توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل باز (عرفان) ۵۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل باز (عرفان) ۵۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل باز (عرفان) ۵۷ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل باز (عرفان) ۵۷ اسلاید در PowerPoint

باز نماد بخت، شرف و همت عالی می‌باشد. ازینرو، گاهی در مقابل جانوران پست یا شوم آورده می‌شود.

[۱] محمد بن موسی دمیری، حیوه الحیوان الکبری، ج۱، ص۱۵۴، قاهره ۱۹۷۰، چاپ افست قم ۱۳۶۴ش.

[۲] ایرانشاه بن ابی الخیر، بهمن نامه، چاپ رحیم عفیفی، تهران ۱۳۷۰ ش.

[۳] محمد بن منور، اسرار التوحید فی مقامات الشیخ ابی سعید، ج۱، ص۱۶۸، چاپ محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران ۱۳۶۶ ش.

[۴] مصلح بن عبدالله سعدی، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، ج۱، ص۲۱۵، چاپ مظاهر مصفا، تهران ۱۳۴۰ ش.

[۵] مصلح بن عبدالله سعدی، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، ج۱، ص۴۸۵، چاپ مظاهر مصفا، تهران ۱۳۴۰ ش.

[۶] مصلح بن عبدالله سعدی، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، ج۱، ص۶۰۱ ـ ۶۰۲، چاپ مظاهر مصفا، تهران ۱۳۴۰ ش.

[۷] ، مصلح بن عبدالله سعدی، ج۱، ص۶۹۱، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، چاپ مظاهر مصفا، تهران ۱۳۴۰ ش.

[۸] مصلح بن عبدالله سعدی، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، ج۱، ص۷۲۰، چاپ مظاهر مصفا، تهران ۱۳۴۰ ش.

[۹] مصلح بن عبدالله سعدی، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، ج۱، ص۷۴۲، چاپ مظاهر مصفا، تهران ۱۳۴۰ ش.

[۱۰] مصلح بن عبدالله سعدی، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، ج۱، ص۸۰۰، چاپ مظاهر مصفا، تهران ۱۳۴۰ ش.

[۱۱] مصلح بن عبدالله سعدی، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، ج۱، ص۸۳۰، چاپ مظاهر مصفا، تهران ۱۳۴۰ ش.

[۱۲] مصلح بن عبدالله سعدی، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، ج۱، ص۸۶۰، چاپ مظاهر مصفا، تهران ۱۳۴۰ ش.

[۱۳] شمس الدین محمد حافظ، دیوان، ج۱، ص۳۴۶، چاپ قزوینی و غنی، تهران ۱۳۶۸ ش.

در بُندَهِش، حکمت آفرینش باز سپید، نابودی مار پردار ـ که موجب مرگ مردم می‌شود ـ است.

[۱۴] بندهش، (گردآوری) فرنبغ دادگی، ج۱، ص۹۹، ترجمه مهرداد بهار، تهران ۱۳۶۹ ش.

[۱۵] (گردآوری) فرنبغ دادگی، ترجمه مهرداد بهار، تهران ۱۳۶۹ ش.

فهرست مندرجات

۱ – جایگاه باز در میان جانوران
۲ – باز در ادب فارسی
۳ – تعابیر دیگر باز
۴ – باز در تعابیر عرفانی
۵ – تماثیل باز به نفس
۶ – فهرست منابع
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – جایگاه باز در میان جانوران

و این امر، باز را، که به منزله فرّه کیانی است، در مقابل سایه اهریمنی مار قرار می‌دهد. همچنین باز، شاه جانوران گوشتخوار و همدم و مختص پادشاهان تلقی شده است. در نظر عامه، دیدن باز در خواب، بر سلطنت و امارت، دلالت دارد.

[۱۶] محمد بن موسی دمیری، حیوه الحیوان الکبری، ج۱، ص۱۵۷، قاهره ۱۹۷۰، چاپ افست قم ۱۳۶۴ش.

صاحب نوروزنامه می‌گوید: پادشاهان دیدار آن را به فال نیک دارند و گفته اند: چون باز بسهولت بر دست پادشاه نشیند و روی سوی او کند، دلیل آن است که پادشاه به ولایتی نو دست یابد؛ و چون هنگام برخاستن سر فرود آرد و سپس سر بر دارد، دلیل بر ضعف کار مُلک باشد؛ و چون به آسمان بسیار نگرد، دل‌مشغولی پدید آید؛ و اگر میان دو باز در شکارگاه جنگ واقع شود، دشمنی نو پدیدار گردد.

[۱۷] عمر بن ابراهیم خیام، نوروزنامه، ج۱، ص۶۷ ـ ۶۸، چاپ علی حصوری، تهران ۱۳۵۷ ش.

۲ – باز در ادب فارسی

در ادب فارسی، نخجیر کار محتشمان به شمار رفته و گفته شده است که شاهان با باز و چرغ و شاهین ـ دو نوع دیگر از باز ـ و نیز یوز و سگ شکار می‌کردند.

[۱۸] ایرانشاه بن ابی الخیر، بهمن نامه، چاپ رحیم عفیفی، تهران ۱۳۷۰ ش.

[۱۹] ایرانشاه بن ابی الخیر، بهمن نامه، چاپ رحیم عفیفی، تهران ۱۳۷۰ ش.

[۲۰] ایرانشاه بن ابی الخیر، بهمن نامه، چاپ رحیم عفیفی، تهران ۱۳۷۰ ش.

[۲۱] ایرانشاه بن ابی الخیر، بهمن نامه، چاپ رحیم عفیفی، تهران ۱۳۷۰ ش.

[۲۲] کیکاوس بن اسکندر عنصرالمعالی، قابوس نامه، ج۱، ص۹۵، چاپ غلامحسین یوسفی، تهران ۱۳۶۴ ش.

عنصرالمعالی پادشاهان را در نخجیر باز دو گونه دانسته است: ملوک خراسان که باز را به دست خود نپرانند، و ملوک عراق که آن را به دست خود پرانند؛ و توصیه می‌کند که پادشاه یک باز را دوبار نباید بپراند.

[۲۳] کیکاوس بن اسکندر عنصرالمعالی، قابوس نامه، ج۱، ص۹۵، چاپ غلامحسین یوسفی، تهران ۱۳۶۴ ش.

تربیت خاصّ باز نیز در ادب فارسی مطرح است: پس از صید، چشمان آن را می‌دوزند تا با عادات پیشین خود بیگانه شود و به جایگاه جدید خود و بازدار خوگیرد، و بر اثر ریاضت و چشم دوختن از تعلقات، شایسته دست سلطان شود.

[۲۴] مجدود بن آدم سنایی، حدیقه الحقیقه و شریعه الطریقه، ج۱، ص۱۵۹، چاپ مدرس رضوی، تهران ۱۳۵۹ ش.

[۲۵] مصلح بن عبدالله سعدی، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، ج۱، ص۱۴۸، چاپ مظاهر مصفا، تهران ۱۳۴۰ ش.

[۲۶] مصلح بن عبدالله سعدی، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، ج۱، ص۵۱۹، چاپ مظاهر مصفا، تهران ۱۳۴۰ ش.

[۲۷] مصلح بن عبدالله سعدی، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، ج۱، ص۵۶۱، چاپ مظاهر مصفا، تهران ۱۳۴۰ ش.

۳ – تعابیر دیگر باز

قدما انواع این پرنده را باز، زرق، باشه (باشق)، بیدق، صقر (چرغ، چرخ) دانسته و تنها ماده آن را باز خوانده‌اند که در صید، قدرت و جسارت بیشتری از نر خود دارد و کمتر بیمار می‌شود.

[۲۸] محمد بن محمود طوسی، عجایب المخلوقات، ج۱، ص۵۱۹، چاپ منوچهر ستوده، تهران ۱۳۴۵ ش.

[۲۹] زکریا بن محمد قزوینی، عجائب المخلوقات و غرائب الموجودات، ج۱، ص۳۵۹، بیروت (بی تا).

[۳۰] محمد بن موسی دمیری، حیوه الحیوان الکبری، ج۱، ص۱۵۳ـ ۱۵۴، قاهره ۱۹۷۰، چاپ افست قم ۱۳۶۴ش.

نیز گفته اند: بهترین نوع باز آن است که فراخ چشم، سرخ چشم، تیز چشم، دراز گردن، سینه پهن، سخت گوشت، کم پر، سیاه ناخن، قوی انگشت و سبز پای باشد.

[۳۱] محمد بن موسی دمیری، حیوه الحیوان الکبری، ج۱، ص۱۵۴، قاهره ۱۹۷۰، چاپ افست قم ۱۳۶۴ش.

[۳۲] عمربن ابراهیم خیام، نوروزنامه، ج۱، ص۶۹، چاپ علی حصوری، تهران ۱۳۵۷ ش.

همچنین باز سپید را، از نظر سهولت ریاضت و قدرت جسمانی، بهترین نوع این پرنده دانسته اند.

[۳۳] محمد بن محمود طوسی، عجایب المخلوقات، ج۱، ص۵۲۰، چاپ منوچهر ستوده، تهران ۱۳۴۵ ش.

[۳۴] زکری بن محمد قزوینی، عجائب المخلوقات و غرائب الموجودات، ج۱، ص۳۵۹، بیروت (بی تا).

[۳۵] عمربن ابراهیم خیام، نوروزنامه، ج۱، ص۶۹، چاپ علی حصوری، تهران ۱۳۵۷ ش.

[۳۶] جلال الدین محمد بن محمد مولوی، ج۱، ص۴۰۲،بیت ۲۷۸۸، مثنوی معنوی، تصحیح نیکلسون، چاپ پورجوادی، تهران ۱۳۶۳ ش.

[۳۷] مصلح بن عبدالله سعدی، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، ج۱، ص۷۴۲، چاپ مظاهر مصفا، تهران ۱۳۴۰ ش.

[۳۸] شمس الدین محمد حافظ، دیوان، ج۱، ص۲۱۵، چاپ قزوینی و غنی، تهران ۱۳۶۸ ش.

در نظر آنان، باز موجودی است مضطرب، گرم مزاج، کم طاقت در برابر تشنگی، سبکبال، تیز پرواز، وفادار، زیرک، تیزبین، متکبر، تنگ خُلق، و نیز دارای صفات شاهانه ای چون بزرگمنشی، نازکی و پاکیزگی.

[۳۹] محمد بن محمود طوسی، عجایب المخلوقات، ج۱، ص۵۲۰، چاپ منوچهر ستوده، تهران ۱۳۴۵ ش.

[۴۰] محمد بن موسی دمیری، حیوه الحیوان الکبری، ج۱، ص۱۵۴، قاهره ۱۹۷۰، چاپ افست قم ۱۳۶۴ش.

[۴۱] عمر بن ابراهیم خیام، نوروزنامه، ج۱، ص۶۷، چاپ علی حصوری، تهران ۱۳۵۷ ش.

۴ – باز در تعابیر عرفانی

در برخی از آثار عرفانی، باز تمثیل روح و نفس ناطقه است و عرفا آن را سالکی اسیر زندان تن دانسته‌اند که با ریاضت، سلوک، چشم دوختن از تعلقات و به یاری پیر یا عقل فعال (عقل دهم)، باید قفس تن را بشکند و به عالم مثال اعلا عروج کند

[۴۲] اسماعیل بن محمد مستملی، شرح التعرف لمذهب التصوف، ج۱، ص۱۲۰۲، چاپ محمد روشن، تهران ۱۳۶۳ـ ۱۳۶۵ش.

[۴۳] علی بن عثمان هجویری، کشف المحجوب، ص ۲۵۳ ـ ۲۵۴، چاپ ژوکوفسکی، لنینگراد ۱۹۲۶، چاپ افست تهران ۱۳۵۸ ش.

[۴۴] محمدبن محمد غزالی، کیمیای سعادت، ج۲، ص۲۲، چاپ حسین خدیو جم، تهران ۱۳۶۱ ش.

[۴۵] مجدودبن آدم سنایی، حدیقه الحقیقه و شریعه الطریقه، ج۱، ص۱۵۹ ـ ۱۶۰، چاپ مدرس رضوی، تهران ۱۳۵۹ ش.

[۴۶] محمدبن ابراهیم عطار، منطق الطیر، ج۱، ص۴۲، چاپ محمد جواد مشکور، تبریز (تاریخ مقدمه ۱۳۳۷ ش).

[۴۷] محمدبن ابراهیم عطار، منطق الطیر، ج۱، ص۴۵، چاپ محمد جواد مشکور، تبریز (تاریخ مقدمه ۱۳۳۷ ش).

[۴۸] محمدبن ابراهیم عطار، منطق الطیر، ج۱، ص۶۳ ـ ۶۴، چاپ محمد جواد مشکور، تبریز (تاریخ مقدمه ۱۳۳۷ ش).

[۴۹] عزیزالدین بن محمد نسفی، مجموعه رسائل مشهور به کتاب الانسان الکامل، ج۱، ص۹۹، چاپ ماریژان موله، تهران ۱۳۴۱ ش.

[۵۰] جلال الدین محمد بن محمد مولوی، مثنوی معنوی، ج۲، ص۴۳۴ ـ ۴۳۵، تصحیح نیکلسون، چاپ پورجوادی، تهران ۱۳۶۳ ش.

[۵۱] جعفر سجادی، فرهنگ معارف اسلامی، ج۱، ص۳۷۶، تهران ۱۳۶۲ ـ ۱۳۶۳ ش.

ازاینرو سالک باید از راه ریاضت، نفس ناطقه انسانی را بر نفس حیوانی غلبه دهد؛ و چون مخلوق با خالق سنخیت و مجانست ندارد، باید وجود و صفات او در ذات حق فانی شود.

[۵۲] اسماعیل بن محمد مستملی، شرح التعرف لمذهب التصوف، ج۱، ص۲۲۶ ـ ۲۲۷، چاپ محمد روشن،