پاورپوینت کامل دین پیامبر اسلام پیش از بعثت ۴۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دین پیامبر اسلام پیش از بعثت ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دین پیامبر اسلام پیش از بعثت ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دین پیامبر اسلام پیش از بعثت ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ عبادت پیامبر قبل از بعثت
۲ غذای پیامبر پیش از رسالت
۳ آیین پیامبر قبل از بعثت
۴ پانویس
۵ منابع

عبادت پیامبر قبل از بعثت

از نظر تاریخ مسلم است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله قبل از بعثت ، عبادت هائی از قبیل نماز و روزه و طواف و حج و عبادت های دیگری انجام می داده، چنانچه در حدیث عایشه و دیگران در ماجرای بعثت این جمله بود که: «فکان یخلو بغار حراء فیتحنث فیه». و «تحنث» را به «تعبد» معنا کرده بودند.

و مرحوم فتال نیشابوری در روضه الواعظین گفته: رسول خدا صلی الله علیه و آله از اول تکلیف روزه می گرفت و نماز می گذارد، به عکس آن چه در میان قوم معمول بود و چون به سن چهل سالگی رسید خداوند به وسیله جبرئیل او را مامور به ابلاغ رسالت فرمود.[۱]

غذای پیامبر پیش از رسالت

رسول خدا صلی الله علیه و آله از «میته» و ذبائحی که نام خدا بر آن ها ذکر نشده بود نمی خورد. و این که در صحیح بخاری و مسند احمد بن حنبل آمده است که گویند: برای رسول خدا صلی الله علیه و آله سفره غذائی حاضر کردند، و زید بن عمرو بن نفیل[۲] را نیز بر سر آن سفره خواندند، ولی زید از حضور بر سر آن سفره خودداری کرده گفت: انا لا آکل مما تذبحون علی انصابکم و لا آکل الا ما ذکر اسم الله علیه: من از آن چه شما بر بت های خود ذبح می کنید نمی خورم و جز آن چه را نام خدا بر آن برده شده نخواهم خورد.[۳]

مخدوش و غیرقابل قبول است و از این رو خود اهل سنت و آن ها که صحیح بخاری را صحیح ترین کتاب های حدیثی می دانند نتوانسته اند آن را بپذیرند و درصدد توجیه برآمده که از آن جمله عبدالرحمن سهیلی در کتاب «الروض الانف» گوید: کیف وفق الله زیدا الی ترک ما ذبح علی النصب و ما لم یذکر اسم الله علیه و رسوله صلی الله علیه و آله کان اولی بهذه الفضیله فی الجاهلیه لما ثبت من عصمه الله تعالی له:[۴] چگونه خداوند به زید این توفیق را عنایت کرد که از خوردن ذبحی که برای بت ها ذبح شده و یا نام خدا بر آن جاری نشده بود خودداری کند، ولی به رسول خدا چنین توفیقی نداد، با این که رسول خدا صلی الله علیه و آله به چنین فضیلتی سزاوارتر بود به خاطر عصمتی که از سوی خدای تعالی داشت.

و آنگاه درصدد پاسخ و توجیه برآمده و گوید: لیس فی الروایه انه قد اکل من السفره و بان شرع ابراهیم انما جاء بتحریم المیته لابتحریم ما ذبح لغیرالله تعالی فرید امتنع عن اکل ما ذبح لغیرالله برای رآه لابشرع ما تقدم: در روایت نیامده که آن حضرت از آن سفره چیزی خورد، و از این گذشته شرع ابراهیم میته را حرام کرده بود نه آن چه را که نام خدا بر آن جاری نشده بود، و از این رو زید طبق رای خود از خوردن آن غذا خودداری کرد نه به خاطر شریعت گذشته.

ولی برای خواننده محترم روشن است که این پاسخ نمی تواند اشکال و شبهه را از ذهن انسان رفع کند و بهتر آن است که اصل حدیث را که به گفته ایشان برخلاف دلیل هائی است که عصمت رسول خدا صلی الله علیه و آله را ثابت کرده مردود بدانیم و آن را نپذیریم. و همچنین حدیث «استلام اصنام » – دست و صورت مالیدن به بت ها به عنوان تبرک و احترام – که در روایات ایشان آمده،[۵] و روایات دیگری که حکایت از مشارکت آن حضرت در مراسم شرک آمیز آن ها می کند همگی مردود و مخالف با مبانی و اصول خود آن ها در باب نبوت آن بزرگوار است.

آیین پیامبر قبل از بعثت

اکنون این بحث پیش آمده که آیا رسول خدا صلی الله علیه و آله در پیروی از مرام مقدس توحید و عمل به دستورات و اعمال دینی تابع چه شریعتی بوده؟ آیا شریعت انبیاء گذشته و یا شریعت خود یعنی شریعت مقدس اسلام که بعدا مامور به ابلاغ و اظهار آن گردید… و در آن وقت تنها خود آن حضرت مامور به پیروی و انجام اعمال آن بود؟

جمعی معتقدند که آن حضرت تابع شریعت های پیامبران قبل از خود بوده و گروهی نیز معتقدند که تابع شریعت خود یعنی شریعت اسلام بوده است.

الف). گروه اول که عقیده دارند آن حضرت تابع شریعت های پیامبران قبل از خود بوده درباره آن شریعت و آن پیامبر اختلاف نظر دارند و چهار نظریه درباره آن شریعت ذکر شده: شریعت حضرت نوح علیه السلام، شریعت حضرت ابراهیم علیه السلام، شریعت حضرت موسی علیه السلام و شریعت حضرت عیسی علیه السلام.

و در این جا نظریه پنجمی هم ابراز شده و آن این است که گفته اند: هر چه نزد آن حضرت ثابت شده بود که شریعت است، از آن پیروی کرده و بدان عمل می کرد و پیرو شریعت مخصوصی نبود. و به نظر می رسد غرض ورزی و دست سیاست بازان و قصه پردازان یهود و نصاری هم در این مسئله راه یافته باشد و برای اثبات این که شریعت اسلام پیرو همان شرایع یهود و نصاری است و رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز تابع موسی و عیسی بوده به این بحث دامن زده و احیانا اظهارنظرهائی کرده باشند. زیرا آن ها که باک نداشتند ابراهیم علیه السلام را یهودی یا نصرانی بخوانند هیچ باکی نداشتند که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلاله ابراهیم علیه السلام را یهودی و یا نصرانی بدانند!

و به نظر ما آن چه در میان دلیل های دسته اول (یعنی آن ها که گفته اند رسول خدا تابع شریعت های قبل از خود بوده) مهم و قابل بحث می باشد چند آیه قرآنی است و بقیه گفتارها اجتهادات و یا روایات ضعیفی است که از نقل آن ها صرفنظر می کنیم. از جمله آیه ۹۰ از سوره انعام است که خدای تعالی پس از ذکر نام جمعی از پیامبران چون ابراهیم و فرزندان آن بزرگوار فرماید: «اولئک الذین هداهم الله فبهداهم اقتده»: آن ها هستند که خداوند ایشان را هدایت و راهنمائی فرمود، و تو نیز از هدایت آن ها پیروی کن.

و پاسخی که از استدلال به این آیه داده شده آن است که منظور از این هدایت و پیروی از آن همان اصول مورد اتفاق همه ادیان است نه فروع شرعیه زیرا پر واضح است که فروع در ادیان گذشته مورد اختلاف بوده.

نگارنده گوید: مؤید این پاسخ نیز همان نزول آیه است که پس از بعثت رسول خدا صلی الله علیه و آله نازل گشته و می توان گفت: این آیه ربطی به بحث ما که بحث از شریعت رسول خدا صلی الله علیه و آله قبل از بعثت می باشد ندارد…

و از همین پاسخ می توان پاسخ استدلال به آیات دیگری را نیز که در این باره شده است دانست مانند آیه: «شرع لکم من الدین ما وصی به نوحا والذی اوحینا الیک و ما وصینا به ابراهیم و موسی و عیسی، ان اقیموا الدین و لاتفرقوا فیه …»[۶] که با توجه به صدر و ذیل آیه به خوبی روشن می شود که منظور همان اصول عقایدی است که در همه ادیان بوده است…

و آیه شریفه: «ثم اوحینا الیک ان اتبع مله ابراهیم حنیفا…»[۷] که منظور از پیروی «مله ابراهیم» همان اصول عقلیه است نه فروع شرعیه، به دلیل آیه دیگری که فرموده: «و من یرغب عن مله ابراهیم الا من سفه نفسه».[۸]

و پر واضح است که بسیاری از فروع شرعیه آئین ابراهیم نسخ شده و اگر منظور از «مله ابراهیم» همه اصول و فروع بود با تو