توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابوسلمه بن عبدالرحمان ۲۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابوسلمه بن عبدالرحمان ۲۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابوسلمه بن عبدالرحمان ۲۸ اسلاید در PowerPoint :

ابوسلمه عبدالله بن عبدالرحمن

اَبوسَلَمه، عبدالله بن عبدالرحمن بن عوف (ح ۲۲ ـ ۹۴ق/ ۶۴۳ ـ ۷۱۳م)، از تابعین و محدث و فقیه بود.

فهرست مندرجات

۱ – پیشینه
۲ – تولد
۳ – دوران کودکی و جوانی وی
۴ – مشایخ ابوسلمه
۵ – وثاقت در حدیث
۶ – تبحر در فقه
۷ – منصب وی
۸ – راویان ابوسلمه
۹ – وفات
۱۰ – فهرست منابع
۱۱ – پانویس
۱۲ – منبع

۱ – پیشینه

آگاهی‌های ما درباره وی اندک است. مورخان نام و کنیه او را با اختلاف آورده‌اند. ابن‌ابی اویس به نقل از مالک، نام و کنیه او را یکی دانسته است.

[۱] بخاری، محمد بن اسماعیل، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۱۳۰، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۰ق/ ۱۹۷۰ م.

[۲] ابن‌قیسرانی، محمد بن طاهر، الجمع بین رجال الصحیحین، ‌ج۱، ص۲۵۴، حیدرآباد دکن، ۱۳۲۳ق.

نام او را اسماعیل نیز گفته‌اند.

[۳] ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۹، ص۴۷۹، عمان، دارالبشیر.

وی به جهت انتساب به نیای بزرگش زهره بن کلاب، زهری نیز خوانده می‌شد.

[۴] ابن‌سعد، محمد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۵۵، بیروت، دارصادر.

[۵] بخاری، محمد بن اسماعیل، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۱۳۰، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۰ق/ ۱۹۷۰ م.

۲ – تولد

از آن‌جا که سن وی را هنگام مرگ ۷۲ سال دانسته‌اند،

[۶] ابن‌سعد، محمد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۵۷، بیروت، دارصادر.

احتمالاً وی در حدود ۲۲ ق به دنیا آمده است. ابوسلمه در مدینه پرورش یافت و به همین سبب بخاری

[۷] بخاری، محمد بن اسماعیل، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۱۳۰، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۰ق/ ۱۹۷۰ م.

نسبت مدتی را برای وی آورده است. پدر ابوسلمه، عبدالرحمن بن عوف (د ۳۱ یا ۳۲ ق) هنگامی که از جانب پیامبر (ص) فرماندهی گروه اعزامی به دومه الجندل را در شعبان ۶ ق عهده دار شد، پس از اسلام آوردن اَصبَغ ابن عمرو کلبی، رئیس قبیله ، با کسب اجازه از پیامبر (ص) تُماضِر دختر اصبغ را به همسری گرفت که ابوسلمه نتیجه همین پیوند است.

[۸] واقدی، محمد بن عمر، مغازی، ج۱، ص۵۶۰ ـ ۵۶۲، به کوشش مارسدن جونز، لندن، ۱۹۶۶ م.

۳ – دوران کودکی و جوانی وی

درباره دوران کودکی و جوانی ابوسلمه اطلاع چندانی در دست نیست، تنها برادرش مُصعَب یادآور شده که امّ کلثوم دختر ابوبکر مادر رضاعی ابوسلمه بوده است.

[۹] وکیع، محمد بن خلف، اخبار القضاه، ج۱، ص۱۱۷، بیروت، عالم الکتب.

۴ – مشایخ ابوسلمه

از جمله صحابه رسول اکرم (ص) که از مشایخ او شمرده شده‌اند، می‌توان پدرش عبدالرحمن بن عوف، عثمان، طلحه، ابن‌عباس ، انس ابن مالک، عبدالله بن عمر، ابو ایوب انصاری، ابوسعید خدری، ابوالدرداء، زید بن ثابت، جابر بن عبدالله انصاری ، ابوهریره، عایشه و ام‌سلمه را نام برد.

[۱۰] ابن‌سعد، محمد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۵۷، بیروت، دارصادر.

[۱۱] مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۲۱، ص۲۶۱ ـ ۲۶۲، نسخه عکسی موجود در کتابخانه مرکز.

۵ – وثاقت در حدیث

در روایت حدیث ابوسلمه را ثقه دانسته و به کثرت حدیث ستوده‌اند.

[۱۲] ابن‌سعد، محمد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۵۵، بیروت، دارصادر.

[۱۳] یحیی بن معین، معرفه الرجال، ج۲، ص۷۳، به کوشش محمد مطیع حافظ و عزوه بدیر، دمشق، ۱۴۰۵ ق/۱۹۸۵م.

[۱۴] عجلی، احمد بن عبدالله، تاریخ الثقات، ج۱، ص۴۹۹، به کوشش عبدالمعطی قلعجی، بیروت، ۱۴۰۵/۱۹۸۴ م.

[۱۵] ابن‌ابی حاتم، عبدالرحمن بن محمد، الجرح و التعدیل، ج۲، ص۹۴، حیدرآباد دکن، ۱۳۷۲ ق/۱۹۵۳ م.

[۱۶] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۲۸۹، به کوشش شعیب ارنؤوط و مأمون صاغرچی، بیروت، ۱۴۰۵ق/ ۱۹۸۵ م.

علاوه بر شهرت وی در روایت حدیث، ابوسلمه یکی از فقهای مشهور روزگار خود نیز محسوب می‌شده است، به طوری که حاکم نیشابوری او را یکی از فقهای سبعه به شمار آورده است

[۱۷] خطیب بغدادی، ‌ احمد بن علی، الاسماء المبهمه، ج۱، ص۶۱۰، به کوشش عزالدین علی سید، قاهره، ۱۴۰۵ق/۱۹۸۴ م.

و یحیی بن سعید قطان او را هم ردیف فقیهانی چون سعید بن مسیب، عروه بن زبیر، سلیمان بن بشار و یکی از ۱۰ فقیه مدینه شمرده است.

[۱۸] ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۹، ص۴۸۳، عمان، دارالبشیر.

۶ – تبحر در فقه

اینکه شعبی به فقاهت ابوسلمه اعتراف دارد

[۱۹] ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۹، ص۴۸۴، عمان، دارالبشیر.

و نیز ابوسحاق شیرازی نام او را در طبقات الفقهاء

[۲۰] ابوالسح