توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام ۷۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام ۷۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام ۷۵ اسلاید در PowerPoint :

افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام (کتاب)

افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام مع تعلیقه المسمی باتمام الکلام کتابی پربرگ در سیاست، تاریخ، جغرافیا و فرهنگ مکه، نوشته عبدالله بن محمد غازی (م. ۱۳۶۵ق.) می‌باشد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی اجمالی کتاب
۲ – معرفی اجمالی مؤلف
۳ – گزارش محتوا
۴ – منابع تحقیق مؤلف
۵ – روش تحقیق مؤلف
۶ – استنادها به کتاب
۷ – فضایل مکه
۸ – گورستان معلات
۹ – حکمرانان مکه
۱۰ – وقایع سیاسی دوران غازی
۱۱ – سال‌شمار اخبار مکه
۱۲ – گزارش‌های جغرافیایی
۱۳ – ذیل‌های نگاشته شده کتاب
۱۴ – فهرست‌های مصحح
۱۵ – چاپ‌ها
۱۶ – منابع مقاله
۱۷ – پانویس
۱۸ – منبع

۱ – معرفی اجمالی کتاب

نام کامل این کتاب افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام مع تعلیقه المسمی باتمام الکلام است که آگاهی‌هایی پر شمار در تاریخ محلی مکه، به ویژه تاریخ سیاسی این شهر، در بر دارد. گزارش‌های گسترده و دقیق نویسنده از دوران خود که مشتمل بر آگاهی‌های سیاسی اواخر سده سیزدهم و اوایل سده چهاردهم ق. و رویدادهایی مانند فروپاشی دولت عثمانی و روی کار آمدن دولت سعودی است، از آگاهی‌های مهم این کتاب شمرده می‌شود.

۲ – معرفی اجمالی مؤلف

عبدالله از دانشمندان حنفی سده چهاردهم ق. است. وی به سال ۱۲۹۰

[۱] معجم المؤلفین، ج۶، ص۱۳۵.

[۲] الاعلام، ج۴، ص۱۳۴.

یا ۱۲۹۱ق.

[۳] التاریخ القویم، ج۱، ص۲۲.

در مکه زاده شد. پدرش از درجه داران ارتش هند بود که ضد استعمار انگلیس مبارزه کرد. وی برای حج عازم مکه شد و در منطقه‌ای به نام جبل هندی در مکه اقامت گزید و بر اثر حضورش در یکی از نبرد‌ها، از دولت عثمانی لقب غازی گرفت.

[۴] افاده الانام، ص۱۰، «مقدمه محقق».

عبدالله دانش‌های گوناگون مانند فقه، حدیث، تفسیر و حساب را در مکه آموخت. وی نخستین آموزش‌ها را در مدرسه صولتیه نزد استادانی چون شیخ عبدالسبحان بن شیخ خادم و شیخ حضرت نور افغانی (م. ۱۳۲۱ق.) فرا گرفت و کنار آن در حلقات درس استادان مسجدالحرام از جمله شیخ تفضل الحق الخیاط المرشد آبادی (م. ۱۳۳۸ق.) حضور یافت.

[۵] نشر الریاحین، ج۱، ص۳۱۰.

[۶] اعلام المکیین، ج۲، ص۷۰۴.

وی بیش از هر چیز در حدیث و تاریخ مهارت یافت و از مشایخ بزرگ حدیث فراوان بهره برد

[۷] افاده الانام، ص۱۸-۳۵، «مقدمه محقق».

و اجازه گزارش حدیث گرفت

[۸] اعلام المکیین، ج۲، ص۷۰۴.

تا آن جا که به سبب گزارش روایت‌های فراوان از محدثان و مهارت در دانش حدیث، به او لقب «مسند» دادند.

[۹] العلماء و الادباء، ص۱۱۹-۱۲۱.

او در معرفی استادان خود، کتابی با عنوان تنشیط الفؤاد من تذکار الاسناد نگاشته است. مسئولیت کتابخانه مدرسه صولتیه و تدریس در مسجدالحرام، بخشی از زندگانی علمی وی را تشکیل می‌داد.

[۱۰] التاریخ القویم، ج۱، ص۲۲.

[۱۱] اعلام المکیین، ج۲، ص۷۰۴.

در این دوره، کسانی مانند سید ابوبکر بن احمد بن حسین حبشی علوی (م. ۱۳۷۴ق.) و شیخ محمد یاسین فادانی مکی (م. ۱۴۱۰ق.) از او دانش آموختند.

[۱۲] افاده الانام، ص۳۷-۴۲، «مقدمه محقق».

[۱۳] اعلام المکیین، ج۲، ص۷۰۴.

گویا مطالعه و نسخه برداری کتاب‌های تاریخی و حدیثی این کتابخانه، دستمایه او برای تالیف آثارش به ویژه کتاب افاده الانام شد. غازی آثاری گوناگون در فقه و حدیث و تاریخ دارد. کتاب نظم الدرر فی تراجم علماء مکه من القرن العاشر الی القرن الرابع عشر از دیگر آثار تاریخی او است.

[۱۴] معجم المؤلفین، ج۶، ص۱۳۶.

[۱۵] نشر الریاحین، ج۱، ص۳۰۹.

[۱۶] الاعلام، ج۴، ص۱۳۴.

او برای گذران زندگی، کنار تدریس و تالیف، در مغازه‌ای کوچک نزدیک مسجدالحرام به فروش نوشت افزار پرداخت.

[۱۷] التاریخ القویم، ج۱، ص۲۲.

۳ – گزارش محتوا

غازی کتابش را با مقدمه‌ای پردامنه در معرفی منابعی آغاز می‌کند که از آن‌ها در نگارش این اثر، بهره برده است. او هنگام یادکرد هر یک از منابع، به شرح حال نویسندگان و دیگر آثارشان می‌پردازد.

[۱۸] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، مقدمه مؤلف، ص۱۳۳ـ۱۵۵.

البته این شمارش را ناتمام رها کرده و ادامه آن را به پایان کتاب وا نهاده است، اگر چه از ذکر منابع در پایان کتاب اثری به چشم نمی‌خورد. بدین رو، محقق کتاب، عبدالله بن دهیش، این کار را تمام کرده و منابع و مصادر افاده الانام را در ۱۸۱ بند بیان نموده است.

[۱۹] افاده الانام، ص۸۵-۱۰۱، «مقدمه محقق».

افاده الانام در ۱۰ باب و هفت جلد سامان یافته است. باب‌های یکم تا نهم که به آگاهی‌های تاریخی و جغرافیایی مکه پرداخته است، جلدهای اول و دوم را در بر گرفته و باب دهم که به امیران مکه اشاره دارد، جلدهای سوم تا ششم افاده الانام را به خود اختصاص داده است.

۴ – منابع تحقیق مؤلف

دیده‌ها و شنیده‌های نویسنده، از دیگر منابع کتاب به شمار می‌روند که بر غنای آگاهی‌های افاده الانام افزوده‌اند. غازی شنیده‌های خویش را گاه از پدرش محمد غازی (برای نمونه به این منبع رجوع شود:

[۲۰] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۸.

[۲۱] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۹۲.

) و گاه از مشایخ خود چون شیخ عبدالحق گزارش کرده است. گستردگی مصادر و منابع و اشتمال بر انبوهی از آگاهی‌های تاریخی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، جغرافیایی و نظامی سبب شده که از این کتاب با عنوان دانشنامه‌ای از گزارش‌ها و آگاهی‌های مکه تعبیر شود.

[۲۲] العلماء و الادباء، ص۱۲۱.

[۲۳] اعلام المکیین، ج۴، ص۹۳-۹۶.

۵ – روش تحقیق مؤلف

غازی افزون بر تبویب و فصل بندی دقیق و منطقی کتاب، هر چه را که از نویسندگان پیش از خود درباره موضوعی آمده، گرد آوری و گزارش کرده و برای مستندسازی این گزارش‌ها معمولا نام کتاب یا مؤلفش (برای نمونه به این منبع رجوع شود:

[۲۴] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۸ـ۹.

) را در آغاز هر گزارش آورده است.

[۲۵] اعلام المکیین، ج۴، ص۹۳-۹۶.

[۲۶] افاده الانام، ص۷۵، «مقدمه محقق».

غازی حدیث‌های کتابش را گاه با سلسله اسناد راویان (برای نمونه به این منبع رجوع شود:

[۲۷] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۱، ص۱۶۹.

) و گاه بدون استناد یاد می‌کند. او در بیان احکام فقهی حج و حرم، بدون ترجیح هیچ مذهبی، فقط به ذکر باورهای مذاهب می‌پردازد. (برای نمونه به این منبع رجوع شود:

[۲۸] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۱، ص۶۵۴.

) اما در مباحث تفسیری، افزون بر یادکردن از سخنان مفسران، سخنی را در آن میان برمی گزیند. (برای نمونه به این منبع رجوع شود:

[۲۹] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۱، ص۱۶۳ـ۱۶۴.

)

۶ – استنادها به کتاب

آثار بعدی تاریخ مکه به گزارش‌های این کتاب استناد کرده‌اند که از آن جمله التاریخ القویم لمکه و بیت الله الکریم نوشته محمد طاهر کردی است.

[۳۰] برای نمونه: التاریخ القویم، ج۲، ص۵۷، ۲۰۶.

این کتاب هم زمان با افاده الانام نگارش یافته و هر دو از کتاب‌های متاخر و پر برگ تاریخ مکه به شمار می‌روند؛ با این تفاوت که کردی در نگارش کتابش از یادکرد نبرد‌ها و رخدادهای سیاسی دوری کرده و علت آن را ناآگاهی به امور سیاسی و پدید آمدن زمینه غیبت از افراد دانسته است،

[۳۱] التاریخ القویم، ج۱، ص۱۲-۱۳.

در حالی که افاده الانام بیش از هر چیز به امور سیاسی توجه دارد. تاریخ مکه احمد سباعی یکی دیگر از این آثار است که حجم وسیعی از آگاهی‌های آن برگرفته از افاده الانام است.

[۳۲] تاریخ مکه، ص۲۸۹.

[۳۳] تاریخ مکه، ص۳۳۹.

[۳۴] تاریخ مکه، ص۴۵۱.

افاده الانام اگر چه از لحاظ نگارش بر این دو مقدم است، بعدا به چاپ رسیده است. از این رو، این آثار به نسخه خطی افاده الانام استناد کرده‌اند.

[۳۵] التاریخ القویم، ج۲، ص۵۷.

۷ – فضایل مکه

غازی افزون بر مقدمه‌ای در یادکرد منابع و مصادر، مقدمه‌ای دیگر را در فضیلت‌ها، عظمت و نام‌های مکه نگاشته

[۳۶] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، مقدمه مؤلف، ص۱۶۳ـ۲۰۳.

و سپس در ۱۰ باب و یک خاتمه، کتابش را سامان داده است. او در آغاز به تاریخ کهن مکه پرداخته و آگاهی‌هایی گسترده از موضوعات گوناگون به پشتوانه منابع فراوان گرد آورده و گاه اخبار مربوط به زمان خود را نیز به آن‌ها افزوده است. (برای نمونه به این منبع رجوع شود:

[۳۷] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۸.

) مباحث بخش تاریخی و فرهنگی افاده الانام عبارتند از: ساخت و سازها و تعمیرهای کعبه،

[۳۸] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۱، ص۲۸۴ـ۴۲۰.

مسجدالحرام (برای نمونه به این منبع رجوع شود:

[۳۹] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۱، ص۶۷۰.

) و دیگر مکان‌ها، اندازه و مساحت جای‌ها و مکان‌های حج و حرم (برای نمونه به این منبع رجوع شود:

[۴۰] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۱، ص۴۲۰ـ۴۲۳.

)، فضیلت حطیم،

[۴۱] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۱، ص۵۶۶.

حجرالاسود

[۴۲] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۱، ص۵۳۰.

و دیگر مکان‌های متبرک،

[۴۳] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۱، ص۵۷۱.

کوه‌ها،

[۴۴] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۵ـ۳۷.

مساجد،

[۴۵] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۳۷ـ۶۷.

آرامگاه‌ها،

[۴۶] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۱۴۵ـ۲۸۱.

چشمه‌ها

[۴۷] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۲۸۱ـ۳۵۵.

و چاه‌های مکه،

[۴۸] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۳۵۸ـ۳۶۴.

سیل‌ها

[۴۹] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۳۹۴ـ۴۳۹.

و فتنه‌های رخ داده در مکه،

[۵۰] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۴۶۲ـ۵۱۱.

عادات مردم مکه در ماه رجب

[۵۱] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۵۱۴.

و ذی حجه

[۵۲] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۵۱۶.

و همچنین برخی عادت‌های خطیبان جمعه

[۵۳] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۵۱۱ـ۵۱۳.

و چگونگی برپایی نماز جماعت در مسجدالحرام.

[۵۴] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۵۱۶ـ۵۲۵.

۸ – گورستان معلات

غازی در یادکرد از دانشمندانی که در گورستان معلات دفن شده‌اند، به شرح حال آن‌ها پرداخته و به برخی از آنان توجه فراوان کرده و افزون بر شرح حال دقیق آن‌ها، فهرست آثارشان را آورده است. برای مثال، به فاسی و کتاب هایش بیش از همه توجه کرده است.

[۵۵] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۱۶۹ـ۲۶۰.

تاریخ حج گزاری خلفا، بزرگان و امیران و بیان صدقات و کارهای ایشان در مکه، از دیگر آگاهی‌های کتاب هستند.

[۵۶] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، ج۲، ص۶۳۷ـ۷۳۴.

۹ – حکمرانان مکه

فهرست حکمرانان مکه، بخشی انبوه از این کتاب را به خود اختصاص داده است. او این گزارش را از هنگام فتح مکه آغاز کرده و سپس به حکمرانان مکه در دوران خلفای راشدین، اموی و عباسی پرداخته و آن گاه، به دولت اشراف مکه در چهار طبقه موسویون، سلیمانیون، هاشمیون و آل قتاده اشاره کرده است. وی همه رخدادهای دوره حکومت هر حکمران همچون فتنه‌ها، نبرد‌ها، و نامه نگاری‌ها را در این بخش یاد کرده است.

[۵۷] افاده الانام بذکر اخبار بلد الله الحرام، جلد ۳ـ۴.

آن چه به این اثر ارزشی ویژه بخشیده و بخش عمده‌ای از آن را به خود اختصاص داده، آگاهی‌های ارزشمند نویسنده از اوضاع سیاسی روزگار خود، یعنی اواخر سده سیزدهم و اوایل سده چهاردهم ق. است. در این دوران، اتفاقا