فایل ورد کامل برون ده قلبی، ضربان قلب و میزان سکته مغزی در هنگام کنترل دمای هدفمند پس از ایست قلبی خارج از بیمارستان: ارتباط مرگ و میر و علت مرگ

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

این مقاله، ترجمه شده یک مقاله مرجع و معتبر انگلیسی می باشد که به صورت بسیار عالی توسط متخصصین این رشته ترجمه شده است و به صورت فایل ورد (microsoft word) ارائه می گردد

متن داخلی مقاله بسیار عالی، پر محتوا و قابل درک می باشد و شما از استفاده ی آن بسیار لذت خواهید برد. ما عالی بودن این مقاله را تضمین می کنیم

فایل ورد این مقاله بسیار خوب تایپ شده و قابل کپی و ویرایش می باشد و تنظیمات آن نیز به صورت عالی انجام شده است؛ به همراه فایل ورد این مقاله یک فایل پاور پوینت نیز به شما ارئه خواهد شد که دارای یک قالب بسیار زیبا و تنظیمات نمایشی متعدد می باشد

توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل برون ده قلبی، ضربان قلب و میزان سکته مغزی در هنگام کنترل دمای هدفمند پس از ایست قلبی خارج از بیمارستان: ارتباط مرگ و میر و علت مرگ،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

تعداد صفحات این فایل: ۲۶ صفحه

چکیده

هدف: اختلال در عملکرد میوکارد (ماهیچه قلب) و شاخص قلبی پایین، از جمله علائم رایج پس از ایست قلبی خارج بیمارستانی (OHCA) می‌باشد که خود بخشی از سندرم پس از ایست قلبی(پس از احیا) است. این پژوهش به بررسی ارتباط شاخصهای قلبی در طی کنترل هدفمند دما (TTM) و نرخ مرگ و میر می‌پردازد.
روش‌ها: در کارآزمایی TTM، که به طور تصادفی در محدوده تا درجه سانتیگراد و به مدت ساعت برای بیماران وضع شده است، بیمار را به صورت پیوسته تحت نظارت اقدامات پروتکلی با کاتترهای شریان ریوی (PAC) به عنوان یک جایگاه برای مطالعه جانبی قرار دادیم. شاخصهای قلبی، ضربان قلب و میزان سکته مغزی در طول ساعت در نوبت، اندازه گیری و میانگین گیری شد. از رگرسیون یک متغیره و چند متغیره کاکس برای ارزیابی ارتباط این نوع ایست قلبی با مرگ و میر استفاده شد.
یافته‌ها: از بیمار، نفر () بعد از روز فوت کردند. با انجام آنالیزهای تک متغیره (HR:0.84 [0.54–], p = 0.59) و چند متغیره (HRadjusted: 1.03 [0.57–], p = 0.93) مشخص شد که شاخص قلبی در طول TTM ارتباط معناداری با مرگ و میر نداشت. همچنین، شاخص قلبی در طی TTM با مرگ غیر عصبی نیز (HRadjusted: 1.25 [0.43–], p = 0.68) ارتباط معنی داری نداشت. طی آنالیز تک متغیره مشخص شد که ضربان قلب بالاتر (P = 0.03) و حجم سکته مغزی پایین‌تر (/ = p) با افزایش مرگ و میر همراه بود. هیچ یک از متغیرهای همودینامیکی با مرگ مغزی مرتبط نبودند؛ با این حال، افزایش لاکتات در طول TTM (HRadjusted:2.15[1.19–],p = 0.01) و میانگین کمتر فشار شریان (HRadjusted:0.89[0.81–],p = 0.008) مستقلاً با مرگ غیر عصبی همراه بودند.
نتیجه گیری: شاخص قلبی در طول TTM پس از احیاء از OHCA با مرگ و میر مرتبط نیست. مطالعات بعدی باید بررسی کند که آیا بیماران خاصی می‌توانند شاخص‌های قلبی بهتری داشته باشند.

محدودیت‌ها

محدودیت‌های بسیاری را برای انجام این مطالعه اذعان می‌کنیم. ما از کاتتر شریان ریوی برای شاخص قلبی استفاده کردیم و آن را به عنوان استاندارد طلایی در نظر گرفتیم. با این حال ، بخاطر عدم موفقیت در وصل کردن کاتتر شریان ریوی به بیمار و داشتن زمانی طولانی‌تر آنان برای بازگشت به جریان خون خودبه خودی نسبت به سایر بیماران، اجباراً آنها را از آنالیزها حذف کردیم. علاوه بر این، بیمارانی که به شوک مداوم نیاز داشتند نیز از مطالعه حذف شدند. بنابراین ، مطمئن نیستیم که نتایج ما نماینده بیماران مبتلا به OHCA و دارای ناپایدارترین شرایط همودینامیکی باشد. با این حال ، به صورت آینده نگرانه و مکرراً کلیه بیماران واجد شرایط را بدون هیچگونه معیار انتخابی دیگری، در این مطالعه گنجاندیم و بنابراین ، اعتبار/پایایی نتایج خود را منصفانه می دانیم. دوما ، از آنجاییکه این پژوهش یک مطالعه مشاهده‌ای/میدانی است ، بنابراین می‌توانیم ارتباطات و همراهی‌هایی که رابطه علّی را اثبات نمی‌کنند گزارش دهیم. مطالعات بعدی به تأیید نتایج توسط ما نیاز دارند. سوما، حتی اگر اندازه نمونه ما بزرگتر از مطالعات قبلی صورت گرفته در مورد شاخص‌های قلبی و نرخ مرگ و میر پس از OHCA باشد، بازهم احتمالاً مطالعه ما توانایی ارزیابی ارتباطات و پیوستگیهای مهم بین متغیرهای همودینامیک و نتایج بالینی را دارا است. چهارما، روش اندازه گیری مقادیر همودینامیک در سه نقطه زمانی، محدودیت دارد زیرا نوسانات بین مقادیر ثبت نمی‌شوند. سرانجام ، این مطالعه فقط یک پژوهش برای یک مرکز خاص بود و نتایج نمی‌توانند لزوماً به مراکز دیگر تعمیم داده شوند.

عنوان انگلیسی:Cardiac output, heart rate and stroke volume during targeted temperature management after out-of-hospital cardiac arrest: Association with mortality and cause of death~~en~~

Abstract

Aim Myocardial dysfunction and low cardiac index are common after out-of-hospital cardiac arrest (OHCA) as part of the post-cardiac arrest syndrome. This study investigates the association of cardiac index during targeted temperature management (TTM) with mortality.
Methods In the TTM-trial, which randomly allocated patients to TTM of 33°C or 36°C for 24h, we prospectively and consecutively monitored 151 patients with protocolized measurements from pulmonary artery catheters (PAC) as a single site substudy. Cardiac index, heart rate and stroke volume were measured at 3 time-points during the 24h TTM period and averaged. Uni- and multivariate Cox regression was used to assess association with mortality.
Results Of 151 patients, 50 (33%) were deceased after 180 days. Cardiac index during TTM was not significantly associated with mortality in univariate (HR: 0.84 [0.54–], p=) or multivariate analyses (HRadjusted: 1.03 [0.57–], p=). Cardiac index during TTM was also not significantly associated with non-neurological death (HRadjusted: 1.25 [0.43–], p=). Higher heart rate (p=) and lower stroke volume (p=) were associated with increased mortality in univariate, but not multivariate analyses. No hemodynamic variables were associated with cerebral death, however, increasing lactate during TTM (HRadjusted: 2.15 [1.19–], p=) and lower mean arterial pressure during TTM (HRadjusted: 0.89 [0.81–], p=) were independently associated with non-neurological death.
Conclusion Cardiac index during TTM after resuscitation from OHCA is not associated with mortality. Future studies should investigate whether certain subgroups of patients could benefit from targeting higher goals for cardiac index.

Limitations

We acknowledge several limitations to this study. We used PACmeasurements for cardiac index-assessment, which we consider to be the golden standard. However, 20 patients had to be excluded from analysis due to missing PAC-measurements and these patients had longer time to ROSC compared to the included patients. Furthermore, patients with persistent shock was excluded. Therefore, it is not certain that our results are representative of the most hemodynamically unstable OHCA-patients. However, we prospectively and consecutively included all eligible patients without exclusion criteria and therefore, we consider the external validity of our results to be fair. Second, because this is an observational study, we can report associations, which does not prove a causal relation. Future studies are needed to confirm our results. Third, even though our sample size is larger than previous studies of cardiac index and mortality after OHCA, our study is possibly underpowered to assess important associations between hemodynamic variables and clinical outcomes. Third, the method of averaging hemodynamic values over three time points is a limitation since fluctuations between the values are not recorded. Finally, this was a single center study, and results cannot necessarily be extrapolated to other centers.

$$en!!