پاورپوینت کامل استنطاق قرآن از منظر فقه ۴۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل استنطاق قرآن از منظر فقه ۴۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل استنطاق قرآن از منظر فقه ۴۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل استنطاق قرآن از منظر فقه ۴۶ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل استنطاق قرآن از منظر فقه ۴۶ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: قرآن، تأویل، فقه، هرمنوتیک، استنطاق، نطق، طلب نطق، تفسیر به ‌رأی.

پرسش: استنطاق قرآن چیست و آیا در دانش فقه نیز کاربرد دارد؟

پاسخ اجمالی: قرآن کریم، راه حل‌ها و راه‌کارهایی برای مسائل و مشکلات جوامع بشری دارد. طلب کردن پاسخ برای این مسائل از قرآن، به صورت موضوعی و بـه مـدد آیـات را می‌توان «استنطاق قرآن» نامید؛ و روش‌هایی مانند: تفسیر قرآن به قرآن، تفسیر موضوعی، تاویل و استنباط، را می‌توان جنبه‌هایی از استنطاق قرآن دانست؛ تمام‌ اندیشمندان در هر رشته‌ای و از جمله فقها نیز می‌توانند از فرایند استنطاق قرآن بهره گیرند؛ چنان‌که کار فقها در برداشت و استنباط احکام از آیات قرآن را می‌توان نمونه عملی «پاورپوینت کامل استنطاق قرآن از منظر فقه ۴۶ اسلاید در PowerPoint» دانست.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لغوی
۲ – معنای اصطلاحی
۳ – روایات
۴ – نطق قرآن
۵ – مراد از استنطاق در محافل علمی
۶ – استنطاق قرآن
۷ – معانی استنطاق قرآن
۷.۱ – تفسیر قرآن به قرآن
۷.۲ – تأویل قرآن
۷.۳ – تفسیر موضوعی قرآن
۸ – مستنطق قرآن
۹ – دیدگاه فقهی
۱۰ – تفاوت استنطاق با تفسیر به ‌رأی
۱۱ – پانویس
۱۲ – منبع

معنای لغوی

استنطاق، مصدر باب استفعال از «نطق» بـه معنـای طلـب نطـق کـردن اسـت و برخـی استنطاق فرد را به معنای سخن گفتن با او دانسته‌اند.

معنای اصطلاحی

استنطاق در اصطلاح حقوق‌دان‌ها، به معنای گزارش خواسـتن اسـت، تـا در نهایت و به گونه‌ا‌ی پاسخ پرسش‌ها را بیابند. همچنین گفته‌اند: «اسـتنطاق اصـرار در سـؤال است». سبب این‌که از «بازجویی» به استنطاق تعبیر کرده‌اند، این است که در بازجویی، سؤال شونده به راحتی نمی‌خواهد چیزی بگوید، ولی مطالبی بـرای گفـتن دارد که باید با سؤال‌های کلیدی، و پافشاری، آن‌را از او بیرون کشید.

روایات

تعبیر «استنطاق» در برخی از روایات نیز به‌کار رفتـه اسـت؛ مانند: استنطاق عقل؛ امام باقر (علیه‌السّلام) فرمود:
«لَمَّا خَلَقَ اللَّـهُ الْعَقْلَ اسْتَنْطَقَهُ… ؛ خدا هنگامی که عقـل را آفرید، از او بازپرسـی کـرد»
در مورد داستان حضرت خضر (علیه‌السّلام) و حضرت موسی (علیه‌السّلام) نیز در روایات، تعبیر اسـتنطاق به‌کار رفته است.

نطق قرآن

پیش از پرداختن به معنا و مقـصود از اسـتنطاق قرآن، بررسـی «نطق قرآن»، لازم و ضروری است:
در مورد نطق و سخن گفتن قرآن، سه دسته روایات وجود دارد:
• برخی از روایات ناطق بودن قرآن را نفی می‌کند، مانند آن‌که امام علی (علیه‌السّلام) می‌فرماید: «… ذَلِکَ الْقُرْآنُ فَاسْـتَنْطِقُوهُ وَ لَنْ یَنْطِقَ لَکُمْ اُخْبِرُکُمْ عَنْهُ اِنَّ فِیه عِلْمَ مَا مَضَی وَ عِلْمَ مَا یَاْتِی اِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهِ وَ حُکْـمَ مَا بَیْنَکُمْ وَ َبیَانَ مَا اَصْبَحْتُمْ فِیهِ تَخْتَلِفُونَ فَلَوْ سَاَلْتُمُونِی عَنْهُ لَعَلَّمْـتُکُمْ؛ قرآن را استنطاق کنید؛ هرگز برای شما سخن نمی‌گوید؛ من به شما خبـر می‌دهم؛ علم گذشته و علم آینده تا روز قیامت و حکم آنچه میان شما است و بیان آنچه در باره‌اش اخـتلاف داریـد، در قـرآن وجود دارد و اگـر دربـاره‌ آن از مـن بپرسید، به شما خواهم آموخت.»
• پاره‌ای از روایات، قرآن را ناطق معرّفی می‌کند. در این مورد نیز از امام علی (علیه‌السّلام) در خطبه‌ ۱۶۹ نهج البلاغه نقل شده است: «اِنَّ اللَّـهَ بَعَـثَ رَسُـولًا هَادِیـاً بِکِتَابٍ نَاطِقٍ وَ اَمْرٍ قَائِمٍ…؛ خـدا پیامبری راهنما را با کتابی گویا و دستوری استوار بر انگیخت».
«کِتَابُ اللَّهِ بَیْنَ اَظْهرِکُمْ نَـاطِقٌ لَـا یَعْیَـا لِـسَانُهُ…؛ کتـاب خدا در میان شما سخن‌گویی است که هیچ‌گاه زبانش از حق‌گویی خسته نگردد.»
• برخی از روایات نیز، میان صمت و نطق قرآن جمع کرده اسـت. امام علی (علیه‌السّلام) فرمود: «فَهُوَ بَیْنَهُمْ شَاهِدٌ صَادِقٌ وَ صَامِتٌ نَاطِق؛ دین (قرآن و سنّت نبوی) در میان آنان (اهل‌بیت) گواهی صادق و ساکتی سخن‌گو است».
«فَالْقُرْآنُ آمِرٌ زَاجِرٌ وَ صَامِتٌ نَاطِقٌ حُجَّـهُ اللَّـهِ عَلَی خَلْقِهِ؛ قرآن، فرمان دهنده و بازدارنده و خاموشی گویا است که حجّت خدا بر بندگان او است.»
در جمع بین این روایات و در پاسخ این سؤال که این سه دسته روایات چگونه قابل جمع‌اند؟ یعنی چگونه قرآن هم خاموش است و هم سخن‌گو؟
برخی بر این نظرند کـه: «قرآن، خاموش است؛ یعنی به خودی خود سخن نمی‌گوید؛ بلکه ناگزیر باید مترجم داشته باشد؛ پس در ظاهر ساکت است، ولی در معنا، ناطق‌ترین ناطقان است؛ زیرا همـه‌ اوامـر و نـواهی و آداب، بـر اسـاس آن و متفرّع بر آن است. به بیان دیگر، قرآن از آن جهـت کـه حـروف و اصوات است، خاموش است؛ اما از آن جهت که در بردارنده‌ اخبار و امر و نهی و ندا و دیگر اقسام کلام است، مانند سخن‌گو است. (و‌ ایـن از بـاب مجاز است.)
به تعبیر روشن‌تر، مقصود از نفی نطق از قرآن، نطق جوارحی و ظاهری است؛ اما نطق غیر جـوارحی بـرای قـرآن ثابت است. امام علی (علیه‌السّلام) می‌فرماید: «کِتَابُ اللَّهِ… یَنْطِقُ بَعْضُهُ بِبَعْضٍ وَ یَشْهَدُ بَعْضُهُ عَلَی بَعْـضٍ؛ کتاب خدا … برخی از آن به کمـک برخی دیگر سخن می‌گوید و پاره‌ای از آن بر پاره‌ای دیگر گواهی می‌دهد».

مراد از استنطاق در محافل علمی

در محافل علمی روز وقتی سخن از «استنطاق» می‌شود، منظور، برآوردن سخن از متن است؛ و در واقع یکی از سطوح هرمنوتیک (فـنّ تفسیر و فهـم معنـا یـا معانی متن) است.
هرمنوتیک در سـطح «اسـتنطاق»، بـا معانی پنهان، ضمنی و مبهم متن سر و کار دارد. متن در این حالت، قابلیت‌هایی دارد کـه آشکار نیست و در شرایط معینی آشکار می‌شود. معنا در استنطاق نیـز ماننـد «نطـق» مؤلِّف محور است و تنها تفاوت آن با «نطق»، این است که در این‌جا سـخن را بایـد از متن بیرون آورد؛ شرایطی که قابلیت متن را آشکار می‌کند، سؤال‌های جدیدی است کـه در برابر متن قرار گرفته و پاسخ می‌طلبد؛ از‌ایـن‌رو، در اسـتنطاق، سـؤال از خواننـده‌ متن، و جواب از متن است.
فایده یا ضرورت استنطاق این است که یک متن، ممکن است بـا سـپری شدن زمان و پیدا شدن شرایط زمانی و فرهنگی جدید، در برابر سؤال‌های جدیدی قـرار گیرد که در زمان تدوین متن مطرح نبود. ‌ایـن‌گونـه پرسش‌ها، در مـتن مطـرح نیستند؛ امّا ممکن است متن به‌طور بالقوّه، پاسخی برای آنها در خود داشته باشد.

استنطاق قرآن

به نظر می‌رسد بهره گرفتن از محتـوای جـامع و غنـی قرآن، در گرو استنطاق قرآن است؛ از‌این‌رو، بحث و بررسی این مسئله، امری ضـروری و سودمند خواهد بود. از برخی آیات و روایات می‌توان ضـرورت اسـتنطاق قـرآن را به دست آورد. به عنوان نمونه، قرآن در برخی از آیات خود را «فـی کِتـابٍ مَکْنـون؛ مکنون و نهفته» معرفی می‌کند؛ و پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) دستور داد قرآن را بخوانیم و معانی آن‌را آشکار کنیم. («اقْرَءُوا الْقُرْآنَ وَ اسْتَظْهِرُوهُ». البته بنابر این‌که استظهار را به معنای طلـب ظهـور و جـست‌وجوی معـانی نهفتـه‌ قـرآن بدانیم، ولی استظهار در روایت به معنای حفظ کردن و به خاطر سپردن نیز آمده است.)

معانی استنطاق قرآن

بر اساس