمان، نه روزه سکوت از روز تا شب، نه طلاق قبل از ازدواج، نه آزادی پیش از بردگی و نه یتیمی بعد از بلوغ [در اسلام تشریع نشده است].»
مرحوم «کلینی» این حدیث را در کتاب «روضه الکافی» با سند ضعیف نقل می‌کند. سند کامل حدیث چنین است: «مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَی عَنْ اَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ قَالَ اَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ قِرْوَاشٍ الْجَمَّال‌». راوی اصلی این حدیث «نضر بن قرواش» شتردار (جمال) است که در منابع رجالی، توثیق و مدحی برای وی وجود ندارد. اما سایر راویان حدیث، از بزرگان روات هستند.
در منابع بعدی شیعه نیز قسمتی از این حدیث و یا همان جمله در ضمن حدیثی وجود دارد، مثلاً در «نهج‌البلاغه» نیز امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) می‌فرماید: «الطِّیَرَهُ لَیْسَتْ بِحَقٍّ وَ الْعَدْوَی لَیْسَتْ بِحَق‌».
همچنین روایت مورد نظر در منابع حدیثی معتبر اهل سنت از جمله «صحاح سته» (نیز با گزارش‌های گوناگون آمده است، مثلاً در «صحیح مسلم» از «ابوهریره») چنین نقل‌شده:
«قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و سلم لاَ عَدْوَی وَ لاَ صَفَرَ وَ لاَ هَامَهَ فَقَالَ اَعْرَابِیٌّ یَا رَسُولَ اللَّهِ! فَمَا بَالُ الاِبِلِ تَکونُ فِی الرَّمْلِ کاَنَّهَا الظِّبَائُ فَیَجِیئُ الْبَعِیرُ الاَجْرَبُ فَیَدْخُلُ فِیهَا فَیُجْرِبُهَا کلَّهَا؟ قَالَ فَمَنْ اَعْدَی الاَوَّلَ؟ وَ فِیْ رِوَایَهٍ: لاَ عَدْوَی وَ لاَ طِیَرَهَ وَ لاَ صَفَرَ وَ لاَ هَامَهَ» بنابراین چون این حدیث در دو کتاب «بخاری» و «مسلم» آمده طبیعتاً از دید اهل سنت این حدیث ضعیف نیست.

بررسی مفهوم حدیث

احادیثی که فهم آن‌ها مشکل است، بخشی از میراث حدیثی می‌باشند. شارحان و مؤلفا