توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شد رحال برای زیارت امام حسین ۸۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۸۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شد رحال برای زیارت امام حسین ۸۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شد رحال برای زیارت امام حسین ۸۷ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل شد رحال برای زیارت امام حسین ۸۷ اسلاید در PowerPoint

شد رحال، از مسائل کلامی مورد اختلاف میان شیعه و وهابیت است. شیعه و برخی اهل سنت معتقدند که شد رحال در زیارت قبر مطهر امام حسین (علیه‌السّلام) جایز بوده و ثواب دارد. اما سلفیه و وهابیت با توجه به نظرات ابن تیمیه و محمد بن عبدالوهاب و فتاوای عبدالعزیز بن باز، قائل به عدم جواز شد رحال شده‌اند. در این میان برخی از علمای اهل سنت خود در مراسم پیاده‌روی و زیارت امام حسین (علیه‌السلام) در ایام اربعین شرکت نموده و نظری خلاف نظرات وهابیت را ارئه داده‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – مقدمه
۲ – اصطلاح‌شناسی
۳ – بررسی دیدگاه ابن تیمیه و وهابیت
۴ – بررسی روایت لا تشد الرحال
۴.۱ – معانی مختلف شد رحال
۴.۲ – شد رحال بلال حبشی
۴.۳ – شد رحال پیروان مذاهب مختلف
۴.۴ – شد رحال عبدالرزاق صنعانی
۵ – اهتمام ائمه به شد رحال
۵.۱ – امام صادق
۵.۲ – امام هادی
۵.۳ – توصیه اهل‌بیت به زیارت امام حسین
۶ – دیدگاه علمای معاصر اهل سنت
۶.۱ – آخوند عبدالرزاق رهبر
۶.۲ – ملامصطفی محمودی
۶.۳ – آخوند عبدالباسط نوریزاد
۶.۴ – عابد نقیبی
۶.۵ – عبدالغنی دهانی
۷ – نکته پایانی
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – مقدمه

زیارت قبر مطهر امام حسین (علیه‌السّلام) در بین بسیاری از مسلمانان، جایگاه رفیعی دارد. همه‌ساله، غیر از شیعیان، جمعیت عظیمی از پیروان دیگر مذاهب اسلامی نیز به جهت زیارت آن حضرت، به کربلای معلی مشرف می‌شوند. حضور کاروان‌های اهل سنت در پیاده‌روی نجف به سوی کربلا در ایام اربعین سید و سالار شهیدان (علیه‌السّلام) شاهدی مناسب بر این مدعا است.
برخی چنین ادعا کرده‌اند که شرکت‌کنندگان در این پیاده‌روی، از عوام اهل سنت هستند و لذا فعل آنان، هیچ جایگاهی در اثبات مشروعیت این حرکت ندارد. اما باید گفت، غیر از عوام اهل سنت، بسیاری از علمای اهل سنت نیز در پیاده‌روی به سوی کربلا شرکت می‌کنند. در این نوشتار به آراء برخی از بزرگان معاصر اهل سنت در رابطه با عظمت پیاده‌روی به سوی مرقد مطهر اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) و همچنین زیارت آن ایشان، اشاره خواهد شد. البته در گذر تاریخ، در مقابل محبین و دوستداران سیدالشهدا (علیه‌السلام)، عده‌ای نیز وجود داشته‌اند که مدام در آثار و آراء خود با شد رحال به جهت زیارت حرم مطهر امام حسین (علیه‌السلام)، مخالفت کرده‌اند. وهابیت و علمایی با دیدگاه این گروه، از این جریان هستند.

۲ – اصطلاح‌شناسی

«رحال» جمع رحل، به معنای چیزی همانند زین و پالان است که بر روی شتر می‌اندازند. از آن‌جا که محکم کردن رحل شتر، لازمه سفر است، «شدّ رحال» به صورت کنایه، در همه سفرها (با اسب، شتر و غیره) به کار می‌رود. «و الرحال بِالْحَاء الْمُهْملَه جمع رَحل وَ هُوَ للبعیر کالسرج للْفرس وَهُوَ اَصْغَر من القتب وَ شد الرحل کِنَایَه عَن السّفر لِاَنَّهُ لَازم للسَّفر.»

[۱] عینی، بدرالدین، عمده القاری، ج۷، ص۵۲۵، بیروت، دار احیاء التراث العربی، بی تا.

بنابراین شد رحال به معنی سفر کردن است و مراد از پاورپوینت کامل شد رحال برای زیارت امام حسین ۸۷ اسلاید در PowerPoint (علیه‌السلام) این است که انسان از شهر خودش، به نیت زیارت بارگاه نورانی آن حضرت عازم کربلا شود. در اینجا سوال این است که آیا شد رحال به جهت زیارت قبور صلحا و زیارت قبر مطهر امام حسین (علیه‌السلام) امری مشروع است یا خیر؟

۳ – بررسی دیدگاه ابن تیمیه و وهابیت

شد رحال نسبت به سفر زیارتی امام حسین (علیه‌السلام) در اندیشه‌های ابن تیمیه و وهابیت به وفور یافت می‌شود. با توجه به آثار ابن تیمیه و بزرگان وهابیت می‌توان گفت که آنان با مسئله شد رحال برای زیارت قبور صالحین مخالف هستند. ابن تیمیه تصریح می‌کند: اگر زیارت قبور، همراه با شد رحال باشد، به دلیل نهی موجود در روایت شد رحال، در منابع حدیثی اهل سنت روایتی معروف به روایت شد رحال، به این شکل وارد شده است: «عَنِ النَّبِیِّ (صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَآله وسَلَّمَ) قَالَ: لاَ تُشَدُّ الرِّحَالُ اِلَّا اِلَی ثَلاَثَهِ مَسَاجِدَ: المَسْجِدِ الحَرَامِ، وَ مَسْجِدِ الرَّسُولِ (صَلَّی‌اللهُ‌عَلَیْهِ وَآله‌وسَلَّمَ)، وَ مَسْجِدِ الاَقْصَی.»

[۲] بخاری، محمد بن إسماعیل، صحیح بخاری، ج۲، ص۶۰، دار طوق النجاه، چاپ اوّل، ۱۴۲۲ ق.

موجب معصیت می‌شود.
«فالزیاره بغیر شد غیر منهی عنها و مع الشد منهی عنها.»

[۳] ابن تیمیه، مجموع الفتاوی، ج۲۷، ص۱۹۶، مدینه، مجمع الملک فهد لطباعه المصحف الشریف، ۱۴۱۶ ق.

بن باز نیز با استناد به روایت شد رحال، می‌نویسد: اگر انسان به قصد زیارت قبور، سفری انجام دهد جایز نیست. «والزیاره الشرعیه تجوز لکن من دون سفر، من دون شد الرحل اذا کان فی البلد نفسه زاره فی البلد، اما ان یشد الرحل یسافر لاجل زیاره القبر، هذا لا یجوز. لقول النبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم): «لا تشد الرحال الا الی ثلاثه مساجد: المسجد الحرام و مسجدی هذا و المسجد الاقصی.»

[۴] بن باز، عبد العزیز، فتاوی نور علی الدرب، ج۲، ص۳۴۲.

ابن تیمیه و بن باز، شد رحال برای زیارت تمامی قبور را امری ممنوع به حساب آورده‌اند. در کتاب‌های وهابیت، تصریحاتی بر ممنوعیت شد رحال برای زیارت بارگاه حضرت اباعبدالله الحسین (علیه‌السّلام) وارد شده است. به عنوان مثال، قفاری در کتاب اصول مذهب الشیعه، شد رحال به سوی حرم مطهر امام حسین (علیه‌السّلام) را از اسباب قرار گرفتن در شرک معرفی می‌کند. «و لاحظ توجیهه لفضل زیاره قبر الحسین (علیه‌السّلام) بفعل اسباب الوقوع فی الشرک نفسه من شد الرحال الی القبر.»

[۵] قفاری، ناصر بن عبد الله، اصول مذهب الشیعه الامامیه الاثنی عشریه، ج۲، ص۴۶۲، بی جا، بی نا، چاپ اول، ۱۴۱۴ ق.

وهابیت به پیروی از ابن تیمیه، با مسئله شد رحال به سوی همه قبور مخالف هستند. مهم‌ترین دلیلی که آنان، به آن استناد کرده‌اند روایت «لاَ تُشَدُّ الرِّحَالُ اِلَّا اِلَی ثَلاَثَهِ مَسَاجِدَ: المَسْجِدِ الحَرَامِ، وَ مَسْجِدِ الرَّسُولِ (صَلَّی‌اللهُ‌عَلَیْهِ‌وَآله‌وسَلَّمَ)، وَ مَسْجِدِ الاَقْصَی.»

[۶] بخاری، محمد بن إسماعیل، صحیح بخاری، ج۲، ص۶۰، دار طوق النجاه، چاپ اوّل، ۱۴۲۲ ق.

است.
آنان با استناد به این روایت، شد رحال به سوی هر مکانی الا این سه مسجد را ممنوع و حرام می‌دانند. چنان‌که البانی می‌نویسد: «شد الرحال و السفر خاصًه لزیاره قبر النبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فضلًا عن قبور الانبیاء و الاولیاء و الصالحین، هذا امر لایجوز فی الاسلام لقوله علیه الصلاه والسلام: «لا تشد الرحال الا الی ثلاثه مساجد: مسجدی هذا، و المسجد الحرام، و المسجد الاقصی.»

[۷] البانی، أبو عبد الرحمن، موسوعه الالبانی فی العقیده، ج۲، ص۵۵۶، صنعاء (یمن)، مرکز النعمان للبحوث والدراسات الاسلامیه وتحقیق التراث والترجمه، چاپ اول، ۱۴۳۱ ق.

۴ – بررسی روایت لا تشد الرحال

استناد به روایت «لا تشد الرحال»، در جهت اثبات حرمت «شد رحال» برای زیارت قبور، امری ناصحیح است. اگر قرار باشد به عمومیت این روایت استناد شود تا اموری نظیر زیارت قبر مطهر امام حسین (علیه‌السّلام) ممنوع اعلام شود، باید اموری نظیر شد رحال به جهت طلب علم و شد رحال به جهت سیاحت و تفریح نیز ممنوع اعلام شود. حال آنکه هیچ یک از علمای وهابی، شد رحال برای این امور را نامشروع نمی‌دانند. البته شاید بگویند طلب علم و امور سیاحتی با ادله دیگری نظیر روایات وارده در جهت انجام آن‌ها مستثنی می‌شوند، در پاسخ باید گفت مسئله زیارت قبور نیز از جمله اموری است که در روایات فریقین به انجام آن توصیه و سفارش شده است.
با این تفصیل مشخص می‌شود که موضوع این روایت شد رحال به سوی مساجد است یعنی به غیر از این سه مسجد، به سوی مسجد دیگری نباید شد رحال نمود. یعنی در این روایت، کلمه “الی مسجد” در تقدیر است «لا تشد الرحال الی مسجد الا الی ثلاثه مساجد»؛ چنان‌که در کتبی نظیر مسند احمد روایتی به این شکل وارد شده است. «قال رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم): لا ینبغی للمطی ان تشد رحاله الی مسجد یبتغی فیه الصلاه، غیر المسجد الحرام، والمسجد الاقصی، و مسجدی هذا “»

[۸] شیبانی، أحمد بن محمد، مسند احمد، ج۱۸، ص۱۵۲، مؤسسه الرساله، چاپ اول، ۱۴۲۱ ق.

یعنی شد رحال به سوی مسجدی، غیر از آن سه مسجد، ممنوع است. بنابراین اموری نظیر شد رحال به جهت زیارت قبور صلحا، مورد روایت نیست و لذا از محل بحث خارج بوده و به همین دلیل مشروع است.
عبارت “لا تشد الرحال”، عبارتی ناهیه نیست. بلکه افضلیت این ۳ مسجد را بر مساجد دیگر نشان می‌دهد. چنان‌که ابن قدامه در “المغنی” می‌نویسد: «وَأَمَّا قَوْلُهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ: ” لَا تُشَدُّ الرِّحَالُ إلَّا إلَى ثَلَاثَهِ مَسَاجِدَ ” فَیُحْمَلُ عَلَى نَفْیِ التَّفْضِیلِ، لَا عَلَى التَّحْرِیمِ، وَ لَیْسَتْ الْفَضِیلَهُ شَرْطًا فِی إبَاحَهِ الْقَصْرِ، فَلَا یَضُرُّ انْتِفَاؤُهَا.»

[۹] مقدسی، ابن قدامه، المغنی، ج ۲، ص ۱۹۵، مکتبه القاهره، ۱۳۸۸ ق.

روایت لا تشد الرحال، بر نفی تفضیل مساجد دیگر بر این ۳ مسجد دلالت می‌کند، نه بر تحریم شد رحال به سوی مساجد دیگر.
البته در مصنف عبدالرزاق، سخنی از عمر بن الخطاب نقل شده است که موید ادعای ابن قدامه است، بدین معنی که حتی به غیر از این ۳ مسجد نیز می‌توان شد رحال نمود. در این کلام چنین آمده است: «لَوْ کَانَ مَسْجِدُ قِبَاءَ فِی اُفُقٍ مِنَ الْآفَاقِ ضَرَبْنَا اِلَیْهِ اَکْبَادَ الْمَطِیِّ»

[۱۰] صنعانی، عبدالرزاق، المصنف، ج ۵، ص۱۳۳، هند، المجلس العلمی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ ق.

اگر مسجد قبا در افقی از افق‌ها می‌بود ما مرکب‌ها را به سوی آن روانه می‌نمودیم.

۴.۱ – معانی مختلف شد رحال

مطلب دیگر این‌که بسیاری از بزرگان اهل سنت، روایت «شد رحال» را به شکل‌های مختلفی معنا کرده‌اند. ابن حجر عسقلانی در فتح‌الباری به برخی از این توجیهات اشاره می‌کند. که در ادامه، ۲ مورد از این توجیهات ذکر می‌شود:
• برخی گفته‌اند: این روایت، مربوط به بحث نذر است. یعنی اگر کسی نذر کند در مسجدی غیر از این سه مسجد، نمازی بخواند، بر او لازم نیست که به نذرش وفا کند. ابن حجر در فتح الباری می‌نویسد: «أَنَّ النَّهْیَ مَخْصُوصٌ بِمَنْ نَذَرَ عَلَى نَفْسِهِ الصَّلَاهَ فِی مَسْجِدٍ مِنْ سَائِرِ الْمَسَاجِدِ غَیْرِ الثَّلَاثَهِ فَإِنَّهُ لَا یَجِبُ الْوَفَاءُ بِهِ قَالَه بن بَطَّالٍ وَ قَالَ الْخَطَّابِیُّ اللَّفْظُ لَفْظُ الْخَبَرِ وَ مَعْنَاهُ الْإِیجَابُ فِیمَا یَنْذِرُهُ الْإِنْسَانُ مِنَ الصَّلَاهِ فِی الْبِقَاعِ الَّتِی یُتَبَرَّکُ بِهَا أَیْ لَا یَلْزَمُ الْوَفَاءُ بِشَیْءٍ مِنْ ذَلِکَ غَیْرَ هَذِهِ الْمَسَاجِدِ الثَّلَاثَهِ.»

[۱۱] عسقلانی، ابن حجر، فتح الباری، ج ۳، ص ۶۵، بیروت، دار المعرفه، ۱۳۷۹ ق.

• عده‌ای نیز معتقدند مراد از روایت شد رحال این است که قصد اعتکاف در مسجدی غیر از آن سه مسجد مذکور در روایت، صحیح نیست. ابن حجر در فتح‌الباری به این احتمال نیز اشاره کرده است. ابن حجر می‌نویسد: «ومنها ان المراد قصدها بالاعتکاف فیما حکاه الخطابی عن بعض السلف انه قال لا یعتکف فی غیرها وهو اخص من الذی قبله ولم ار علیه دلیلا.»

[۱۲] عسقلانی، ابن حجر، فتح الباری، ج ۳، ص ۶۵، بیروت، دار المعرفه، ۱۳۷۹ ق.

با همه این تفاصیل، استناد به روایت “لا تشد الرحال” جهت اثبات ممنوعیت شد رحال برای زیارت قبر مطهر امام حسین (علیه‌السّلام) و دیگر صلحا، مورد قبول جمهور علمای فریقین نیست. گذشته از آن‌که در طول تاریخ، عموم مسلمین اعم از صحابه، علما و پیروان مذاهب مختلف، به سوی قبوری از جمله قبر مطهر پیامبراکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) شد رحال انجام می‌دادند.

۴.۲ – شد رحال بلال حبشی

در تاریخ دمشق ابن عساکر این‌گونه وارد شده است: بلال حبشی، مؤذن رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در عهد عمر بن ‌خطاب، در شهر شام اقامت داشت. شبی در خواب پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) را دید که به وی فرمود: ‌ای بلال، این چه ظلمی است که در حق من روا داشته‌ای؟ آیا وقت آن نرسیده است که مرا زیارت کنی؟ از خواب بیدار شد.
ناراحتی و ترس، سراسر وجودش را فرا گرفته بود. با سرعت وسایل سفر را بست و بر مرکبش سوار شد و به طرف مدینه حرکت نمود. وقتی به شهر مدینه رسید، کنار قبر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) آمد. درحالی‌که گریه می‌کرد، صورت خود را بر قبر حضرت مالید.
در این هنگام امام حسن و امام حسین (علیهماالسلام) را دید که به طرف قبر جدشان می‌آیند. آن دو عزیز را در آغوشش گرفت و غرق بوسه ساخت. «ان بلالا رای فی منامه النبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و هو یقول له ما هذه الجفوه یا بلال اما ان لک ان تزورنی یا بلال فانتبه حزینا وجلا خائفا فرکب راحلته و قصد المدینه فاتی قبر النبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فجعل یبکی عنده و یمرغ وجهه علیه و اقبل الحسن و الحسین (علیهماالسلام) فجعل یضمهما و یقبلهما»

[۱۳] ابن عساکر، ابوالقاسم، تاریخ دمشق، ج ۷، ص ۱۳۷، دار الفکر للطباعه والنشر والتوزیع، ۱۴۱۵ ق.

شوکانی در نیل الاوطار، سند این روایت را سندی جید و نیکو تلقی کرده است. «وَ قَدْ رُوِیَتْ زِیَارَتُهُ (صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآله وسَلَّمَ) عَنْ جَمَاعَهٍ مِنْ الصَّحَابَهِ مِنْهُمْ بِلَالٌ عِنْدَ ابْنِ عَسَاکِرَ بِسَنَدٍ جَیِّدٍ.»

[۱۴] شوکانی یمنی، محمد بن علی، نیل الاوطار، ج ۵، ص ۱۱۴، مصر، دار الحدیث، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق.

ناگفته نماند که طبق این قصه، جناب بلال، برای زیارت حرم مطهر نبوی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) از شام به مدینه، سفر کردند