پاورپوینت کامل بقعه چهار امامزاده قم ۴۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بقعه چهار امامزاده قم ۴۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بقعه چهار امامزاده قم ۴۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بقعه چهار امامزاده قم ۴۳ اسلاید در PowerPoint :

بقعه چهار امامزاده در قم

بقعه «چهار امامزاده» مدفن چهار تن از نوادگان امام زین العابدین (علیه‌السلام) در بلوار ۱۵ خرداد شهر قم واقع است. مدتى این بقعه را بنام «چهار امامزاده» و زمانی بنام امامزاده «ملا‌ آقابابا» (به اسم خادم آنجا) مى خواندند. بنای اصلی این بقعه مربوط به قبل از دوره صفویه می باشد.

مدفونین در بقعه چهار امامزاده

در این بقعه بحکایت نامش، چهار امامزاده مدفونند و مدفونین بنا بنوشته کتیبه ای که در آن است به اسامى شاهزاده حسن و شاهزاده حسین و شاهزاده ابراهیم و شاهزاده جعفر، از اولاد امام زین العابدین (علیه السلام) هستند.

ولی بطور تحقیق نمی توان تعیین کرد که این چهار شاهزاده مدفون در این بقعه چه کسانى مى باشند، اما چون شیوه نگارنده این کتاب در اینست که ابتداءاً گفته ها و احتمالات نویسندگان و مورخین را نوشته و پس از آن مختار یک تن از علمای انساب را که در این زمینه نظر داده اند را بررسى نموده و اگر هم تحقیقات نگارنده خلاف اقوال هر یک از احتمالات داده شده باشد، با مدارک متقن و مستند بیان مى نماید و آنگاه به حالات خود مدفونین پرداخته و اگر از زندگانى آنها مطالبى در دست نبود پاره اى از حالات پدر و اجدادشان را متذکر خواهد شد، از اینروست که احتمالات داده شده در مورد مدفونین در این بقعه را ذیلا اشاره مى کنیم و قول اقرب بصواب را انتخاب و در حالات همان بحث خواهیم کرد.

الف). باید گفت که مرحوم ناصرالشریعه در کتاب خود «تاریخ قم» چند احتمال ذکر نموده اند که بشرح زیر است:

۱. احتمال دارد که شاهزاده حسین جناب حسین بن حسن بن حسین بن حسن افطس بن على بن امام زین العابدین(علیه السلام) باشد و شاید هم حسن والد همین امامزاده حسین باشد.

۲. احتمال دارد که شاهزاده حسن جناب حسن بن عباس بن عبدالله الشهید ابن حسن افطس بن على بن امام زین العابدین(علیه السلام) باشد.

۳. و بنابر احتمالى حسین جناب حسین بن على بن عمر بن حسن افطس بن على بن امام زین العابدین(علیه السلام) باشد.

اما مرحوم ناصر الشریعه براى احتمالات فوق خود هیچ دلیلى را مبذول نداشتند، که شاید نظر نامبرده از گفتار صاحب کتاب انوار المشعشعین بوده باشد که جواب آن از نگارنده این کتاب چنین است که هیچ یک از علماى انساب ورود حسن بن حسین بن حسن افطس را به قم ثبت ننموده چه رسد که پدر و پسر را در این بقعه مدفون بدانیم، وانگهى مجرد ورود یک شخص در جائى دلیل بر مدفون بودن وى نخواهد بود، پس بنابراین احتمال اول مرحوم ناصرالشریعه مردود مى باشد.

در جواب ا حتمال دوم هم باید گفت که در کتب انساب براى عباس بن عبدالله الشهید ابن حسن افطس فقط یک عقب بنام عبدالله ابو محمد الابیض ثبت نموده اند و اگر هم فرزندى بنام حسن داشته که از وى حسین بدنیا آمده است و منقرض گشته بود یقینا مى بایستى ذکرى از آن در کتب انساب و تاریخ می شد، لذا عدم نقل مورخین و سکوت علماء انساب، خود اقوى دلیل برنداشتن فرزدنى بنام حسن مى باشد و اگر هم بگوئیم که حسن بن عباس طبق قول صاحب تاریخ قم وجود خارجی داشته، لابد اشتباهى در نقل قول صورت گرفته چونکه هیچ دلیلى بر مدفون بودن حسن بن عباس در این بقعه موجود نیست و مجرد اسکان شخصى در یک شهر را نمى توان دلیل بر مدفون بودن آن در یکى از بقاع دانست خصوصا دلائلى در دست است که چهار تن از فرزندان على بن عمر بن حسن افطس در این بقعه مدفون مى باشند که مرحوم علامه نسابه عباس فیض بر آن تصریح کرده و داستان هجرتشان و اولاد وى را با ذکر مدفنشان ذکر نموده است که خواهد آمد.

ب). صاحب کتاب «انوار المشعشعین» هم مدفونین در این بقعه را از احفاد امام سجاد(علیه السلام) به اسامى امامزاده حسین، امامزاده محمد، امامزاده احمد، امامزاده حسن که مطابق مشهور بین مردم و موافق لوح مزارشان بوده است تعیین نموده و بیانات خود را به زیارت نامه ای که در بقعه نامبرده موجود بود متکى نموده ولى پس از آن هرچه نوشته با قید احتمال و مدرک قرار دادن گفتار مؤلف تاریخ قم است، که مى نویسد: “محتمل است حسین مدفون در این بقعه همان ابوالفضل حسین بن حسن باشد که حالاتش در قسمت شاهزاده ابراهیم قرب مشهد على بن جعفر(علیه السلام) گفته شد و محمد را هم که فرزند وى است، هر دو تن جد و پدر ابو العباس احمد مى باشند در این بقعه مدفون دانست”.

وى در جاى دیگر مى نویسد که ممکن است حسن مدفون در این بقعه هم حسن بن عباس بن عبدالله الشهید بن حسن افطس برادر عبدالله ابیض مدفون در رى و محمد هم فرزند او باشد و سومى آنها هم احمد فرزند عباس بن عبد الله ابیض باشد که قبلا جواب این احتمال بطور مبسوط از نگارنده این کتاب داده شد، ولى دلائل صاحب کتاب انوار المشعشعین چنین است:

وی در کتاب خود بنقل از (تاریخ قم) مى نویسد که؛ “دیگر از امامزاده هائی که بقم آمدند عبدالله بن عباس بن عبدالله الشهید بن حسن افطس بن على بن امام زین العابدین(علیه السلام) بود که از بصره بقم آمد و او با على بن محمد علوى صاحب زنج در بصره بود و چون صاحب زنج را در بصره بقتل رسانیدند عبد الله بن عباس با برادرش حسن بن عباس از بصره بقم گریخته و در آنجا متوطن شدند و از عبدالله بن عباس در قم دو پسر به اسامى ابوالفضل عباس و ابو عبدالله حسین ملقب به ابیض و سه دختر به وجود آمدند و….
و از ابوالفضل عباس بن عبدالله بن عباس هم ابو على احمد به وجود آمد ولى ابو عبدالله حسین ابیض بن عبدالله بن عباس از قم به رى رفت و اعقاب او در رى هستند. و اما حسن بن عباس بن عبدالله شهید برادر عبدالله بن عباس که با هم از بصره بقم آمدند، از او فرزندى بنام ابوالفضل محمد بوجود آمد که بسیار جوان عاقل و پارسا و قانع بود أنتهی”.

پس از بیانات صاحب «تاریخ قم» چنین مستفاد شد که عبدالله ابیض را برادری بنام حسن بوده و مؤلف انوار المشعشعین چنین استدلال مى کند که مشهور بودن اینکه عبدالله ابیض در ری مدفون است اصلى ندارد و احتمال دارد که در قم مدفون باشد چونکه صاحب تاریخ قم نفرموده که عبدالله ابیض از قم بیرون رفته باشد. اما قبر او معلوم نیست که در کجا واقع است و آنکسى که از قم به رى هجرت نموده ابو عبدالله حسین بن عبدالله ابیض بوده است که احتمال مى رود کنیه او (ابو عبدالله) تدریجا براسم او غلبه یافته باشد و بمرور ایام در لفظ ابو عبدالله هم تخفیفى راه یافته شده و بجاى ابو عبدالله حسین ابیض، عبدالله ابیض گفته شده باشد و نیز محتمل است که عبدالله بن حسین بن عبدالله ابیض که شاعر بوده است نیز با پدر خود حسین در آن بقعه مدفون شده و بقعه بنام عبدالله شهرت یافته باشد.

پس احتمالات مرحوم صاحب انوار المشعشعین چنین است که اسامى زیر در