فایل ورد کامل تشخیص روانپزشکی و خطرات متفاوت (متمایز) تخلف پس از ترخیص

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

این مقاله، ترجمه شده یک مقاله مرجع و معتبر انگلیسی می باشد که به صورت بسیار عالی توسط متخصصین این رشته ترجمه شده است و به صورت فایل ورد (microsoft word) ارائه می گردد

متن داخلی مقاله بسیار عالی، پر محتوا و قابل درک می باشد و شما از استفاده ی آن بسیار لذت خواهید برد. ما عالی بودن این مقاله را تضمین می کنیم

فایل ورد این مقاله بسیار خوب تایپ شده و قابل کپی و ویرایش می باشد و تنظیمات آن نیز به صورت عالی انجام شده است؛ به همراه فایل ورد این مقاله یک فایل پاور پوینت نیز به شما ارئه خواهد شد که دارای یک قالب بسیار زیبا و تنظیمات نمایشی متعدد می باشد

توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل تشخیص روانپزشکی و خطرات متفاوت (متمایز) تخلف پس از ترخیص،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

تعداد صفحات این فایل: ۲۵ صفحه

تشخیص روانپزشکی، عامل خطری برای تخلف پس از ترخیص در نظر گرفته نمی شود. با این حال، مداخلات درمانی و توجه و مواظبت در مرحله ی نقاهت، به شدت تحت تأثیر تشخیص اولیه بالینی قرار می گیرد. ما خطرات متفاوت (متمایز) تخلف مجدد بیماران را پس از ترخیص از واحدهایی با محیط امن در بریتانیا در شش رده ی تشخیصی اولیه قرار دادیم: اختلال اسکیزوفرنی / اختلال اسکیزوفرنى عاطفى؛ اختلال توهمی؛ شیدایی / جنون خفیف؛ اختلال افسردگی؛ نشانگان آسیب مغزى؛ اختلال شخصیتی. ما ۱۳۴۴ بیمار در معرض خطر را بطور متوسط در ۶.۲ سال (SD=2.1) پیگیری کردیم که از ۷ مورد از ۱۴ مورد خدمات منطقه ای محیط امن در انگلستان و ولز ترخیص شده بودند. خروجی (نتایج) شامل شیوع دوره ای، بروز اختلال، و مجموع احتمال محکومیت کیفری بودند. پیش بینی کنندگان تخلف مجدد، سابقه ی کیفری و جمعیت شناختی ایجاد شده را در سرتاسر رده های تشخیصی متفاوت مشاهده کردند. خطرات تمام جرائم در مورد اختلال شخصیتی، جرم خشونت/اکتسابی در مورد اختلال توهمی، تخلف جنسی برای اختلال شیدایی/جنون خفیف و جرم خشونت/ اکتسابی در مورد نشانگان آسیب مغزی (سندروم) افزایش یافتند. الگوهای خطر در طول زمان به طور قابل توجهی بین رده هایی از اختلال روانی، متفاوت بودند. اکثر بیمارانی با اختلال شخصیتی در مدت ۴ سال پس از ترخیص، به شدت مرتکب تخلف (جرم) میشدند. زیرگروهی با اختلال توهمی، خطر فزاینده ی جرم خشونت را ۵ سال پس از ترخیص نشان داد. خطرات متفاوتی برای تخلف مجدد بین گروههای تشخیصی متفاوت مشاهده شد. تشخیص بالینی همراه با معیارهای ایجاد شده ی خطر باید در مدیریت خطر و کاهش آن پس از ترخیص گنجانده شوند. نظارت نزدیک (مستقیم) بیمارانی با اختلال شخصیتی باید بلافاصله پس از ترخیص و زمانیکه خطرات تخلف مجدد، بیشترین مقدار را دارند، آغاز شود. اختلال توهمی به ارزیابی بیشتر در زمینه ی افزایش قابل توجه در خطر خشونت پس از ۵ سال نیاز دارد.

کلمات کلیدی: محیط امن | خطر خشونت و سایر تخلفات پس از آن | ترخیص | خطر متفاوت (متماز) تشخیص های روانپزشکی

عنوان انگلیسی:

Psychiatric diagnosis and differential risks of offending following discharge

~~en~~ writers :

Jeremy W. Coid a, Min Yang b, Simone Ullrich a,, Nicole Hickey c, Nadji Kahtan d, Mark Freestone a

Psychiatric diagnosis is not considered a risk factor for offending following discharge. However, treatment interventions and aftercare are strongly influenced by clinical primary diagnosis. We compared differential risks of
reoffending of patients falling into six primary diagnostic categories following discharge from Medium Secure
Units in the UK: schizophrenia/schizoaffective disorder; delusional disorder; mania/hypomania; depressive disorder; organic brain syndrome; personality disorder. We followed up 1344 patients, on average 6.2 years (SD =
۲.۱) at risk, discharged from 7 of 14 Regional Medium Secure services in England and Wales. Outcomes were period
prevalence, incidence, and cumulative probability of criminal conviction. Established demographic and criminal
history predictors of reoffending were observed across different diagnostic categories. Risks of all offending were increased for personality disorder, violence/acquisitive offending for delusional disorder, sexual offending for mania/
hypomania and violence/acquisitive offending for organic brain syndrome. Patterns of risk over time differed markedly between categories of mental disorder. Most patients with personality disorder who offended violently did so
within 4 years of discharge. A subgroup with delusional disorder demonstrated increased risk of violent offending
۵ years after discharge. Differential risks of reoffending are observed between different diagnostic groups. Clinical
diagnosis should be included together with established risk measures in risk management following discharge.
Close supervision of patients with personality disorder should begin immediately after discharge when risks of
reoffending are greatest. For delusional disorder further investigation is needed into the marked increase in risk
of violence after 5 years.

Keywords: Medium security | Risk of violent and other offending following | discharge | Differential risk of psychiatric diagnoses

$$en!!