فایل ورد کامل اقتباس دولت الکترونیک در سه کشور آمریکای لاتین: آرژانتین، برزیل و مکزیک

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

این مقاله، ترجمه شده یک مقاله مرجع و معتبر انگلیسی می باشد که به صورت بسیار عالی توسط متخصصین این رشته ترجمه شده است و به صورت فایل ورد (microsoft word) ارائه می گردد

متن داخلی مقاله بسیار عالی، پر محتوا و قابل درک می باشد و شما از استفاده ی آن بسیار لذت خواهید برد. ما عالی بودن این مقاله را تضمین می کنیم

فایل ورد این مقاله بسیار خوب تایپ شده و قابل کپی و ویرایش می باشد و تنظیمات آن نیز به صورت عالی انجام شده است؛ به همراه فایل ورد این مقاله یک فایل پاور پوینت نیز به شما ارئه خواهد شد که دارای یک قالب بسیار زیبا و تنظیمات نمایشی متعدد می باشد

توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل اقتباس دولت الکترونیک در سه کشور آمریکای لاتین: آرژانتین، برزیل و مکزیک،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

تعداد صفحات این فایل: ۲۴ صفحه

تحلیل سیاست
با مقایسه پیشرفت نسبی در اقتبال دولت الکترونیک در موارد فعلی به نظر می رسد که گذر به یک دولت دیجیتال می تواند به وسیله یک آژانس یا بخش دولتی توسعه یافته که بتواند زمان، تلاش و هزینه مرتبط با ایجاد دولت الکترونیک را بسنجد تسهیل شود. در ایالات متحده دفتر اصلی اطلاعات (CIO) و یک شورای مشورتی برای “به حداکثر رساندن کارایی دولت در استفاده از تکنولوژی اطلاعات” کار می کند. با کمک CIO و این شورا، آمریکا یک سیستم دستیابی اثربخش به اطلاعات دولتی و سیاست های اطلاعاتی را هماهنگ کرده و در تلاش برای اجرای آن می باشد.
در بسیاری از کشورها حامیان دولت الکترونیک در هنگامی که نگرانی های خود در هنگام موضوعاتی هم چون تامین هزینه و توسعه خدمات جاری را بیان می کنند با مقاومت روبرو می شوند. موضوعات دیگر (همچون توسعه صنعتی) که اغلب ابتکار عمل های بلندمدت تری همچون پیشرفت و ارتقای دولت دیجیتال نیاز دارند نسبت به موارد دیگر لازم تر دیده می شوند. در بسیاری از دولت های جهان سوم ابتکار عمل ها برای پرداختن به موضوع دولت الکترونیک ناموفق بوده است و بسیاری از کشورها دریافته اند که تامین مالی و تلاش های کلی برای شروع یا ارتقا دولت دیجیتال یک موضوع مهم نیست. با این حال اقداماتی وجود دارد که دولت ها م یتوانند برای تشویق اقتباس دولت الکترونیک انجام دهند. برای مثال تغییر سیستم های موجود از بخش خصوصی و هماهنگی با دیگر آژانس های موجود یک روش به صرفه تر از نظر زمان و هزینه برای اجرای این خدمات به نظر می رسد.
اولویت بندی توسعه دولت الکترونیک باید یک موضوع مهم برای بسیاری از دولت ها شود. افزایش برنامه های کاربردی دولت الکترونیک می تواند بسیار مفید باشد که مثال آن پوشش مطبوعاتی مثبت در کشورهای همچون استرالیا و کانادا بوده است. موقعیتی که این دو دولت در پیش گرفته اند می تواند از قدرت کامل مدیریت اسناد و پردازش ثبت ها برای ایجاد روابط الکترونتک با انتهای باز که کار روزانه به وسیله دموکراسی حفظ می شود را تقویت می کند استفاده کند. دولت ها باید حداقل یک طرح اقداماتی با یک سال اجرای پیش بینی شده ایجاد کند کشورهایی همچون بریتانیا طوری بودجه بندی کرده اند که تمام خدمات تا سال ۲۰۰۵ آنلاین شود. دیگر کشورهای کمتر صنعتی شده همچون رومانی، آفریقای جنوبی و ایالات متحده عربی نیز اهمیت و مزیت بلندمدت دولت الکترونیک را درک کرده اند و همگی یک طرح اقداماتی ایجاد کرده و بودجه ای برای اجرا در نظر گرفته اند و یک سال اتمام پیش بینی شده که معمولا یک مدت ۵ تا ۶ ساله است را تعیین کرده اند.

عنوان انگلیسی:Adoption of e-government in three Latin American countries: Argentina, Brazil and Mexico~~en~~

Policy analysis

Comparing the relative progress in e-government adoption across the present cases, it seems that the transition to a digital government can be facilitated by a developed governmental agency or department that can appreciate the time, effort and money involved with developing e-government. In the United States, the Chief Information Officer (CIO) and an advisory council work ‘‘to maximize government effectiveness in using information technology’’ (American Libraries, 2001, p. 16). With the help of the CIO and this council, the US has coordinated and attempted to execute a system of ‘‘effective access’’ to government information and coordinated information policies. In many countries, e-government advocates continue to face resistance when pressing their concerns over such issues as funding and expansion of current services (e.g., Arenton, 1987; Dutton et al., 1999; So et al., 2004). Other issues (e.g., industrial development) are seen as more compelling, often relegating longer ARTICLE IN PRESS T.Y. Lau et al. / Telecommunications Policy 32 (2008) 88–۱۰۰ ۹۵ term initiatives—like the advancement and improvement of digital government—to later consideration (e.g., United Nations, 2004). In most Third World nations, initiatives to address issues of e-government have proven unsuccessful, with many countries finding that funding and overall efforts to initiate or improve digital government is not an important concern. However, there are measures that governments can take to encourage the adoption of e-government. Adapting existing systems from the private sector and coordinating with other existing agencies, for instance, represents a more time-efficient and cost-effective method for implementing these services (e.g., Heeks, 2002; Steinfield, 2002). Prioritizing the development of e-government should be an issue of concern for many governments. The enhancement of e-government applications can be extremely beneficial, as exemplified by positive press coverage in such countries as Australia and Canada. The position these two governments take can purportedly ‘‘yexploit the full power of document management and records processing to build an open-ended e-relationship that invigorates the daily business by which democracy is sustained’’ (Government Computer News, 2001, p. 2). Governments should at the least create a plan of action with a projected year of implementation. Countries, such as the United Kingdom, budgeted to ensure that all services were online by 2005. Other, less-industrialized nations—such as Romania, South Africa and the United Arab Emirates—have also realized the vital importance and long term advantages of e-government and have all created a plan of action, earmarked a budget for implementation, and established a projected year of completion, typically within a five to six year span (‘‘UAE to install e-government systems,’’ ۲۰۰۱; ‘‘E-government still a distant goal,’’ ۲۰۰۱; Rogers, 2004). Of course, the objectives of efficiency, serving the needs of the citizenry (e.g., particularly time savings), and reducing opportunities for corruption (e.g., e-procurement) represent some of the chief benefits of e-government. Contrary to dystopian predictions accompanying telematic media—reminiscent of Big Brother (Orwell, 1948)—e-government measures can help to reduce the gap in distrust between governments and their citizens. Success in this area is by no means assured, however, as other gaps presented by computer failures (e.g., Gauld et al., 2006) could well alienate citizen-patrons. Interoperability among the four phases will thus be crucial, particularly given that Latin American governments are beginning to advance from phase 2 to phase 3 in some applications (Regional Information Society Action Plan eLAC, 2007). In particular, this seamless service provision necessitates full interoperability of all databases in the e-government back-office. According to these estimates, back-office work represents roughly 90% of e-government initiatives in the four phase benchmark outlined earlier, as front-office websites are the only visible tip of the e-government colossus. Once glitches in back-office interoperability are overcome, however, patrons will face a raft of privacy concerns (e.g., Lee, 2007). The present analysis of these issues could be further informed by a wider consideration of the literature on new media adoption and social change, particularly as it relates to such parallel innovations as telework, e-commerce, digital divides and implications for privacy, economic development and the like (e.g., Bouras et al., 2000; Lau, Kim, & Atkin, 2005). Focusing on access to government information, for instance, scholars employ such perspectives as diffusion theory (e.g., Rogers, 2002) to distinguish between proactive dissemination of policies—encompassing widespread communication from governments to their constituents—and more reactive approaches. Returning to the US model, this distinction is evident in the 1996 Electronic Freedom of Information Act, which required proactive electronic publication of all agency decisions and related materials within a year of their implementation, alongside reactive provision of information requested through the Freedom of Information Act (e.g., Lee, 2007). That 1996 legislation was motivated, in part, by concerns about reactive provision of information and has helped catalyze e-government activities in the US.

$$en!!