پاورپوینت کامل برتری پیامبر اسلام ۴۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل برتری پیامبر اسلام ۴۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل برتری پیامبر اسلام ۴۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل برتری پیامبر اسلام ۴۲ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل برتری پیامبر اسلام ۴۲ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: حضرت محمد، اسلام، قرآن کریم، انبیاء.

پرسش: پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) برخی ویژگی‌های دیگر پیامبران را نداشت. با این وجود دلیل برتری حضرت‌شان بر دیگر انبیا چیست؟

پاسخ: حتی اگر بپذیریم که پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) برخی ویژگی‌های دیگر پیامبران را نداشت و به عنوان نمونه هیچ تکلم مستقیمی با خدا نداشت – البته برخی از روایات خلاف آن‌را می‌گویند- در پاسخ باید گفت که اگر شخصی فضیلتی داشته و شخص دیگری فضیلتی بالاتر داشته باشد، نداشتن فضیلت پایین‌تر – اگرچه به خودی خود فضیلتی بسیار بالا باشد – نقصی برای فرد دوم به شمار نمی‌آید.

فهرست مندرجات

۱ – تفاوت مقام انبیا
۱.۱ – مقام انبیا در قرآن
۱.۲ – مقام انبیا در روایات
۱.۲.۱ – روایتی از پیامبر
۱.۲.۲ – روایتی از امام صادق
۱.۲.۳ – روایتی از امام علی
۲ – ویژگی‌های برتری پیامبر
۲.۱ – برتری کتاب پیامبر
۲.۱.۱ – روایتی از رسول خدا
۲.۲ – خاتمیت
۲.۳ – بشارت‌های انبیا
۲.۳.۱ – سخن حضرت مسیح
۲.۳.۲ – روایتی از امام باقر
۲.۴ – پیامبر مورد تکریم دائمی
۲.۴.۱ – حدیثی از امام علی
۳ – پانویس
۴ – منبع

تفاوت مقام انبیا

بر اساس آیات قرآن و روایات می‌توان گفت: پیغمبران الهی در مقام و منزلتِ واحدی نیستند، بلکه جایگاه‌های گوناگونی در پیشگاه الهی دارند.

مقام انبیا در قرآن

قرآن مجید در این ارتباط می‌فرماید: بعضی از این پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم:

«تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی‌ بَعْض».
«وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلی‌ بَعْضٍ». )
البته با این آیات، تا حدودی ثابت می‌شود که بین پیامبران نحوه‌ای از برتری وجود دارد؛ امّا تعیین مصداق، که مثلاً فلان پیامبر از فلان پیامبر افضل است، نیاز به دلیل دیگری دارد.

مقام انبیا در روایات

ولی در روایات تا حدودی مصداق نیز تعیین شده است.

روایتی از پیامبر

پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمود: خدای متعال، پیامبران مرسل خویش را بر فرشتگان مقرّبش برتری داد و مرا بر تمامی پیامبران و رسولان برتری داد.

روایتی از امام صادق

امام صادق (علیه‌السّلام) در این زمینه فرمود: آقا و سرور پیامبران و رسولان پنج نفرند که آنان اولو العزم رسولانند و آسیاب نبوت و رسالت گرد آنها می‌چرخد. آن پنج نفر عبارت‌اند از: نوح، ابراهیم، موسی، عیسی (علیه‌السّلام) و محمد (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) ‌.

روایتی از امام علی

امام علی (علیه‌السّلام) در بیانی طولانی بسیاری از امتیازات پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) بر انبیای دیگر را بر شمرده‌اند که دقیقاً سؤال مطرح شده نیز در آن آمده است. به جهت طولانی بودن این سخن، جهت رعایت اختصار فقط قسمت اول و آن بخش را که مرتبط با این سؤال است، نقل می‌کنم.
مقدمه و آغاز روایت چنین است: امام کاظم (علیه‌السّلام) به واسطه پدران گرامش از امام حسین (علیه‌السّلام) نقل کرده است: روزی یکی از علمای یهودی اهل شام که کتب آسمانی تورات، انجیل، زبور و صحف پیامبران (علیه‌السّلام) را خوانده و بر دلائل و براهین همه آنها واقف و آگاه بود، به مجلسی وارد شد که در آن گروهی از اصحاب رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، امام علی (علیه‌السّلام) و ابن عبّاس و ابن مسعود، و ابو معبد الجهنیّ حضور داشتند.
یهودی گفت: ‌ای امت محمد هیچ درجه و فضیلتی از انبیا و مرسلین ترک نگفتید جز آن‌که همه آنها را به پیامبر خودتان نسبت دادید، حال حاضرید به سؤالات من در آن مورد پاسخ گویید؟!
با این سؤال همه خاموش شده و هیچ نگفتند.
حضرت امیر (علیه‌السّلام) وقتی این‌گونه دید فرمود:
آری من حاضرم، و این را باز تکرار می‌کنم که خداوند متعال هیچ درجه و فضیلتی به انبیا و مرسلین عطا نفرمود جز آن‌که همه آنها را به محمّد (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) بخشید، بلکه چندین برابر آن‌را به محمّد عطا فرمود.
عالم یهودی گفت: آیا تو پاسخ مرا خواهی گفت؟
حضرت (علیه‌السّلام) فرمود: آری، امروز برای تو فضائلی از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) ذکر خواهم کرد که موجب روشنایی چشم مؤمنان، و برطرف کننده تردید شک‌کنندگان در فضائل آن حضرت شود.
آن‌ حضرت هر گاه فضیلتی را برای خود بر می‌شمرد می‌فرمود: «مرا هیچ فخری به آن نیست»، و من اکنون به نوعی فضائل آن‌ حضرت را ذکر می‌کنم که هیچ خللی در شخصیت انبیای دیگر پیش نیاید، و این را فقط و فقط به جهت شکر خداوند در بخشش‌هایش به محمّد همانند آنچه به تمام انبیا داده است، ذکر می‌کنم.
اما آن قسمت از روایت که مرتبط با پرسش بوده چنین است:
عالم یهودی گفت: این حضرت موسی (علیه‌السّلام) است که خداوند عز و جل در طور سیناء با او سخن گفت و نجوا کرد. (شما در مورد پیامبرتان چه چیزی دارید که مثل این فضیلت یا برتر از آن باشد؟)
حضرت فرمود: همین طور است، و خداوند در سدره المنتهی به محمّد (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) وحی فرستاد (و با او سخن گفت)، پس جایگاه وی در آسمان پسندیده، و در بالاترین مکان عرش مورد توجه است.

ویژگی‌های برتری پیامبر

به هر حال بیان تمام ویژگی‌ها و برتری پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، بر انبیای دیگر نیاز به فرصت بیشتری دارد؛ از این‌رو به برخی از شاخصه‌های برتری پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) اشاره می‌کنیم:

برتری کتاب پیامبر

مقام و شخصیت معنوی هر پیامبر در کتاب آسمانی او تجلی می‌کند. مقام موسای کلیم در حد تورات و مقام عیسای مسیح در حدّ انجیل جلوه‌گر شده است. انبیای پیشین نیز در حدّ کتب و صحف آسمانی خود ظهور کرده‌اند. اگرچه هم آنچه انبیای گذشته آورده‌اند و کتاب‌های آسمانی آنان حق است، ولی بر اساس آیات قرآن هم کتاب‌های انبیای گذشته، زیر سیطره و نفوذ قرآن کریم حفظ می‌شود:

«وَ اَنْزَلْنا اِلَیْکَ الْکِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ الْکِتابِ وَ مُهَیْمِناً ً عَلَیْه»؛ این قرآن را به حق بر تو نازل کردیم و این در حالی است که کتاب‌های پیشین را که در برابر آن قرار دارد تصدیق می‌کند و شاهد و نگاهبان آنهاست.
«هیمنه» یعنی سیطره و نفوذ علمی، نه نفوذ مادّی؛ چون «انبیاء با هم برادرند». انبیا هیمنه مادی ندارند. اگر سیطره‌ای باشد، همان سیطره علمی ‌است. منظور از سیطره علمی‌ این است که نمی‌گذارد آنها از دست بروند، تحریف آنها را تصحیح می‌کند؛ به طوری که موارد تحریف شده آنها را پس از عرضه بر قرآن کریم به خوبی می‌توان تشخیص داد و اصلاح ک