پاورپوینت کامل موسوعه مؤلفی الإمامیه ۲۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل موسوعه مؤلفی الإمامیه ۲۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل موسوعه مؤلفی الإمامیه ۲۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل موسوعه مؤلفی الإمامیه ۲۶ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار
۲ گزارش محتوا
۳ وضعیت کتاب
۴ پانویس
۵ منابع مقاله
۶ وابسته‌ها

ساختار

کتاب با مقدمه مجمع آغاز و مطالب بر اساس ترتیب حروف الفبا، در شش جلد، تنظیم شده است.

اثر حاضر، شامل زندگی نامه‌ای دقیق و مختصر از زندگانی مؤلفان به همراه تاریخ تولد و فوت آنان است و گاه از آگاهی‌های نگارندگان درباره خود بهره گرفته شده و گونه ای از زندگی نامه‌های خودنوشت پدید آمده است[۲]

گزارش محتوا

مقدمه جلد نخست، به بیان سیر تاریخی فهرست در پیش از اسلام و پس از آن در مشرق زمین پرداخته و فهرست‌های موجود در کتابخانه‌های نینوا و اسکندریه را از دلایل وجود این فن در مشرق می‌داند که پس از وقفه ای یک ساله در سال دوم هجری، پی گرفته شده است و از جمله خلیل فراهیدی در کتاب «العین»، کلمه «فهرس» را به کار می‌گیرد. همچنین نوشته ای از جابر بن حیان که ابن ندیم از آن گزارشی به دست داده، شاهدی دیگر بر این مدعاست[۳]

ویژگی‌های این فهرست، نسبت به پژوهش‌های پیشین، آن است که:

تنها به مصنفان دوازده امامی عنایت دارد و همانند «الذریعه» و «أعیان الشیعه»؛ آهنگ دربرگیری غیر شیعیان را در خویش ندارد و از نگارندگان فرقه‌های واقفیه، زیدیه و جز اینها، نامی نیست؛ هرچند که در فهارس دیگر ذکر شده باشند[۴]
نام تعداد زیادی از نگارش‌ها و نگارندگانی که در این فهرست درج شده، در فهارس پیشین نیامده و به سبب کمبود منابع و نیروی انسانی، از دید آنان پنهان مانده است[۵]
محدودیتی در معرفی آثار و نویسندگان نبوده و حتی اگر شخصی یک تألیف، آن هم در زمینه کودکان یا مجموعه سؤالات امتحانی و درسی داشته، نامش مذکور افتاده است[۶]
تردید، در نسبت آثار به اشخاص، منعکس گشته است[۷]
در برابر نام هر کتاب، به زبان کتاب اعم از پارسی، تازی، انگلیسی و جز اینها اشاره رفته است[۸]
اهتمام به موضوع بندی کتاب‌ها و ذکر موضوع در مقابل نام هر اثر؛ بدین صورت که فروع علوم به اصل آنها ارجاع داده شده، ولی تعدادی از فروع نیز به اصل تبدیل شده، همانند دیوانی که در اصل، در موضوع شعر باید باشد، ولی چون شامل مناقب چهارده معصوم(ع) بوده، در موضوع بندی مدایح و مراثی آمده که در حقیقت جزیی از موضوع اصلی شعر است. البته در پایان هر جلد از کتاب حاضر نیز فهرست الفبایی جداگانه ای تدارک دیده شده است[۹]
نام مؤلفان تنها یک بار آمده و از ذکر چندباره عنوان‌ها به شکل‌های دیگر خودداری شده است[۱۰]
نسخه‌های خطی موجود از هر کتاب، از فهرست‌های منتشرشده کتابخانه‌های شخصی و عمومی جهان استخراج شده و در بسیاری موارد، ویژگی‌های دست نویس‌ها اعم از آن که به خط مؤلف است یا دیگری، کامل و ناقص بودن آن، زمان نگارش و تعداد اجزا و صفحات آن ثبت شده است[۱۱]
چاپ یا چاپ‌های هر کتاب، با درج مشخصات شناسنامه‌ای هریک و عموماًبا عنایت به سه منبع: فهرست کتب منتشرشده از سوی ناشران، فهرست کتابخانه‌ها و پرسش از نگارنده همان اثر، صورت پذیرفته است[۱۲]
در «الذریعه» اعتماد بر شیعه بودن را بنا بر شهادت دو عادل آگاه به احوال مؤلف گذارده و به شهرت به تشیع اکتفا نشده و رمز «راجعه» را در مواردی که کتابیرا ذکر می‌کند، ولی به شیعه بودن صاحب اثر اطمینان ندارد، به کار می‌برد. در موسوعه فراهم آمده حاضر، ملاک امامی بودن مؤلف، آن است که اعتقادش به دوازده امام(ع) در متون مختلف و نیز مصادر رجالی، ذکر شده و یا در شمار اصحاب و یاران امامان معصوم(ع)، از او نام برده باشند. درباره نگارندگان زمان غیبت به دلایل و قرائن متعددی تکیه شده است؛ مگر آنکه خلافش تصریح شده یا پس از مدتی از مذهب شیعی خارج شده یا رکنی از ارکان مذهب را منکر شده باشد و در این میان منظور همان اعتقاد قلبی بوده است، نه بروز آن در اجتماع؛ همچنین از بحث‌های رجالی درباره مذهب آنان خودداری و به مشهور تکیه شده است[۱۳]
در کتاب‌های رجالی، ترتیب مدخل‌ها بر اساس کنیه، سپس لقب و آنگاه اسم صاحب عناوین بوده و «الذریعه» بدون احتساب اصل و ریشه کلمات، ب