پاورپوینت کامل الثقات الأخیار من رواه الأخبار ۱۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل الثقات الأخیار من رواه الأخبار ۱۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل الثقات الأخیار من رواه الأخبار ۱۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل الثقات الأخیار من رواه الأخبار ۱۸ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار
۲ وضعیت کتاب
۳ پانویس
۴ منابع مقاله

ساختار

این کتاب یک جلدى شامل تصدیر، مدخل و سه باب است.

مدخل کتاب شامل ده مقدمه است.

باب‌هاى کتاب به ترتیب شامل اسامى، کنیه‌ها و لقب‌ها است.

محتواى باب‌هاى اول و سوم به ترتیب حروف الفبا آمده است.

مؤلف باب دوم را به کنیه‌ها اختصاص داده و با «أب» آغاز کرده است، سپس رواتى را که با «ابن» آغاز مى‌گردد آورده است.

تصدیر کتاب با تعریف، اهمیت و جایگاه علم رجال آغاز شده است. مؤلف در بخش اهتمام علما به علم رجال به اقسام کتب رجالى به‌تفکیک روش تألیف اشاره مى‌کند؛ هرچند که این نوع تقسیم‌بندى داراى مقسم واحدى نیست و داراى اشکالاتى است، ولى در مجموع ایشان در این تقسیم‌بندى مصادیق کتاب‌هاى رجال، فهارس، جوامع و موسوعات رجالى را متذکر شده‌اند.

در مدخل به ده مطلب رجال و درایه و… پرداخته است که برخى از آنها چنین مى‌باشد:

موثق در نظر متقدمین شامل هر آن کسى است که در نقل روایت مورد اطمینان است و به روایتش مى‌توان اعتماد کرد، گرچه آن شخص از جهت عقیده فاسد و از نظر عمل فاسق باشد.

روایت در نظر متأخرین به چهار دسته تقسیم مى‌شود:

۱. صحیحه: روایتى که راوى آن عادل باشد؛

۲. حسنه: روایتى که راوى آن امامى ممدوح باشد؛

۳. موثقه: روایتى که راوى آن غیر امامى موثق در نقل باشد؛

۴. ضعیف: روایتى که هیچ‌یک از ویژگى‌هاى مزبور را دارا نباشد.

منظور از موثق در نظر مؤلف، همان معناى فراگیرى است که قبل از این تقسیم ذکر شد.[۱]

اگر درباره یک راوى هیچ مدحى نیامده باشد و اصحاب اجماع از او روایتى نقل کرده باشند، نویسنده وى را از جمله ثقات بشمار آورده است و این مطلب را در مقدمه چهارم مدخل (مدخل، ص۲۳) گوشزد کرده است؛ مانند ابراهیم بن میمون بیاع هروى.[۲]و اسماعیل بن بشار بصرى.[۳]و ابواسحاق جرجانى.[۴]و…

نویسنده در یکى از مقدماتِ مدخل مى‌گوید: برخى از روات هستند که فقط از ثقه روایت نقل مى‌کنند؛ «إنهم لا یروون إلا عن ثقه» و از آنها هستند «بنو فضال»، «بنو سماعه»، «طاطریون»، «جعفر بن بشیر»، «احمد بن محمد بن عیسى»، «نجاشى» و.[۵]

شهرت باعث تقویت سند روایت، بلکه باعث جبران ضعف آن مى‌شود؛ مؤلف این مطلب را در مقدمه نهم آورده است.[۶]

در مقدمه دهم مدخل به این نکته اشاره شده که مؤلف روات ثقه‌اى را که اصحاب به آن اشاره کرده‌اند، در کتابش آورده است؛ چه‌بسا ثقاتى هستند که اصحاب به آن‌ها اشاره نکرده‌اند و یا نسبت به ثقه بودنشان سکوت نموده‌اند، پس مؤلف آن‌ها را در این کتاب نیاورده است.[۷]

مؤلف نام ۱۹۱۰ راوى را در سه باب کتابش آورده است. با توجه به اینکه بسیارى از روات علاوه بر نام، داراى کنیه و لقب نیز مى‌باشند، لذا در هر سه باب از آنها یاد شده است