پاورپوینت کامل برنامه سازی ++C (توابع‌) ۹۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل برنامه سازی ++C (توابع‌) ۹۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۹۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل برنامه سازی ++C (توابع‌) ۹۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از مطالب داخلی اسلاید ها

پاورپوینت کامل برنامه سازی ++C (توابع‌) ۹۱ اسلاید در PowerPoint

اسلاید ۴: آنچه در این جلسه می خوانید:۱- توابع کتابخانه‌ای C++ استاندارد۲- توابع ساخت کاربر۳- برنام آزمون۴- اعلان‌ها و تعاریف تابع۵- کامپایل جداگان توابع۶- متغیرهای محلی، توابع محلی›››

اسلاید ۵: ۷- تابع void 8 – توابع بولی ۹- توابع ورودی/خروجی (I/O) 10- ارسال به طریق ارجاع (آدرس) ۱۱- ارسال‌ از طریق‌ ارجاع‌ ثابت‌ ۱۲-توابع‌ بی‌واسطه ›››

اسلاید ۶: ۱۳- چندشکلی توابع‌ ۱۴- تابع‌ main() 15- آرگومان‌های‌ پیش‌فرض

اسلاید ۷: هدف کلی:شناخت و معرفی توابع و مزایای استفاده از تابع در برنامه‌هاهدف‌های رفتاری:انتظار می‌رود پس از پایان این جلسه بتوانید:- اهمیت توابع و مزیت استفاده از آن‌ها را بیان کنید.- «اعلان» و «تعریف» تابع را بدانید و خودتان توابعی را ایجاد کنید.- «برنام آزمون» را تعریف کرده و دلیل استفاده از آن را بیان نمایید.- مفهوم «آرگومان» را بدانید.- تفاوت ارسال به طریق «ارجاع» و ارسال به طریق «مقدار» و ارسال به طریق «ارجاع ثابت» را بیان کنید و شکل استفاده از هر یک را بدانید.›››

اسلاید ۸: – «تابع بی‌واسطه» را شناخته و نحو معرفی آن را بدانید.- چندشکلی توابع را تعریف کنید و شیو آن را بدانید.- طریق به‌کارگیری آرگومان‌های پیش‌فرض را بدانید.- فرق بین تابع void با سایر توابع را بدانید.

اسلاید ۹: ۱-مقدمهبرنامه‌های واقعی و تجاری بسیار بزرگ‌تر از برنامه‌هایی هستند که تاکنون بررسی کردیم. برای این که برنامه‌های بزرگ قابل مدیریت باشند، برنامه‌نویسان این برنامه‌ها را به زیربرنامه‌هایی بخش‌بندی می‌کنند. این زیربرنامه‌ها «تابع» نامیده می‌شوند. توابع را می‌توان به طور جداگانه کامپایل و آزمایش نمود و در برنامه‌های مختلف دوباره از آن‌ها استفاده کرد.

اسلاید ۱۰: ۲- توابع کتابخانه‌ای C++ استاندارد«کتابخان C++ استاندارد» مجموعه‌ای است که شامل توابع‌ از پیش تعریف شده و سایر عناصر برنامه است‌. این توابع و عناصر از طریق «سرفایل‌ها» قابل دستیابی‌اند.قبلا برخی از آن‌ها را استفاده کرده‌ایم‌: ثابت INT_MAX که در <climits> تعریف شده ، تابع ()sqrt که در <cmath> تعریف شده است و… .

اسلاید ۱۱: تابع جذر sqrt()ریش دوم یک عدد مثبت‌، جذر آن عدد است.تابع مانند یک برنام کامل، دارای ‌روند ورودی – پردازش – خروجی است هرچند که پردازش، مرحله‌ای پنهان است. یعنی نمی‌دانیم که تابع روی عدد ۲ چه اعمالی انجام می‌دهد که ۴۱۴۲۱/۱ حاصل می‌شود.

اسلاید ۱۲: برنام ساد زیر، تابع از پیش تعریف شد جذر را به کار می‌گیرد:#include <cmath> // defines the sqrt() function#include <iostream> // defines the cout object using namespace std;int main(){ //tests the sqrt() function: for (int x=0; x < 6; x++) cout << t << x << t << sqrt(x) << endl;} برای اجرای یک تابع مانند تابع sqrt() کافی است نام آن تابع به صورت یک متغیر در دستورالعمل مورد نظر استفاده شود، مانند زیر:y=sqrt(x);

اسلاید ۱۳: این کار «فراخوانی تابع» یا «احضار تابع» گفته می‌شود. بنابراین وقتی کد sqrt(x) اجرا شود، تابع sqrt() فراخوانی می‌گردد. عبارت x درون پرانتز «آرگومان» یا «پارامتر واقعی» فراخوانی نامیده می‌شود. در چنین حالتی می‌گوییم که x توسط «مقدار» به تابع فرستاده می‌شود. لذا وقتی x=3 است، با اجرای کد sqrt(x) تابع sqrt() فراخوانی شده و مقدار ۳ به آن فرستاده می‌شود. تابع مذکور نیز حاصل ۱.۷۳۲۰۵ را به عنوان پاسخ برمی‌گرداند…

اسلاید ۱۴: … این فرایند در نمودار زیر نشان داده شده. ۳۱.۷۳۲۰۵xyMain()doubleintSqrt()31.73205متغیرهای x و y در تابع main() تعریف شده‌اند. مقدار x که برابر با ۳ است به تابع sqrt() فرستاده می‌شود و این تابع مقدار ۱.۷۳۲۰۵ را به تابع main() برمی‌گرداند. جعبه‌ای که تابع sqrt() را نشان می‌دهد به رنگ تیره است، به این معنا که فرایند داخلی و نحو کار آن قابل رویت نیست.

اسلاید ۱۵: مثال ۲-۵ آزمایش یک رابط مثلثاتیاین برنامه هم از سرفایل <cmath> استفاده‌ می‌کند. هدف این است که صحت رابط Sin2x=2Siپاورپوینت کامل برنامه سازی ++C (توابع‌) ۹۱ اسلاید در PowerPointCosx به شکل تجربی بررسی شود.int main(){ for (float x=0; x < 2; x += 0.2) cout << x << tt << sin(2*x) << t“ << 2*sin(x)*cos(x) << endl;}

اسلاید ۱۶: ۰ ۰ ۰۰.۲ ۰.۳۸۹۴۱۸ ۰.۳۸۹۴۱۸۰.۴ ۰.۷۱۷۳۵۶ ۰.۷۱۷۳۵۶۰.۶ ۰.۹۳۲۰۳۹ ۰.۹۳۲۰۳۹۰.۸ ۰.۹۹۹۵۷۴ ۰.۹۹۹۵۷۴۱ ۰.۹۹ ۰.۶۷۵۴۶۳ ۰.۶۷۵۴۶۳۱.۴ ۰.۳۳۴۹۸۸ ۰.۳۳۴۹۸۸۱.۶ -۰.۰۵۸۳۷۴۴ -۰.۰۵۸۳۷۴۴۱.۸ -۰.۴۴۲۵۲۱ -۰.۴۴۲۵۲۱برنام مقدار x را در ستون اول، مقدار Sin2x را در ستون دوم و مقدار ۲Siپاورپوینت کامل برنامه سازی ++C (توابع‌) ۹۱ اسلاید در PowerPointCosx را در ستون سوم چاپ‌ می‌کند. خروجی برنامه:خروجی نشان می‌دهد که برای هر مقدار آزمایشی x، مقدار Sin2x با مقدار ۲Siپاورپوینت کامل برنامه سازی ++C (توابع‌) ۹۱ اسلاید در PowerPointCosx برابر است.

اسلاید ۱۷: بیشتر توابع معروف ریاضی که در ماشین‌حساب‌ها هم وجود دارد در سرفایل <cmath> تعریف شده است. بعضی از این توابع در جدول زیر نشان داده شده:

اسلاید ۱۸:

اسلاید ۱۹: توجه داشته باشید که هر تابع ریاضی یک مقدار از نوع double را برمی‌گرداند. اگر یک نوع صحیح به تابع فرستاده شود، قبل از این که تابع آن را پردازش کند، مقدارش را به نوع double‌ ارتقا می‌دهد.

اسلاید ۲۰: بعضی از سرفایل‌های کتابخان C++ استاندارد که کاربرد بیشتری دارند در جدول زیر آمده است:این سرفایل‌ها از کتابخان‌ C استاندارد گرفته شده‌اند. استفاده از آن‌ها شبیه استفاده از سرفایل‌های C++ استاندارد (مانند <iostream> ) است. برای مثال اگر بخواهیم تابع اعداد تصادفی rand() را از سرفایل <cstdlib> به کار ببریم، باید دستور پیش‌پردازند زیر را به ابتدای فایل برنام‌ اصلی اضافه کنیم:#include <cstdlib>

اسلاید ۲۱: ۳- توابع ساخت کاربرگرچه توابع بسیار متنوعی در کتابخان‌ C++ استاندارد وجود دارد ولی این توابع برای بیشتر وظایف‌ برنامه‌نویسی کافی نیستند. علاوه بر این برنامه‌نویسان دوست دارند خودشان بتوانند توابعی را بسازند و استفاده نمایند.

اسلاید ۲۲: مثال ۳-۵ تابع cube()یک مثال ساده از توابع ساخت کاربر:int cube(int x){ // returns cube of x: return x*x*x;}این تابع، مکعب یک عدد صحیح ارسالی به آن را برمی‌گرداند. بنابراین فراخوانی cube(2) مقدار ۸ را برمی‌گرداند.

اسلاید ۲۳: نوع بازگشتی تابع cube() که در بالا تعریف شد، int است. نام آن cube می‌باشد و یک پارامتر از نوع int به نام x دارد. یعنی تابع cube() یک مقدار از نوع int می‌گیرد و پاسخی از نوع int تحویل می‌دهد. بدن تابع، یک بلوک کد است که در ادام عنوان آن می‌آید. بدنه شامل دستوراتی است که باید انجام شود تا نتیج مورد نظر به دست آید. بدنه شامل دستور return است که پاسخ نهایی را به مکان فراخوانی تابع برمی‌گرداند. یک تابع ساخت کاربر دو قسمت دارد: ۱-عنوان ۲- بدنه. عنوان یک تابع به صورت زیر است:(فهرست‌ پارامترها) نام‌ نوع‌ بازگشتی‌ مثال:int cube(int x){… بدنه تابع }

اسلاید ۲۴: دستور return دو وظیف عمده دارد. اول این که اجرای تابع را خاتمه می‌دهد و دوم این که مقدار نهایی را به برنام فراخوان باز می‌گرداند. دستور return به شکل زیر استفاده می‌شود:return expression;به جای expression هر عبارتی قرار می‌گیرد که بتوان مقدار آن را به یک متغیر تخصیص داد. نوع آن عبارت باید با نوع بازگشتی تابع یکی باشد.عبارت int main() که در هم برنامه‌ها استفاده کرده‌ایم یک تابع به نام «تابع اصلی» را تعریف می‌کند. نوع بازگشتی این تابع از نوع int است. نام آن main است و فهرست پارامترهای آن خالی است؛ یعنی هیچ پارامتری ندارد.

اسلاید ۲۵: وقتی یک تابع مورد نیاز را ایجاد کردید، فورا باید آن تابع را با یک برنام ساده امتحان کنید. چنین برنامه‌ای برنام آزمون نامیده می‌شود. ۴- برنام آزمون برنام آزمون یک برنام موقتی است که باید «سریع و کثیف» باشد؛ یعنی: لازم نیست در آن تمام ظرافت‌های برنامه‌نویسی – مثل پیغام‌های خروجی، برچسب‌ها و راهنماهای خوانا – را لحاظ کنید. تنها هدف این برنامه، امتحان کردن تابع و بررسی صحت کار آن است.

اسلاید ۲۶: مثال ۴-۵ یک برنام آزمون برای تابع cube()کد زیر شامل تابع cube() و برنام آزمون آن است:int cube(int x){ // returns cube of x: return x*x*x;}int main(){ // tests the cube() function: int n=1; while (n != 0) { cin >> n; cout << tcube( << n << ) = << cube(n) << endl; }}برنام حاضر اعداد صحیح را از ورودی می‌گیرد و مکعب آن‌ها را چاپ می‌کند تا این که کاربر مقدار ۰ را وارد کند.

اسلاید ۲۷: هر عدد صحیحی که خوانده می‌شود، با استفاده از کد cube(n) به تابع cube() فرستاده می‌شود. مقدار بازگشتی از تابع، جایگزین عبارت cube(n) گشته و با استفاده از cout در خروجی چاپ می‌شود. می‌توان رابط بین تابع main() و تابع cube() را شبیه این شکل تصور نمود: ۵ nint5125cube()main()5 xintدقت کنید که تابع cube() در بالای تابع main() تعریف شده زیرا قبل از این که تابعcube() در تابع main() به کار رود، کامپایلر C++ باید در بار‌ آن اطلاع حاصل کند.

اسلاید ۲۸: مثال ۵-۵ یک برنام آزمون برای تابع max()تابع زیر دو پارامتر دارد. این تابع از دو مقدار فرستاده شده به آن، مقدار بزرگ‌تر را برمی‌گرداند:int max(int x, int y){ // returns larger of the two given integers: int z; z = (x > y) x : y ; return z;}int main(){ int m, n; do { cin >> m >> n; cout << tmax( << m << , << n << ) = << max(m,n) << endl; } while (m != 0);}

اسلاید ۲۹: توابع می‌توانند بیش از یک دستور return داشته باشند. مثلا تابع max() را مانند این نیز می‌توانستیم بنویسیم:int max(int x, int y){ // returns larger of the two given integers: if (x < y) return y; else return x;}در این کد هر دستور return که زودتر اجرا شود مقدار مربوطه‌اش را بازگشت داده و تابع را خاتمه می‌دهد. دستور return نوعی دستور پرش است (شبیه دستور break ) زیرا اجرا را به بیرون از تابع هدایت می‌کند. اگرچه معمولا return در انتهای تابع قرار می‌گیرد، می‌توان آن را در هر نقط دیگری از تابع قرار داد.

اسلاید ۳۰: ۵- اعلان‌ها و تعاریف تابعبه دو روش میتوان توابع را تعریف نمود:۱-توابع قبل از تابع main() به طور کامل با بدنه مربوطه آورده شوند.۲-راه دیگری که بیشتر رواج دارد این گونه است که ابتدا تابع اعلان شود، سپس متن برنام اصلیmain() بیاید، پس از آن تعریف کامل تابع قرار بگیرد.

اسلاید ۳۱: اعلان تابع با تعریف تابع تفاوت دارد. اعلان تابع، فقط عنوان تابع است که یک سمیکولن در انتهای آن قرار دارد.تعریف تابع، متن کامل تابع است که هم شامل عنوان است و هم شامل بدنه. اعلان تابع شبیه اعلان متغیرهاست. یک متغیر قبل از این که به کار گرفته شود باید اعلان شود. تابع هم همین طور است با این فرق که متغیر را در هر جایی از برنامه می‌توان اعلان کرد اما تابع را باید قبل از برنام اصلی اعلان نمود.

اسلاید ۳۲: همین‌ها برای کامپایلر کافی است تا بتواند کامپایل برنامه را آغاز کند. سپس در زمان اجرا به تعریف بدن تابع نیز احتیاج می‌شود که این بدنه در انتهای برنامه و پس از تابع main() قرار می‌گیرد.در اعلان تابع فقط بیان می‌شود که نوع بازگشتی تابع چیست، نام تابع چیست و نوع پارامترهای تابع چیست.

اسلاید ۳۳: فرق بین «آرگومان» و «پارامتر» :پارامترها متغیرهایی هستند که در فهرست پارامتر یک تابع نام برده می‌شوند. پارامترها متغیرهای محلی برای تابع محسوب می‌شوند؛ یعنی فقط در طول اجرای تابع وجود دارند. آرگومان‌ها متغیرهایی هستند که از برنام اصلی به تابع فرستاده می‌شوند.

اسلاید ۳۴: int max(int,int);int main(){ int m, n; do { cin >> m >> n; cout << tmax( << m << , << n << ) = << max(m,n) << endl; } while (m != 0);}int max(int x, int y){ if (x < y) return y; else return x;}مثال ۶-۵ تابعmax() با اعلان‌ جدا از تعریف آناین برنامه همان برنام آزمون تابع max() در مثال ۵-۶ است. اما این‌جا اعلان تابع بالای تابع اصلی ظاهر ‌شده و تعریف تابع بعد از برنام اصلی آمده است:توجه کنید که پارامترهای x و y در بخش عنوان تعریف تابع آمده‌اند (طبق معمول) ولی در اعلان تابع وجود ندارند.

اسلاید ۳۵: اغلب این طور است که تعریف و بدن توابع در فایل‌های جداگانه‌ای قرار می‌گیرد. این فایل‌ها به طور مستقل کامپایل۱ می‌شوند و سپس به برنام اصلی که آن توابع را به کار می‌گیرد الصاق۲ می‌شوند. ۶- کامپایل جداگان توابع توابع کتابخان C++ استاندارد به همین شکل پیاده‌سازی شده‌اند و هنگامی که یکی از آن توابع را در برنامه‌هایتان به کار می‌برید باید با دستور راهنمای پیش‌پردازنده، فایل آن توابع را به برنامه‌تان ضمیمه کنید. این کار چند مزیت دارد:

اسلاید ۳۶: ۱- اولین مزیت «مخفی‌سازی اطلاعات» است. ۲-مزیت دیگر این است که توابع مورد نیاز را می‌توان قبل از این که برنام اصلی نوشته شود، جداگانه آزمایش نمود. ۳-سومین مزیت این است که در هر زمانی به راحتی می‌توان تعریف توابع را عوض کرد بدون این که لازم باشد برنام