فایل ورد کامل ارتباط عملکرد تحصیلی شناگران جوان اهل رقابت، با شدت فعالیت بدنی و مسیر متابولیک غالب: یک مطالعه مقدماتی

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

این مقاله، ترجمه شده یک مقاله مرجع و معتبر انگلیسی می باشد که به صورت بسیار عالی توسط متخصصین این رشته ترجمه شده است و به صورت فایل ورد (microsoft word) ارائه می گردد

متن داخلی مقاله بسیار عالی، پر محتوا و قابل درک می باشد و شما از استفاده ی آن بسیار لذت خواهید برد. ما عالی بودن این مقاله را تضمین می کنیم

فایل ورد این مقاله بسیار خوب تایپ شده و قابل کپی و ویرایش می باشد و تنظیمات آن نیز به صورت عالی انجام شده است؛ به همراه فایل ورد این مقاله یک فایل پاور پوینت نیز به شما ارئه خواهد شد که دارای یک قالب بسیار زیبا و تنظیمات نمایشی متعدد می باشد

توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل ارتباط عملکرد تحصیلی شناگران جوان اهل رقابت، با شدت فعالیت بدنی و مسیر متابولیک غالب: یک مطالعه مقدماتی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

تعداد صفحات این فایل: ۱۶ صفحه

زمینه: رابطه بین فعالیت بدنی (PA) و عملکرد تحصیلی قبلاً مورد مطالعه قرار گرفته است. با اینحال باید تعیین شود که آیا شدت فعالیت بدنی انجام شده و مسیر سوخت و ساز غالب آن، رابطه ای با پیشرفت تحصیلی دارند یا نه. روشها: داده های مقطعی را از شناگران جوان و اهل رقابت اسپانیایی جمع آوری کردیم. پیشرفت تحصیلی بر مبنای نمرات فردی برای هر دانش آموز بود؛ سطح فعالیت بدنی را توسط «پرسشنامه فعالیت بدنی برای نوجوانان» اندازه گیری کردیم. شناگران را طبق مصرف انرژی خاص آنها در یک رویداد رقابتی طبقه بندی کردیم. نتایج: بطور کلی ۲۵۴ شناگر در این مطالعه شرکت کردند؛ مشخص شد که ۶۲۸ درصد آنها دارای فعالیت متوسط هستند. تحلیل آماری نشان داد که هر چه سطح فعالیت بدنی دانش آموزان بالاتر باشد، معدل نمرات آنها بهتر خواهد بود. این رابطه در بین دختران مهم بود (P = .04). هیچ تفاوت مهمی را از لحاظ تأثیر نوع رویداد شنا پیدا نکردیم. با اینحال اثبات شد که شرکت کردن در رویدادهای هوازی، تأثیر مهمی بر روی پیشرفت تحصیلی دختران دارد (P = .01). نتیجه گیری: رابطه بین پیشرفت تحصیلی و فعالیت بدنی به شدت انجام دادن فعالیت بدنی، و همچنین مسیر سوخت و ساز غالب آن بستگی دارد. با اینحال به نظر می رسد که این روابط به جنسیت وابسته هستند.

رابطه بین فعالیت بدنی (PA) و عملکرد تحصیلی بصورت گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. تحقیقات علمی تأیید کرده اند که زمانیکه دانش آموزان زمان قابل توجهی را به فعالیت بدنی اختصاص میدهند عملکرد تحصیلی آنها به عملکرد تحصیلی دانش آموزانی می رسد (و از آن بیشتر میشود) که فعالیت بدنی اضافی را دریافت نکرده اند. این یافته از زمینه فعالیت بدنی (فعالیت بدنی در مدرسه، زنگ تفریح، فعالیت بدنی در کلاس درس، و فعالیت بدنی فوق برنامه ای)، مستقل است. علیرغم این مسئله، تأثیری که شدت فعالیت بدنی بر روی این رابطه دارد هنوز تأیید نشده است چون مطالعات اندکی که در این زمینه انجام شده اند، یافته های متفاوتی را ارائه داده اند. در حقیقت با اینکه بعضی از محققان رابطه مهمی را بین فعالیت بدنی شدید (نه متوسط) و پیشرفت تحصیلی پیدا کردند اما بعضی از محققان هم نتایج ترکیبی ای را پیدا کردند. با در نظر گرفتن همه اینها، به نظر میرسد که مطالعاتی باید انجام شود که رابطه دوز-واکنش (واکنش متناسب با مقدار) بین فعالیت بدنی و عملکرد تحصیلی، و همچنین مکانیزم های توضیحی برای این رابطه را بطور کامل مورد بررسی قرار دهند. بعلاوه اگرچه مشاهده شده است که فعالیت بدنی و تندرستی کمک مثبتی به پیشرفت تحصیلی می کنند اما وسعت این رابطه و اینکه آیا این رابطه به نوع فعالیت بدنی انجام شده بستگی دارد یا نه، هنوز مشخص نشده است. در حقیقت استفاده از ماده فرعی (بستر) بیوانرجتیک به نوع، شدت و مدت تمرین بستگی دارد. بنابراین ممکن است رابطه ای بین عملکرد نوع خاصی از فعالیت بدنی (که طبق مسیرهای بیوانرجتیک غالب طبقه بندی میشود) و تأثیر آن بر روی پیشرفت تحصیلی وجود داشته باشد.

نتیجه گیری

ما در مطالعه حاضر شواهد مقدماتی ای را نشان می دهیم که حاکی از این هستند که رابطه بین پیشرفت تحصیلی و فعالیت بدنی، به شدت انجام فعالیت بدنی و مسیر سوخت و ساز غالب، بستگی دارد. با اینحال شایان ذکر است که به نظر می رسد این روابط به جنسیت بستگی داشته باشند. در همین خصوص باید تحقیقات بیشتری در آینده انجام شود.

عنوان انگلیسی:Academic Performance of Young Competitive Swimmers is Associated With Physical Activity Intensity and Its Predominant Metabolic Pathway: A Pilot Study~~en~~

Background: The relationship between physical activity (PA) and academic performance has been previously studied. However, there is a need to determine if the intensity of the PA performed and its predominant metabolic pathway show any degree of association with the academic achievement. Methods: Cross-sectional data were gathered from Spanish young competitive swimmers. Academic achievement was based on individual grades for each student; the PA level was measured by means of the Physical Activity Questionnaire for Adolescents. Swimmers were classified according to the preferential energetic cost of the event in which they competed. Results: A total of 254 swimmers finished the study; 62.8% of them were considered moderate active. The statistical analysis showed that the higher the level of PA performed, the better the average grades achieved. This relationship was significant among the girls (P = .04). No significant differences were found regarding the influence of the kind of swimming event. However, taking part in aerobic events proved to have a significant influence on the academic achievement for girls (P = .01). Conclusion: The link between academic achievement and PA depends on the intensity in which the PA is performed, as well as on its predominant metabolic pathway. However, such associations seem to be gender-dependent.

The relationship between physical activity (PA) and academic performance has been widely studied. Scientific research has confirmed that when a substantial amount of school time is dedicated to PA, academic performance meets and exceeds that of students not receiving additional PA.1 This finding is independent of the PA context (school-based PA, recess, classroom-based PA, and extracurricular PA).2 In spite of all this, the influence that the intensity of the PA carried out has on this relationship is yet to be confirmed, since the very few studies carried out in this regard have yielded different findings. Indeed, whereas some researchers have observed a significant association between vigorous (but not moderate) PA and academic achievement,3 others have found mixed results.4 Given all that, it seems that there is a need for studies which thoroughly examine the dose-response relationship between PA and academic performance, as well as the explanatory mechanisms for this relationship.5 Moreover, although it has been observed that PA and fitness positively contribute to academic achievement,6 the extent of this relationship and whether it depends on the kind of PA carried out is still not known. Indeed, utilization of bioenergetic substrates depends on the type, intensity, and duration of the exercise.7 Therefore, there might be a connection between the performance of a particular kind of PA, classified according to the predominant bioenergetic pathways, and its influence on the academic achievement.

Conclusion

This study shows preliminary evidence implying that the link between academic achievement and PA depends on the intensity with which PA is performed and on its predominant metabolic pathway. However, it should be noted that such associations seem to be gender-dependent. In this regard, further research is needed.

$$en!!