پاورپوینت کامل انوار جلیه در کشف اسرار حقیقت علویه ۲۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انوار جلیه در کشف اسرار حقیقت علویه ۲۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انوار جلیه در کشف اسرار حقیقت علویه ۲۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انوار جلیه در کشف اسرار حقیقت علویه ۲۲ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار
۲ گزارش محتوا
۳ وضعیت کتاب
۴ پانویس
۵ منابع مقاله

ساختار

کتاب با دو مقدمه از مؤلف آغاز و مطالب که در عناوین متعدد و مختلفى، سامان یافته، شرحى است بر حدیثى که گویند کمیل بن زیاد نخعى پیرامون حقیقت از امیرالمؤمنین(ع)، با عنوان «ما الحقیقه» سؤال نموده است.

گزارش محتوا

در مقدمات، ضمن ارائه زندگى‌نامه نویسنده، به توضیح موضوع و محتواى کتاب، پرداخته شده است.[۱]

اثر حاضر که شرح و تفسیر «حدیث حقیقت» مى‌باشد، در واقع پاسخى است از حضرت على(ع) پیرامون سؤالى که کمیل بن زیاد درباره حقیقت نموده است.

در کتب عامه و خاصه، سخن از حدیثى به میان آمده است که «حدیث حقیقت» نام دارد. کمیل بن زیاد که از اصحاب مورد عنایات حضرت على(ع) بود، از آن حضرت سؤال مى‌کند: «حقیقت چیست؟» حضرت به او جواب فرمودند: «تو را با حقیقت چه کار است». کمیل به آن جناب عرض نمود: «مگر من صاحب سرّ تو نیستم؟» امام فرمود: «بلى، تو صاحب سرّ منى، ولى درک آنچه را که طلب نمودى مشکل است».[۲]

نویسنده، معتقد است این کلام مولا على(ع)، به کمیل که: «بلى و لکن یترشح علیک ما یطفح منی»، کنایه از آن است که باید به‌تدریج طریق بین مقام و مرتبه خود (که شاید مقام قلب باشد) و اصل حقیقت که مقام احدیّت وجود است را بپیمایى؛ چون سلوک راه حق به‌تدریج، منزل‌به‌منزل میسّر است؛ زیرا لغت الرّشح، رشح رشحا، به معناى عرق؛ یعنى ظاهر شدن قطرات عرق است و «ترشّح الأم ولدها باللبن»؛ یعنى: مادر شیر خود را به‌تدریج در دهن طفل مى‌ریزد تا دهان طفل قوت گیرد و خود پستان مادر را بمکد؛ چه، آنکه جمله بعد (ما یطفح منی) مؤید این معنى است و لغت طفح، طفوحا، به معناى پر و لبریز شدن ظرف است، به حدى که آب از اطراف آن سرازیر شود و از نهایت پرى، فیضان نماید.[۳]

نویسنده، معقتد است بااینکه این روایت را با سند – چه معتبر و چه غیر معتبر – ارباب حدیث نقل نکرده‌اند، ولى آن را صادر از مقام ولایت مى‌دانند و جمع کثیرى از محققان بر این حدیث شرح نوشته‌اند و همه اتفاق دارند که فهم این حدیث در غایت اشکال و صعوبت است.[۴]

به نظر نویسنده، در اینکه مراد از حقیقت چیست، اختلاف وجود داشته و نیز اینکه کمیل باآنکه صاحب سرّ حضرت و از ارباب یقین بود، در زمان سؤال از حقیقت، به چه مرتبه از مراتب سبعه و به چه درجه از درجات لطائف انسانى رسیده بود که حضرت او را مستعد از جهت مشاهده حقیقت ندیدند، از مباحث مهم است.[۵]

به اعتقاد وى، مراد از درجات و مراتب سلوک در کلام امام و سؤال کمیل، مراتب علم الیقین نمى‌باشد؛ چه، آنکه اولیاء، اصحاب خویش را به عین جمع و احدیت وجود مى‌خوانند و مراتب و درجات علم الیقین مانند انوار خاص مراتب قلبیه و حجب نورانیه، حجاب اندر حجابند؛ وجود مجازى سالک، حجاب و مدرک ات و اوهام او حجاب اکبرند و در مقام شهود، کار به جایى مى‌رسد که اصل وجود سالک نیز باید فنا پذیرد؛ «زان زودتر که عالم فانى شود خراب».[۶]

نویسنده بر این عقیده است که در شرح این حدیث، چند مطلب باید حل شود: یکى مسئله حقیقت است؛ چه، آنکه کمیل از حقیقت سؤال کرد و گفت «ما الحقیقه». در اول امر باید دید که مراد از «ما» چیست؟ ما، شارحه است یا حقیقیه؟ و دیگر آنکه مراد از سرّ در کلام او، چیست؟ آیا «نفس سرّ» از سنخ ذوات و اعیان و یا آنکه از معانى است؟ آیا «سرّ» فوق مق