پاورپوینت کامل اهانت به مقدسات دینی و مسئولان ۳۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اهانت به مقدسات دینی و مسئولان ۳۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اهانت به مقدسات دینی و مسئولان ۳۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اهانت به مقدسات دینی و مسئولان ۳۱ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل اهانت به مقدسات دینی و مسئولان ۳۱ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: توهین، مقدسات دینی، مسئولان، مجازات، انتقاد.

پرسش: چرا اگر کسی به خدا و مقدسات دینی اهانت کند، کسی متعرض او نمی‌شود؛ ولی اگر کسی به شخص رهبر یا مقامات نظام توهین یا انتقاد کند، مجازات می‌شود؟

پاسخ: با توجه به آنکه دین و رهبری، به عنوان عالی‌ترین مسئول نظام، دو رکن از سه رکن در نظام جمهوری اسلامی‌اند، اهانت به هر کدام به مفهوم تضعیف اصل نظام، تلقی شده و طبق قانون، مجازاتی برای هر یک تعیین شده است و هرگز این‌گونه نیست که اهانت به مقدسات دینی از اهمیتی کمتر از اهانت به مسئولین عالی‌رتبه برخوردار باشد؛ بلکه با توجه به مواد ۵۱۳ و ۵۱۴ از قانون مجازات اسلامی، حد مجازات برای اهانت به مقدسات دینی بسیار بیشتر از اهانت به عالی‌ترین مقام نظام تعیین شده است.
هم‌چنین تفاوتی آشکار بین انتقاد و توهین وجود دارد. در حکومت اسلامی انتقاد از هر مسئول و نظارت بر اعمال و کردار او نه‌تنها مطلوب، که مطابق اصل امر به ‌معروف و نهی ‌از منکر، آن وظیفه، متوجه آحاد ملت است؛ اما اهانت و توهین به افراد ـ همان‌گونه که در قانون مجازات اسلامی آمده است ـ نه‌تنها پسندیده نیست که قابل پیگرد قانونی نیز است.

فهرست مندرجات

۱ – ارکان نظام حاکم در جمهوری اسلامی ایران
۲ – استمرار نظام جمهوری اسلامی
۳ – اهانت به خدا و مقدسات دینی
۴ – توهین به مسئولان و رهبری
۵ – هدف از برخورد با برخی اهانت‌کنندگان
۶ – تسامح در برابر متخلفان
۷ – سیاست کلی بنیان‌گذار جمهوری اسلامی
۷.۱ – سخنان امام خمینی
۸ – تفاوت انتقاد با توهین
۹ – پرهیز از قضاوت نابجا
۱۰ – معرفی منبع
۱۱ – پانویس
۱۲ – منبع

ارکان نظام حاکم در جمهوری اسلامی ایران

درباره سؤال فوق نخست لازم است تا با تبیین کلی ارکان نظام جمهوری اسلامی در ایران به بررسی این ادعا بپردازیم.
نظام حاکمیت در الگوی جمهوری اسلامی ایران بر سه رکن دین، مردم و رهبری بنا نهاده شده است. اثبات این مطلب با مراجعه به قانون اساسی به‌راحتی میسور خواهد بود. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، دین مبین اسلام را به عنوان منبع هدایت اجتماعی و قانون‌گذاری پذیرفته و معرفی کرده، اداره کلیه امور را متکی بر آرای عمومی کرده و بر ضرورت وجود یک رهبر و فقیه دینی و سیاسی، مدیر و آگاه به زمان در رأس نظام حکومتی تأکید ورزیده است.
بدون تردید همگامی و هم‌بستگی این سه رکن با یکدیگر امری مفروض و پذیرفته شده است.

استمرار نظام جمهوری اسلامی

بر این اساس هم‌چنان‌که استمرار نظام جمهوری اسلامی بدون مشارکت تعیین‌کننده از سوی مردم در اداره امور ممکن نیست، بدون وجود رهبری دینی در رأس هرم سیاسی نیز، تداوم و اقتدار نظام عملی نخواهد بود؛ هم‌چنین فرضِ روی‌گرداندن از اصول اسلامی و تضعیف و اهانت به مقدسات دینی، معنایی جز استحاله و انحلال اصل نظام را در پی نخواهد داشت.
آنچه مهم و به عنوان دغدغه اساسی این نظام مردمی به حساب می‌آید، تضمین استمرار هماهنگی و همگامی این سه رکن با یکدیگر است؛ به گونه‌ای که تصور جدایی و فاصله‌ انداختن میان آنها ممکن نباشد. مردم همواره اسلام‌خواه و اسلام‌مدار باشند، رهبری و ملت احساس یگانگی کنند، اصول و موازین دینی در قالب فهم اجتماعی، هدایت یافته و مدیریت کلان امور اجتماعی سامان یابد.

اهانت به خدا و مقدسات دینی

با این توصیف در حکومت مردمی جمهوری اسلامی، تضعیف هر یک از سه رکن مذکور اقدامی در جهت ضربه زدن به خواست مردم و در راستای تخریب اصل نظام جمهوری اسلامی است.
در نظام جمهوری اسلامی ایران اهانت به خدا و مقدسات دینی جایز نیست و اگر منجر به ارتداد شود، حکم خاص خود را دارد و نیز هرگز رهبر یا هر مسئول دیگری در این نظام خود را برتر از دین یا مقدسات دینی ندانسته‌اند؛ بلکه اساس فلسفه وجودی احراز مسئولیت در نظام اسلامی ایجاب می‌کند تا فرد مسئول، تابع و مقید به احکام الهی و حافظ حرمت مقدسات دینی باشد. به‌راستی کدام حکومت مردمی را سراغ دارید که رهبرش خود و سایر مسئولین نظام را خدمت‌گزار ملت توصیف کند. حضرت امام خمینی (رحمه‌الله‌علیه) بارها خود را به جای رهبر، خادم ملت معرفی می‌نمودند.
در زمان کنونی نیز هیچ مسئولی مدعی برخورداری از جایگاهی ویژه و برتر از دیگران نبوده و خود را نقدناپذیر و غیر پاسخ‌گو در قبال ملت نمی‌شناسد. این همه حاکی از آن است که در این نظام بنا نیست رهبر یا هر مسئول دیگری نقشی مقدس و فوق‌العاده برای خود قائل گردد؛ بلکه به تصریح قانون اساسی حتی شخص رهبر با سایر افراد جامعه در برابر قوانین یکسان تلقی می‌گردد.

توهین به مسئولان و رهبری

لکن نکته مهمی که در این میان نباید فراموش کرد آن است که در یک حکومت مردمی (همچون جمهوری اسلامی) اهانت و تضعیف هر یک از مسئولین حکومت ـ خصوصاً‌ مقام رهبری ـ اهانت و تضعیف یک شخص نیست؛ بلکه توهین به خو