توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آثار جنگ (قرآن) ۷۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آثار جنگ (قرآن) ۷۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل آثار جنگ (قرآن) ۷۸ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل آثار جنگ (قرآن) ۷۸ اسلاید در PowerPoint

آثار جنگ با توجه به آیات قرآن عبارتند از:

فهرست مندرجات

۱ – آوارگی
۲ – اسارت
۳ – اشغال
۴ – اضطراب
۵ – جراحت
۶ – خرابی
۷ – خسارت جانی
۸ – خسارت مالی
۹ – خوف
۱۰ – ذلت
۱۱ – سختی
۱۲ – سلطه بیگانگان
۱۳ – غنیمت
۱۴ – قتل
۱۵ – کمبود محصولات
۱۶ – گرسنگی
۱۷ – پانویس
۱۸ – منبع

۱ – آوارگی

آوارگی از خانه و دیار خود، پیامد جنگ و درگیرى:
۱. «ثُمَّ انتُم هؤُلاءِ تَقتُلونَ انفُسَکُم وتُخرِجونَ فَریقًا مِنکُم مِن دِیرِهِم تَظهَرونَ عَلَیهِم بِالاثمِ والعُدونِ وان یَأتوکُم اسرى‌ تُفدوهُم وهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَیکُم اخراجُهُم …؛

[۱] بقره/سوره۲، آیه۸۵.

اما این شما هستید که یکدیگر را می‌کشید و جمعی از خودتان را از سرزمینشان بیرون می‌کنید و در این گناه و تجاوز، به یکدیگر کمک می‌نمایید (و اینها همه نقض پیمانی است که با خدا بسته‌اید) در حالی که اگر بعضی از آنها به صورت اسیران نزد شما آیند، فدیه می‌دهید و آنان را آزاد می‌سازید! با اینکه بیرون ساختن آنان بر شما حرام بود….»
۲. «هُوَ الَّذى اخرَجَ الَّذینَ کَفَروا مِن اهلِ الکِتبِ مِن دیرِهِم لِاوَّلِ الحَشرِ ما ظَنَنتُم ان یَخرُجوا وظَنّوا انَّهُم مانِعَتُهُم حُصونُهُم مِنَ اللَّهِ فَاتهُمُ اللَّهُ مِن حَیثُ لَم یَحتَسِبوا وقَذَفَ فى قُلوبِهِمُ الرُّعبَ یُخرِبونَ بُیوتَهُم بِایدیهِم وایدِى المُؤمِنینَ فَاعتَبِروا یاولِى الابصر • ولَولا ان کَتَبَ اللَّهُ عَلَیهِمُ الجَلاءَ لَعَذَّبَهُم فِى الدُّنیا ولَهُم فِى الأخِرَهِ عَذابُ النّار؛

[۲] حشر/سوره۵۹، آیه۲.

[۳] حشر/سوره۵۹، آیه۳.

او کسی است که کافران اهل کتاب را در نخستین برخورد (با مسلمانان) از خانه هایشان بیرون راند! گمان نمی‌کردید آنان خارج شوند، و خودشان نیز گمان می‌کردند که دژهای محکمشان آنها را از عذاب الهی مانع می‌شود اما خداوند از آنجا که گمان نمی‌کردند به سراغشان آمد و در دلهایشان ترس و وحشت افکند، بگونه‌ای که خانه‌های خود را با دست خویش و با دست مؤمنان ویران می‌کردند پس عبرت بگیرید‌ ای صاحبان بصیرت! واگر نه این بود که خداوند ترک وطن را بر آنان مقرّر داشته بود، آنها را در همین دنیا مجازات مى‌کرد؛ و براى آنان در آخرت نیز عذاب آتش است.»

۲ – اسارت

اسارت، از پیامدهای جنگ:
۱. «ثُمَّ انتُم هؤُلاءِ تَقتُلونَ انفُسَکُم وتُخرِجونَ فَریقًا مِنکُم مِن دِیرِهِم تَظهَرونَ عَلَیهِم بِالاثمِ والعُدونِ وان یَأتوکُم اسرى‌ تُفدوهُم وهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَیکُم اخراجُهُم …؛

[۴] بقره/سوره۲، آیه۸۵.

اما این شما هستید که یکدیگر را می‌کشید و جمعی از خودتان را از سرزمینشان بیرون می‌کنید و در این گناه و تجاوز، به یکدیگر کمک می‌نمایید (و اینها همه نقض پیمانی است که با خدا بسته‌اید) در حالی که اگر بعضی از آنها به صورت اسیران نزد شما آیند، فدیه می‌دهید و آنان را آزاد می‌سازید! با اینکه بیرون ساختن آنان بر شما حرام بود.»
۲. «ما کانَ لِنَبِىّ ان یَکونَ لَهُ اسرى‌ حَتّى‌ یُثخِنَ فِى‌ الارضِ تُریدُونَ عَرَضَ الدُّنیا واللَّهُ یُریدُ الأخِرَهَ واللَّهُ عَزیزٌ حَکیم‌ • یایُّهَا النَّبِىُّ قُل لِمَن فى ایدیکُم مِنَ الاسرَى‌ ان یَعلَمِ اللَّهُ فى قُلوبِکُم خَیرًا یُؤتِکُم خَیرًا مِمّا اخِذَ مِنکُم ویَغفِر لَکُم واللَّهُ غَفورٌ رَحیم؛

[۵] انفال/سوره۸، آیه۶۷.

[۶] انفال/سوره۸، آیه۷۰.

هیچ پیامبری حق ندارد اسیرانی (از دشمن) بگیرد تا کاملا بر آنها پیروز گردد (و جای پای خود را در زمین محکم کند)! شما متاع ناپایدار دنیا را می‌خواهید (و مایلید اسیران بیشتری بگیرید، و در برابر گرفتن فدیه آزاد کنید) ولی خداوند، سرای دیگر را (برای شما) می‌خواهد و خداوند قادر و حکیم است.»
۳. «فَاذَا انسَلَخَ الاشهُرُ الحُرُمُ فَاقتُلوا المُشرِکینَ حَیثُ وجَدتُموهُم وخُذوهُم واحصُروهُم واقعُدوا لَهُم کُلَّ مَرصَدٍ فَان تَابوا واقَاموا الصَّلوهَ وءاتَوُا الزَّکوهَ فَخَلّوا سَبیلَهُم …؛

[۷] توبه/سوره۹، آیه۵.

(اما) وقتی ماه‌های حرام پایان گرفت، مشرکان را هر جا یافتید به قتل برسانید و آنها را اسیر سازید و محاصره کنید و در هر کمینگاه، بر سر راه آنها بنشینید!….»
۴. «وانزَلَ الَّذینَ ظهَروهُم مِن اهلِ الکِتبِ مِن صَیاصیهِم وقَذَفَ فى قُلوبِهِمُ الرُّعبَ فَریقًا تَقتُلونَ وتَأسِرونَ فَریقا؛

[۸] احزاب/سوره۳۳، آیه۲۶.

و خداوند گروهی از اهل کتاب (یهود) را که از آنان (مشرکان عرب ) حمایت کردند از قلعه‌های محکمشان پایین کشید و در دلهایشان رعب افکند (و کارشان به جایی رسید که) گروهی را به قتل می‌رساندید و گروهی را اسیر می‌کردید»
۵. «فَاذا لَقیتُمُ الَّذینَ کَفَروا فَضَربَ الرّقابِ حَتّى‌ اذا اثخَنتُموهُم فَشُدُّوا الوَثاقَ فَامّا مَنّا بَعدُ وامّا فِداءً حَتّى‌ تَضَعَ الحَربُ اوزارَها ذلِکَ ولَو یَشاءُ اللَّهُ لَانتَصَرَ مِنهُم ولکِن لِیَبلوا بَعضَکُم بِبَعضٍ …؛

[۹] محمد/سوره۴۷، آیه۴.

و هنگامی که با کافران (جنایت پیشه) در میدان جنگ رو به رو شدید گردنهایشان را بزنید، (و این کار را هم چنان ادامه دهید) تا به اندازه کافی دشمن را در هم بکوبید در این هنگام اسیران را محکم ببندید سپس یا بر آنان منت گذارید (و آزادشان کنید) یا در برابر آزادی از آنان فدیه (غرامت) بگیرید (و این وضع باید هم چنان ادامه یابد) تا جنگ بار سنگین خود را بر زمین نهد، (آری) برنامه این است! و اگر خدا می‌خواست خودش آنها را مجازات می‌کرد، اما می‌خواهد بعضی از شما را با بعضی دیگر بیازماید….»

۳ – اشغال

اشغال سرزمین و خانه و کاشانه، پیامد جنگ:
«قالَت انَّ المُلوکَ اذا دَخَلوا قَریَهً افسَدوها وجَعَلوا اعِزَّهَ اهلِها اذِلَّهً وکَذلِکَ یَفعَلون.؛

[۱۰] نمل/سوره۲۷، آیه۳۴.

گفت: پادشاهان هنگامی که وارد منطقه آبادی شوند آن را به فساد و تباهی می‌کشند، و عزیزان آنجا را ذلیل می‌کنند (آری) کار آنان همین گونه است.»

۴ – اضطراب

اضطراب و دلهره، پیامد جنگ و درگیری:
۱. «لَقَد نَصَرَکُمُ اللَّهُ فى مَواطِنَ کَثیرَهٍ ویَومَ حُنَینٍ اذ اعجَبَتکُم کَثرَتُکُم فَلَم تُغنِ عَنکُم شیًا وضاقَت عَلَیکُمُ الارضُ بِما رَحُبَت ثُمَّ ولَّیتُم مُدبِرین؛

[۱۱] توبه/سوره۹، آیه۲۵.

خداوند شما را در جاهای زیادی یاری کرد (و بر دشمن پیروز شدید) و در روز حنین (نیز یاری نمود) در آن هنگام که فزونی جمعیتتان شما را مغرور ساخت، ولی (این فزونی جمعیت) هیچ به دردتان نخورد و زمین با همه وسعتش بر شما تنگ شده سپس پشت (به دشمن) کرده، فرار نمودید!»
۲. «یایُّها الَّذینَ ءامَنوا اذکُروا نِعمَهَ اللَّهِ عَلَیکُم اذ جاءَتکُم جُنودٌ فَارسَلنا عَلَیهِم ریحًا وجُنودًا لَم تَرَوها وکانَ اللَّهُ بِما تَعمَلونَ بَصیرا • اذجاءوکُم مِن فَوقِکُم ومِن اسفَلَ مِنکُم واذ زاغَتِ الابصرُ وبَلَغَتِ القُلوبُ الحَناجِرَ وتَظُنّونَ بِاللَّهِ الظُّنونا؛

[۱۲] احزاب/سوره۳۳، آیه۹.

[۱۳] احزاب/سوره۳۳، آیه۱۰.

طوفان سختی بر آنان فرستادیم و لشکریانی که آنها را نمی‌دیدید (و به این وسیله آنها را در هم شکستیم) و خداوند همیشه به آنچه انجام می‌دهید بینا بوده است. (به خاطر بیاورید) زمانی را که آنها از طرف بالا و پایین (شهر) بر شما وارد شدند (و مدینه را محاصره کردند) و زمانی را که چشمها از شدت وحشت خیره شده و جانها به لب رسیده بود، و گمانهای گوناگون بدی به خدا می‌بردید.»
۳. «قَد یَعلَمُ اللَّهُ المُعَوّقینَ مِنکُم والقالینَ لِاخونِهِم هَلُمَّ الَینا ولا یَأتونَ البَأسَ الّا قَلیلا • اشِحَّهً عَلَیکُم فَاذا جاءَ الخَوفُ رَایتَهُم یَنظُرونَ الَیکَ تَدورُ اعیُنُهُم کَالَّذى یُغشى‌ عَلَیهِ مِنَ المَوتِ …؛

[۱۴] احزاب/سوره۳۳، آیه۱۸.

[۱۵] احزاب/سوره۳۳، آیه۱۹.

خداوند کسانی که مردم را از جنگ بازمی‌داشتند و کسانی را که به برادران خود می‌گفتند: بسوی ما بیایید (و خود را از معرکه بیرون کشید) بخوبی می‌شناسد و آنها (مردمی ضعیفند و) جز اندکی پیکار نمی‌کنند! آنها در همه چیز نسبت به شما بخیلند و هنگامی که (لحظات) ترس (و بحرانی) پیش آید، می‌بینی آن چنان به تو نگاه می‌کنند، و چشمهایشان در حدقه می‌چرخد، که گویی می‌خواهند قالب تهی کنند!….»

۵ – جراحت

جراحت ، از آثار جنگ و نبرد میان دو گروه:
۱. «ان یَمسَسکُم قَرحٌ فَقَد مَسَّ القَومَ قَرحٌ مِثلُهُ وتِلکَ الایّامُ نُداوِلُها بَینَ النّاسِ …؛

[۱۶] آل عمران/سوره۳، آیه۱۴۰.

اگر (در میدان احد،) به شما جراحتی رسید (و ضربه‌ای وارد شد)، به آن جمعیت نیز (در میدان بدر)، جراحتی همانند آن وارد گردید. و ما این روزها (ی پیروزی و شکست) را در میان مردم می‌گردانیم (و این خاصیت زندگی دنیاست)….»
۲. «الَّذینَ استَجابوا لِلَّهِ والرَّسولِ مِن بَعدِ ما اصابَهُمُ القَرحُ لِلَّذینَ احسَنوا مِنهُم واتَّقَوا اجرٌ عَظیم؛

[۱۷] آل عمران/سوره۳، آیه۱۷۲.

آنها که دعوت خدا و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌ را، پس از آن همه جراحاتی که به ایشان رسید، اجابت کردند (و هنوز زخم‌های میدان احد التیام نیافته بود، به سوی میدان حمراء الاسد حرکت نمودند) برای کسانی از آنها، که نیکی کردند و تقوا پیش گرفتند، پاداش بزرگی است.»

۶ – خرابی

ویرانی و خرابی، از پیامدهای جنگ و هجوم:
۱. «الَّذینَ اخرِجوا مِن دِیرِهِم بِغَیرِ حَقٍّ الّا ان یَقولوا رَبُّنَا اللَّهُ ولَولا دَفعُ اللَّهِ النّاسَ بَعضَهُم بِبَعضٍ لَهُدّمَت صَومِعُ وبِیَعٌ وصَلَوتٌ ومَسجِدُ یُذکَرُ فِیهَا اسمُ اللَّهِ کَثیرًا و لَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ انَّ اللَّهَ لَقَوِىٌّ عَزیز؛

[۱۸] حج/سوره۲۲، آیه۴۰.

همانها که از خانه و شهر خود، به ناحق رانده شدند، جز اینکه می‌گفتند: «پروردگار ما، خدای یکتاست! و اگر خداوند بعضی از مردم را بوسیله بعضی دیگر دفع نکند، دیرها و صومعه‌ها، و معابد یهود و نصارا، و مساجدی که نام خدا در آن بسیار برده می‌شود، ویران می‌گردد! و خداوند کسانی را که یاری او کنند (و از آیینش دفاع نمایند) یاری می‌کند خداوند قوی و شکست ناپذیر است.»
۲. «قالَت انَّ المُلوکَ اذا دَخَلوا قَریَهً افسَدوها وجَعَلوا اعِزَّهَ اهلِها اذِلَّهً وکَذلِکَ یَفعَلون؛

[۱۹] نمل/سوره۲۷، آیه۳۴.

گفت: پادشاهان هنگامی که وارد منطقه آبادی شوند آن را به فساد و تباهی می‌کشند، و عزیزان آنجا را ذلیل می‌کنند (آری) کار آنان همین گونه است.»

۷ – خسارت جانی

خسارت‌های جانی، از پیامدهای جنگ با دشمن:
۱. «ثُمَّ انتُم هؤُلاءِ تَقتُلونَ انفُسَکُم وتُخرِجونَ فَریقًا مِنکُم مِن دِیرِهِم تَظهَرونَ عَلَیهِم بِالاثمِ والعُدونِ وان یَأتوکُم اسرى‌ تُفدوهُم وهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَیکُم اخراجُهُم …؛

[۲۰] بقره/سوره۲، آیه۸۵.

اما این شما هستید که یکدیگر را می‌کشید و جمعی از خودتان را از سرزمینشان بیرون می‌کنید و در این گناه و تجاوز ، به یکدیگر کمک می‌نمایید (و اینها همه نقض پیمانی است که با خدا بسته‌اید) در حالی که اگر بعضی از آنها به صورت اسیران نزد شما آیند، فدیه می‌دهید و آنان را آزاد می‌سازید! با اینکه بیرون ساختن آنان بر شما حرام بود.»
۲. «ولَنَبلُوَنَّکُم بِشَى‌ءٍ … ونَقصٍ مِنَ … والانفُسِ …؛

[۲۱] بقره/سوره۲، آیه۱۵۵.

قطعا همه شما را با چیزی از ترس، گرسنگی،… و کاهش در … و جانها … آزمایش می‌کنیم….» با توجّه به ارتباط آیه مذکور با «و لاتقولوا لمن یقتل فى سبیل‌اللّه …» در آیه قبل مى‌توان چنین استفاده‌اى کرد.
۳. «یایُّهَا الَّذینَ ءامَنوا لا تَکونوا کَالَّذینَ کَفَروا وقالوا لِاخونِهِم اذا ضَرَبوا فِى الارضِ او کانوا غُزًّى لَو کانوا عِندَنا ما ماتوا وما قُتِلوا لِیَجعَلَ اللَّهُ ذلِکَ حَسرَهً فى قُلوبِهِم واللَّهُ یُحىِ ویُمِیتُ …؛

[۲۲] آل عمران/سوره۳، آیه۱۵۶.

‌ای کسانی که ایمان آورده‌اید، همانند آن کافران مباشید که درباره برادران خود که به سفر یا به جنگ رفته بودند، می‌گفتند: اگر نزد ما مانده بودند نمی‌مردند یا کشته نمی‌شدند. خدا این پندار را چون حسرتی در دل آنها نهاد. و خداست که زنده می‌کند….»
۴. «لَتُبلَوُنَّ فى … وانفُسِکُم …؛

[۲۳] آل عمران/سوره۳، آیه۱۸۶.

شما را