فایل ورد کامل روابط عصبی – فیزیولوژی فاکتورهای تجسم و عوامل انگیزشی در هنگام ادراک محیط های معماری مجازی

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

این مقاله، ترجمه شده یک مقاله مرجع و معتبر انگلیسی می باشد که به صورت بسیار عالی توسط متخصصین این رشته ترجمه شده است و به صورت فایل ورد (microsoft word) ارائه می گردد

متن داخلی مقاله بسیار عالی، پر محتوا و قابل درک می باشد و شما از استفاده ی آن بسیار لذت خواهید برد. ما عالی بودن این مقاله را تضمین می کنیم

فایل ورد این مقاله بسیار خوب تایپ شده و قابل کپی و ویرایش می باشد و تنظیمات آن نیز به صورت عالی انجام شده است؛ به همراه فایل ورد این مقاله یک فایل پاور پوینت نیز به شما ارئه خواهد شد که دارای یک قالب بسیار زیبا و تنظیمات نمایشی متعدد می باشد

توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل روابط عصبی – فیزیولوژی فاکتورهای تجسم و عوامل انگیزشی در هنگام ادراک محیط های معماری مجازی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

تعداد صفحات این فایل: ۱۰ صفحه

چکیده

تحقیقات اخیر که به دنبال ارائه توجیهی مرتبط با علم عصب‌شناسی در مورد نحوه ادراک و تجربه افراد از محیط‌های معماری بودند تا حد زیادی اعتقاد اولیه به ارزش علم عصب‌شناسی در معماری را توجیه کردند. اما، چارچوب تئوریک و تجربی منسجمی هنوز بطور سیستماتیک شکل نگرفته است. ما برای بررسی واکنش‌های عصبی-فیزیولوژیکی مرتبط با درک محیط ها، سیگنال‌های الکتروانسفالوگرافی (EEG) را در واقعیت مجازی همه‌جانبه در حین درک طراحی‌های داخلی ثبت کردیم. این اطلاعات براساس این فرضیه کارکردی آنالیز شدند که محیط‌های احساس‌شده مکانیزم‌های شبیه‌سازی تجسمی و مدارهایی را که رابط محرک‌ها نزدیکند، درگیر می‌کنند. سیگنال‌های EEG برای ۱۲ فرد سالم حین تشخیص (ادراک) طراحی‌های داخلی سه‌بعدی ثبت شدند. این طراحی‌ها در سیستم CAVE شبیه‌سازی شده و براساس ابعاد آشنایی، تازگی، راحتی، خوشایندی، انگیختگی و حضور قضاوت شدند. تحلیل همبستگی قضاوت‌های شخصی اشاره داشت که امتیازهای ابعاد تازگی، خوشایندی و راحتی همبستگی مثبتی با هم دارند، حال آنکه ابعاد آشنایی و تازگی بایکدیگر همبستگی منفی دارند. نقشه‌های طیفی آماری نشان می‌دهند که طراحی‌های خوشایند، جدید و راحت سبب ناهمزمانی ریتم مو در نواحی حسی-حرکتی چپ مغز می‌شوند. طراحی‌های داخلی که خوشایند‌تر و ناآشناترند سبب فعالیت نواحی قدامی چپ مغز (نوارهای تتا و آلفا) می‌شوند، در عین حال که نواحی مختص جهت‌دهی فضایی را نیز درگیر می‌کنند. افزایش راحتی فعالیت خط میانی قدامی نوار تتا را ارتقا می‌دهد. فعالیت‌های مغزی اصلی در درک معماری ممکن است مکانیزم‌های متفاوتی را در بر گیرند که واکنش‌های جسمانی، هیجانی و شناختی را تنظیم می‌کنند. بنابراین، می‌توان گفت که تجربه فرد از محیط‌های معماری ذاتاً براساس احتمال کنش پی‌ریزی می‌شود.

تشریح مطالب

تحلیل واکنش‌های رفتاری نشان داد که درک طراحی‌های داخلی با قضاوت در مورد تازگی، آشنایی و راحتی قابل توصیف است. نقشه‌های توپوگرافیک PSD ادراک طراحی‌های داخلی خوشایند، تازه و راحت را نشان می‌دهند که نواحی حسی-حرکتی را فعال می‌کنند. در نتیجه، درگیری مکانیزم‌های شبیه‌سازی تجسمی را نشان می‌دهند که فرد در حین ادراک آثار هنری دستخوش آنها قرار گرفت (سبریشیا فیورتی و همکاران ۲۰۱۳، اومیلتا و همکاران ۲۰۱۲). افزون بر این، فعالسازی نامتقارن نواحی قدامی چپ، مرتبط با ابعاد خوشایندی و آشنایی، ممکن است نشانگر درگیری فاکتورهای انگیزشی تنظیم‌کننده نگرش باشد (کوآن و آلن ۲۰۰۳) که قبلاً در طی قضاوت ابعاد زیبایی‌شناختی گزارش شد (ژاکوبسن و همکاران ۲۰۰۶). بعلاوه، تقویت فعالیت خط میانی فرانتال باند تتا، که نشان‌دهنده راحتی‌ست، ممکن است ناشی از توجه درونی و تجربه هیجانی مثبت فرد باشد (آفتاناس و گولوچیکین ۲۰۰۱).

عنوان انگلیسی:Neurophysiological correlates of embodiment and motivational factors during the perception of virtual architectural environments~~en~~

Abstract

The recent efforts aimed at providing neuroscientific explanations of how people perceive and experience architectural environments have largely justified the initial belief in the value of neuroscience for architecture. However, a systematic development of a coherent theoretical and experimental framework is missing. To investigate the neurophysiological reactions related to the appreciation of ambiances, we recorded the electroencephalographic (EEG) signals in an immersive virtual reality during the appreciation of interior designs. Such data have been analyzed according to the working hypothesis that appreciated environments involve embodied simulation mechanisms and circuits mediating approaching stimuli. EEG recordings of 12 healthy subjects have been performed during the perception of three-dimensional interiors that have been simulated in a CAVE system and judged according to dimensions of familiarity, novelty, comfort, pleasantness, arousal and presence. A correlation analysis on personal judgments returned that scores of novelty, pleasantness and comfort are positively correlated, while familiarity and novelty are in negative way. Statistical spectral maps reveal that pleasant, novel and comfortable interiors produce a de-synchronization of the mu rhythm over left sensorimotor areas. Interiors judged more pleasant and less familiar generate an activation of left frontal areas (theta and alpha bands), along an involvement of areas devoted to spatial navigation. An increase in comfort returns an enhancement of the theta frontal midline activity. Cerebral activations underlying appreciation of architecture could involve different mechanisms regulating corporeal, emotional and cognitive reactions. Therefore, it might be suggested that people’s experience of architectural environments is intrinsically structured by the possibilities for action.

Discussion

The analysis of behavioral responses returned that the appreciation of interiors can be described by judgments of novelty, familiarity and comfort. In turn, topographical maps of PSD show the perception of pleasant, novel and comfortable interiors activating the sensorimotor regions, thus suggesting the involvement of embodied simulation mechanisms, as experienced during the appreciation of artworks (Sbriscia-Fioretti et al. 2013; Umilta et al. 2012). Moreover, the asymmetric activation of left frontal regions, related to pleasantness and familiarity, could show the engagement of motivational factors regulating approach (Coan and Allen 2003) already reported during esthetic judgment (Jacobsen et al. 2006). In addition, the enhance of the theta frontal midline activity describing comfort could be related to internalized attention and positive emotional experience (Aftanas and Golocheikine 2001). Finally, the activity in parietal sites related to pleasantness could reflect the participation in perception of goal-directed hand actions (Salmi et al. 2014) as well as a manifestation of positive moods (Greene et al. 2014).

$$en!!