فایل ورد کامل زبان بدن: بیماری، ناتوانی، و نوشتن زندگی

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

این مقاله، ترجمه شده یک مقاله مرجع و معتبر انگلیسی می باشد که به صورت بسیار عالی توسط متخصصین این رشته ترجمه شده است و به صورت فایل ورد (microsoft word) ارائه می گردد

متن داخلی مقاله بسیار عالی، پر محتوا و قابل درک می باشد و شما از استفاده ی آن بسیار لذت خواهید برد. ما عالی بودن این مقاله را تضمین می کنیم

فایل ورد این مقاله بسیار خوب تایپ شده و قابل کپی و ویرایش می باشد و تنظیمات آن نیز به صورت عالی انجام شده است؛ به همراه فایل ورد این مقاله یک فایل پاور پوینت نیز به شما ارئه خواهد شد که دارای یک قالب بسیار زیبا و تنظیمات نمایشی متعدد می باشد

توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل زبان بدن: بیماری، ناتوانی، و نوشتن زندگی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

تعداد صفحات این فایل: ۲۱ صفحه

همان قدر که ما ممکن است، به حداقل رساندن یا گریز از بیماری و ناتوانی را دوست داشته باشیم، ناگزیر، آنها در تجسم انسانی حضور می یابند ؛ ما همه افراد آسیب پذیری هستیم. بنابراین ممکن است طبیعی و اجتناب ناپذیر به نظر برسد که دنیوی ترین، و نیز دموکراتیک ترین شکل ادبیات، و زندگینامه، باید این ویژگی های مشترک از تجربه انسانی را مشخص کنند. و با این حال نوشتن خود زندگی، نسبتاً به تازگی، با تجسم همراه بوده است. در سنت غربی، ما می توانیم به نوشتن زندگی «اول شخصی» ، اشاره کنیم (که من آن را اوتوسوماتوگرافی نامیدم) و در مورد بیماری و ناتوانی، از متون کلاسیک، مانند از خود گذشتگی های جان دان در حالت های اورژانسی ، و چند مرحله در بیماری من (۱۶۲۴) و مقالات میشل دو مونتنی. ولی چنین متونی، کمیابند و به ترتیب زمانی، تا بعد از تولد درمانگاه در قرن هجدهم، دور از تصورات هستند.

عنوان انگلیسی:

Body Language: Illness, Disability, and Life Writing

~~en~~ writers :

–

As much as we may like to evade or minimise them, illness and disability inescapably
attend human embodiment; we are all vulnerable subjects. So it might seem natural and
inevitable that the most universal, most democratic form of literature, autobiography,
should address these common features of human experience. And yet self-life writing
has reckoned with embodiment only relatively recently. In the Western tradition, we
can date first-person life writing about illness and disability (which I have named autosomatography) from classic texts like John Donne’s Devotions upon Emergent Occasions, and
Several Steps in My Sickness (1624) and the essays of Michel de Montaigne. But such texts
are rare—few and chronologically far between—until well after the birth of the clinic in the
eighteenth century.

$$en!!