پاورپوینت کامل برتری مقام ائمه بر انبیاء ۷۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل برتری مقام ائمه بر انبیاء ۷۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل برتری مقام ائمه بر انبیاء ۷۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل برتری مقام ائمه بر انبیاء ۷۴ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل برتری مقام ائمه بر انبیاء ۷۴ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: ائمه، انبیا، مقامات ائمه، امام خمینی.

پرسش: آیا مقام ائمه برتر از انبیاء است؟ چگونه چنین چیزی قابل پذیرش است؟

پاسخ: برتری مقامات علمی ائمه نسبت به انبیا در روایات بسیاری مطرح شده و دلیل اصلی آن وحدت نورانیت باطنی ائمه(ع) با پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم) است و چون آن حضرت برتر از همه انبیاء هستند علوم ائمه نیز که برگرفته از همان منبع واحد است از تمام انبیا برتر خواهد بود. ضمن اینکه برتری نوع انسان نسبت به ملائکه از مسلمات اسلامی بوده بنابراین، اینکه ائمه معصومین (علیهم‌السلام) دارای مقامی برتر از ملائکه باشند به هیچ وجه جای استبعاد نخواهد داشت.

فهرست مندرجات

۱ – کلام امام خمینی
۲ – بیان یک نکته
۳ – حقیقت چهارده معصوم
۳.۱ – روایات نوع اول
۳.۲ – روایات نوع دوم
۴ – مقام ائمه
۴.۱ – دیدگاه علامه طباطبایی
۵ – اقسام ولایت
۵.۱ – ولایت تشریعی
۵.۲ – ولایت تکوینی
۵.۲.۱ – معجزه فعلی و قولی
۵.۲.۲ – سروده‌ای از جامی
۶ – ولایت با قرب به خدا
۶.۱ – حدیث قدسی
۷ – تفاوت مقام ولایت با نبوت
۷.۱ – اول
۷.۲ – دوم
۷.۳ – سوم
۷.۴ – چهارم
۷.۵ – پنجم
۷.۶ – ششم
۷.۷ – هفتم
۷.۸ – هشتم
۷.۹ – نهم
۸ – نتیجه‌گیری
۸.۱ – روایتی از امام علی
۸.۲ – روایتی از پیامبر
۸.۳ – روایت امام حسن
۸.۴ – روایتی دیگر
۸.۵ – سخن خداوند متعال
۸.۶ – داستان حضرت سلیمان
۸.۶.۱ – روایتی از پیامبر
۸.۶.۲ – روایتی دیگر
۸.۶.۳ – روایتی از امام صادق
۹ – معرفی منبع
۱۰ – پانویس
۱۱ – منبع

کلام امام خمینی

امام خمینی (رحمه‌الله‌علیه) در کتاب حکومت اسلامیه می‌گوید: همانا مقام امامان چنان بالاست که نه ملائکه و نه نبی مرسل می‌تواند به آن برسند.
این کلام امام خمینی برگرفته از احادیث فراوانی است که در کتب روایی معتبر نقل شده است از جمله:

أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْعَبَّاسِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ یَحْیَی عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْکَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْخَالِقِ وَ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع یَا أَبَا مُحَمَّدٍ إِنَّ عِنْدَنَا وَ اللَّهِ سِرّاً مِنْ سِرِّ اللَّهِ وَ عِلْماً مِنْ عِلْمِ اللَّهِ وَ اللَّهِ مَا یَحْتَمِلُهُ مَلَکٌ مُقَرَّبٌ وَ لَا نَبِیٌّ مُرْسَلٌ وَ لَا مُؤْمِنٌ امْتَحَنَ اللَّهُ قَلْبَهُ لِلْإِیمَانِ وَ اللَّهِ مَا کَلَّفَ اللَّهُ ذَلِکَ أَحَداً غَیْرَنَا وَ لَا اسْتَعْبَدَ بِذَلِکَ أَحَداً غَیْرَنَا…؛ امام صادق (علیه‌السلام) فرمود:همانا نزد ما سری از اسرار خداوند و علمی از علم الاهی است که نه ملک مقرب و نه نبی مرسل و نه مؤمن آزموده شده به ایمان توان دریافت آن را ندارد و خداوند کسی را بدان مکلف نکرده است و احدی غیر ما خداوند را به واسطه این علم پرستش ننموده است.
بنابراین مسئله برتری علم و مقامات ائمه باید براساس این روایات بررسی شود و استناد علمای شیعه در امثال این سخنان بر این گونه روایات بوده است.

بیان یک نکته

قبل از پرداختن به بحث مقامات ائمه تذکر این نکته لازم است که افضلیت نوع انسان بر ملائکه جزو مسلمات اسلامی محسوب می‌شود. بنابراین اینکه ائمه معصومین دارای مقامی برتر از ملائکه باشند به هیچ وجه جای استبعاد نخواهد داشت؛ اما برتری ائمه نسبت به انبیای الهی نیز از جهات مختلفی قابل اثبات بوده و با هیچ یک از مبانی اسلامی منافاتی ندارد و بلکه شناخت این مقامات ارتباط تنگانگی با حقیقت معنوی اسلام دارد که وظیفه هر مسلمانی است که نسبت به این مقامات که خصائص انسان کامل است، بی‌اطلاع نبوده و معرفت درستی نسبت به آن داشته باشد.

حقیقت چهارده معصوم

چهارده معصوم حقیقت واحدی دارند، و به تعبیر دیگر؛ از نور واحدی هستند. این اتحاد نوری اهل بیت (علیهم‌السلام) به صراحت در روایات بسیاری وارد شده است، البته گاهی پنج تن آل‌عبا، و زمانی دیگر، همه معصومان، مورد تصریح روایات‌اند. به عنوان نمونه می‌توان روایات زیر را از نوع اول و دوم دانست:

روایات نوع اول

قال الله تعالی: «یَا مُحَمَّدُ إِنِّی خَلَقْتُکَ وَ خَلَقْتُ عَلِیّاً وَ فَاطِمَهَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ مِنْ سِنْخِ نُورِی وَ عَرَضْتُ وَلَایَتَکُمْ عَلَی أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ فَمَنْ قَبِلَهَا کَانَ عِنْدِی مِنَ الْمُؤْمِنِینَ وَ مَنْ جَحَدَهَا کَانَ عِنْدِی مِنَ الْکَافِرِینَ یَا مُحَمَّدُ لَوْ أَنَّ عَبْداً مِنْ عِبَادِی عَبَدَنِی حَتَّی یَنْقَطِعَ أَوْ یَصِیرَ کَالشَّنِّ الْبَالِی ثُمَّ أَتَانِی جَاحِداً لِوَلَایَتِکُمْ مَا غَفَرْتُ لَهُ أَوْ یُقِرَّ بِوَلَایَتِکُم‌…» حدیث فوق از احادیث معراجی است که حق تعالی خطاب به حضرت رسول (صلی‌الله‌علیه‌وآله) می‌فرماید: ای محمد! من، تو و علی، فاطمه، حسن، حسین را از نور خود آفریدم و ولایت ‌شما را بر اهل آسمان و زمین عرضه داشتم، پس هر کس آن را بپذیرد، در پیشگاه من از مؤمنان بشمار می‌آید و هر کس آن را انکار کند، نزد من از کافران محسوب می‌گردد. ای محمد! اگر بنده‌ای از بندگانم سر برآستان عبودیت من بساید تا بدانجا که جسمش فرسوده و نزار شود سپس در حالتی نزد من آید که منکر ولایت ‌شما باشد، هرگز او را نخواهم آمرزید تا آنکه به ولایت ‌شما تقرب جوید.

روایات نوع دوم

«یَا مُحَمَّدُ إِنِّی خَلَقْتُ عَلِیّاً وَ فَاطِمَهَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ وَ الْأَئِمَّهَ مِنْ نُورٍ وَاحِدٍ ثُمَّ عَرَضْتُ وَلَایَتَهُمْ عَلَی الْمَلَائِکَهِ فَمَنْ قَبِلَهَا کَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ وَ مَنْ جَحَدَهَا کَانَ مِنَ الْکَافِرِینَ یَا مُحَمَّدُ لَوْ أَنَّ عَبْداً مِنْ عِبَادِی عَبَدَنِی حَتَّی یَنْقَطِعَ ثُمَّ لَقِیَنِی جَاحِداً لِوَلَایَتِهِمْ أَدْخَلْتُهُ النَّار…» ؛ در این روایت به نور واحد بودن همه ائمه تصریح شده است.

مقام ائمه

همه اهل بیت (علیهم‌السلام) صاحب مقام ولایت هستند(حضرت علی (علیه‌السلام) در این باره می‌فرماید:

«وَ لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوِلَایَه»؛ ویژگی‌های ولایت از آن آل محمد است.) ، به این معنا که جانشینان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) علاوه بر زعامت اجتماعی و عهده داشتن پاسخ‌گویی به احکام دینی، انسان‌های خود ساخته و معصومی‌اند که بر جهان و انسان، نفوذ غیبی دارند و به اذن خدا ناظر بر ارواح و نفوس و قلوب‌اند و بر آنها تصرف تکوینی دارند.

دیدگاه علامه طباطبایی

علامه طباطبایی (ر‌حمهالله‌علیه) در این باره می‌گوید: مقام امامت یک نوع ولایت است بر اعمال مردم از نظر باطن که توأم با هدایت باشد و هدایت در اینجا به معنای رساندن به مقصود است نه تنها راهنمایی و ارائه طریق که کار پیغمبران و رسولان و بلکه عموم مومنانی است که از راه موعظه و نصیحت، مردم را به سوی خدا دعوت می‌کنند.

اقسام ولایت

به عبارت دیگر می‌توان گفت که ولایت بر دو قسم است: ولایت تشریعی و تکوینی.

ولایت تشریعی

ولایت تشریعی به معنای حق تشریع و قانون‌گذاری است که اختصاص به واجب تعالی دارد و حتی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) نیز از این حق برخوردار نیست (البته گفته شده است خداوند در حوزه‌ای از امور شرعی، اختیار تشریع را به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) اعطا کرد و حضرت در آن حوزه اقدام به تشریع نمود به عنوان مثال رکعت سوم و چهارم در نماز ظهر و عصر از تشریعات پیامبر است که به اذن خداوند صورت گرفت. این حرف اگر درست باشد، باید گفت که چنین چیزی از اختصاصات نبی است و فقط مربوط به ایشان می‌باشد و حتی در مورد ائمه ‌(علیهم‌السلام) چنین مطلبی وارد نشده است.) و او تنها منذر، مبشّر، مبلّغ و مبیّن احکام است.

ولایت تکوینی

ولایت تکوینی به معنای توان و اقتدار نفس بر تصرف در ماده کائنات به اذن تکوینی خدا است. به عبارت دیگر؛ صاحب ولایت تکوینی به همّت خودش چیزی را در خارج از محل همّت، خلق می‌کند.
بر این اساس، تمام معجزات و کراماتی که اولیای الهی دارند، به‌واسطه همین ولایت تکوینی آنهاست.

معجزه فعلی و قولی

می‌توان گفت که معجزه فعلی (معجزه قولی عبارت است از: کلمات و بیانات خداوند و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) و ائمه (علیهم‌السلام) ‌که حاوی معارف عمیق و حقی هستند که موجب حیرت و ابتهاج عقول عالمیان گشته‌اند. در فرق معجزه فعلی و گفتاری باید گفت که معجزه فعلی، هم محدود به زمان و مکان خاصی است و هم غالباً برای عوام است؛ چون آنها با محسوسات سر و کار دارند و اما معجزه قولی، اختصاص به زمان خاصی ندارد و در تمام عصرها باقی و برای خواص است.)
همانند: شقّ القمر (از جمله معجزات پیامبر نصف کردن ماه بوده است.) و شقّ الشجر (حضرت امیر(علیه‌السلام) در خطبه قاصعه، معجزه شق الشجر را توضیح می‌دهند.) از طرف پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله) و شقّ الارض و شقّ البحر در داستان قارون و فرعون از ناحیه حضرت موسی (‌علیه‌السلام) و شقّ الجبل از سوی حضرت صالح (علیه‌السلام) و شفا دادن اکمه و ابرص و احیای مردگان توسط حضرت عیسی (‌علیه‌السلام) و کندن در قلعه خیبر به اعجاز علوی (حضرت (علیه‌السلام) در نامه‌اش به عثمان بن حنیف به این حقیقت اشاره کرده و می‌فرماید: «وَ اللَّهِ مَا قَلَعْتُ بَابَ خَیْبَرَ وَ رَمَیْتُ بِهِ خَلْفَ ظَهْرِی أَرْبَعِینَ ذِرَاعاً بِقُوَّهٍ جَسَدِیَّهٍ وَ لَا حَرَکَهٍ غِذَائِیَّهٍ لَکِنِّی أُیِّدْتُ بِقُوَّهٍ مَلَکُوتِیَّهٍ وَ نَفْسٍ بِنُورِ رَبِّهَا مُضِیئَه»)

سروده‌ای از جامی

جامی در این باره می‌گوید:

•بوده از غایت فتوت خویش
•خالی از حول خویش و قوت خویش
•قدرت و فعل حق از او زده سر
•کنده بی خویشتن در خیبر
•خود چه خیبر که چنبر گردون
•پیش آن دست و پنجه بود زبون، چیزی غیر از تصرف انسان کامل در کائنات، به نیروی ولایت تکوینی نیست.

ولایت با قرب به خدا

ولایت با قرب به خدا و فنای فی الله (فنا بر چند گونه است: اول، فنای ظاهر که فنای افعال است؛ دوم، فنای باطن که فنای صفات است؛ سوم، فنای ذات.) ، و قرب به خدا نیز با اطاعت از خداوند و متخلق شدن به اخلاق الهی، حاصل می‌شود؛ یعنی انسان اگرچه نمی‌تواند خدا گردد، اما می‌تواند خدایی شود. او هر مقدار به منبع لایزال الهی متصل و به خدا نزدیک‌تر ‌گردد و به خرق حجب ظلمانی و نورانی توفیق یابد و افعال، صفات، ذات خود را نبیند، اسماء و صفات خدا بیشتر در او تجلی پیدا می‌کند (امام مجتبی (علیه‌السلام) فرمودند:«من عبدالله عبدالله له کل شیء»؛ هر کس بنده خدا شد خداوند همه چیز را تحت فرمان و بندگی او قرار می دهد.) . خداوند قدرتش برای تصرف در کائنات نامتناهی است، انسان نیز به اندازه اتصال به قدرت بی‌پایان الهی، از قدرت تصرف در کائنات بهره‌مند می‌شود و… .

حدیث قدسی

در احادیث قدسی آمده است که خدواند فرمود: بنده من مرا اطاعت کن تا تو را مَثَل خودم قرار دهم(«عبدی اطعنی حتی اجعلک مثلی» این روایت اینگونه نیز نقل شده است:«یا عبدی! أحببنی أجعلک مثلی») ؛ فرزند آدم من غنی هستم و فقیر نمی‌شوم از من اطاعت کن تا تو را بی‌نیاز قرار دهم که فقیر نشوی و من زنده‌ام و نمی‌میرم، آنچه به تو امر می‌کنم اطاعت کن تا تو را زنده دایمی قرار دهم که هرگز نمیری و من به شیء می‌گویم باش پس می‌شود. از من اطاعت کن تا تو را آن چنان قرار دهم که به شیء بگویی باش پس موجود شود.(«ابن آدم أنا غنی لا أفتقر أطعنی فیما أمرتک أجعلک غنیا لا تفتقر یا ابن