پاورپوینت کامل باطنی گرایی ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل باطنی گرایی ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل باطنی گرایی ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل باطنی گرایی ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ باطن‌گرایی اسماعیلیان
۲ مفاهیم اساسی
۳ نظریه اعداد رمزی

۳.۱ ناطق و وصی در بیان وتاویل
۳.۲ ریشه‌های تاویل‌گرایی در اسماعیلیه

۳.۲.۱ مغیره بن سعید؛ رهبر غلاه مغیریه
۳.۲.۲ ابومنصور عجلی؛ رهبر غلاه منصوریه
۳.۲.۳ ابوالخطاب؛ بنیانگذار فرقه خطابیه

۳.۳ تاثیرات تاویل‌گرایی در برخی عقاید اسماعیلیه
۳.۴ مشکلات اسماعیلیان در تاویل
۳.۵ هدف باطنیان اسماعیلی از تاویل‌گرایی
۳.۶ توابع تاویل و باطنی‌گرایی
۳.۷ تاویل در اسماعیلیان دوره فاطمی و پس از آن

۳.۷.۱ اسماعیلیان دوره فاطمی
۳.۷.۲ اسماعیلیان نزاری

۳.۷.۲.۱ حسن صباح
۳.۷.۲.۲ حسن علی ذکره السلام و نظریه قیامت

۳.۷.۲.۲.۱ تقسیم به اهل تضاد، ترتب و وحدت در دوره قیامت

۴ دیگر فرقه‌های باطن‌گرا
۵ پانویس
۶ منابع
۷ پیوند به بیرون

باطن‌گرایی اسماعیلیان

اسماعیلیان در ۱۵۰ سال اولِ تاریخ خود، یعنی از رحلت امام جعفر صادق(ع) در ۱۴۸ق تا تأسیس خلافت فاطمی در شمال افریقا در ۲۹۷ق، اصول عقاید و مبانی دعوت خود را بیشتر به طور شفاهی ترویج می‌کردند. به همین دلیل، از آن دوره فقط قسمت‌هایی از چند متن اصیل اسماعیلی به جا مانده است.[۱] ولی نظام مذهبی اسماعیلیانِ نخستین و بسیاری از آراء ایشان در منابع دوره دوم تاریخ اسماعیلیه، یعنی دوره اسماعیلیانِ فاطمی، انعکاس یافته است.

براساس آثار غنی اسماعیلیان فاطمی، که در دهه‌های اخیر در دسترس محققان غیراسماعیلی نیز قرار گرفته، اکنون معلوم شده است که اسماعیلیان از ابتدا شدیداً باطنی بوده‌اند و نظام فکری و آیینی خود را بر آن اصل کلی تدوین کرده‌اند.

مفاهیم اساسی

نظام باطنی اسماعیلیه را می‌توان به طور کلی مبتنی بر مفاهیم «ظاهر و باطن» و «تنزیل و تأویل» و «خاص و عام» دانست. اسماعیلیانِ نخستین معتقد بودند که هر یک از آیات قرآن و احادیث و احکام شرعی دارای معنایی باطنی و حقیقی است که با معنای لفظی و ظاهری آن متفاوت است. به عبارت دیگر، اسماعیلیه برای ظاهر و باطنِ دین دو ساحت کاملاً مجزا قایل بودند. در نظر ایشان، نه تنها آیاتی که آشکارا معنای مجازی دارد، بلکه حکایات و دستورهای اخلاقی و احکام و عبادات، یا هر شخص یا عمل یا شی که در قرآن کریم از آن یاد شده، معنایی رمزی و باطنی دارد، و این نظر را به سایر کتب آسمانی و همه نوشته‌ها و احکام دینی، و حتی پدیده‌های طبیعت نیز تعمیم می‌دادند.

به موجب نظریه اسماعیلیان درباره تاریخ معتقدات دینی بشر، که بر پایه مفهومی ادواری بنا شده بود، با ظهور هر یک از هفت پیامبر شارع[صاحب شریعت]، که آغازگر دوره جدیدی از تاریخ و بنیانگذار شریعتی نو هستند، ظاهر دین تغییر می‌کند، ولی باطن آن همچنان ثابت می‌ماند، زیرا «باطن» دربرگیرنده حقایق تغییرناپذیر معنوی است.

اسماعیلیانِ نخستین که در دور ششم تاریخ، یعنی دورِ اسلام می‌زیستند، فوت هفتمین امام خود محمدبن اسماعیل را انکار می‌کردند و در انتظار ظهور وی به عنوان قائم و مهدی موعود بودند، و نیز او را هفتمین و آخرین پیامبر (ناطق) می‌شمردند که با ظهورش آخرین دور تاریخ آغاز خواهد شد. در عین حال معتقد بودند که محمدبن اسماعیل شریعت تازه‌ای نخواهد آورد، زیرا وظیفه او بیان کامل معنای باطنی و حقایق نهفته در شرایع قبلی است. به نظر ایشان دستیابی به حقایق نهفته در باطنِ دین فقط برای اسماعیلیان مقدور است و این نیز جز از طریق تأویل، یعنی تعبیر باطنی و تمثیلی یا رمزی، امکان پذیر نیست.

نظریه اعداد رمزی

اسماعیلیان برای حروف و اعداد معانی رمزی و تمثیلی قایل بودند و تأویلهای ایشان اغلب بدان آمیخته بود.

ناطق و وصی در بیان وتاویل

به اعتقاد اسماعیلیه، تأویل نیز مانند تنزیل، باید مستند به خداوند یا برگزیدگان او باشد. هر ناطق یا پیامبر شارعی که وحی بر او نازل می‌شود باید معنای ظاهری آن را بر مردم آشکار کند. ولی تأویل، یعنی بیان معنای باطنی و حقیقی شرایعِ وحی شده برای برگزیدگان مردم، وظیفه وصی، یعنی جانشین او، و امامان است. در دور اسلام، علی(ع) وصی و اساس امامت است، و پس از وی امامان معصوم، با تأیید و هدایت الهی، وظیفه تأویل شریعت اسلام را به عهده دارند.

ریشه‌های تاویل‌گرایی در اسماعیلیه

جنبه‌هایی از تأویل و، به طور کلی، روش تعبیر تمثیلی در برخی از مذاهب یهودی و مسیحی و جنبه‌های دیگر آن در میان گنوسی‌ها نیز وجود دارد، ولی منشأ اصلی تأویل اسماعیلی اسلامی است و ریشه‌های اصلی آن را باید نزد غلاه شیعه بین النهرین در قرن دوم، بخصوص گروههای مُغیریه و منصوریه و از همه مهمتر، خَطّابیه، جستجو کرد.

مغیره بن سعید؛ رهبر غلاه مغیریه

این گروهها، مدتی در سلک پیروان امام باقر(ع) و امام صادق(ع) درآمده بودند. براساس سخن مؤلفان کتب ملل و نحل، ظاهراً مُغیره بن سعید (مقتول در ۱۱۹)، رهبر غلاه مغیریه، نخستین کس در میان مسلمانان است که برای حروف الفبا معانی رمزی قایل بوده و بعضی از آیات قرآن کریم را نیز تأویل می‌کرده است ؛ مثلاً امانتی را که آسمان و زمین و کوهها از پذیرفتنش سرباز زدند[۲] به محروم کردن علی(ع) از خلافت تعبیر کرده است[۳].

ابومنصور عجلی؛ رهبر غلاه منصوریه

ابومنصور عِجْلی (مقتول در ۱۲۴)، رهبر غلاه منصوریه، نیز قرآن مجید را تأویل می‌کرد. او «سماوات” را تمثیلی از امامان و «ارض” را تمثیلی از پیروان آنها می‌دانسته است. این اندیشه بنیادی باطنی را هم به او نسبت داده‌اند که گرچه پیامبراکرم(ص) قرآن را آورده ولی فقط امام مجاز به تعبیر تمثیلی یعنی تأویل آن است. او بهشت و دوزخ را انکار کرده و آن را نام دو شخص دانسته است. همچنین مُحرّمات را به کسانی که دشمنی با آنها واجب است و فرایض را به کسانی که دوستی با آنها واجب است تأویل کرده است[۴].

ابوالخطاب؛ بنیانگذار فرقه خطابیه

تأویل آیات قرآن نزد پیروان ابوالخَطّاب (مقتول در ۱۳۸)، بنیانگذار فرقه خَطّابیه و شاخصترین فرد در میان غلاه نخستین، رواج بیشتری داشته است. ابوالخطاب در واقع نخستین کسی است که در میان مسلمانان نهضتی با خصوصیات باطنی تأسیس کرد. گذشته از این، خطّابیه در هر دورانی به وجود دو پیامبر قایل بودند، یکی «ناطق» که واقعهای ظاهری دین را به مردم ابلاغ می‌کند و دیگری «صامت» که دین را برای برگزیدگان تأویل می‌کند[۵]. احتمالاً جنبه‌های مختلف تأویل این عناصر عمدتاً از طریق خطّابیه، که با اولین گروههای شبه اسماعیلی و اسماعیلی بسیار نزدیک بودند، به نهضت اسماعیلیه نفوذ کرد و سپس در میان ایشان به قدری گسترش و تکامل یافت که ویژگی بارز نهضت آنها شد.

تاثیرات تاویل‌گرایی در برخی عقاید اسماعیلیه

به اعتقاد اسماعیلیه، اندکی از افراد بشر می‌توانند از طریق تأویلِ امامان به حقایق باطنی دین دست یابند. اینان همان اعضای فرقه اسماعیلی هستند که امامتِ امامِ اسماعیلی را پذیرا شده‌اند. بدین ترتیب، افراد بشر در نظام باطنیه اسماعیلی به دو گروه تقسیم می‌شوند: «خاص” یعنی نخبگانی که با طی مراحلی به «باطن” دست می‌یابند و «عام” یا اکثریت غیراسماعیلی که فقط قادر به درک مفاهیم آشکار و ظاهری مذهب‌اند. به عبارت دقیقتر، «خاص” آنهایی بودند که رسماً و طبق آداب ویژه‌ای به فرقه اسماعیلی راه می‌یافتند و به معرفت امام اسماعیلی زمان و اطاعت از او، که تنها منبع مشروع تأویل است، نایل می‌شدند. دعوت اسماعیلی بر پایه یک سازمان مذهبی با مراتب مختلف استوار بود. در این سازمان رده‌های مختلفی از معلمان و مبلّغان مذهبی با عناوین باب و حجت و داعی و مأذون و غیره میان شخص امام و فرد تازه وارد به فرقه، که مستجیب خوانده می‌شد قرار داشتند. حقایق باطنی را امام و معلمانی که در مراتب مختلف بودند به افراد اسماعیلی تعلیم می‌دادند. بدین ترتیب، اسماعیلیان اصل شیعی تقیه را به صورت تازه‌ای تعبیر کردند و پنهان نگه داشتن «باطن” را از «عام”، حتّی در جایی که بیم جان نبود،