پاورپوینت کامل اوصاف ابرار در قرآن ۳۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اوصاف ابرار در قرآن ۳۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اوصاف ابرار در قرآن ۳۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اوصاف ابرار در قرآن ۳۱ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل اوصاف ابرار در قرآن ۳۱ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: ایمان، اخلاص، ابرار، پرهیزکاران، بر، نیکان، نیکوکاری.

پرسش: «بِرّ» یعنی چه؟ ابرار به چه کسانی می‌گویند؟ و اوصاف «ابرار» در‌قرآن کدام‌اند؟

پاسخ: مفسّران قرآن؛ در‌معنای «ابرار»، تعریف‌ها یا تعبیرهای گوناگونی دارند؛ مانند این‌که گفته‌اند: ابرار؛ کسانی‌اند که طاعت خدا را به طور کامل به جای آورند و او را از خود خشنود سازند و از گناهان بپرهیزند. برخی از اوصاف «ابرار» (نیکوکاران) در‌ قرآن عبارت است از: ایمان به مبدا و معاد، ایمان به رسالت پیامبران و ایمان به کتاب‌های آسمانی، صداقت، اقامه نماز و….

فهرست مندرجات

۱ – معنای لغوی
۱.۱ – نظر برخی مفسرین
۱.۱.۱ – هرگونه اطاعت خدا
۱.۱.۲ – خیر و احسان و کار مورد رضایت خدا
۲ – اوصاف ابرار در‌قرآن
۲.۱ – ایمان به مبدا و معاد
۲.۲ – ایمان ‌به فرشتگان
۲.۳ – ایمان به رسالت پیامبران و کتاب‌های آسمانی
۲.۴ – صداقت
۲.۵ – پارسایی
۲.۶ – وفاداری
۲.۷ – شکیبایی
۲.۸ – اقامه نماز
۲.۹ – پرداخت زکات
۳ – درجات ابرار
۴ – پانویس
۵ – منبع

معنای لغوی

واژه «ابرار» جمع «بارّ» (اسم فاعل) یا جمع «بَرّ» (صفت مشبهه از بِرّ) است، و «بِرّ» در‌لغت به معنای «خیر و فضل»، «گستردگی در‌کار ‌نیک»، و «نیکو ‌بودن کار در‌ برابر غیر» می‌باشد.
«بِرّ»؛ یعنی احسان، و‌ تحقّق آن چنین است که آدمی‌کار خود‌ را نیکو کند و کار نیک را برای نیک بودن آن انجام دهد یا از این‌رو که خیر دیگران در‌آن است و نه برای پاداش یا تشکّر.

نظر برخی مفسرین

مفسّران قرآن برای «بِرّ» معانی گوناگونی بیان کرده‌اند؛ مانند:

هرگونه اطاعت خدا

هرگونه اطاعتِ خدا «بِرّ» نامیده می‌شود.

خیر و احسان و کار مورد رضایت خدا

«بِرّ»، هر چیزی از خیر و احسان و کار مورد رضایت خدا است که عامل نزدیکی به خدا باشد.
همچنین مفسّران قرآن؛ در‌ معنای «ابرار»، تعریف‌ها یا تعبیرهای گوناگونی دارند؛ مانند این‌که گفته‌اند: «ابرار»؛ کسانی‌اند که طاعت خدا را به طور کامل بجای آورند و او را از خود خشنود سازند و از گناهان بپرهیزند. یا آنان که به خدا، پیامبر و روز بازپسین ایمانی از روی رشد و بصیرت دارند.

اوصاف ابرار در‌قرآن

در‌ قرآن کریم می‌خوانیم: «نیکی،(تنها) این نیست که (به هنگام نماز) رویِ خود را به سوی مشرق و (یا) مغرب کنید (و تمام گفتگوی شما، درباره قبله و تغییر آن باشد و همه وقت خود را مصروف آن سازید) بلکه نیکی (و نیکوکار) کسی است که به خدا، و روز رستاخیز، و فرشتگان، و کتاب (آسمانی)، و پیامبران، ایمان آورده و مال (خود) را، با همه علاقه‌ای که به آن دارد، به خویشاوندان و یتیمان و مسکینان و واماندگان در‌ راه و سائلان و [[|بردگان]]، انفاق می‌کند، نماز را برپا می‌دارد و زکات را می‌پردازد و (همچنین) کسانی که به عهد خود (به هنگامی‌ که عهد بستند) وفا می‌کنند و در‌ برابر محرومیت‌ها و بیماری‌ها و در‌ میدان جنگ، استقامت به خرج می‌دهند اینها کسانی هستند که راست می‌گویند و (گفتارشان با اعتقادشان هماهنگ است) و اینها هستند پرهیزکاران!».
اوصاف ابرار در‌ این آیه شریفه، دربردارنده مراتب سه‌گانه اعتقاد (باورها)، اخلاق و عمل است.

ایمان به مبدا و معاد

تعبیر «مَنْ آمَنَ بِاللَّه وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ» همه شناخت‌های مرتبط با معرفت ‌اللّه مانند شناخت براهین اثبات واجب و صفات ثبوتی و سلبی او را در‌بر می‌گیرد. خدای متعال در‌تبیین صفات «ابرار»، از ایمان به خدا و روز بازپسین آغاز کرد؛ زیرا این ایمان، اساس هر بِرّ و مبدا هر خیری است و ایمان، ریشه «برّ» نیست، مگر این‌که در‌نفس آدمی‌ با برهان تثبیت شود و همراه با خضوع باشد.

ایمان ‌به فرشتگان

«… وَ الْمَلائِکَه»؛ «ابرار» ایمان به وجود فرشتگان الهی دارند و این‌که آنها بندگان گرامی‌پروردگار هستند و در‌ هیچ کاری بر فرمان او سبقت نمی‌گیرند و از امر او تخلف نمی‌کنند. افزون بر این؛ فرشتگان، واسطه فیض خداوند و تدبیر کننده امور به اذن اویند؛ بنابراین، ایمان به آنان از باب شکر واسطه نعمت لازم است؛ چنان که شکر خداوند در‌ جایگاه مبدا همه نعمت‌ها قرار دارد.

ایمان به رسالت پیامبران و کتاب‌های آسمانی

«وَ الْکِتابِ وَ النَّبِیِّینَ»؛ مقصود از ایمان به کتاب و پیامبران، ایمان به رسالت همه پیامبران الهی و کتاب‌های آسمانی آنان بوده، و‌ ایمان به آنان، مستلزم پیروی از هدایتشان است. سِرّ این‌که مؤمنان و پارسایان، به ویژه «ابرار»، به همه رسولان و همه کتاب‌های آسمانی ایمان دارند، این است که همه شرایع، در‌ اصول و خطوط کلّی معارف (مبدا، معاد، عمل صالح) یکسانند. از این‌رو پیامبران الهی، هر یک مُصدِّق رسولان پیشین و مبشّر پیامبران پس از خود بوده‌اند.
موارد پیش گفته، جامع همه معارف حقّی است که خدای سبحان، ایمان به آنها را از بندگان