پاورپوینت کامل آموزش ادبیات پایه نهم درس دوم همراه با صوت متن ۲۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آموزش ادبیات پایه نهم درس دوم همراه با صوت متن ۲۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آموزش ادبیات پایه نهم درس دوم همراه با صوت متن ۲۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از مطالب داخلی اسلاید ها

پاورپوینت کامل آموزش ادبیات پایه نهم درس دوم همراه با صوت متن ۲۱ اسلاید در PowerPoint

اسلاید ۳: عجایب صنع حق تعالی بدان که هرچه در وجود است، همه صنع خدای تعالی است.آسمان و آفتاب و ماه و ستارگان و زمین و آنچه بر وی است،چون کوه ها و بیابان ها و نهرها و آنچه در کوهاست،از جواهر و معادن و آنچه بر روی زمین است، از انواع نباتات و آنچه در برّ و بحر است، از انواع حیوانات و آنچه میان آسمان و زمین است،چون میغ و باران و برف و تگرگ و رعد و برق و قوس قزح و علاماتی که در هوا پدید آید،همه عجایب صنع حق تعالی است و این همه، آیات حق تعالی است که تو را فرموده است تا در آن نظر کنی.پس اندر این آیات،تفکّر کن.

اسلاید ۴: در زمین، نگاه کن که چگونه بساط تو ساخته است و جوانب وی فراخ گسترانیده و از زیر سنگ های سخت ،آب های لطیف روان کرده، تا بر روی زمین می رود و به تدریج بیرون می آید.در وقت بهار بنگر و تفکّر کن که زمین چگونه زنده شود و چون دیبای هفت رنگ گردد، بلکه هزار رنگ شود. نگاه کن مرغان هوا و حشرات زمین را هریکی بر شکلی دیگر و بر صورتی دیگر و همه از یکدگر نیکوتر؛ هریکی را آنچه به کار باید،داد و هریکی را بیاموخته که غذای خویش چون بدست آورد و بچّه را چون نگه دارد تا بزرگ شود و آشیان خویش چون کند.در مورچه نگاه کن که به وقت خویش غذا چون جمع کند.

اسلاید ۵: اگر در خانه ای شوی که به نقش و گچ،کنده کرده باشند، روزگاری دراز، صفت آن گویی و تعجّب کنی و همیشه در خانه ی خدایی، هیج تعجّب نکنی! واین عالم،خانه ی خداست و فرش وی، زمین است ولکن سقفی بی ستون و این عجب تر است و چراغ وی ماه است و شعله ی وی آفتاب و قتدیل های وی ستارگان و تو از عجایب این، غافل که خانه بس بزرگ است و چشم تو بس مختصر و در وی نمی گنجد. و مثل تو چون مورچه ای است که در قصر ملکی سوراخی دارد؛ جز غذای خویش و یاران خویش چیزی نمی بیند و از جمال صورت قصر و بسیاری غلامان و سریر ملک وی ، هیچ خبر ندارد.