پاورپوینت کامل التنبیه و الإشراف ۴۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل التنبیه و الإشراف ۴۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل التنبیه و الإشراف ۴۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل التنبیه و الإشراف ۴۲ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار
۲ گزارش محتوا
۳ وضعیت کتاب
۴ پانویس
۵ منابع مقاله
۶ وابسته‌ها

ساختار

کتاب با مقدمه محقق آغاز و مطالب در عناوین مختلف و متعددى، عرضه شده است.

در یک تقسیم‌بندى کلى، مطالب را مى‌توان به دو دسته تقسیم کرد:

الف) اطلاعات جغرافیایى، که عمدتاً شامل شرح تقسیمات زمان و فصول سال، شکل زمین، تقسیمات و حدود اقلیم‌هاى هفت‌گانه، طول و عرض بلاد، اسامى دریاها و تعداد آنها مى‌باشد.

ب) اطلاعات تاریخى، که خود به شش دسته عمده تقسیم مى‌شود:

تاریخ اقوام هفت‌گانه و زبان و عقاید و اقامتگاه‌هایشان؛
تاریخ ایران؛
تاریخ یونان؛
تاریخ روم؛
تاریخ پیامبران؛
تاریخ اسلام.[۱]

آثار حکماى یونان، چون: «الفحص» و «فادن»، از آثار افلاطون؛ «السماء و العالم»، «بولیطیا» یا «سیاست مُدن»، «الحیوان»، «السیاسه المدنیه»، «سمع الکیان و مابعدالطبیعه» و «بیت الذهب»، از آثار ارسطو؛ «مسکون الأرض»، «المدخل» و «المجسطى»، از آثار بطلمیوس و «أخلاق النفس»، از آثار جالینوس از مهم‌ترین مآخذ مسعودى در تدوین بحث‌هاى تاریخى – جغرافیایىِ «التنبیه» پیش از ورود به تاریخ عصر اسلامى است.[۲]

مسعودى در تألیف این اثر، از آثار نویسندگان اسلامى نیز استفاده کرده است؛ آثارى همچون: «مناقب قریش»، اثر ابوعبیده معمر بن مثنى؛ «غریب الحدیث»، اثر ابوعبید قاسم بن سلام؛ «الدوله العباسیه»، اثر سلمویه؛ «الإخبار عن الأمصار»، اثر جاحظ؛ «أنساب قریش»، اثر زبیر بن بکار؛ «فتوح مصر»، اثر ابن عبدالحکم و «رسم المعمور من الأرض» اثر کندى.[۳]

تورات و متون مانوى همچون: «جبله»، «شابرقان» و «سفر الأسفار» از آثار مانى نیز در «التنبیه» مورد استفاده مسعودى قرار گرفته است.[۴]

علاوه بر آنچه گذشت، مسعودى گاهى با واژه‌هایى چون «گفته شده»، «گفته‌اند» و «مى‌گویند»، بى‌آنکه مآخذى ارائه کند، آنچه را شنیده نقل کرده است. گاه نیز مآخذ او روایاتى است شفاهى از بازرگانان و فرستادگان حکومتى.[۵]

گاه نیز از منابع مکتوب بهره گرفته، ولى از آنها نام نمى‌برد و با عباراتى همچون: «مؤلفان کتب»، «اهل تاریخ»، «مطلعانِ انساب ایشان» و… از آنها یاد مى‌کند.[۶]

علاوه بر این، در جاى‌جاىِ این کتاب و به‌مناسبت ذکر احوال دانشمندان، سخن از تألیفاتى از ایشان به میان آمده، بى‌آنکه تصریحى به استفاده از این مآخذ صورت گرفته باشد؛ از جمله آن تألیفات، «المسالک و الممالک»، اثر ابن خرداذبه؛ «مقاتل فرسان العرب»، اثر ابوعبیده و… است.[۷]

گزارش محتوا

در مقدمه محقق، توضیح مختصرى پیرامون کتاب و منابع آن، داده شده است.[۸]

مسعودى در دیباچه‌اى با عنوان «ذکر هدف این کتاب» با صراحت، احتمال اشتباهات موجود در کتاب خویش را نه‌تنها نفى نمى‌کند، بلکه آن را پذیرفته و علت آن را ناشى از غفلت احتمالى دانسته است.

بخش اول کتاب، در «ذکر هیئت افلاک و تأثیر نجوم و ترکیب عناصر و چگونگى اعمال آن» بوده و اقوال افلاطون و ارسطاطالیس درباره هیئت افلاک، رأس سرطان، رأس جدى و خط استوا و معرفى ارکان چهارگانه (آتش، آب، هوا و زمین) و تأثیر آنها بر تشکیل باد و باران و بیان این عقیده که زمین در میان همه افلاک است و فلک از آن گریزان و بر آن محیط است، از موضوعات مهم این بخش است.[۹]

مسعودى پس از آن به «ذکر تقسیم زمان و فصول سال» پرداخته، تقسیمات چهارگانه فصول و مدت زمان آن‌ها بر حسب ماه و روز و ساعت را برمى‌شمارد. قسمت انتهایى این بخش، با گفتارى از بطلمیوس پایان یافته است که وى فصل بهار را به دوره طفولیت و فصل تابستان را به دوران جوانى و فصل پاییز را به کهولت و زمستان را به پیرى همانند کرده است.[۱۰]

«ذکر بادهاى چهارگانه و محل وزش آن و عمل و اثر آن و مطالبى در ستایش و تذکار فضیلت مصر و امتیاز آن بر جاهاى دیگر» عنوان بعدى است. بخش دیگر کتاب در «ذکر زمین و شکل آن و آنچه درباره مساحت و آباد و غیر آباد آن گفته‌اند» مى‌باشد. در این بخش، مسعودى همه مناطق زمین را به دو قسمت آباد و غیر آباد تقسیم کرده و مساحت زمین را به‌تقریب بیست و چهار هزار میل تخمین زده است. مسعودى در اثبات این قضیه که زمین کروى شکل است بیان مى‌کند که اگر زمین مسطح بود و فرو رفتگى و برجستگى نداشت، گیاهى وجود نداشت و آب دریاها بر زمین روان بود و زراعت میسر نمى‌شد.[۱۱]

بخش دیگر به «ذکر هفت اقلیم و حدود آنها و آنچه درباره طول و عرض اقلیم‌ها گفته‌اند و مطالب مربوط به آنها» اختصاص یافته است. مسعودى اقلیم اول را هند، اقلیم دوم را حجاز، اقلیم سوم را مصر و افریقیه، اقلیم چهارم را بابل و عراق، اقلیم پنجم را روم، اقلیم ششم را یاجوج و ماجوج و اقلیم هفتم را یوماریس و چین معرفى مى‌کند و مساحت هر اقلیم را هفتصد فرسخ در هفتصد فرسخ مى‌داند.[۱۲]

«ذکر تقسیم اقلیم‌ها بر هفت ستاره که پنج ستاره و دو نیر است» و «ذکر اقلیم چهارم و وصف برترى آن بر اقلیم‌هاى دیگر»، عناوین بخش‌هاى بعدى کتاب است. بنا به گفته مسعودى چون اقلیم چهارم (بابل و عراق) در میان هفت اقلیم قرار دارد و از همه معتدل‌تر و برتر است، پس نخبه و اشرف نقاط زمین است.[۱۳]

بخش دیگر کتاب در «ذکر شمار دریاها و آنچه درباره طول و عرض و پیوستگى و ناپیوستگى آن گفته‌اند و رودهاى بزرگ که به دریاها مى‌ریزد و ممالکى که در آن اطراف هست» مى‌باشد. مسعودى تمام دریاهاى جهان را به پنج دریا تقسیم کرده است. قسمت دیگر این بخش به چگونگى تأثیرات ماه بر رشد و کمال و نمو انسان، گیاهان و حیوانات اختصاص دارد.[۱۴]

«ذکر اقوام هفت‌گانه و زبان‌ها و عقاید و مسکن‌هایشان و امتیازاتى که هر قوم داشته‌اند»، عنوان بخش دیگر کتاب است. مسعودى سپس به «ذکر طبقات ملوک ایران» پرداخته است. وى پادشاهى ایران قدیم را به پنج طبقه تقسیم کرده است.[۱۵]

عنوان مطلب بعدى «ذکر ملوک یونانیان و مدت پادشاهى‌اشان» است. تعداد ملوک یونانیان از فیلیپس پدر اسکندر تا کلوبطره آخرین آنها که شانزده تن بودند و جمعا دویست و سى و هفت سال و هجده روز پادشاهى کردند به‌همراه اسامى آنان مباحث عمده این بخش را تشکیل مى‌دهد.[۱۶]

«ذکر طبقات ملوک روم»، «ذکر ولایت‌هاى روم» و «ذکر مبادله اسیران که در میان مسلمانان و رومیان بود» عناوین بعدى است. مسعودى ملوک روم را به دو طبقه تقسیم کرده و توضیح داده است. موضوعاتى چون سرگذشت آیین مسیحیت و تقسیم این دین به سه شعبه ملکانیان، نسطوریان و یعقوبیان موضوعات این ب