پاورپوینت کامل اختیار انسان ۲۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اختیار انسان ۲۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اختیار انسان ۲۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اختیار انسان ۲۹ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل اختیار انسان ۲۹ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: اختیار، خلقت انسان، جبر، عدالت، آزادی.

پرسش: آیا انسان‌ها در خلقت خود (وارد دنیا شدن یا نشدن) اختیار داشته اند؟ چگونه؟

پاسخ: انسان در خلقت خود مجبور است. هیچ نقش و تأثیری در به دنیا آمدن خویش ندارد، اما پس از خلقت آزاد و مختار است، البته شیعه امامیه بر خلاف دیدگاه متکلمان معتزله که معتقدند پاورپوینت کامل اختیار انسان ۲۹ اسلاید در PowerPoint مطلق است و نیز بر خلاف نظر اشاعره که انسان را حتی در افعال و اعمال اختیاریش مجبور می‌دانند، معتقد است که انسان پس از خلقت در افعال و اعمالش نه آزاد مطلق است و نه مجبور مطلق، بلکه امری است بین این دو.

فهرست مندرجات

۱ – ریشه و معنای واژه انسان
۲ – نقش انسان‌ها در خلقت
۳ – انسان پیش از خلقت
۳.۱ – سخن خداوند متعال
۴ – جبر و اختیار
۴.۱ – دیدگاه اول
۴.۲ – دیدگاه دوم
۴.۲.۱ – روایتی از امام علی
۴.۲.۲ – پایه‌گذار مکتب جبر
۴.۳ – دیدگاه سوم
۴.۴ – دیدگاه شیعه
۴.۵ – دیدگاه علامه طباطبایی
۵ – مختار بودن انسان فی نفسه
۵.۱ – دیدگاه استاد مطهری
۶ – پانویس
۷ – منبع

ریشه و معنای واژه انسان

انسان واژه‌ایست عربی، اسم جنس (عام) که برای مذکر، مؤنث، جمع و مفرد یکسان به کار می‌رود. در کتاب‌های لغت عموماً در ماده “انس” نوشته شده است. انس در مقابل ” جن” است به معنای اهلی، خوگیرنده و مأنوس و غالباً ریشه اصلی انسان را “انس” می‌دانند که به معنای خود گرفتن و الفت یافتن است.

نقش انسان‌ها در خلقت

انسان‌ها در خلقت خود هیچ‌گونه اختیاری از خود ندارند؛ یعنی در حقیقت انسان در خلقت و در اختیار داشتن خود مجبور است و هیچ نقش و تأثیری در آن ندارد. هم‌چنین بعد از خلقت و ورود به این دنیا، اقامت در این‌جا نیز به اختیار وی نیست؛ چرا‌که به‌طور قطع و اجبار روزی باید این زندگی دنیوی را ترک کند و به عالم دیگر برود. نه‌تنها انسان، بلکه هیچ موجودی از موجودات در خلقت خود آزاد نیستند. تنها خداوند متعال است که به انسان و دیگر موجودات زندگی و حیات می‌بخشد («الذی خلق الموت و الحیوه …»؛ «آن کس (خدا) که مرگ و حیات را آفرید…»).

انسان پیش از خلقت

انسان قبل از خلقت وجود نداشت و چیزی نبود تا بتواند از خود اختیاری داشته باشد. بدیهی است که داشتن اختیار فرع بر وجود است. انسان ابتدا باید موجود باشد تا بعد از وجود درباره اختیار و آزادی وی بحث کرد.

سخن خداوند متعال

بنابراین انسان به ناچار طبق اراده و مشیت الاهی خلق می‌شود و پا به عرصه وجود می‌گذارد:
«هل اتی علی الانسان حین من الدهر لم یکن شیئاً مذکوراً»؛ «آیا زمانی طولانی بر انسان گذشت که چیز قابل ذکری نبود».
ذات نایافته از هستی‌بخش ••• کی تواند که شود هستی‌بخش.

جبر و اختیار

اما پس از به دنیا آمدن در زندگی دنیا آزاد و صاحب اختیار و اراده است، آن هم نه اختیار مطلق. یکی از مسائل بسیار کهن که از دیرباز ذهن بشر را به تأمل فرا خواند، مسئله «جبر و اختیار» است. این مباحث سابقه طولانی در تاریخ اسلام دارد و در میان متکلمان و فیلسوفان سه نظریه و دیدگاه در موضوع جبر و اختیار مطرح است.

دیدگاه اول

گروهی معتقدند که افعال انسان از روی اراده و اختیار وی انجام می‌گیرد و خداوند نقشی در افعال بندگانش ندارد. ایشان طرف‌دار نظریه تفویض و آزادی انسان به‌طور مطلق هستند. در فرهنگ اسلامی این گروه را معتزله می‌نامند.

دیدگاه دوم

دیدگاه دوم، بر آن است که کارهای انسان از روی جبر بوده و معتقدند پدیده‌ای به نام اختیار مطلق وجود ندارد. این گروه معتقدند یک سلسله عوامل خارج از اراده انسان او را بر آن می‌دارد، تا دست به فعالیت و تلاش بزند. متکلمان اشاعره طرف‌دار این نظریه (جبر) هستند و می‌گویند: خداوند افعال را در انسان خلق می‌کند و او فاعل حقیقی است و انسان فاعل مجازی می‌باشد.

روایتی از امام علی

امام علی علیه‌السلام در رد این نظریه در جواب سؤال‌کننده‌ای در جریان صفین که پرسید، آیا این حرکت ما به‌سوی شام با قضا و قدر الاهی بوده است. می‌فرماید:

«و یحک لعلک ظننت قضاءً لازماً و قدراً حاتماً، و لو کان ذالک لبطل الثواب و العقاب و سقط الوعد و الوعید. ان الله سبحانه امر عباده تخییراً…»؛ «ای وای تو گویی پنداشته‌ای که قضا و قدر الاهی انعطاف‌پذیر و جزمی است و سرنوشت انسان‌ها محکوم به چنین جبری است. اگر چنین باشد، بر نظام پاداش و کیفر مهر بطلان می‌خورد و وعده و وعید یکسره ساقط می‌شود. بی‌گمان خدای سب