پاورپوینت کامل جلوه های عرفان در قیام عاشورا ۴۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جلوه های عرفان در قیام عاشورا ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جلوه های عرفان در قیام عاشورا ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جلوه های عرفان در قیام عاشورا ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل جلوه های عرفان در قیام عاشورا ۴۵ اسلاید در PowerPoint

کلید واژه: عرفان، عارف، قیام عاشورا، امام حسین، کربلا
پرسش: پاورپوینت کامل جلوه های عرفان در قیام عاشورا ۴۵ اسلاید در PowerPoint چیست؟
پاسخ:

فهرست مندرجات

۱ – تعریف عرفان
۱.۱ – عرفان در مناجات شعبانیه
۲ – راه کسب عرفان
۳ – جلوه های عرفان در کربلا
۳.۱ – وصال به حق
۳.۱.۱ – حماسه سازان عارف کربلا
۳.۱.۲ – زیبایی عاشورا در دیدگاه اهل بیت
۳.۲ – راز و نیاز با خدا
۳.۲.۱ – عبادت امام حسین(ع)
۳.۲.۲ – عبادت اصحاب امام حسین(ع)
۳.۲.۳ – عشق و محبت امام به خالق
۳.۲.۴ – ویژگی اصحاب امام حسین(ع) از کلام رسول اکرم(ص)
۳.۳ – تجلی رضا به قضا
۳.۳.۱ – امام هنگام وداع با قبر پیامبر(ص)
۳.۳.۲ – تسلیم حق بودن در همراهان امام
۳.۳.۳ – توصف حضرت زینب از کلام امام سجاد(ع)
۴ – پانویس
۵ – منبع

تعریف عرفان

بوعلى سینا(ره) در تعریف عرفان گفته است:
«توجه مستمر درونى و انصراف فکرى به طرف قدس جبروت به منظور تابش نور حق، عرفان‌است.»
رسیدن به چنین حالتى، آرزوى همه سالکان راه حق است. همت عالى آنان این است که همه حجاب‌هاى ظلمانى و نورانى عالم ملک و ملکوت را پشت سر نهند و با چشم دل، بدون واسطه، رخ زیباى یار را ببینند و خود را فداى او کنند.

عرفان در مناجات شعبانیه

این جان عاریت که به حافظ سپرده دوست‌ روزى رُخَش ببینم و تسلیم وى کنم‌
در مناجات شعبانیه، که زمزمه همه امامان بوده است، آمده است:
«اِلهى‌ وَ اَلْحِقْنى‌ بِنُورِ عِزِّکَ الْاَبْهَجِ فَاَکُونَ لَکَ عارِفاً وَ عَنْ سِواکَ مُنْحَرِفاً وَ مِنْکَ خائِفاً مُراقِباً یا ذَااْلجَلالِ وَ الْاِکْرامِ؛ معبودا، مرا به نور گرانقدر خویش رسان تا نسبت به تو عارف گردم و از جز تو رخ برتابم و از تو ترسم و فرمانت برم، اى دارنده جلالت و کرامت.»

راه کسب عرفان

این حالت عالى روحى در اثر تقواى الهى، پرهیز از گناهان ، انجام وظایف و پیشرفت درسیر و سلوک اخلاقى پدید مى‌آید . سالار شهیدان در دعاى عرفه از خدا ‌مى‌خواهد:
«اَللَّهُمَّ اجْعَلْنى‌ اَخْشاکَ کَاَنّى‌ اَراکَ؛ خدایا مرا در مرتبه‌اى از خوف از خودت قرار ده که گویا تو را مى‌بینم.»

جلوه های عرفان در کربلا

وصال به حق

آن امام همام و یاران او خود را به خدا نزدیک مى‌دیدند تا جایی که از همه هستى خویش گذشتند و هر سختى و تلخى را به جان خریدند. هر چه در راه جانبازى و جهاد جلوتر مى‌رفتند، آثار شیرین این حالت عرفانى برایشان بیشتر جلوه ‌گر مى‌شد. در شب عاشورا پس از سخنان امام و اعلام وفادارى اصحاب ، امام آنان را دعا کرد، سپس پرده از چشمانشان برداشت و آنان نعمتهاى بهشتى را که خدا عطایشان کرده بود دیدند و جایگاه خویش را شناختند.»
همچنین پس از نماز ظهر عاشورا به آنان فرمود:
«یا کِرامُ هذِهِ الْجَنَّهُ فُتِحَتْ اَبْوابُها وَ اتَّصَلَتْ اَنْهارُها وَاینََعَتْ ثِمارُها وَ هَذا رَسُولُ اللَّهِ وَ الشُّهَداءُ الَّذینَ قُتِلوُا فى‌ سَبیلِ اللَّهِ یَتَوَقَّعُونَ قُدُومَکُمْ وَ یَتَباشَروُنَ بِکُمْ فَحاموُا عَنْ دینِ اللَّهِ وَ دینِ نَبیّهِ وَ ذُبُّوا عَنْ حَرَمِ الرَّسُولِ؛ اى بزرگواران! این بهشت است که دروازه‌هایش به رویتان گشوده شده و رودهایش به هم پیوسته و میوه‌هایش شیرین گشته است. رسول خدا(ص) و شهدایى که در راه خدا کشته شده‌اند ، منتظر ورود شما هستند تا خوش‌آمد گویند، بنابراین از دین خدا و پیامبرش دفاع کنید و از ناموس پیامبر پاسدارى نمایید.»

حماسه سازان عارف کربلا

حماسه‌ سازان عارف کربلا آنچه را که دیگران در آینه نمى‌ دیدند، در خشت خام مى‌ دیدند و بصیرت و عرفانشان پرده ‌هاى زمین و زمان را درنوردیده بود و بر بام دنیا گام نهاده ،چنین مقام ارجمندى را در پرتو همراهى با حضرت اباعبداللَّه(ع) به دست آورده بودند:
زهیر بن‌ قین آن‌گاه که آهنگ میدان کرد، دست بر دوش امام نهاد و گفت؛
«اینک راه خویش را به نیکى یافته‌ام و عارفانه قدم به میدان مى‌نهم و یقین دارم که به ملاقات نیاکان بى ‌نظیر تو یعنى پیامبر و علی و حسن و جعفر طیار و حمزه علیهم‌السلام مى‌شتابم.»
حضرت علی‌ اکبر(ع) نیز یک بار از میدان برگشت و در ظاهر از امام طلب آب نمود ولى در واقع آب حیات مى‌ طلبید، امام به او فرمود:
«پسرم، به میدان باز گرد که پس از اندکى جنگیدن، جدت محمد(ص) را ملاقات خواهى کرد و او چنان تو را سیراب خواهد کرد که پس از آن، هرگز تشنه نخواهى شد!»
پس از سخنان امام(ع) آن مجاهد عارف به صف دشمن زد و حماسه آفرید. در آن میان‌ منقذ بن‌ مره، او را هدف قرار داد و بر زمین افکند، على ‌اکبر در میان خاک و خون، فریادبرآورد:
«پدر عزیزم، درود بر تو، این، جدم پیامبر است که بر تو سلام مى‌ فرستد و پیام مى‌ دهد که هر چه زودتر به سوى ما بشتاب!»
راستى در عرفانگاه کربلا چه رخ داده است که پدر از پسر، پسر از پدر، برادر از برادر و خواهر از برادر ،دل مى‌کند و خود را تسلیم امواج بلا مى‌نماید؟ جز اینکه جملگى تصمیم گرفته‌اند از آوردگاه نینوا به بارگاه «دَنى فَتَدلَّى» پر بکشند و با زبان حال و قال بگویند:
تَرَکْتُ الْخَلقَ طُرّاً فى‌ رِضاکا وَ اَیْتَمْتُ الْعَیالَ لِکَنى اَراکا فَلَوْ قَطَّعْتَنى‌ اِرْباً فَاِربا لَما حَنَّ الْفُؤادُ اِلى‌ سِواکا!
تمامی مردمان را در راه رضایت تو ترک گفتم و عیالم یتیم گشت تا تو را ببینم اگر مرا قطعه قطعه کنی، دلم غیر ار تو را نمی‌خواهد.

زیبایی عاشورا در دیدگاه اهل بیت

همه عاشوراییان، مست جمال حسینى شدند و زیباترین سرود عاشقانه را پیام ‌آور کربلا، حضرت زینب(س)، در کوفه ابراز داشت. وقتى اهل بیت(ع) به عنوان اسراى جنگى وارد مجلس عبیداللَّه شدند، او با نخوت و غرور از حضرت زینب(ع) پرسید: خدا با خاندان تو چه کرد؟ دختر پیامبر با اطمینان و صلابت پاسخ داد:
«ما رَأَیْتُ إلاَّ جَمیلاً، هؤُلاءِ قَوْمٌ کَتَبَ اللَّهُ عَلَیْهِمُ الْقَتْلَ فَبَرزوُا اِلى‌ مَضاجِعِهِمْ …؛ جز زیبایى ندیدم! این خیل ( شهدا ) کسانى هستند که خدا شهادت را برایشان مقرر کرده بود و آنان به مشهد خویش شتافتند.»

راز و نیاز با خدا

دعا و عبادت ، زیباترین حالتى است که انسان پیدا مى‌کند و در خلوت انس خداى خویش مى‌نشیند. از نظر قرآن مجید، هدف نهایى آفرینش محسوب مى‌شود؛«وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْاِنْسَ اِلاَّ لِیَعْبُدوُنِ؛
جن و انسان را نیافریدم جز آنکه مرا بپرستند.»
نیایش و پرستش خالصانه از ویژگى‌هاى دایمى امام حسین (ع) و یاران فداکار او بود.

عبادت امام حسین(ع)

امام سجاد(ع) فرمود:«پدرم در شبانه‌ روز هزار رکعت نمازمى‌خواند.»
حضرت، در طول سفر، حتى در صبح و ظهر روز عاشورا نمازهاى واجب را همراه اصحابش به جماعت برگزار ‌کرد. عصر تاسوعا وقتى جنب و جوش دشمن را ملاحظه کرد، حضرت عباس(ع) را فرستاد تا از آنان خبر بیاورد، به او گفتند، قصد حمله دارند، امام برادر را به سوى عمر سعد فرستاد تا از او مهلت بگیرد جنگ را به فردا موکول کند تا یک شب دیگر ب