توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دولابی رازی ۳۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دولابی رازی ۳۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دولابی رازی ۳۲ اسلاید در PowerPoint :

ابوبشر محمد بن احمد انصاری رازی دولابی

اَبوبَشْرِ دولابی، محمد بن احمد بن حمّاد بن سعد انصاری رازی (۲۲۴-۳۱۰ق/۸۳۹-۹۲۲م)، محدث و مورخ ایرانی بود.

فهرست مندرجات

۱ – نسب
۲ – سفر برای آموختن علم
۳ – اساتید
۴ – سفر به مصر
۵ – شاگردان
۶ – وفات
۷ – عقاید
۸ – نعیم بن حماد در نزد ابوبشر
۹ – ابوبشر در دانش حدیث
۱۰ – مقامات علمی
۱۱ – آثار و تألیفات
۱۱.۱ – آثار چاپی
۱۱.۲ – آثار یافت نشده
۱۲ – فهرست منابع
۱۳ – پانویس
۱۴ – منبع

۱ – نسب

گویا نسبت دولابی به یکی از نیاکان او باز می‌گردد که برخاسته از دولاب، قریه‌ای در نزدیکی ری باستان (از محلات کنونی تهران) بود.

[۱] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۵، ص۴۱۲-۴۱۴، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۵ق/۱۹۶۶م.

[۲] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی،لسان المیزان، ج۵، ص۴۲، حیدرآباد دکن، ۱۳۳۱ق.

نسب انصاری او نیز از رابط ولاء با قبایل انصار حکایت دارد.

[۳] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۵، ص۴۱۲-۴۱۴، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۵ق/۱۹۶۶م.

۲ – سفر برای آموختن علم

ابوبشر برای آموختن علم به بغداد ، بصره ، حجاز ، شام و مصر سفر کرد، اما چگونگی و زمان این سفر‌ها چندان روشن نیست.

۳ – اساتید

تنها می‌دانیم که در ۲۲۴ق در بغداد بوده و در آن‌جا از ابومحمد محمود بن خداش حدیث شنیده است.

[۴] ابوبشر دولابی، محمد بن احمد، الکنی والاسماء، ج۱، ص۶۲، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۸ق/۱۹۶۸م.

وی در سفرهای یاد شده از گروهی چون عبدالله بن احمد بن حنبل ، ابن ابی الدنیا، ابوقلابه رقاشی ، ابوعبدالله منتوف ، محمد بن عبدالله بن یزید مقری ، احمد بن ابی شریح رازی ، ابراهیم بن مرزوق بصری ، محمد بن بشار بن دار بصری ، علی بن حرب طائی ، یزید بن سنان ، علی بن حسین بن حرب قاضی و ابوعبدالله نجار استماع کرده

[۵] ابوبشر دولابی، محمد بن احمد، الکنی والاسماء، ج۱، ص۸۳، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۸ق/۱۹۶۸م.

[۶] ابوبشر دولابی، محمد بن احمد، الکنی والاسماء، ج۱، ص۹۱، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۸ق/۱۹۶۸م.

[۷] ابوبشر دولابی، محمد بن احمد، الکنی والاسماء، ج۱، ص۱۱۱، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۸ق/۱۹۶۸م.

[۸] ابوبشر دولابی، محمد بن احمد، الکنی والاسماء، ج۱، ص۱۲۴، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۸ق/۱۹۶۸م.

[۹] ابوبشر دولابی، محمد بن احمد، الکنی والاسماء، ج۱، ص۱۶۹، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۸ق/۱۹۶۸م.

[۱۰] ابوبشر دولابی، محمد بن احمد، الکنی والاسماء، ج۱، ص۱۷۶، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۸ق/۱۹۶۸م.

[۱۱] ابوبشر دولابی، محمد بن احمد، الذریه الطاهره، ج۱، ص۷۱، به کوشش محمدجواد حسینی جلالی، قم، ۱۴۰۷ق.

[۱۲] ابوبشر دولابی، محمد بن احمد، الذریه الطاهره، ج۱، ص۱۳۳، به کوشش محمدجواد حسینی جلالی، قم، ۱۴۰۷ق.

[۱۳] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۴، ص۶۷۸، عمان، دارالبشیر.

[۱۴] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۵، ص۴۱۴-۴۱۵، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۵ق/۱۹۶۶م.

[۱۵] کندی، محمد بن یوسف، الولاه و کتاب القضاه، ج۱، ص۵۲۴، به کوشش روون گِست، بیروت، ۱۹۰۸م.

و در دمشق از محمد بن اسماعیل بن علیه ، محمد بن عبدالرحمن بن اشعث ، ابوبکر ابن اخت جعفی و ابن ابی اسامه حلبی حدیث شنیده است.

[۱۶] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۴، ص۶۷۸، عمان، دارالبشیر.

[۱۷] ابوبشر دولابی، محمد بن احمد، الکنی والاسماء، ج۱، ص۶۶، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۸ق/۱۹۶۸م.

[۱۸] ابوبشر دولابی، محمد بن احمد، الذریه الطاهره، ص۸۳ به کوشش محمدجواد حسینی جلالی، قم، ۱۴۰۷ق.

۴ – سفر به مصر

ابوبشر در حدود سال ۲۶۰ق به مصر رفت و در آن‌جا اقامت گزید. او در مصر ضمن پرداختن به پیش «وراقی» از دانش اندوختن و دانش آموختن غفلت نورزید

[۱۹] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۴، ص۶۷۹، عمان، دارالبشیر.

[۲۰] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۵، ص۴۱۴-۴۱۵ ، عمان، دارالبشیر.

؛.

[۲۱] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۴۲، حیدرآباد دکن، ۱۳۳۱ق.

۵ – شاگردان

کسان زیادی همچون طبرانی، ابن حبّان، ابن عدی، کندی، ابن مقری، حسن بن رشیق عسکری و ابوبکر احمد بن محمد مهندس از او روایت کرده‌اند.

[۲۲] طبرانی، سلیمان بن احمد، المعجم الصغیر، ج۲، ص۷، به کوشش عبدالرحمن محمد عثمان، قاهره، ۱۳۸۸ق/۱۹۶۸م.

[۲۳] ابن عدی، عبداللـه، الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۷، ص۲۴۸۲-۲۴۸۳، بیروت، ۱۴۰۵ق/۱۹۸۵م.

[۲۴] کندی، محمد بن یوسف، الولاه و کتاب القضاه، ج۱، ص۷۳، به کوشش روون گِست، بیروت، ۱۹۰۸م.

[۲۵] کندی، محمد بن یوسف، الولاه و کتاب القضاه، ج۱، ص۳۱۸، به کوشش روون گِست، بیروت، ۱۹۰۸م.

[۲۶] ابن عساکر، علی بن حسن، ج۱۴، ص۶۷۸، تاریخ مدینه دمشق، عمان، دارالبشیر.

[۲۷] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۵، ص۴۱۴-۴۱۵، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۵ق/۱۹۶۶م.

۶ – وفات

ابوبشر هنگامی که عازم حج بود، بین مکه و مدینه در محلی به نام «عرج» یا در ذوالحلیفه درگذشت.

[۲۸] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۴، ص۶۷۹، عمان، دارالبش