پاورپوینت کامل المآثر السلطانیه (تاریخ إیران و حروبها مع روسیا) «فی نهایه القرن الثامن عشر و بدایه القرن التاسع عشر المیلادیین» ۲۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل المآثر السلطانیه (تاریخ إیران و حروبها مع روسیا) «فی نهایه القرن الثامن عشر و بدایه القرن التاسع عشر المیلادیین» ۲۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل المآثر السلطانیه (تاریخ إیران و حروبها مع روسیا) «فی نهایه القرن الثامن عشر و بدایه القرن التاسع عشر المیلادیین» ۲۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل المآثر السلطانیه (تاریخ إیران و حروبها مع روسیا) «فی نهایه القرن الثامن عشر و بدایه القرن التاسع عشر المیلادیین» ۲۳ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار
۲ گزارش محتوا
۳ وضعیت کتاب
۴ منابع مقاله

ساختار

نوشتار کتاب، سبکی‌روان دارد و از هر تکلفى تهى و به حقیقت پاى‌بند است. نویسنده را در پیروى از این سبک، متأثر از نمایندگان بزرگ مکتب «بازگشت» در شیراز و ریاست میرزا بزرگ قائم مقام بر دیوان تبریز، استادى وى در نظم و نثر و باور به اصول مکتب روان‌نویسى و پرهیز از اغراق‌هاى منشیانه باید دانست. او در سراسر کتاب، با اشعارى نوشته‌هاى خود را مى‌آراید. براى نمونه، هنگامى که فتحعلى شاه همه رقیبان پادشاهى را کنار مى‌زند، مفتون برایش چنین مى‌سراید:

خوش به جاى خویشتن بود این نشست خسروى

تا نشیند هر کسى اکنون به جاى خویشتن

اگرچه عبدالرزاق به دلیل چیرگى‌اش بر ادب فارسی و عربى، نثرى متکلفانه داشت، در نگارش این کتاب از شیوه متعارف عصر خود بهره برد و از این‌رو، سبک وى در مآثر سلطانیه ادیبانه و پخته است. نثر مفتون، خود نمونه زنده‌اى از نثر روزگار «بازگشت ادبى» به شمار مى‌رود و به خوبى، تطور و دگرگونى آرام آرام نثر فارسی را نشان مى‌دهد.

هر یک از گزارش‌هاى کتاب، با شماره و عنوان ویژه‌اى مشخص شده است که شمار آن‌ها به ۱۸۸ مى‌رسد.

گزارش محتوا

درون‌مایه کتاب را به سه بخش مى‌توان تقسیم کرد:

تاریخ دودمان قاجار و داستان پیدایى سلطنت آنان به همت آقامحمد خان و فتح‌على شاه قاجار و عباس میرزا، ولى‌عهد وى که حاکم آذربایجان بود. گزارش درباره جنگ‌هاى ایران و روس و ایران و دولت عثمانى تا ۱۲۴۱ق (۱۸۲۷م)، در همین بخش جاى مى‌گیرد.
روایت دقیق از روى‌دادهاى خود جنگ‌ها (۱۲۴۱ – ۱۲۱۹)؛
تاریخ اجتماعى، اقتصادى، سیاسى، نظامى و فرهنگى ایران و تاریخچه دگرگونى ایران در روزگار جدید و باز شدن درهاى آن به جهان خارج و داد و ستدش با دولت‌هاى اروپایى.

این اثر با «بیان کیفیت حالات طایفه جلیله قاجار» آغاز مى‌شود و پس از نقل فشرده حوادث روزگار آقا محمدخان، به شرح اوضاع و روى‌دادهاى دوران سلطنت فتحعلى شاه تا حوادث ۱۲۳۰ مى‌پردازد.

ارزش ویژه کتاب، نوشته شدن آن به قلم منشى مخصوص دربار است؛ کسى که حتى به روى‌دادهاى خُرد تاریخى آگاهى داشت و به دلیل هم‌رکاب بودنش با شاه و عباس میرزا، به ثبت وقایع همت مى‌گمارد و از این‌رو، آنچه را در دیگر کتاب‌هاى تاریخ نمى‌توان یافت، در کتاب وى با شرحى درازدامن مى‌توان دید.

او پس از آوردن تاریخچه‌اى کوتاه درباره منطقه قفقاز، از جنگ گزارش مى‌دهد و حوادث را همراه با روى‌دادهاى دربار ثبت مى‌کند.

اگر چه مآثر سلطانیه کتابى تاریخى و به ظاهر رسمى و حکومتى است، با موشکافى و ریزبینى در متن، مى‌توان گمان زد که نویسنده به‌رغم حفظ ظواهر حکومت، دیدگاه‌هاى خاص خود را در جاهاى گوناگونى از آن آورده و حتى گاهى از خیانت‌ها و سستى‌هاى درباریان و اشخاص ضعیف به آسانى نگذشته است و آنان را به نیش قلم، نقد کرده است.

نثر متکلفانه کتاب، گاهى براى خواننده ناآشنا و ثقیل مى‌نماید؛ اما به هر روى نکات مثبت آن دوره را نیز در این کتاب مى‌توان یافت که ذکرش حتى از زبان منشى دربار، نزد حاکم وقت مطلوب و به ظاهر برایش لازم بوده است.

اثر مفتون را تنها ستایش حاکم وقت نباید پنداشت، بلکه با توجه به جایگاه وى، نشانه‌هاى فراوانى از وطن‌دوستى و بیگانه‌ستیزى نیز در اثر او دیده مى‌شود. براى نمونه، هنگامى که دولت حرفه‌آموزانى را براى یادگیرى برخى از حِرَف و رشته‌هاى علوم، از ایران به انگلستان مى‌فرستد، او درباره ایرانى‌دوستى و توانایى‌هاى آنان مى‌نویسد: «بعد از آنکه مبالغى