پاورپوینت کامل النحو التطبیقی وفقا لمقررات النحو العربی فی المعاهد و الجامعات العربیه ۲۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل النحو التطبیقی وفقا لمقررات النحو العربی فی المعاهد و الجامعات العربیه ۲۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل النحو التطبیقی وفقا لمقررات النحو العربی فی المعاهد و الجامعات العربیه ۲۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل النحو التطبیقی وفقا لمقررات النحو العربی فی المعاهد و الجامعات العربیه ۲۵ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار
۲ گزارش محتوا
۳ وضعیت کتاب
۴ منابع مقاله
۵ وابسته‌ها

ساختار

کتاب با مقدمه مؤلف در توضیح عملکرد خویش در عرضه مباحث، آغاز و مطالب در قالب چهار مساق و هر مساق در چندین مبحث، ارائه شده است.

نویسنده در ابتدا، به بیان مطالب نحوى پرداخته و پس از طرح سؤالاتى که مرتبط با متن مى‌باشند، به تطبیق مطالب گفته‌شده، با آیات، روایات و اشعار معروف عرب پرداخته است.

نویسنده در تألیف این اثر، از شروح و امثله بسیارى کمک گرفته و در تطبیق مثال‌ها، از آیات قرآن کریم، استفاده شایانى برده است.

نویسنده سعى زیادى داشته تا کتاب، اثرى ارزشمند و مستوفى تمامى شروط علمی‌باشد و لذا مطالب سودمندى را در توضیح مباحث، با استفاده از کتب علما و بزرگانى همچون سیبویه، مبرد، ابن سراج، وراق، ابن یعیش، زمخشرى، ابن مالک، ابى‌حیان اندلسى، ابن هشام، الأشمونى و جلال‌الدین سیوطی، ارائه داده است.

گزارش محتوا

مساق اول، در سه مبحث زیر، به بیان مقدمات علم نحو، اختصاص یافته است:

در مبحث اول، ابتدا کلمه و اقسام آن توضیح داده شده و سپس علامات هریک از آن‌ها، بررسى شده است. اقسام کلمه، عبارتند از:

اسم: لفظى است که بر معناى مستقلى دلالت دارد، بدون دلالت بر زمان خاص. نویسنده، معتقد است در تعریف اسم، مى‌توان از این عبارت نیز استفاده کرد: کلمه‌اى که مى‌توان آن را «ما یخبر عنها» و «ما یخبر به» نامید؛ تعریفى که به قابلیت اسناد اسم، اشاره دارد. علاماتى که وى براى اسم برشمرده است، عبارتند از: قبول جر، تنوین، نداء، ال تعریف، مضاف و مضاف‌الیه واقع شدن، مخبربه و مخبرعنه قرار گرفتن، قبول نعت، تثنیه، جمع، تکسیر، تصغیر، نسبت و ترخیم.
فعل: لفظى که دلالت بر معنایى مستقل و زمانى معین مى‌کند و مى‌توان به‌وسیله آن خبر داد، ولى نمى‌شود از آن خبر داد. نویسنده، مشهورترین علامات فعل را، موارد زیر مى‌داند: قبول «تاء» مضمومه، مفتوحه یا مکسوره فاعل مانند «ایقنتُ»، «ایقنتَ» و «ایقنتِ»، «تاء» تأنیث ساکن، قد، سین و سوف، نواصب و جوازم، نون تأکید و تغییر صیغه به‌واسطه اختلاف زمان.
حرف: لفظى است که داراى معنایى غیر مستقل مى‌باشد و لذا اخبار از آن و به‌وسیله آن، امکان ندارد. نویسنده اقسام حروف را، بر اساس وظایف، اعراب و اختصاص به اسماء یا افعال، بر سه قسم: حروف معجم، مبانى و معانى تقسیم کرده است.

وى در ادامه، به توضیح مفصل هریک از این علامات پرداخته است که از جمله آن‌ها، توضیح و تشریح «تنوین» و اقسام متعدد آن (تمکن، تنکیر، مقابله، عوض (عوض از جمله، عوض از اسم و عوض از حرف) و ترنم است.

در مبحث دوم که مربوط به تعریف معرب و مبنى است، پس از تعریف اعراب و بناء و ذکر علامات آن‌ها، انواع اعراب، با مثال، توضیح داده شده است. این انواع، عبارتند از اعراب به‌واسطه:

حرکات (ضمه و فتحه که بین اسماء و افعال مشترک بوده و کسره که مختص به اسماء منصرف و سکون که ویژه فعل مضارع مى‌باشد).
حروف (در اسماء سته، مثنى و جمع و افعال خمسه).
حذف (مختص به مضارعى که حرف آخر آن، حرف عله است).
نیابت (در اسم غیر منصرف و جمع مؤنث سالم).
اعراب تقدیرى (که مشترک بین اسماء و افعال مى‌باشد).
اعراب محلى (مختص به اسم مبنى).

مبحث سوم، به نکره و معرفه، اختصاص یافته است. نویسنده، نکره را اصل در اسم دانسته و پس از تعریف و بیان علامات آن، به توضیح معارف که عبارتند از: ضمایر، اعلام، اسم اشاره، موصولات، معرف به «ال» تعریف، اسمى که به یکى از این معارف اضافه شده باشد و اسم جنس منادى پرداخته است.

در مساق دوم، مرفوعات، در پنج مبحث زیر، توضیح داده شده است:

نویسنده در مبحث اول که اختصاص به مبتدا و خبر دارد، پس از تعریف مبتدا و صور آن، به توضیح قضایاى ترکیبیه در جمله اسمیه، ابتدا به نکره، مواضع وجوب و جواز تقدیم مبتدا یا خبر، حذف در جمله اسمیه، حذف وجوبى هریک از مبتدا و خبر، دخول «فاء» بر خبر و تعدد خبر، پرداخته است.

در مبحث سوم، چهارم و پنجم، نواسخ ج