توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تعریض (ادبیات فارسی) ۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تعریض (ادبیات فارسی) ۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تعریض (ادبیات فارسی) ۲۰ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل تعریض (ادبیات فارسی) ۲۰ اسلاید در PowerPoint

برای اصطلاحات مشابه، تعریض (علوم دیگر) را ببینید.

تعریض در لغت عرب از ریشه‌ی عرض‌الشیئ به معنای آشکار کردن است.

فهرست مندرجات

۱ – تعریض
۱.۱ – معنای لغوی
۱.۲ – معنای اصطلاحی
۲ – توضیح
۳ – نمونه‌های تعریض
۳.۱ – اول
۳.۲ – دوم
۳.۳ – سوم
۳.۴ – چهارم
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریض

۱.۱ – معنای لغوی

تعریض در لغت عرب از ریشه‌ی عرض‌الشیئ به معنای آشکار کردن است؛ اما در باب تفعیل معنای ضد ریشه را می‌یابد و به دو مفهوم پنهان کردن و پوشیدن و آشکار نگفتن است؛ چون یکی از کارکردهای باب تفعیل، تبدیل کلمه به ضد معنای ریشه است.

۱.۲ – معنای اصطلاحی

و در اصطلاح، آوردن سخن به‌گونه‌ای است که معنای اولیه‌ی آن مورد نظر نباشد؛ بلکه معنای ثانوی و عمیق‌تر آن ‌که گوینده نمی‌خواهد مستقیم بگوید، در نظر است. نویسنده یا شاعر به دلایل بسیار نمی‌خواهد موضوع و مطلب را مستقیم به مخاطب بگوید، بنابراین کلام را به گونه‌ای می‌آورد تا در عین گفتن مطلب، صریح حرف خود را نزده باشد.

۲ – توضیح

تعریض، در واقع نوعی کنایه است؛ اما کنایه‌ای که معنای اولیه مراد گوینده نیست حتی اگر درست هم باشد.

[۱] بدیع نو، محبتی، مهدی؛ تهران، سخن، ۱۳۸۰، چ اول، ص ۱۰۰.

به‌ بیانی‌ دیگر تعریض، کنایه‌یی خصوصی است که بین دو نفر رد و بدل می‌شود و معمولا برای دیگران چندان آشکار نیست یا اساسا در نظر دیگران تعریض محسوب نمی‌شود. این نوع کنایه، جمله یا عبارتی است که به شکل هشدار یا نکوهش و مسخره کردن باشد، و ازاین‌رو مخاطب را آزرده می‌کند و در عرف می‌گویند: «فلانی به فلانی گوشه زد».

[۲] بیان و بدیع، شمیسا، سیروس؛ تهران، فردوس، چ دوم، ص ۹۸.

۳ – نمونه‌های تعریض

نمونه‌های تعریض، بسیار فراوان است و در حقیقت می‌توان گفت که حد و حدودی ندارد.

۳.۱ – اول

گاهی یک جمله‌ی اخباری که در حکم یک اصل اخلاقی است، ممکن است در مورد کسی تعریض باشد، اما برای دیگران جنبه‌ی ارشادی داشته باشد؛ مثلا این جمله: « مسلمان کسی است که مسلمانان دیگر، از دست و زبان او در امان باشند» که این خود، یک شعار اخلاقی است، اما اگر در میان مخاطبان، شخصی موذی و آزارپیشه باشد، آن را تعریضی به خود تلقی می‌کند. هم‌چنین اگر به کسی که تقاضای شما را در کمک، رد کرده باشد بگویید:

دوست آن باشد که گیرد دست دوست ••• در پریشان حالی و درماندگی

به او گوشه زده‌اید.
پس، گاهی اوقات ممکن است تعریض جنبه‌ی خصوصی داشته باشد.

۳.۲ – دوم

در ادبیات قدیم ما، گاهی بدون این‌که اسم خاصی را ذکر کنند، از اعمال و صفات نکوهیده او سخن می‌گویند و ممکن است که شخص خاصی را در نظر داشته‌اند:
صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد ••• بنیاد مکر با فلک حقه باز کرد (حافظ)

در این بیت، بعید نیست که مراد از صوفی، شخص خاصی بوده باشد.

۳.۳ – سوم

نوعی از تعریض این است که، عکس، اعمال یا صفات کسی را ذکر کنیم و در این صورت تعریض به طنز و سخره نزدیک‌تر می‌شود؛ مثلا درباره‌ی کودکی که در درس تنبل است بگوییم: او همیشه شاگرد اول است. یا به ظالمی، عادل بگوییم.

[۳] بیان، شمیسا، سیروس؛ تهران، مجید و