توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیت‌الله سید محمد بهبهانی ۸۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۸۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیت‌الله سید محمد بهبهانی ۸۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیت‌الله سید محمد بهبهانی ۸۲ اسلاید در PowerPoint :

سیدمحمد بهبهانی

بهبهانی، سیدمحمد، مجتهد پرنفوذ تهران و از فعّالان اجتماعی ـ سیاسی دوره پهلوی است.

فهرست مندرجات

۱ – مشخصات
۲ – فعالیت سیاسی
۲.۱ – بعد از شهادت پدرش
۲.۲ – در نهضت ملی
۲.۳ – جلوگیری از سفر محمدرضا پهلوی به خارج
۲.۴ – کودتای ۲۸ مرداد
۲.۵ – مقابله با فرقه بهائی
۲.۶ – تیرگی روابط بهبهانی با حکومت
۲.۷ – اعتراض به تقسیم املاک موقوفه
۲.۸ – همسویی با امام خمینی
۳ – وفات
۴ – فهرست منابع
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – مشخصات

در ۱۲۹۱ در تهران متولد شد.

پدرش سیدعبدالله بهبهانی ، از رهبران مشهور مشروطه به شمار می‌رفت و سیدمحمد بیش‌تر شهرت و نفوذ خود را مدیون او بود.

[۱] باقر عاقلی، روزشمار تاریخ ایران از مشروطه تا انقلاب اسلامی، ج۲، ص۱۶۵، تهران ۱۳۶۹ـ۱۳۷۰ ش.

[۲] مهدی بامداد، شرح حال رجال ایران در قرن ۱۲ و ۱۳ و ۱۴هجری، ج۲، ص۲۸۹، تهران ۱۳۵۷ ش.

نخستین آموزشهای دینی را نزد پدرش فرا گرفت و گفته‌اند که در علوم معقول از شاگردان میرزاابوالحسن جلوه بوده است.

پس از مدتی به نجف رفت و در فقه و اصول ، در دروس استادانی چون آخوند ملامحمد کاظم خراسانی حاضر شد.

[۳] باقر عاقلی، روزشمار تاریخ ایران از مشروطه تا انقلاب اسلامی، ج۲، ص۱۶۵، تهران ۱۳۶۹ـ۱۳۷۰ ش.

[۴] اسماعیل مرتضوی برازجانی، زندانی بزهرود، ج۱، ص۱۱۵، تهران ۱۳۳۷ ش.

۲ – فعالیت سیاسی

نخستین فعالیتهای سیاسی بهبهانی از دوره مشروطه و در کنار پدرش آغاز شد.

پس از دوره استبداد صغیر و سقوط محمدعلی شاه ، به عضویت شورایی از مشروطه خواهان درآمد که برای اعاده مشروطیت تشکیل شده بود.

این شورا در نخستین جلسه، محمدعلی شاه را از سلطنت خلع کرد و احمد میرزا را به سلطنت برگزید.

[۵] ابراهیم صفایی، رهبران مشروطه، ج۱، ص۲۰۳، ج ۱، تهران ۱۳۶۳ ش.

[۶] باقر عاقلی، روزشمار تاریخ ایران از مشروطه تا انقلاب اسلامی، ج۱، ص۴۰ـ۴۱، تهران ۱۳۶۹ـ۱۳۷۰ ش.

[۷] اسماعیل مرتضوی برازجانی، زندانی بزهرود، ج۱، ص۱۱۲، تهران ۱۳۳۷ ش.

[۸] علی کریمیان، «گزیده ای از اسناد منتشر نشده آیت الله کاشانی»، ج۱، ص۹۹، گنجینه اسناد، سال ۲، دفتر۱و۲ (بهار و تابستان ۱۳۷۱).

بهبهانی برای تشکیل مجلس نیز فعالیت زیادی کرد و در مجلس دوم به عنوان نماینده مردم تهران انتخاب شد.

[۹] باقر عاقلی، روزشمار تاریخ ایران از مشروطه تا انقلاب اسلامی، ج۱، ص۴۰ـ۴۱، تهران ۱۳۶۹ـ۱۳۷۰ ش.

[۱۰] عطاءالله فرهنگ قهرمانی، اسامی نمایندگان مجلس شورای ملی از آغاز مشروطیت تا دوره ۲۴ قانونگذاری و نمایندگان مجلس سنا در هفت دوره تقنینیه، ج۱، ص۱۶، تهران ۱۳۵۶ ش.

۲.۱ – بعد از شهادت پدرش

بتدریج نفوذ و اعتبار بهبهانی، بویژه بعد از شهادت پدرش افزایش یافت به طوری که تقریباً در بیش‌تر حوادث سیاسی نقش داشت.

[۱۱] اسماعیل مرتضوی برازجانی، زندانی بزهرود، ج۱، ص۱۱۴، تهران ۱۳۳۷ ش.

[۱۲] مهدی بامداد، شرح حال رجال ایران در قرن ۱۲ و ۱۳ و ۱۴هجری، ج۲، ص۲۸۹، تهران ۱۳۵۷ ش.

یکی از اولین اقدامات او اعتراض به تبعید علما از عتبات توسط حکومت عراق و به دستور انگلیس ، در ۱۳۰۲ ش بود.

[۱۳] باقر عاقلی، روزشمار تاریخ ایران از مشروطه تا انقلاب اسلامی، ج۱، ص۱۲۶، تهران ۱۳۶۹ـ۱۳۷۰ ش.

[۱۴] باقر عاقلی، نخست وزیران ایران از مشیرالدوله تا بختیار: ۱۲۸۵ـ۱۳۵۷، ج۱، ص۳۳۹، تهران ۱۳۷۰ ش.

[۱۵] علی کریمیان، «گزیده ای از اسناد منتشر نشده آیت الله کاشانی»، ج۱، ص۹۹، گنجینه اسناد، سال ۲، دفتر۱و۲ (بهار و تابستان ۱۳۷۱).

وی در ۱۳۰۴ ش، به عضویت مجلس مؤسسان انتخاب شد

[۱۶] حسین مکی، تاریخ بیست ساله ایران، ج۳، ص۴۸۷، تهران ۱۳۶۲ـ ۱۳۶۴ ش.

و تا پایان سلطنت رضاشاه با دربار مناسباتی داشت.

با اینهمه ظاهراً تا پس از سلطنت رضاشاه در فعالیت اجتماعی مهمی شرکت نکرد.

[۱۷] علی اصغر حکمت، «یادداشتهایی از عصر پهلوی»، ج۱، ص۳۰ـ۳۱، خاطرات وحید، ش ۲۹ (اسفند ۱۳۵۲).

[۱۸] محمدعلی کاتوزیان، مصدق و مبارزه برای قدرت در ایران، ج۱، ص۵۹، ترجمه فرزانه طاهری، تهران ۱۳۷۲ ش.

در دوره حکومت محمدرضاشاه، بهبهانی، در جایگاه یک روحانی طراز اول تهران، نقش واسط بین مراجع تقلید و مردم با دربار را ایفا می‌کرد و با توجه به موقعیت دینی ـ اجتماعی خود از یک سو و نفوذ در دربار از سوی دیگر، نسبت به حل مشکلات سیاسی، اجتماعی و دینی مردم اقدام می‌نمود.

[۱۹] شهربانی کشور، گزارشهای محرمانه شهربانی: ۲۶ـ۱۳۲۴، ج۱، ص۱۶، چاپ مجید تفرشی و محمود طاهر احمدی، تهران ۱۳۷۱ ش.

[۲۰] شهربانی کشور، گزارشهای محرمانه شهربانی: ۲۶ـ۱۳۲۴، ج۱، ص۹۰ـ۹۱، چاپ مجید تفرشی و محمود طاهر احمدی، تهران ۱۳۷۱ ش.

وی در ۱۳۲۷ ش، به همراه چهارده تن از مجتهدان، بیانیه ای را امضا کرد که در آن ظاهر شدن زنان در اماکن عمومی، بدون حجاب ، حرام اعلام شده بود.

بعد از این اطلاعیه، نخست وزیر وقت، با واسطه، از وی خواست که با توجه به نفوذ دینی خود، مردم را از تعرض به زنانی که رعایت حجاب را نمی‌کنند، بازدارد.

۲.۲ – در نهضت ملی

در دوره نخست وزیری دکتر مصدق نیز، به نظر می‌رسد که مخالفت رهبران مذهبی بانفوذی همچون بهبهانی با لایحه اصلاح قانون انتخابات دولت، که خواستار اعطای حق رأی به زنان شده بود، در ناکام ماندن آن مؤثر بود.

[۲۱] محمدعلی کاتوزیان، مصدق و مبارزه برای قدرت در ایران، ج۱، ص۱۶۲، ترجمه فرزانه طاهری، تهران ۱۳۷۲ ش.

در نهضت ملی شدن صنعت نفت و تلاش و مبارزه جدی نیروهای ملی و مذهبی برای تحقق این امر، بهبهانی حضور فعال نداشت و بنابر اظهارات خودش تا می‌توانست از مداخله در امور سیاسی فاصله می‌گرفت ـ هرچند گفته شده است که او هر زمان لازم می‌دانست در ابراز عقاید سیاسی خود تردید نمی‌کرد.

[۲۲] محمدعلی کاتوزیان، مصدق و مبارزه برای قدرت در ایران، ج۱، ص۱۹۷، ترجمه فرزانه طاهری، تهران ۱۳۷۲ ش.

در هر حال، بهبهانی در ۱۵ خرداد ۱۳۳۱، زمانی که دکتر مصدق در دادگاه لاهه حضور داشت، در مصاحبه ای درباره ملی شدن صنعت نفت اظهارنظر کرد که «تمام ملت ایران از صمیم قلب آرزو داشته و دارند که این منظور انجام (گیرد) تا شاید به فضل الهی نفوذ خارجی از مملکت اسلامی ریشه کن شود»؛ وی این نکته را نیز افزود که در دیدارهای خصوصی، تا آن‌جا که با تصمیم وی به عدم مداخله در امور سیاسی مخالفت نداشته است، شخصاً رئیس دولت (دکتر مصدق) را به اقدام برای ملی شدن نفت ترغیب کرده است.

[۲۳] اطلاعات، سال ۲۶، ج۱، ص۵، ش ۷۸۲۸، ۱۷ خرداد ۱۳۳۱، سال ۲۷، ش ۸۰۳۹، ۱۰ اسفند ۱۳۳۱، سال ۲۸، ش ۸۱۶۹، ۳۱ مرداد ۱۳۳۲.

اما بهبهانی، هیچگاه در شمار مدافعان دولت مصدق نبود و حتی در مواردی از دولت انتقاد می‌کرد؛ هرچند از برخی حرکتهای گروههای سیاسی در مقابله با حکومت مصدق، حتی اقداماتی که جنبه دینی داشت، خرسند نبود و اظهار می‌کرد که «برای پیشرفت امور اجتماعی مرکزیت ضروری است، وگرنه تشتت افکار و اعمال سیاستهای جاهلانه متکی بر احساسات در نهضتهای اجتماعی و سیاسی موجب مفاسد و عدم موفقیت است».

[۲۴] اطلاعات، سال ۲۶، ج۱، ص۵، ش ۷۸۲۸، ۱۷ خرداد ۱۳۳۱، سال ۲۷، ش ۸۰۳۹، ۱۰ اسفند ۱۳۳۱، سال ۲۸، ش ۸۱۶۹، ۳۱ مرداد ۱۳۳۲.

۲.۳ – جلوگیری از سفر محمدرضا پهلوی به خارج

در نهم اسفند ۱۳۳۱، در پی اختلافاتی که بین دکتر مصدق و دربار پیش آمد، محمدرضا پهلوی تصمیم قطعی به سفر به خارج از کشور گرفت.

عده ای از طرفداران وی با حضور در مقابل کاخ مرمر و تظاهرات خواستار انصراف شاه از سفر بودند، برخی از تظاهرکنندگان حتی قصد تعرض به دکتر مصدق را نیز داشتند، شماری از نمایندگان مجلس و آیت الله کاشانی که در آن زمان ریاست مجلس را داشت، رسماً با این سفر مخالفت کردند، اما بنابر گزارشهای آن دوره، بهبهانی بیشترین نقش را در منصرف کردن شاه ایفا کرد.

او گذشته از اقدامات مختلف برای جلوگیری از این سفر، از جمله گفتگوی تلفنی با نخست وزیر وقت و درخواست از او برای منصرف کردن شاه، در آخرین ساعت حرکت شاه به دربار رفت و با اصرار فراوان، بویژه پس از درخواست جدی تظاهرکنندگان از بهبهانی، سرانجام موضوع مسافرت را منتفی کرد

[۲۵] اطلاعات، سال ۲۶، ج۱، ص۱، ش ۷۸۲۸، ۱۷ خرداد ۱۳۳۱، سال ۲۷، ش ۸۰۳۹، ۱۰ اسفند ۱۳۳۱، سال ۲۸، ش ۸۱۶۹، ۳۱ مرداد ۱۳۳۲.

[۲۶] اطلاعات، سال ۲۶، ج۱، ص۲، ش ۷۸۲۸، ۱۷ خرداد ۱۳۳۱، سال ۲۷، ش ۸۰۳۹، ۱۰ اسفند ۱۳۳۱، سال ۲۸، ش ۸۱۶۹، ۳۱ مرداد ۱۳۳۲.

[۲۷] اطلاعات، سال ۲۶، ج۱، ص۴، ش ۷۸۲۸، ۱۷ خرداد ۱۳۳۱، سال ۲۷، ش ۸۰۳۹، ۱۰ اسفند ۱۳۳۱، سال ۲۸، ش ۸۱۶۹، ۳۱ مرداد ۱۳۳۲.

[۲۸] علی کریمیان، «گزیده ای از اسناد منتشر نشده آیت الله کاشانی»، ج۱، ص۹۹، گنجینه اسناد، سال ۲، دفتر۱و۲ (بهار و تابستان ۱۳۷۱).

[۲۹] باقر عاقلی، نخست وزیران ایران از مشیرالدوله تا بختیار: ۱۲۸۵ـ۱۳۵۷، ج۱، ص۷۷۳، تهران ۱۳۷۰ ش.

[۳۰] باقر عاقلی، روزشمار تاریخ ایران از مشروطه تا انقلاب اسلامی، ج۱، ص۳۴۶، تهران ۱۳۶۹ـ۱۳۷۰ ش.

شماری از مبارزان نهضت ملی، بهبهانی را به دلیل این اقدام سرزنش کردند و غالب مورخان نیز نگاهی انتقادآمیز به آن دارند، تا جایی که اقدام او را نوعی همسویی با دربار و مخالفت با دکتر مصدق تلقی کرده اند.

[۳۱] غلامرضا نجاتی، جنبش ملی شدن صنعت نفت ایران و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، ج۱، ص۲۶۱، تهران ۱۳۶۸ ش.

[۳۲] غلامرضا نجاتی، جنبش ملی شدن صنعت نفت ایران و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، ج۱، ص۲۶۴، تهران ۱۳۶۸ ش.

[۳۳] غلامرضا نجاتی، جنبش ملی شدن صنعت نفت ایران و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، ج۱، ص۲۶۶، تهران ۱۳۶۸ ش.

[۳۴] غلامرضا نجاتی، جنبش ملی شدن صنعت نفت ایران و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، ج۱، ص۳۷۷، تهران ۱۳۶۸ ش.

[۳۵] محمدعلی کاتوزیان، مصدق و مبارزه برای قدرت در ایران، ج۱، ص۱۹۴، ترجمه فرزانه طاهری، تهران ۱۳۷۲ ش.

[۳۶] محمدعلی کاتوزیان، مصدق و مبارزه برای قدرت در ایران، ج۱، ص۲۱۲ـ ۲۱۳، ترجمه فرزانه طاهری، تهران ۱۳۷۲ ش.

[۳۷] محمدعلی کاتوزیان، مصدق و مبارزه برای قدرت در ایران، ج۱، ص۲۲۴، ترجمه فرزانه طاهری، تهران ۱۳۷۲ ش.

[۳۸] گذشته چراغ راه آینده است، ویراستار: بیژن نیک بین، ج۱، ص۶۳۶، تهران ۱۳۶۲ ش.

[۳۹] انورخامه ای، خاطرات سیاسی، ج۱، ص۱۰۰۴ـ ۱۰۰۵، تهران ۱۳۷۲ ش.

در مرداد ۱۳۳۲، در پی اعلام همه پرسی مصدق راجع به انحلال مجلس هفدهم، که حتی با مخالفت بسیاری از نزدیکترین یاران وی و نمایندگان طرفدار نهضت ملی روبرو شد، بهبهانی و آیت الله کاشانی اقدام مصدق را خلاف شرع و حرام دانستند.

[۴۰] محمدعلی کاتوزیان، مصدق و مبارزه برای قدرت در ایران، ج۱، ص۱۹۴، ترجمه فرزانه طاهری، تهران ۱۳۷۲ ش.

[۴۱] محمدعلی کاتوزیان، مصدق و مبارزه برای قدرت در ایران، ج۱، ص۲۳۰ـ۲۳۱، ترجمه فرزانه طاهری، تهران ۱۳۷۲ ش.

[۴۲] جلال الدین مدنی، تاریخ سیاسی معاصر ایران، ج۱، ص۲۷۸، تهران ۱۳۶۱ـ۱۳۶۲ ش.

بهبهانی و کاشانی هرچند در مواردی در برابر مصدق موضع مشترکی داشتند، اما این موضع مشترک به منزله همسویی کامل نبود و حتی کاشانی از او انتقاد هم می‌کرده است.

[۴۳] شهربانی کشور، گزارشهای محرمانه شهربانی: ۲۶ـ۱۳۲۴، ج۱، ص۴۹۱ـ۴۹۲، چاپ مجید تفرشی و محمود طاهر احمدی، تهران ۱۳۷۱ ش.

[۴۴] علی کریمیان، «گزیده ای از اسناد منتشر نشده آیت الله کاشانی»، ج۱، ص۸۹، گنجینه اسناد، سال ۲، دفتر۱و۲ (بهار و تابستان ۱۳۷۱).

[۴۵] باقر عاقلی، روزشمار تاریخ ایران از مشروطه تا انقلاب اسلامی، ج۲، ص۶۳، تهران ۱۳۶۹ـ۱۳۷۰ ش.

۲.۴ – کودتای ۲۸ مرداد

غالباً در حوادثی که به کودتای ۲۸ مرداد انجامید، نام بهبهانی نیز مطرح است، اما در چند و چون آن اختلاف نظر وجود دارد.

برخی برای او نقش تعیین کننده ای قائل‌اند و بسیج گروههایی از اوباش را در روز ۲۷ مرداد در حمایت از شاه که بعد از شکست کودتای ۲۵ مرداد از کشور فرار کرده بود به او نسبت می‌دهند.

این گروهها به تظاهرات ضدامریکایی و ضدشاه که توده ایها به راه انداخته بودند، حمله کردند.

[۴۶] غلامرضا نجاتی، جنبش ملی شدن صنعت نفت ایران و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، ج۱، ص۳۷۷، تهران ۱۳۶۸ ش.

[۴۷] غلامرضا نجاتی، جنبش ملی شدن صنعت نفت ایران و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، ج۱، ص۴۳۲، تهران ۱۳۶۸ ش.

آشوبگرانِ روز ۲۸ مرداد را نیز که همراه کودتاچیان، رادیو را تصرف و خانه دکتر مصدق را محاصره و سپس غارت کردند، همان نیروهای بهبهانی، کاشانی و بقایی دانسته اند

[۴۸] محمدعلی کاتوزیان، مصدق و مبارزه برای قدرت در ایران، ج۱، ص۲۳۵، ترجمه فرزانه طاهری، تهران ۱۳۷۲ ش.

[۴۹] گذشته چراغ راه آینده است، ویراستار: بیژن نیک بین، ج۱، ص۶۶۵، تهران ۱۳۶۲ ش.

[۵۰] ابوالحسن ابتهاج، خاطرات ابوالحسن ابتهاج، ج۱، ص۳۴۳، چاپ علیرضا عروضی، تهران ۱۳۷۱ ش.

[۵۱] مهدی بامداد، شرح حال رجال ایران در قرن ۱۲ و ۱۳ و ۱۴هجری، ج۲، ص۲۸۹، تهران ۱۳۵۷ ش.

برخی نیز گفته‌اند که ملکه ما