پاورپوینت کامل راه های هوایی مصنوعی ۱۳۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل راه های هوایی مصنوعی ۱۳۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل راه های هوایی مصنوعی ۱۳۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از مطالب داخلی اسلاید ها

پاورپوینت کامل راه های هوایی مصنوعی ۱۳۵ اسلاید در PowerPoint

اسلاید ۴: Phryngeal airwayراه هوایی حلقی از این نوع راه هوایی جهت حفظ کوتاه مدت راه هوایی استفاده میشود.عمل انها دور نگهداشتن زبان از دیواره خلفی حلق است.این راههای هوایی به نحوی ساخته شده اند که هوا از داخل و اطراف انها جریان می یابد و سوندهای ساکشن را می توان از خلال سوراخ وسط انها عبور داده،به فضای حلقی-حنجره ای رسانید و ترشحات را تخلیه نمود.دو نوع راه هوایی حلقی وجود دارد.دهانی-حلقی،وبینی-حلقی.

اسلاید ۵:

اسلاید ۶: Oropharyngeal airwayراه هوایی دهانی حلقی این وسیله از لبها تا حلق امتداد دارد و بنابراین زبان را از روی قسمت خلفی کنار می کشد.جنس ان از پلاستیک نرم بوده،برای وارد کردن ان ابتدا باید اندازه مناسب بیمار مورد انتخاب قرار گیرد.موارد استفاده:از این نوع راه هوایی زمانی استفاده میشود که بیمار دچار کاهش سطح هشیاری و بدنبال ان کاهش تون عضلات راه هوایی فوقانی و انسداد ان شده باشد.این قطعه همچنین برای جلوگیری از گاز گرفتن و در نتیجه انسداد لوله تراشه استفاده میشود.راه هوایی دهانی-حلقی در بیماران هشیار منع مصرف دارد،زیرا ممکن است موجب تحریک رفلکس gag،ایجاد ناراحتی برای بیمار،استفراغ احتمالی،و اسپیراسیون گردد.همچنین در صدمات فک و صورت و جراحی دهان نمی توان از ان استفاده نمود.

اسلاید ۷:

اسلاید ۸: روش جای گذاریابتدا باید اندازه مناسب راه هوایی مورد انتخاب قرار گیرد.بدین صورت که اگر ابتدای راه هوایی مصنوعی را در جلوی دهان قرار دهید،انتهای ان در مجاورت نرمه گوش قرار گیرد.راه هوایی کوچکتر زبان بیمار را به عقب و بداخل حلق هل خواهد داد،و راه هوایی خیلی بلند،منجر به تحریک رفلکسgagخواهدشد.

اسلاید ۹: جهت جای گذاری این وسیله ابتدا توسط انگشت شست و اشاره دهان بیمار را باز کنید.سپس راه هوایی مصنوعی را از کنار با بالای دهان بصورت معکوس وارد کنید،تا جایی که به کام سخت برخورد کند.در این زمان راه هوایی را بچرخانید بطوری که انتهای ان روی زبان قرار گیرد.سپس با انگشت شست انرا به انتهای دهان هل دهید،بطوریکه سر ان با لبهای بیمار مماس شود.

اسلاید ۱۰:

اسلاید ۱۱: توجه داشته باشید که لبها تحت فشار قرار نداشته باشند و ترومایی به انها وارد نشود.پس از جایگذاری این وسیله،باید کیفیت تنفس بیمار توسط مشاهده و سمع صداهای تنفسی مورد بررسی قرار گیرد.

اسلاید ۱۲:

اسلاید ۱۳: مزایای راه هوایی دهانی حلقی

اسلاید ۱۴: معایب راه هوایی دهانی-حلقی:

اسلاید ۱۵: راه هوایی بینی-حلقی Nasopharyngeal airwayلوله شیپوری شکل لاستیکی و نرمی است که ازسوراخ بینی وارد شده تا قسمت خلفی امتدادپیدامی کند.گاهی به ان ترومپت بینیNasal Trumpetنیز گفته میشود.موارد استفاده:زمانی از این نوع راه هوایی مصنوعی استفاده میشود که کاهش سطح هشیاری منجر به از بین رفتن تون عضلات راه هوایی فوقانی و انسداد ان شده باشد.همچنین در مواردی نظیر جراحی صورت و فک،ترومای حفره دهان،کلید شدن دندان ها در طول تشنج،ویا وجودبخیه در داخل دهان،که نمی توان از راه هوایی دهانی-حلقی استفاده نمود نیز مورد مصرف دارد.از این نوع راه هوایی در صورت وجود اختلالات انعقادی،و انسداد بینی نمی توان استفاده کرد.

اسلاید ۱۶:

اسلاید ۱۷: روش جای گذاریابتدا باید اندازه مناسب راه هوایی مورد انتخاب قرار گیرد،بدین صورت که اگر ابتدای راه هوایی مصنوعی را در جلوی سوراخ بینی قرار دهید،انتهای ان حدود ۲.۵سانتی متر پشت نرمه گوش قرار گیرد.لوله هایی که خیلی بلند باشند ممکن است وارد مری شده منجر به دیستانسیون معده گردند.لوله های کوتاه تر نیز بدلیل انکه به انتهای حلق نمی رسند،نمی توانند راه هوایی مناسبی را ایجاد نمایند.

اسلاید ۱۸: قبل از وارد کردن لوله باید انرا توسط ژلهای محلول در اب،لغزنده نمود.پس از انتخاب سوراخ بینی مناسب،سربیمار را در خط وسط قرار داده،جهت به حداقل رساندن خطر تروما به توربینهای بینی،لوله را به موازات کف بینی وبا یک فشار ارام وارد کنید.در صورت مشاهده هر گونه مقاومت برای جلو راندن لوله،باید از سوراخ دیگر بینی استفاده شود و یا لوله ای با سایز کوچکتر بکار گرفته شود.

اسلاید ۱۹:

اسلاید ۲۰: پس از جای گذاری این وسیله باید پوست اطراف سوراخ بینی مورد بررسی قرار گیرد تا از ایجاد ضربه و بروز نکروز فشاری جلوگیری بعمل اید.بلافاصله بعد از جای گذاری ان نیز باید کیفیت تنفس بیمار توسط مشاهده و سمع صداهای تنفسی مورد بررسی قرارگیرد.در صورتیکه تهویه بصورت مناسب انجام نگیرد،ابتدا باید پوزیشن سر و چانه مجددا چک شود وسپس داخل لوله توسط ساکشن کردن از هر گونه ترشحات وخون تخلیه گردد.در صورت نیاز می توان از ماسک صورت و امبو بگ نیز برای دادن تهویه استفاده نمود.راه هوایی بینی-حلقی باید هر۸الی۱۲ساعت تعویض گردد تا از انسداد احتمالی ان توسط ترشحات جلوگیری بعمل اید.

اسلاید ۲۱: مزایای راه هوایی بینی حلقی:

اسلاید ۲۲: معایب راه هوایی بینی-حلقی:

اسلاید ۲۳:

اسلاید ۲۴: لوله داخل تراشهلوله های داخل تراشه،لوله های توخالی و قابل انعطافی هستند که یک راه هوایی مطمئن را برای بیمار مهیا می سازند،وبه نحوی ساخته شده اندکه می توان انها را از طریق دهان یابینی به داخل تراشه وارد کرد.لوله های تراشه کاملا استاندارد بوده،دارای یک رابطConnectionهستند که به ناحیه انتهایی تیوب فیکس میشود.این رابط دارای قطر خارجی استاندارد به اندازه۱۵میلیمتر است که اجازه می دهد لوله تراشه به راحتی به لوله های دستگاه ونتیلاتور،امبوبگ،ویا ابزارهای بیهوشی وصل شود.

اسلاید ۲۵: بدنه تیوب دارای یک انتهای استاندارداست که با سانتیمتر علامت گذاری شده و به لوله گذار اجازه می دهدکه بفهمدبه چه میزان لوله را واردتراشه کرده است.همچنین یک علامت طولی رادیواپاکradiopaqueدرسرتاسران کشیده شده است که توسط ان می توان با عکس رادیو گرافی ریه،موقعیت لوله و انتهای ان را مشخص نمود.سر لوله دارای یک لبه مورب است که به عبور راحتتر لوله از خلال گلوت کمک می کند.لوله تراشه های نوعMagillفقط همین خروجی مورب را در انتهای لوله دارند،امادر نوعMurphy،یک سوراخ کوچک نیزدرمقابل ناحیه اوریب تعبیه شده است.این سوراخ در مواردی که بطور اتفاق،انتهای مایل لوله در مقابل دیواره تراشه قرار گرفته،مسدود میشود امکان ادامه تهویه را می دهد.

اسلاید ۲۶: در لوله تراشه هایی که برای بالغین مورد استفاده قرار می گیرد،نزدیک به انتهای لوله یک کافCuffوجود دارد،که در صورت باد شدن،بادیواره تراشه مماس شده اجازه تهویه با فشار مثبت توسط ونتیلاتور را می دهد و خطر اسپیراسیون رانیز به حداقل می رساند.سیستم باد کننده کافInflaing system،لوله کم فشاری است که به دیواره لوله تراشه چسبیده،توسط ان می توان کاف را باد کرد.در انتهای این مجرای کوچک یک دریچه یکطرفه وجود دارد که وقتی سرنگ را به سر ان فرو می کنیم باز میشود و هوا می تواند وارد کاف گردد.در صورت برداشته شدن سرنگ،دریچه نیز بسته خواهدشدوبه این ترتیب از تخلیه هوای کاف جلوگیری بعمل خواهد امد.در نزدیکی این دریچه بالن کوچکی قرار دارد که عموما نمایانگر فشار هوای داخل کاف است.

اسلاید ۲۷: لوله های تراشه دارای سایزهای مختلف هستند.این سایزها توسط اندازه گیری قطر داخلی مجرای لوله بر حسب میلیمتر نام گذاری میشوند.اندازه قطر داخلی روی قسمت بیرونی نوشته شده است.این قطرهابه میزان۰.۵mmدرهرسایزتغییر می کنند.توسط استفاده از لوله ای که قطر ان حدودا هم اندازه گلوت باشد می توان خطر صدمه به گلوت را کم نمود،اندازه گلوت اصولا وابسته به جنس است،نه وزن و قد و مساحت بدن بیمار،اندازه معمول لوله تراشه مورد استفاده برای بالغین زن،۷یا۷.۵،و برای بالغین مرد۸یا۸.۵است.در وضعیت اورژانس،می توان از لوله شماره ۸بعنوان لوله تراشه استاندارد مناسب استفاده نمود.

اسلاید ۲۸: لوله های داخل تراشه بینیاین لوله ها معمولا جهت اینتوبه کردن طولانی مدت بیمار استفاده میشوند زیرا فیکس کردن انها راحتتر بوده،خطر خارج شدن اتفاقی ان از محل کمتر است و معمولا در بیماران هشیار بهتر تحمل میشود.قطر این لوله ها از نوع دهانی کمتر بوده،در مواردی نظیر شکستگی فک،جراحیهای بزرگ بر روی فک ولثه،و استفاده طولانی مدت(بیش از۴۸ساعت)از انها استفاده میشود.در مواردی نظیر سینوزیت،پولیپ بینی،انحراف بینی،و بیماران مبتلا به اختلالات انعقادی ونشتCSFازبینی نمی توان از انها استفاده نمود.این لوله ها ممکن است موجب نکروز تیغه میانی بینی شوند.بعلاوه بعلت طول زیاد و قطر کم،احتمال تجمع موکوس در انها بیشتر از نوع دهانی است.

اسلاید ۲۹: لوله های داخل تراشه دهانیاستفاده از این لوله ها برای اینتوبه کردن بیمار،بیشتر ازلوله های بینی است.این لوله ها قطورترند و در موارد اورژانس بیشتر مورد مصرف دارند.بعلاوه در صورت استفاده از انها،بکارگیری سوندهای ساکشن قطورتر نیز میسراست.این لوله ها اسیبی به بینی نمی زنند و سینوزیت ایجاد نمی کنند.ترشحات نیز کمتر به جداره انها می چسبد و ساکشن کردن انها راحتتر است.در موارد اورژانس براحتی قابل استفاده هستند و نسبت به نوع قبلی،جای گذاری انها به مهارت کمتری نیاز دارد.درعین حال ممکن است این لوله ها توسط بیمار به راحتی تحمل نشوند و نیاز به تجویز سداتیو وجود داشته باشد.فیکس کردن انها نیز مشکلتر است.

اسلاید ۳۰: در ضمن جهت جلوگیری از گاز گرفتن لوله توسط بیمار نیمه هشیار یا هشیار،نیاز به استفاده از راه هوایی دهانی-حلقی وجود دارد،که این خود ممکن است منجر به تحریک رفلکسgagشود.بعلاوه وجودairwayو لوله تراشه ممکن است جای زبان را تنگ کرده منجر به خارج شدن زبان از دهان شوند.این لوله ها به کناره لب فشار وارد می اورند و ممکن است منجر به زخم فشاری گردند.بهداشت دهان نیز مختل میشود.بعلاوه بعد از جراحیهای فک و لثه قابل استفاده نیستند.در صورت تعبیه نامناسب،می تواند وارد یکی از شاخه های برونش(بخصوص برونش راست)شود.

اسلاید ۳۱: موارد استفاده از لوله های داخل تراشهموارد زیر جزو اندیکاسیونهای استفاده از اینتوباسیون داخل تراشه است:۱.حفظ و باز نگهداشتن راه هوایی در مواردی که نتوان با سایر راههای هوایی مصنوعی راه هوایی بیمار را باز نگه داشت.۲.تخلیه موثر ترشحات از راههای هوایی در بیمارانی که خود قادر به خارج ساختن ترشحات نباشند.۳.پیشگیری از اسپیراسیون محتویات معده به داخل تراشه،در بیمارانی که سطح هشیاری مناسب ندارند،ویادچار اختلال در رفلکسهای راه هوایی فوقانی هستند(نظیربلع و سرفه)۴.در مواردیکه نیاز به تجویز اکسیژن با غلظتهای بالای۶۰%وجود داشته باشد(توسط تهویه مکانیکی)۵.جهت بیهوشی استنشاقی۶.هنگام احیای تنفسی در بیماران دچار ایست تنفسی

اسلاید ۳۲: روش لوله گذاری داخل تراشهلوله گذاری داخل تراشه تنها باید توسط افراد ورزیده و اموزش دیده انجام شود،زیرا روش مشکلی است و نیاز به تبحر دارد.اینکار معمولا توسط لارنگوسکوپی مستقیم انجام می پذیرد و بدین منظور باید از لارنگوسکوپ استفاده شود.لارنگوسکوپ از دو قسمت اصلی تشکیل شده است:دسته و تیغه.باتری ها درون دسته قرار دارند.همچنین در بالای دسته،لامپ کوچکی قرار داده شده است.زمانیکه تیغه روی دسته جای گذاری شود،لامپ روشن می گردد.تیغه لارنگوسکوپ ممکن است به دو صورت خمیده(Macintosh)ویا صاف(Miller)بوده،دارای سایزهای مختلف بر حسب اندازه بیمار است.دسته و تیغه لارنگوسکوپ باید مرتبا کنترل شوند.نور باتریها نیز باید بسیار خوب و قوی باشد.

اسلاید ۳۳:

اسلاید ۳۴:

اسلاید ۳۵: ابزارهای لازم برای اینتوبه کردن بیمار شامل وسایل زیر است:۱.لوله تراشه۲.دستگاه ساکشن همراه با کاتتر مخصوص ساکشن کردن۳.منبع اکسیژن،لوله رابط،امبوبگ،وماسک۴.ژل لوبریکنت۵.یک سرنگ ۱۰میلی لیتری برای پرکردن کاف۶.چسب یا باند برای ثابت کردن لوله در جای خود۷.پنس مگیلMagillبرای هدایت لوله بداخل لارنکس،و یا خارج ساختن جسم خارجی از ان۸.یک راهنما یاStyletبا پوشش پلاستیک و نرم که بتوان انرا داخل لوله کرد تا لوله سختی بیشتری پیدا کرده،راحتتر به داخل تراشه هدایت شود۹.فرد لوله گذار باید مطمئن باشد که کلیه ابزارها حاضر هستند.همچنین باید نیازهای اینتوباسیون را پیش بینی کند،وبه بیمار پوزیشن مناسب بدهد.دربیماران هشیار و بیدار ممکن است لوله گذاری موجب تحریک رفلکسgagوایجاد استفراغ شود.بنابراین در صورت لزوم باید به بیمار سداتیو تزریق شود.

اسلاید ۳۶: لوله گذاری از طریق دهانابتدا باید کلیه وسایل را حاضر کرده،کاف لوله تراشه را جهت اطمینان از سلامت و قرینه بودنش هنگام باد شدن چک کنید.سر لوله را با ژل لوبریکنت اغشته کنید.در صورت هشیار بودن،روش را برای بیمار توضیح داده،داروهای سداتیو را اماده نمائید.بیمار را در وضعیت خوابیده به پشت قرار دهید بطوریکه یک ملافه لوله شدن زیر شانه های او قرار گیرد.در این پوزیشن منظره گلوت واضحتر میشود.بیمار را قبلا با اکسیژن۱۰۰%اکسیژنه کنید.در صورتیکه ممنوعیتی وجود نداشته باشد سر بیمار را به عقب خم کنید.لارنگوسکوپ را با دست چپ گرفته،تیغه ان را از کنار لبها وارد دهان کرده،سپس به روی زبان بچرخانید.در صورت استفاده از تیغه های منحنی،سر تیغه باید به ناحیه والکولاValleculaدر انتهای زبان برسد.این ناحیه بین قاعده زبان و اپیگلوت قرار دارد.

اسلاید ۳۷:

اسلاید ۳۸:

اسلاید ۳۹:

اسلاید ۴۰: در صورت استفاده از تیغه های صاف،سر تیغه باید روی اپیگلوت قرار گیرد.جهت کنار کشیدن اپیگلوت،فشار باید به سمت بالا(به طرف دسته لارنگوسکوپ)وارد شود.باید دقت شود که برای اینکار،از دندانهای بالای بیمار بعنوان اهرم استفاده نشود.سپس لوله باید توسط دست راست وارد دهان شده،از میان تارهای صوتی به میزان۴-۵سانتیمتر عبور کند و وارد تراشه گردد.پس از وارد کردن لوله،لارنگوسکوپ وStyletباید خارج شده،کاف پر شود.صداهای تنفسی بیمار باید سریعا سمع شوند تا مشخص گردد ایا ریه های بیمار توسط امبوبگ تهویه میشوند یا خیر.سپس لوله باید فورا در جای خود فیکس،وعکس ریه کنترل جهت تعیین محل جایگیری انتهای لوله گرفته شود.در صورتیکه اینتوبه کردن بیش از۳۰ثانیه طول بکشد ویاسچوریشن اکسیژن به میزان قابل توجهی افت نماید،ریت یا ریتم قلب تغییر کرده،سیانوز گسترش پیدا می کند،باید عملیات قطع شده،بیمار با اکسیژن۱۰۰%توسط امبوبگ و ماسک تهویه شود.

اسلاید ۴۱:

اسلاید ۴۲:

اسلاید ۴۳:

اسلاید ۴۴: لوله گذاری از طریق بینیابتدا باید کلیه وسایل را اماده کرده،کاف لوله تراشه را جهت اطمینان از سلامت و قرینه بودنش هنگام باد شدن چک کنید.روش را برای بیمار توضیح داده،در صورت نیاز از ارامبخش استفاده نمائید.بیمار را در پوزیشنی قرار دهید که خودتان راحتتر هستید:نشسته،نیمه نشسته،ویا خوابیده به پشت.

اسلاید ۴۵: اینتوباسیون نازال معمولا بصورت کور انجام میشود،به این ترتیب نیازی به وجود لارنگوسکوپ و نیز خم کردن سر به عقب وجود ندارد.فقط سر بیمار باید در خط وسط قرار گیرد.پس از اغشته کردن سر لوله با ژل لوبریکانت،و انتخاب سوراخ بینی،یک بیحسی موضعی به ناحیه داده میشود سپس لوله روی کف بینی به طرف جلو رانده میشود.در هنگام دم،لوله باید از میان تارهای صوتی باز عبور داده شود.در صورتیکه لوله در جای صحیح خود قرار گرفته باشد،اثر بخاراب روی ان پدید می اید.

اسلاید ۴۶: لوله گذاری از طریق بینیدر لوله گذاری از طریق بینی گاهی برای کمک به حرکت دادن لوله از میان گلوت از لارنگوسکوپ و پنس مگیل هم استفاده میشود.هنگامیکه لوله در جای خود قرار گرفت،کاف باد میشود و صداهای تنفسی فورا سمع شوند تا مشخص شود ریه های بیمار توسط امبوبگ تهویه می گردد یا خیر.سپس لوله باید توسط چسب به لب بالا فیکس شود،بطوریکه به ناحیه زیر بینی فشار وارد نشود.گرفتن عکس رادیوگرافی ریه جهت کنترل محل جایگیری لوله ضروری است.

اسلاید ۴۷:

اسلاید ۴۸: علائم اینتوباسیون صحیحبطور کلی لوله گذاری صحیح با اثار زیر همراه است:

اسلاید ۴۹: روشهای ثابت کردن لوله تراشه در جای خودلوله تراشه باید همیشه در محل مناسب خود قرار داشته باشد و از جابجایی ان جلوگیری شود.این لوله ها را می توان توسط چسب یا باند در جای خود ثابت نگهداشت.هر زمان که نیاز به تعویض چسب یا باند محافظ وجود داشته باشد،باید دو نفر جهت مراقبت از لوله حضور داشته باشند؛بطوریکه یک نفر لوله را با احتیاط نگهدارد تا غفلتا توسط سرفه یا رفلکسgagجابجا نشود،و دیگری چسب یا باند را تعویض نماید.هرگز نباید به پر بودن کاف بعنوان عاملی برای حفظ لوله در جای خود اعتماد کرد.

اسلاید ۵۰: در صورت استفاده از باند برای فیکس کردن لوله تراشه باید به نکات زیر توجه داشت:باند باید کاملا از دور سر بیمار عبور کند و مطلقا از پشت گردن رد نشود زیرا می تواند بشدت به ناحیه گردنی فشار وارد اورد.باید توسط گذاشتن یک گاز بین موها و باند،از تماس موی بیمار با باند جلوگیری نمود.باند را باید به نحوی گره زد که بتوان به راحتی در موقع نیاز انرا باز کرد.پوزیشن لوله تراشه دهانی را باید هر۲۴ساعت تغییر داد تا از بروز زخم فشاری در دهان جلوگیری نمود.

اسلاید ۵۱: درصورت استفاده از چسب برای فیکس کردن لوله تراشه،باید به نکات زیر توجه داشت:لوله تراشه دهانی باید توسط چسب به لب بالا فیکس شود.چسباندن لوله به فک،مانع از حرکت دهان می گردد.لوله تراشه بینی را باید به لب بالا چسبانید نه به پل بینی،به این ترتیب از فشار بر سوراخهای بینی کاسته میشود.جهت پاک کردن اثار چسب از روی لب،باید از تنتور بنزوئن استفاده نمود.از ثابت کردن چند لوله توسط یک چسب یا باند باید اجتناب نمود(مثلا لوله تراشه ولوله م