پاورپوینت کامل پست دانستن خود از دیگر موجودات ۲۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل پست دانستن خود از دیگر موجودات ۲۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل پست دانستن خود از دیگر موجودات ۲۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل پست دانستن خود از دیگر موجودات ۲۹ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل پست دانستن خود از دیگر موجودات ۲۹ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه:توصیه های اخلاقی، تواضع، برتری انسان.
پرسش :توصیه‌ای اخلاقی مبتنی بر روایات وجود دارد که هر فرد باید خویشتن را پست‌تر از دیگر انسان‌ها، حتی دیگر موجودات بپندارد! آیا چنین توصیه‌ای صحیح و عقلانی است؟!

فهرست مندرجات

۱ – متن کامل پرسش
۲ – پاسخ
۲.۱ – افراط در کم بینی
۲.۲ – جمع بندی
۳ – پانویس
۴ – منبع

متن کامل پرسش

سلام؛ در حدیث هشام (در جلد اول کافی کلام شریفی) از امیرمومنان علی (علیه السلام) چنین آمده است:«وَ یَرَی النّاسَ کُلّهُمْ خَیْراً مِنْهُ وَ أَنّهُ شَرّهُمْ فِی نَفْسِهِ». تفسیر این سخن چیست؟ با توجه به این‌که فرد عاقل چون عاقل است، خوبی و بدی را تشخیص می‌دهد و بدی دیگران و خوبی خود را میابد. از طرفی چون در همین حدیث فرد عاقل را شکرگزار معرفی کرده و فرد عاقل لااقل می‌داند که عاقل است، پس هم می‌داند و هم شکر عاقل بودنش را می‌کند و طبق همین حدیث جزء افراد بسیار قلیل اجتماع بشری است. حال چطور این فرد خود را از همه پایین‌تر می‌بیند؟!

پاسخ

چه بسا با مراجعه به منابع اسلامی و مشاهده برخی از آنها – بدون توجه به دیگر منابع – این باور در ذهن برخی افراد به وجود می‌آید که یکی از ویژگی‌های نیک اخلاقی توصیه شده در دین اسلام؛ آن است که انسان خود را از تمام دیگر افراد – چه از انسان‌ها و چه از سایر موجودات – پست‌تر و فرومایه‌تر بداند و چه بسیار دیده و شنیده‌ایم که گروهی از گویندگان و نویسندگان نیز در قالب شعر و نثر، در صدد آن هستند که هرچه بیشتر به این باور نسبتاً نادرست دامن بزنند، اما آیا تمام واقعیت همین است؟!
اگر این باور را بدون قید و شرط بپذیریم، معنایش آن است که پیامبر (صلی الله علیه وآله)، امام علی(علیه السلام)، امام حسین (علیه السلام)، زمانی به مدارج بالای اخلاقی دست خواهند یافت که خویشتن را – نعوذ بالله – کم‌ارزش‌تر از ابوسفیان ، معاویه و یزید بپندارند!!
پیامبران نیز باید دشمنان مشرک خویش را با ارزش‌تر از خود دانسته و هرگز برای خود، مقام و منزلتی برتر از آنان در نظر نگیرند! اما آیا این بزرگواران همین روش و منش را داشتند؟!
پاسخ این پرسش را می‌توانیم در سخن پروردگار در قرآن کریم مشاهده کنیم:«وَ لَقَدْ آتَیْنا داوُدَ وَ سُلَیْمانَ عِلْماً وَ قالاَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذی فَضَّلَنا عَلی‌ کَثیرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنین»؛ و ما به داود و سلیمان دانشی هدیه کردیم و آن دو عرضه داشتند که ستایش، شایست پروردگاری است که ما را بر بسیاری از بندگان با ایمان خود برتری داده است!
همان‌گونه که مشاهده می‌شود، این دو پیامبر بزرگوار، برتری خود را نه تنها بر مردم عادی و بی‌ایمان، بلکه بر بسیاری از مؤمنان اعلام داشته و به همین دلیل، شکرگزار پیشگاه پروردگار شدند، اما خداوند هرگز آنان را مؤاخذه نفرموده که چرا حس خودبرتربینی شما را فرا گرفته و چرا این رذیلت اخلاقی را ترک نمی‌کنید؟! بلکه گویا پروردگار با سکوت خود مهر تأییدی بر این گفتارشان زده است!
امیر المؤمنین علی(علیه السلام) در چندین مورد، برتری خود را نسبت به دیگران اعلام کرده است.
در دعاها و مناجات بر‌جای مانده از پیشوایان دینی نیز بسیار می‌بینیم که آنان به دلیل برتری خود بر دیگر موجودات به درگاه خدا سپاس آورده اند.
امام سجاد (علیه السلام) هرگاه سفره طعام برچیده می‌شد، چنین دعایی می‌خواند:«الحمد لله الذی حملنا فی البر و البحر و رزقنا من الطیبات و فضلنا علی کثیر من خلقه تفضیلا»؛
ستایش، پروردگاری را رواست که وسایل حرکت ما را در خشکی و دریا فراهم کرده و غذاهای پاکیزه‌ای روزی ما نمود و ما را بر بسیاری از آفریدگانش برتری‌های چشمگیری بخشید.

افراط در کم بینی

اما چرا چنین باور نادرستی در میان گروهی خواص و عوام شکل گرفته که ما باید خود را از همگان پست‌تر بدانیم؟ باوری افراطی که علی‌رغم تصریح قرآن به کرامت بنی آدم، داستانی برای موسای پیامبر (علیه السلام) نقل می‌کند که اگر او در پیشگاه پروردگارش – جسارتا – سگی را برتر از خود معرفی می‌کرد، از پیامبری خلع می‌شد؟!
دلیل این باور را می‌توان روایاتی دانست که نگاه ظاهری و اولیه به آنها نشانگر آن است که تنها انسانی از اخلاق نیک برخوردار است که تمام دیگران را از خود بهتر و برتر ببیند!
گفت‌وگوی ما نیز در محور یکی از این روایات شکل گرفته است:«اندک خوبی را از