توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابوعبدالله حذیفه بن یمان ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابوعبدالله حذیفه بن یمان ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابوعبدالله حذیفه بن یمان ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

حذیفه بن یمان

‌

برای دیگر کاربردها، حذیفه (ابهام‌زدایی) را ببینید.

ابوعبداللّه حُذَیفه بن یمان (متوفای ۳۶ق)، ملقب به صاحب سر (رازدار)، از صحابه مشهور پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و از اصحاب و شیعیان خاص حضرت علی (علیه‌السلام) بود.
او از نخستین اسلام‌آورندگان بوده و در جنگ‌های بدر، احد، خندق و غزوات پیامبر شرکت داشت. وی با عمار پیمان برادری داشته و در زمان خلافت خلیفه دوم حاکم بر مدائن بود. او در فتوحات شهرهای ایران در دوره خلفا شرکت داشته و از فرماندهان جنگ نهاوند بود. حذیفه از ناقلان روایت بوده و روایاتی از او درباره شان و منزلت امام علی (علیه‌السلام) و امامان معصومین (علیهم‌السلام) نقل شده است. او در خاکسپاری حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) و ابوذر شرکت داشت و از شرکت‌کنندگان در جنگ صفین بود.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی اجمالی
۲ – پدر
۳ – انتساب به انصار
۴ – شرکت در جنگ احد
۵ – همراهی در غزوات
۶ – پیمان برادری با عمار
۷ – حکومت بر مدائن
۸ – وفات
۹ – سکونت اولاد در مدائن
۱۰ – ملقب به صاحب سرّ
۱۱ – خصوصیات
۱۲ – فاتح شهرهای ایران
۱۳ – فعالیت‌ها
۱۴ – شخصیّت معنوی
۱۵ – ولایت‌مداری
۱۶ – شرکت در جنگ صفین
۱۷ – فهرست منابع
۱۸ – پانویس
۱۹ – منبع

۱ – معرفی اجمالی

ابوعبداللّه حُذَیفه بن یمان، ملقب به صاحب سر (رازدار)، از صحابه مشهور رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و از اصحاب امام علی (علیه‌السلام) بود.

۲ – پدر

پدر حذیفه، حِسْل یا حُسَیل، از قبیله قبیله عَبْس یمن، و مشهور به یمان بود.

[۱] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۱۷.

[۲] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۳۲۰.

[۳] ابن ‌اثیر، علی بن ابی‌الکرم، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج۱، ص۳۹۰.

این واژه در اصل، یمانی، یعنی منسوب به یمن، بوده

[۴] ابن ‌اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۴۱۷.

سپس «ی» نسبت از آن حذف شده است.
یمان (پدر حذیفه) پیش از ظهور اسلام، به مدینه رفت و با خاندان عبدالاشهل، از شاخه اوس، هم‌پیمان شد و رباب، دختر کعب، را از آن خاندان به همسری برگزید.

[۵] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۱۷.

[۶] ابن ‌اثیر، علی بن ابی‌الکرم، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج۱، ص۳۹۰.

یمان، از رباب جز حذیفه، سه پسر دیگر به نام‌های سعد،

[۷] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۲۱۵.

صفوان

[۸] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۱۷.

و مُدْلج

[۹] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۳۴۲.

و دخترانی به نام‌های لیلی،

[۱۰] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۴۱.

سلمه

[۱۱] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۴۱.

و فاطمه

[۱۲] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۳۲۵.

داشت.

[۱۳] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۳۲۰.

۳ – انتساب به انصار

حذیفه که از نخستین اسلام‌آورندگان بود.

[۱۴] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۲۵۰.

حذیفه به همراه پدرش برای شرکت در جنگ، به سوی مدینه حرکت کرد. در میان راه، مشرکان آن دو را دستگیر کردند و از ایشان پیمان گرفتند که در جنگ بدر، شرکت نکنند و سپس آنان را رها ساختند. آن دو، به فرمان رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، بر پیمان خود وفادار ماندند و در جنگ بدر، شرکت نکردند.

[۱۵] ابن ‌اثیر، علی بن ابی‌الکرم، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج۱، ص۳۹۱.

[۱۶] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۱۷.

به همین سبب (که در بالا گفته شد)، درباره اینکه وی از مهاجران یا انصار بود اختلاف ‌نظر وجود دارد. نوشته‌اند که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، حذیفه را در این‌باره مخیر فرمود و او انتساب به انصار را برگزید

[۱۷] ابن‌ قتیبه دینوری، عبدالله بن مسلم، المعارف، ص۲۶۳.

[۱۸] ابن‌ حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۲، ص۳۹.

و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) نیز آن‌را تصویب کرد.

[۱۹] ابن‌ قتیبه دینوری، عبدالله بن مسلم، المعارف، ص۲۶۳.

۴ – شرکت در جنگ احد

حذیفه و پدرش، که پیری فرتوت بود

[۲۰] طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری (تاریخ الامم والملوک)، ج۲، ص۵۳۰.

در جنگ احد شرکت کرد و مسلمانان ناآگاهانه پدرش را کشتند.

[۲۱] واقدی، محمد بن عمر، المغازی، ج۱، ص۳۰۱.

[۲۲] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۴۳.

حذیفه برای قاتلان پدرش آمرزش خواست و چون رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، خواست خون‌بهای او را از بیت ‌المال بپردازد، حذیفه آن را بخشید.

[۲۳] واقدی، محمد بن عمر، المغازی، ج۱، ص۲۳۳-۲۳۴.

۵ – همراهی در غزوات

حذیفه در جنگ خندق، پس از عقب‌نشینی احزاب از مدینه، در شبی بسیار سرد و طوفانی از سوی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، مأموریت یافت که به میان دشمن برود و از آنان خبر بیاورد و او وظیفه‌اش را به‌خوبی به انجام رساند.

[۲۴] واقدی، محمد بن عمر، المغازی، ج۲، ص۴۸۸-۴۹۱.

[۲۵] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۶۹.

وی در غزوات دیگرِ رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) نیز همراه ایشان بود.

[۲۶] ابن‌ سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۵.

۶ – پیمان برادری با عمار

به هنگام بستن پیمان برادری میان مهاجران و انصار، به فرمان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، میان او و عمار، پیمان برادری بسته شد.

[۲۷] ابن‌ هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۳۵۲.

[۲۸] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۲۵۰.

۷ – حکومت بر مدائن

حذیفه در روزگار خلافت عمر، به حکومت مدائن گمارده شد.

[۲۹] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۱۷.

۸ – وفات

حذیفه در آغاز سال سی‌ و ششم هجری، چهل شب پس از کشته شدن عثمان و آغاز بیعت مردم با امام علی (علیه‌السلام)، در مدائن درگذشت.

[۳۰] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۱۷.

اما به نقل برخی مؤلفان شیعه

[۳۱] شیخ صدوق، الامالی، ص۴۹۰.

[۳۲] فتال نیشابوری، محمد بن حسن، روضه الواعظین، ج۲، ص۲۸۶.

حذیفه پس از شهادت عمار، یعنی سال سی و هفتم هجری، زنده بوده است.

۹ – سکونت اولاد در مدائن

فرزندزادگان حذیفه تا سده سوم در مدائن برجای بودند.

[۳۳] ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۱۷.

۱۰ – ملقب به صاحب سرّ

شرح‌حال‌نگاران از حذیفه با عنوان «صاحب سرّ» (رازدار) رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، یاد کرده‌اند

[۳۴] ابن‌ عبدالبرّ، الاستیعاب فی معرفه الاصحاب، ج۱، ص۳۳۵.

[۳۵] ابن ‌اثیر، علی بن ابی‌الکرم، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج۱، ص۳۹۱.

[۳۶] ابن‌ حجر عسقلانی،، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۲، ص۴۰.

زیرا پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، خبر بسیاری از حوادث و فتنه‌های آینده را با او در میان گذاشته بود و از باطن بسیاری افراد، به او خبر داده و برخی منافقان را به او شناسا