فایل ورد کامل ادبیات نظری تحقیق گیاه عدس و تاریخ کاشت و تراکم بوته و صفات عملکردی و اجزای عملکرد گیاه ۳۲ صفحه در word

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

 فایل ورد کامل ادبیات نظری تحقیق گیاه عدس و تاریخ کاشت و تراکم بوته و صفات عملکردی و اجزای عملکرد گیاه ۳۲ صفحه در word دارای ۳۲ صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد کامل ادبیات نظری تحقیق گیاه عدس و تاریخ کاشت و تراکم بوته و صفات عملکردی و اجزای عملکرد گیاه ۳۲ صفحه در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل ورد می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل ادبیات نظری تحقیق گیاه عدس و تاریخ کاشت و تراکم بوته و صفات عملکردی و اجزای عملکرد گیاه ۳۲ صفحه در word،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن فایل ورد کامل ادبیات نظری تحقیق گیاه عدس و تاریخ کاشت و تراکم بوته و صفات عملکردی و اجزای عملکرد گیاه ۳۲ صفحه در word :

فایل ورد کامل ادبیات نظری تحقیق گیاه عدس و تاریخ کاشت و تراکم بوته و صفات عملکردی و اجزای عملکرد گیاه ۳۲ صفحه در word در ۲۸ صفحه در قالب ورد قابل ویرایش.

بخشی از متن :

– اهمیت حبوبات در تغذیه انسان

حبوبات یکی ازمهمترین منابع گیاهی غنی ازپروتئین و دومین منبع مهم غذائی انسان به شمار می رود و در کنار غلات، نقش بسیار موثری درتغذیه انسان دارد. در کشورهائی که از نظر کمی و کیفی در فقر غذائی هستند، حبوبات اهمیت ویژه ای داشته و جزء اصلی رژیم غذائی مردم فقیر جهان محسوب می گردد.

انرژی حبوبات معادل غلات است. از نظر اسیدهای آمینه (بخصوص لیسین)غنی هستند. لگوم ها با توجه به داشتن ریشه های عمیق، علاوه برتحمل شرایط خشکی که جهت کشت در مناطق خشک توصیه می شود، باداشتن ویژگی تثبیت ازت، موجب بهبود حاصلخیزی خاک اعم ازخواص فیزیکی، شیمیائی و زیستی شده و نقش مهمی در پایداری نظام کشاورزی ایفا می کند. به همین خاطرحبوبات در تناوب زراعی جایگاه خاصی داشته ودامنه سازگاری وسیعی دارند. در عرضهای جغرافیائی و دامنه های حرارتی مختلف اعم از مناطق گرمسیری و سردسیری قابل کشت می باشند. این محصولات هم به طور منفرد و هم به صورت کشت مخلوط با سایر محصولات قابل کشت هستند. گیاهانی کم توقع بوده و برای کشت در نظام های زراعی کم نهاده مطلوب هستند (صادقی‌پور، ۱۳۸۰).

رشد جمعیت و توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور در دو دهه اخیرباعث شده است تا مصرف مواد پروتئینی به خصوص گوشت قرمز افزایش چشمگیری یابد. بر این اساس افزایش تولید مواد پروتئینی به ویژه پروتئین های گیاهی که منابع ارزشمندتری درتغذیه هستند، اجتناب ناپذیراست. از طرفی حبوبات منبع عالی برای تغذیه احشام و حیوانات محسوب می شوند.

درکشورهای پرجمعیتی نظیرهندوستان بامصرف سرانه ۷/۱۱ کیلوگرم، سهم آن در رژیم غذائی مردم نسبت به سایرکشورها بیشتراست. در کشور ما مصرف سرانه ۸/۴ کیلوگرم است. اگر چه مصرف آن از متوسط جهانی(۱/۶ کیلوگرم) پائین تراست، ولی نقش مهمی در تغذیه افراد کم درآمد ایفا می کند. لذا افزایش تولید حبوبات به عنوان مکمل منابع پروتئینی در برنامه های توسعه اقتصادی کشور مورد توجه قرارگرفته است (باغدار ، ۱۳۸۷).

حبوبات به عنوان دومین منبع غذایی بشر پس از غلات، به گوشت فقرا معروف است و نقش مهمی در تأمین پروتئین مورد نیاز اقشار کم درآمد دارد. عدس یکی از گیاهان مهم این تیره به لحاظ نیاز آبی کم، در اکثر دیمزارها به همراه نخود، به جای آیش در تناوب با غلات قرار می‌گیرد. و ضمناً با قابلیت تثبیت ازت اتمسفری در حاصلخیزی خاک می‌تواند مفید واقع گردد. این گیاه در طیف وسیعی از شرایط اقلیمی از مناطق معتدله سرد تا نواحی گرم و خشک کشت می‌شود (عسکری، ۱۳۶۸).

– ارزش غذایی عدس

عدس بعلت داشتن پروتئین زیاد (۲۳ تا ۳۲ درصد) و سهل‌ الهضم بودن و ارزش غذایی خوب، در بین سایر حبوبات از اهمیت خاصی برخوردار می‌باشد و بخش عمده‌ای از رژیم غذایی مردم تنگدست را تشکیل داده و به همراه نخود و باقلا بعنوان گوشت مردم فقیر شناخته شده و اغلب جایگزین گوشت می‌شود. بطور متوسط حبوبات مانند عدس، مقدار پروتئینی بیشتر از دو برابر غلات تولید می‌کنند (باقری و همکاران ۱۳۷۶) .

عدس علاوه بر پروتئین بالا دارای فیبر زیاد، بهترین منبع کربوهیدرات و سرشار از ویتامینهای B و آهن است. مقدار کاروتن و ویتامین C دانه عدس نسبتاً کم و فاقد سدیم و روغن می‌باشد(ماکمی خایل، ۲۰۰۲).

جدول ۱-مواد تشکیل دهنده دانه عدس (مجنون حسینی،۱۳۷۲) :

مقدار نشاسته عدس ۳/۴۴ درصد و دارای ۱۹ اسیدآمینه می‌باشد که در آن اسیدگلوتامیک، اسیداسپارتیک، آرژینین، لوسین، لیزین به مقدار زیاد و متیونین، سیستئین و تریپتوفان به مقدار کمی وجود دارند (مجنون حسینی، ۱۳۷۲).

مقادیر املاح موجود در صد گرم دانه به شرح زیر می‌باشد: (گلوی،م۱۳۷۰) .

کلسیم ۶/۳۸ میلی گرم درصد گرم

فسفر ۲/۲۴ میلی گرم درصد گرم

آهن ۶۲/۷ میلی گرم درصد گرم

سدیم ۳۶ میلی گرم درصد گرم

منیزیم ۵/۷۶ میلی گرم درصد گرم

ترکیبات عدس تحت تأثیر ژنوتیپ، محل جغرافیایی و دسترسی به مواد غذایی معدنی تغییر می‌کند. تفاوت در ترکیبات معدنی در زمان پخت عدس تأثیر می‌گذارد. محیط رشد از طریق تأثیر بر پوسته بذر میزان و سرعت جذب آب را تحت شعاع قرار می‌دهد. نسبت کلسیم و منیزیم به فسفر بر کیفیت پخت مؤثر است. کاهش مقادیر کلسیم و منیزیم و افزایش مقدار فسفر باعث افزایش کیفیت پخت می‌گردد. بعلاوه ویسکوزیته آرد عدس نظیر نشاسته یا اجزاء دیگر آن بر کیفیت پخت مؤثر هستند. زمان پخت عدس‌های ریز، بسیار کمتر از عدس‌های درشت و مدت آن به ترتیب ۳۰ و۶۰ دقیقه است و بعلاوه عدس‌های ریز و متوسط، درصد پروتئین بیشتری از عدس‌های درشت دارند (گلوی، ۱۳۷۰ ؛ هوتین، ۱۳۷۶) .

– اهمیت اقتصادی، سطح زیر کشت و تولید عدس

لگومها پس از غلات مهمترین گیاهان زراعی بشمار می‌روند و به تیره Fabaceae تعلق دارند. زراعت لگومهای دانه‌ای سریعترین راه افزایش تولید پروتئین در کشورهای در حال توسعه آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین است. سطح زیر کشت جهانی حبوبات ۵۴/۶۴ میلیون هکتار و تولید کل آنها ۶/۴۳ میلیون تن می‌باشد و متوسط عملکرد جهانی آنها ۸۵۶ کیلوگرم در هکتار است که اکنون هدف، افزایش این عملکرد به ۱۵۰۰- ۱۰۰۰ کیلوگرم در هکتار می‌باشد. سطح زیر کشت عدس در دنیا بیش از ۲ میلیون هکتار و کل تولید آن ۳/۲ میلیون تن است (هانیسگی،۱۳۸۰). پروتئین حبوبات از نظر اسیدآمین لیزین غنی است ولی از نظر ترکیبات گوگرددار مثل اسیدآمینه میتونین فقیر است، به همین دلیل ترکیب غلات- حبوبات غذای کاملی است. مصرف سرانه حبوبات از ۶۴ به ۴۰ گرم در روز کاهش یافته است (هوتین، ۱۳۷۶) با این وجود سازمان خواروبار و کشاورزی (FAO)و سازمان بهداشت جهانی (WHO) مصرف حداقل ۸۰ گرم در روز حبوبات را برای هر نفر توصیه نموده‌اند (هانیسگی،۱۳۸۰).

براساس آمار موجود سطح زیر کشت حبوبات در کشور ۱/۱ میلیون هکتار است که ۱۰/۴ درصد سطح زیرکشت کشور را شامل می‌شود و تولید آن بالغ بر ۶۵۰۴۱۰ تن می‌باشد (بی نام، ۱۳۸۶).

عدس (Lens culinarisMedik) یکی از قدیمیترین گیاهان غذایی بشر است که منشأ آن در خاک‌های حاصلخیز خاور نزدیک بوده و قدمت این گیاه به شروع کشاورزی باز می‌گردد. نام عدس در کتاب‌های مقدس انجیل و تورات و قرآن (سوره بقره آیه ۶۱) ذکر شده است. در مصر خمیری محتوی عدس پخته شده در مقبره سلسله حکومتی فراعنه در شهر تبس (در حدود سالهای ۲۴۰۰- ۲۲۰۰ قبل از میلاد) و یک نقاشی آبرنگ دیواری که نحوه درست کردن سوپ عدس را نشان می‌دهد، کشف شده است که قدمت آن به ۱۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد (مجنون حسینی، ۱۳۷۲؛ هوتین، ۱۳۷۶) .

در قدیم کشت عدس در مصر، جنوب اروپا و غرب آسیا رواج داشته است. بعدها این گیاه از آسیا به شمال اروپا، هندوستان، چین و اتیوپی برده شده است (مجنون حسینی، ۱۳۷۲؛ هوتین، ۱۳۷۶) .

در سالهای اخیر بعلت نیاز روزافزون، در تولید جهانی عدس افزایش چشمگیری صورت گرفته است، بطوریکه میزان تولید آن از ۲۷/۳ میلیون تن در سال ۲۰۰۱- ۲۰۰۰ به ۰۹/۴ میلیون تن در سال
۲۰۰۸-۲۰۰۹ رسیده است. بیشترین رشد تولید متعلق به کشور کانادا می ‌باشد. بطوریکه کانادا در سال ۲۰۰۱- ۲۰۰۰ در حدود ۲۷ درصد کل محصولات دنیا را تولید نموده است. این مقدار در سال ۲۰۰۸-۲۰۰۹ به ۲۹ درصد رسیده است (بی نام، ۲۰۰۹) (جدول۱-۱) .